Sizin çocukluÄunuzda da mahalle aralarında gezen mazotçular var mıydı? Hani sırtlarında dalgıç tüpü ya da bira fıçıları gibi metalik tüpler olurdu. Buna baÄlı ince bir hortum ve ucunda uzun bir metal incecik boru. İnsanlar da tuvaletlerini, bahçelerini, foseptiklerini filan mazotlatırlardı. Gerçi o zamanlar (yani en az 35 yıl öncesinden söz ediyorum) tuvaletlerin çoÄu alaturkaydı ve zaten "tuvalet" deÄil hela ya da yüznumara denirdi.(Ne iç açıcı konular, di mi?). O kadar uzun zaman olmuÅtu ki bir mazotçu görmeyeli. Bunları bana hatırlatan dün bindiÄim otobüsteki mazotçu oldu. Otobüs tenhaydı. En arkada oturmuÅ, önünde mazot tüpü ya da her nedeniyorsa ondan. Bostanlı'da bindi, KarÅıyaka'da indi. Sırtındaki giyside belediyenin arması vardı. Demek hala belediyede bu kadro var. Bilmiyorum belki uzun süredir görmediÄimden,belki de bana çocukluÄumu anımsattıÄından çok ilginç geldi. Bazen hiç aklımızda olmayan Åeyler, böyle tesadüflerle bilinç üstüne çıkıyor.
Ben o otobüsle İzmir Kitap Fuarına gittim. Fuar kalabalıktı. Her yaÅtan insan vardı. Bazı öÄretmenler sınıflarını getirmiÅti. Epey bir dolaÅtım. Yalnız içerisi biraz fazla sıcaktı(zaten İzmir bu aralar epey sıcak) O nedenle bazı yerlere detaylı bakamadım. Yarın yine gidip hem üstünkörü baktıÄım yerleri daha detaylı gezeceÄim, hem de listemden kara verdiÄim kitapları alacaÄım. Bu arada yarın Penguen çizerlerinin imza günü var. Tabi oÄlum her yıl olduÄu gibi bu yıl da oraya gidecek, sattlerce kuyrukta bekleyip Penguenlerini tüm çizerlere imzalatacak. Hiç kitap okumadıÄı için karikatür dergilerini okumasını ve de kuyruklarda saatlerce bekleyip imza almasını destekliyorum. Bari o kadarcık okusun. Hiç yoktan iyidir.
Bu akÅam da okullarının Åiir dinletisi var. OÄlum oraya da gidiyor. Gerçi bu sanat aÅkının içinde bir kız parmaÄı var gibi ama Åimdilik ser veriyor, sır vermiyor. Eh, kendi ne zaman isterse o zaman anlatır. Ha,merak etmiyor muyum? Ãatlıyorum ama fazla sıkboÄaz edersem bu sefer de hiçbirÅey anlatmaz diye fazla üstüne düÅmüyorum. Bilmiyorum bu taktik iÅe yarayacak mı?
Yine Cuma ve yine haftasonuna geldik. Herkese iyi haftasonları diliyorum.
Pazartesi, Nisan 24, 2006
Haftasonu
Haftasonu dedim ama Cuma'dan anlatmaya baÅlayayım. Cuma günü neredeyse 40 yıllık arkadaÅım geldi ziyarete. 40 yıl lafı abartı deÄil valla. Ãok küçük yaÅımızdan itibaren mahalle arkadaÅıyız. Bununla da gurur duyuyorum. Hala kopmadık, kopamadık. Allah da ayırmasın.
Ona güzel yemekler hazırladım. Ama en çok enginarı sevdi. Ãünkü eÅi ve çocuklar sevmediÄinden pek piÅiremiyormuÅ. 6 tane enginarı ikimiz halllettik diyeyim, siz anlayın gerisini. Bu arada İzmir'de (ve sanırım Ege'de) enginar kabukları ile piÅirilir ve biz o kabukları sıyıra sıyıra,ellerimizden yaÄlar aka aka yemeÄi pek severiz. O nedenle de enginar (İzmir usulü piÅeni ) pek resmi misafirliklerde yenmesi güzel olmayan bir yemektir.
Cumartesi ise hayhuy ile geçti. Eski eve tadilat yapılıyor Åimdi. Kiraya vereceÄiz. Usta ile konuÅ, eve götür, baÅında bekle, dön derken Cumartesi yoÄun geçti.
Pazar ise klasik moddaydı. Kahvaltı,gazeteler,çamaÅır, pazara özel bir Åeyler piÅirme filan. EÅim yazlıktan gelirken bahçeden bir torba erik getirmiÅ. Yılın ilk eriÄini yedik ama daha içindeki çekirdek bile sertleÅmemiÅ. Haftaya daha iyi olur herhalde. Biliyorum çarÅıda, pazarda erik çıktı ama para verip erik almak çok aÄırıma gidiyor. Tüm hayatım boyunca bahçesinde erik aÄaçları olan evlerde bulundum. Dalından koparıp yemeye alıÅkınım. EriÄe para vermek bana zul geliyor. Bir de duta. Ama ne yazık ki bir kaç yıldır özellikle karadutu para verip alıyorum . İçim sızlıyor ama kafir çok da güzel bir Åey. Yemeden duramıyorum. BoÄazlı olma kötü. İÅte böyle herÅeye imrenirsin.
Bu hafta mutlaka yapılacaklar arasında İzmir Kitap Fuarını ziyaret de var. Cumartesi Pazar günü gidemedim. Ama hafta içi 2 kez gitmek istiyorum. Birinde alınacak kitaplar ve imza günlerini saptayacaÄım. Daha sonraki gidiÅimi de istediÄim yazarın imza gününe denk getirip, kitaplarımı da alacaÄım. Güzel söyleÅiler de var ama bazen yer bulmak imkansız oluyor. Kapalı alan olduÄundan çok sıcak ve havasız oluyor. Oturmak bazen iÅkence haline dönüÅüyor. Bu konuya, gidince ve ortama göre karar veririm artık.
Åimdi iÅ zamanı. OrtalıÄı toplamak ve yemek yapmak lazım. Sonra da vınn.. Rüzgar nereye götürürse...
Ona güzel yemekler hazırladım. Ama en çok enginarı sevdi. Ãünkü eÅi ve çocuklar sevmediÄinden pek piÅiremiyormuÅ. 6 tane enginarı ikimiz halllettik diyeyim, siz anlayın gerisini. Bu arada İzmir'de (ve sanırım Ege'de) enginar kabukları ile piÅirilir ve biz o kabukları sıyıra sıyıra,ellerimizden yaÄlar aka aka yemeÄi pek severiz. O nedenle de enginar (İzmir usulü piÅeni ) pek resmi misafirliklerde yenmesi güzel olmayan bir yemektir.
Cumartesi ise hayhuy ile geçti. Eski eve tadilat yapılıyor Åimdi. Kiraya vereceÄiz. Usta ile konuÅ, eve götür, baÅında bekle, dön derken Cumartesi yoÄun geçti.
Pazar ise klasik moddaydı. Kahvaltı,gazeteler,çamaÅır, pazara özel bir Åeyler piÅirme filan. EÅim yazlıktan gelirken bahçeden bir torba erik getirmiÅ. Yılın ilk eriÄini yedik ama daha içindeki çekirdek bile sertleÅmemiÅ. Haftaya daha iyi olur herhalde. Biliyorum çarÅıda, pazarda erik çıktı ama para verip erik almak çok aÄırıma gidiyor. Tüm hayatım boyunca bahçesinde erik aÄaçları olan evlerde bulundum. Dalından koparıp yemeye alıÅkınım. EriÄe para vermek bana zul geliyor. Bir de duta. Ama ne yazık ki bir kaç yıldır özellikle karadutu para verip alıyorum . İçim sızlıyor ama kafir çok da güzel bir Åey. Yemeden duramıyorum. BoÄazlı olma kötü. İÅte böyle herÅeye imrenirsin.
Bu hafta mutlaka yapılacaklar arasında İzmir Kitap Fuarını ziyaret de var. Cumartesi Pazar günü gidemedim. Ama hafta içi 2 kez gitmek istiyorum. Birinde alınacak kitaplar ve imza günlerini saptayacaÄım. Daha sonraki gidiÅimi de istediÄim yazarın imza gününe denk getirip, kitaplarımı da alacaÄım. Güzel söyleÅiler de var ama bazen yer bulmak imkansız oluyor. Kapalı alan olduÄundan çok sıcak ve havasız oluyor. Oturmak bazen iÅkence haline dönüÅüyor. Bu konuya, gidince ve ortama göre karar veririm artık.
Åimdi iÅ zamanı. OrtalıÄı toplamak ve yemek yapmak lazım. Sonra da vınn.. Rüzgar nereye götürürse...
Çarşamba, Nisan 19, 2006
EÄlencelik
Birkaç eÄlenceli site adresi vermek istiyorum.
ÃrneÄin; sonunda yerli vindovz xp yapıldı. Bu adrese mutlaka girip altını üstüne getirin.
Bir de sevgilisi,eÅi,oÄlu,patronu ya da herhangi bir erkek tarafından sinir edilmiÅ hanımlar için stres atıcı bir oyun var. O da burada
İyi eÄlenceler......
ÃrneÄin; sonunda yerli vindovz xp yapıldı. Bu adrese mutlaka girip altını üstüne getirin.
Bir de sevgilisi,eÅi,oÄlu,patronu ya da herhangi bir erkek tarafından sinir edilmiÅ hanımlar için stres atıcı bir oyun var. O da burada
İyi eÄlenceler......
Pazartesi, Nisan 17, 2006
Hey, Ben Döndüm!!
Sonunda ADSL baÄlandı. Ama saÄolsun superonline özel sektöre olan inancımı yıktı, Telekomsa inançsızlıÄımı yerle bir etti. Superonline'dan yeni telefon nosuna baÄlı adsl için nakil istedim. Aradan tam 2 ay geçti hala port yok masalı sürüyor. Oysa Telekom'a perÅembe günü baÅvurduk , Cuma günü saat 15 civarı adsl baÄlanmıÅtı. Tam sürat çaÄına uygun bir süratle. Demek ki özel sektörüm demekle özel sektör olunmuyormuÅ. Hizmeti verirken alt yapını da ona göre hazırlaman gerekirmiÅ. Ãzüldüm. Hele o grubun eski bir çalıÅanı olarak üzüntüm 2 kat.
Neyse,biraz da taÅınmayı anlatayım. Ben karar verdim. Hiçbir kuvvet beni bu evden çıkaramaz. Ãünkü taÅınma denen olay (ki ben en son 13 yıl önce taÅınmıÅtım) gerçekten korkunçmuÅ. Nakliye Åirketi falan palavra. Tamam eÅyaları zarar vermeden taÅıdılar, mobilyaları kurdular ama asıl önemli olan o bir sürü ıvır zıvırı( yataklar, nevresimler, giyim eÅyaları , kitaplar, mutfak eÅyaları vs, vs.. aklınıza gelebilecek tüm ev eÅyası) bırakıp gidiyorlar. Yatak odasında yataÄın yanında AÄrı demiyeyim ama Yamanlar daÄı gibi bir daÄcık oluÅtu. Bunların ayrılması, yıkanması , tekrar yerleÅtirilmesi 1 haftayı buldu. Ev ayakta gibiydi. Ãstelik 3 gün üstüste eve kadın geldi ve saÄolsun akrabalardan 3 hanım da benim yanımdaydı. Ev bitti, ben de bittim. Bünye alıÅık deÄil tabi bu kadar ev iÅine, hamaratlıÄa. Tansiyon oldu 18-9. Tabii bunda saÄolsun eÅimin sanki taÅınmamıÅız gibi hala eski düzenini aksatmadan sürdürmeye çalıÅması, anlayıÅsızlıÄı da etkin oldu. Neyse ki 1 haftalık dinlenme ve tuzsuz diyetinden sonra tekrar eski halime döndüm de daha 40'lı yaÅlarda tansiyon ilacı kullanmaya baÅlamadım. Gerçi genetik karnem rezil gibi. Hem anne tarafımda hem de baba tarafım da ve tabii annemde, babamda, teyzemde, amcamda hep yüksek tansiyon sorunu var. Bende de bir gün çıkacak ama ne kadar geç o kadar iyi diyorum.
Haftasonu olduÄu için normalde bilgisayar pek bana kalmazdı ama eÅim anneleri ile yazlıÄa gitti. OÄlum pazartesi sınavı var, onunla ilgili ders almaya gitti. Ev de, bilgisayar da bana kaldı.
Åimdi gideyim de Åu huzur dolu ortamı deÄerlendireyim. 2 aydır okuyamadıÄım blogları ve bazı siteleri okuyayım.
Artık buradayım,görüÅmek üzere
Neyse,biraz da taÅınmayı anlatayım. Ben karar verdim. Hiçbir kuvvet beni bu evden çıkaramaz. Ãünkü taÅınma denen olay (ki ben en son 13 yıl önce taÅınmıÅtım) gerçekten korkunçmuÅ. Nakliye Åirketi falan palavra. Tamam eÅyaları zarar vermeden taÅıdılar, mobilyaları kurdular ama asıl önemli olan o bir sürü ıvır zıvırı( yataklar, nevresimler, giyim eÅyaları , kitaplar, mutfak eÅyaları vs, vs.. aklınıza gelebilecek tüm ev eÅyası) bırakıp gidiyorlar. Yatak odasında yataÄın yanında AÄrı demiyeyim ama Yamanlar daÄı gibi bir daÄcık oluÅtu. Bunların ayrılması, yıkanması , tekrar yerleÅtirilmesi 1 haftayı buldu. Ev ayakta gibiydi. Ãstelik 3 gün üstüste eve kadın geldi ve saÄolsun akrabalardan 3 hanım da benim yanımdaydı. Ev bitti, ben de bittim. Bünye alıÅık deÄil tabi bu kadar ev iÅine, hamaratlıÄa. Tansiyon oldu 18-9. Tabii bunda saÄolsun eÅimin sanki taÅınmamıÅız gibi hala eski düzenini aksatmadan sürdürmeye çalıÅması, anlayıÅsızlıÄı da etkin oldu. Neyse ki 1 haftalık dinlenme ve tuzsuz diyetinden sonra tekrar eski halime döndüm de daha 40'lı yaÅlarda tansiyon ilacı kullanmaya baÅlamadım. Gerçi genetik karnem rezil gibi. Hem anne tarafımda hem de baba tarafım da ve tabii annemde, babamda, teyzemde, amcamda hep yüksek tansiyon sorunu var. Bende de bir gün çıkacak ama ne kadar geç o kadar iyi diyorum.
Haftasonu olduÄu için normalde bilgisayar pek bana kalmazdı ama eÅim anneleri ile yazlıÄa gitti. OÄlum pazartesi sınavı var, onunla ilgili ders almaya gitti. Ev de, bilgisayar da bana kaldı.
Åimdi gideyim de Åu huzur dolu ortamı deÄerlendireyim. 2 aydır okuyamadıÄım blogları ve bazı siteleri okuyayım.
Artık buradayım,görüÅmek üzere
Cumartesi, Şubat 04, 2006
Bloglar Elele
Veda meda derken az daha bunu yazmayı unutuyordum. Hepimiz üzerimize düÅeni yapalım , di mi arkadaÅlar?
Cuma, Şubat 03, 2006
Ben de Ara Veriyorum
Günlerim ekspres hızıyla geçiyor. Bazen ben bile kendime yetiÅemiyorum. Tadilatçı, klimanın taÅıtılması, uydu antenin yeni eve götürülmesi, temizlik için gün ayarlama, halıları yıkatma, nakliye Åirketinin bulunması, hepsi hepsi bu garibin sırtından geçti. Pazar günü kısmetse taÅınıyoruz. Dolayısıyla yeni telefonun baÄlanması, ADSL için yeniden baÅvuru ve onun da baÄlanması derken herhalde bir süre sizlerin yazılarından uzak kalıcam. Tek tesellim tekrar döndüÄümde günlerce okunacak yazılar birikmiÅ olucak.
Ben bu kadar iÅi baÅarırken sevgili eÅim bir telefonve bir kablolu tv nakli için zaman bulup ta bir telekoma gidemedi. EÄer zaman bulursaymıŠpazartesi gidecekmiÅmiÅ. Allahtan zamanında bu ikisi onun adına baÄlandı da bir de telekomlarla uÄraÅmak zorunda kalmıyorum. Ben bu kadar iÅi bir arada organize ederken o nasıl telekoma gitmeyi beceremiyor, bunu da ayrıca merak ediyorum. Gerçi onun her iÅi aÄırdır. Geçen gün oÄlumla konuÅuyoruz da daha biz bir kez bile arabamıza binince araba hemen hareket etmemiÅtir. En az 15 dakika içinde oturur beyefendinin araba içindeki çeÅitli iÅlerini halletmesini bekleriz. Oturur, koltuÄun ayarını beÄenmez deÄiÅtirir. Onu da beÄenmez bir daha deÄiÅtirir. A camın önünde küçük bir leke var onu da sileyim der,tekrar arabadan iner, siler, siler, siler ( oysa küçücük bir su damlasıdır). Tekrar biner, emniyet kemerini baÄlar, bu arada bizim herhangi bir bıkkınlık içeren yüz ifadesi taÅımamız ya da söz söylememiz onu daha da kızdırır ve iyice aÄırdan alır. Gönlü olur ve araba hareket eder. Aynı Åekilde inerken de arabası ile yarım saat vedalaÅır. Orasını eller, burasına dokunur, siler. Kilitler biraz yürür,geri döner , kapıları bir daha kontrol eder. Bu arada ben eve girmiÅ olurum. O zili çalar arkadan gelir. Anneannemin lafıdır; Bir alime bir zalim diye. Herhalde benim gibi tezcanlı birini yavaÅlatmak için kısmetime böyle biri oldu.
Neyse uzun lafın kısası yazılarıma bir süre ara veriyorum. İnÅallah döndüÄümde yeni evimde ve herÅey hallolmuÅ bir Åekilde olacak. Ben de biraz dinlenmiÅ olurum herhalde.
Åimdilik hoÅçakalın ...
Ben bu kadar iÅi baÅarırken sevgili eÅim bir telefonve bir kablolu tv nakli için zaman bulup ta bir telekoma gidemedi. EÄer zaman bulursaymıŠpazartesi gidecekmiÅmiÅ. Allahtan zamanında bu ikisi onun adına baÄlandı da bir de telekomlarla uÄraÅmak zorunda kalmıyorum. Ben bu kadar iÅi bir arada organize ederken o nasıl telekoma gitmeyi beceremiyor, bunu da ayrıca merak ediyorum. Gerçi onun her iÅi aÄırdır. Geçen gün oÄlumla konuÅuyoruz da daha biz bir kez bile arabamıza binince araba hemen hareket etmemiÅtir. En az 15 dakika içinde oturur beyefendinin araba içindeki çeÅitli iÅlerini halletmesini bekleriz. Oturur, koltuÄun ayarını beÄenmez deÄiÅtirir. Onu da beÄenmez bir daha deÄiÅtirir. A camın önünde küçük bir leke var onu da sileyim der,tekrar arabadan iner, siler, siler, siler ( oysa küçücük bir su damlasıdır). Tekrar biner, emniyet kemerini baÄlar, bu arada bizim herhangi bir bıkkınlık içeren yüz ifadesi taÅımamız ya da söz söylememiz onu daha da kızdırır ve iyice aÄırdan alır. Gönlü olur ve araba hareket eder. Aynı Åekilde inerken de arabası ile yarım saat vedalaÅır. Orasını eller, burasına dokunur, siler. Kilitler biraz yürür,geri döner , kapıları bir daha kontrol eder. Bu arada ben eve girmiÅ olurum. O zili çalar arkadan gelir. Anneannemin lafıdır; Bir alime bir zalim diye. Herhalde benim gibi tezcanlı birini yavaÅlatmak için kısmetime böyle biri oldu.
Neyse uzun lafın kısası yazılarıma bir süre ara veriyorum. İnÅallah döndüÄümde yeni evimde ve herÅey hallolmuÅ bir Åekilde olacak. Ben de biraz dinlenmiÅ olurum herhalde.
Åimdilik hoÅçakalın ...
Cuma, Ocak 27, 2006
Kar ve İzmir
İzmir'e 40 yılda bir kar yaÄar, o da tutmaz bile. Yalnız 2-3 sene önce üstüste 2 kez yaÄmıŠve tutmuÅtu da Åehircek buldumcuk olmuÅtuk.
İzmirlilerin kıÅın en büyük fantazisi haftasonu Sabuncubeli'ne ya da Spil'e gidip kartopu oynamak, dönerken de arabanın önüne küçük bir kardanadam yapıp ( hani eskiden gelin arabalarının önünde küçük bir gelin bebek olurdu,onun gibi iÅte ) cümlealeme "biz kar gördük" diye ilan etmektir. Yani kar görmemiÅlere bir çeÅit hava atma yoludur bu. E , n'apacaksın? Kara hasret olunca, bu bile hava atma vasıtası oluyor insanlara. Bizi mazur görün. Gerçekten görmemiÅiz iÅte.
Bu kar yüzünden yarıyıl tatili 1 hafta daha uzadı ya, öÄretmenler ve öÄrenciler mutlu ama bilesin Milli EÄitim Bakanım, annelerden çok ah aldın. Zaten 3 haftadır maymun olmuÅtuk ellerinde. Ãstüne 1 hafta daha bonus aldılar sanki. Hani annelerinizi canından bezdirmede çok iyiydiniz, alın size 1 hafta ek süre daha.
Ne diyeyim,tez vakitte açıla Åu okullar inÅallah!!!!AAMİİİNNN
İzmirlilerin kıÅın en büyük fantazisi haftasonu Sabuncubeli'ne ya da Spil'e gidip kartopu oynamak, dönerken de arabanın önüne küçük bir kardanadam yapıp ( hani eskiden gelin arabalarının önünde küçük bir gelin bebek olurdu,onun gibi iÅte ) cümlealeme "biz kar gördük" diye ilan etmektir. Yani kar görmemiÅlere bir çeÅit hava atma yoludur bu. E , n'apacaksın? Kara hasret olunca, bu bile hava atma vasıtası oluyor insanlara. Bizi mazur görün. Gerçekten görmemiÅiz iÅte.
Bu kar yüzünden yarıyıl tatili 1 hafta daha uzadı ya, öÄretmenler ve öÄrenciler mutlu ama bilesin Milli EÄitim Bakanım, annelerden çok ah aldın. Zaten 3 haftadır maymun olmuÅtuk ellerinde. Ãstüne 1 hafta daha bonus aldılar sanki. Hani annelerinizi canından bezdirmede çok iyiydiniz, alın size 1 hafta ek süre daha.
Ne diyeyim,tez vakitte açıla Åu okullar inÅallah!!!!AAMİİİNNN
Pazartesi, Ocak 23, 2006
DoÄumgünü
Dün doÄumgünümdü. Herkes bana çok güzel bir gün yaÅattı. 6 yıl önce birlikte çalıÅtıÄım insanların bile hala doÄumgünlerimde beni arıyor olmaları bana en büyük hediye. Ama ne bileyim ya ! Bu 40'lı yaÅlara alıÅmak çok zor. Yarıyı geçmiÅsin ve 50'ye doÄru gidiyorsun. Resmen nine olacak yaÅ ya. Ãfff ! Bi daha doÄumgünü, moÄumgünü kutlamak istemiyorum. Bundan sonra yılları saymak da istemiyorum. Hemen kendimi dıÅarı atmam lazım. Bu kafa ile gün geçmez.
Çarşamba, Ocak 18, 2006
Bayram ve sonrası
Bayram geldi, geliyor derken bitti, gitti. Tabi en üzücü olanı kardeÅim İstanbul'a döndü ve biz daha hasret giderememiÅtik bile. Neyse buna da Åükür.
KardeÅim, eÅi ve yeÄenim Cumartesi sabahı İzmir'deydi. Ondan sonra zaten bir sonraki Cumartesi'ye dek hep biraradaydık. Kah annemlerde, kah teyzemlerde, kah bizde. YeÄenim 3 yaÅını Aralık ayında doldurdu ama nasıl dillenmiÅ anlatamam. Genelde erkek çocuklar geç konuÅur derler ama bu almıŠbaÅını gitmiÅ. Sürekli bıcır bıcır konuÅuyor. Dilli düdük olmuÅsun diyoruz gülüyor. Hava deÄiÅiminden dolayı nezle oldu ama neyse ki çabuk toparlandı. İlk günler üzdü bizi hastalıÄı ile. Gidene kadar iyileÅti .
Bayramda ilk gün kahvaltıya annemdeydik. ÃÄle yemeÄi için de kayınvalideme gittik. Görümcemler de geldi. Zaten o gün bu Åekilde bitti. DiÄer 2 gün de tüm akrabalar ziyaret edildi. Son gün kardeÅim bize geldi. Ertesi gün de onları uÄurladık. Bu arada ailece nezle olduk. Pazar günü sabahtan ekmek ve gazete almaya çıkmanın dıÅında burnumuzu çıkarmadık. Ailece yattık, tv izledik, yedik, içtik, yedik, içtik.... Böyle devam ettik yani.
Dün ise babamla yazlıÄa gidip halıları getirdik. Åu an otuduÄum ev halı kaplı olduÄundan , kendi halılarımı yazlıÄa götürmüÅtüm. Ancak yeni ev parke. Åimdi onları temizletip yeni evde kullanacaÄım. YavaÅ yavaÅ hazırlıklara baÅlıyorum ama sanki tadilatçı verdiÄi sözü tutamayacak gibi. Ãünkü daha ortada bir Åey yok. Bu hafta sonuna evi teslim edeceÄini söylemiÅti. Biraz zor görünüyor. Benim tüm acelemse sömestr içinde taÅınmak. Ama olmazsa da olmaz. Yapacak bir Åey yok. Geç olsun güç olmasın, n'apalım.
TaÅınmanın en kötü yanı yeni telefon baÄlatmak, sonra da yine ADSL için beklemek olacak. Bu arada bilgisayardan ve bloglardan uzak kalacaÄım. Ama onunda güzel tarafı, baÄlantı kurulunca birikmiÅ ve okunacak bir sürü blog olacak. Amma Pollyanna oldum ya ! Belki de iyi bi Åeyler olur da telefon ve ADSL hemen baÄlanır , di mi? Allahtan umut kesilmezmiÅ.
KardeÅim, eÅi ve yeÄenim Cumartesi sabahı İzmir'deydi. Ondan sonra zaten bir sonraki Cumartesi'ye dek hep biraradaydık. Kah annemlerde, kah teyzemlerde, kah bizde. YeÄenim 3 yaÅını Aralık ayında doldurdu ama nasıl dillenmiÅ anlatamam. Genelde erkek çocuklar geç konuÅur derler ama bu almıŠbaÅını gitmiÅ. Sürekli bıcır bıcır konuÅuyor. Dilli düdük olmuÅsun diyoruz gülüyor. Hava deÄiÅiminden dolayı nezle oldu ama neyse ki çabuk toparlandı. İlk günler üzdü bizi hastalıÄı ile. Gidene kadar iyileÅti .
Bayramda ilk gün kahvaltıya annemdeydik. ÃÄle yemeÄi için de kayınvalideme gittik. Görümcemler de geldi. Zaten o gün bu Åekilde bitti. DiÄer 2 gün de tüm akrabalar ziyaret edildi. Son gün kardeÅim bize geldi. Ertesi gün de onları uÄurladık. Bu arada ailece nezle olduk. Pazar günü sabahtan ekmek ve gazete almaya çıkmanın dıÅında burnumuzu çıkarmadık. Ailece yattık, tv izledik, yedik, içtik, yedik, içtik.... Böyle devam ettik yani.
Dün ise babamla yazlıÄa gidip halıları getirdik. Åu an otuduÄum ev halı kaplı olduÄundan , kendi halılarımı yazlıÄa götürmüÅtüm. Ancak yeni ev parke. Åimdi onları temizletip yeni evde kullanacaÄım. YavaÅ yavaÅ hazırlıklara baÅlıyorum ama sanki tadilatçı verdiÄi sözü tutamayacak gibi. Ãünkü daha ortada bir Åey yok. Bu hafta sonuna evi teslim edeceÄini söylemiÅti. Biraz zor görünüyor. Benim tüm acelemse sömestr içinde taÅınmak. Ama olmazsa da olmaz. Yapacak bir Åey yok. Geç olsun güç olmasın, n'apalım.
TaÅınmanın en kötü yanı yeni telefon baÄlatmak, sonra da yine ADSL için beklemek olacak. Bu arada bilgisayardan ve bloglardan uzak kalacaÄım. Ama onunda güzel tarafı, baÄlantı kurulunca birikmiÅ ve okunacak bir sürü blog olacak. Amma Pollyanna oldum ya ! Belki de iyi bi Åeyler olur da telefon ve ADSL hemen baÄlanır , di mi? Allahtan umut kesilmezmiÅ.
Cuma, Ocak 06, 2006
Okul Kırmak
Bugün oÄlum okulu ekti. Daha doÄrusu sabah kalkacaktı ama ben "Hadi bugün istersen gitme okula" dedim. Tabi onun canına minnet. Hemen döndü arkasını uyumaya devam etti. Bakıyorum hergün sınıflarında 10-15 kadar çocuk okula gelmiyor. Derslerde yeni bir konu da iÅlenmiyor. Ya,aslında yaptıÄım çok doÄru bir Åey deÄil,biliyorum ama ne yapayım. Acıdım oÄluÅuma.Bir güncük uyusun bari dedim.
Tabi, o evde olunca kahvaltı sofrası da muhteÅem oldu. Normalde ben yiyeceklerimi (ekmek, peynir, zeytin, domates ve çay) küçük bir tepsiye koyup, bilgisayar karÅısında yerim ama bugün farklıydı. Televizyonun karÅısında omletli, sosisli, sucuklu ve tabii ki diÄer tüm kahvaltılıkların da olduÄu mükellef bir kahvaltı ettik. Gevrek de aldım. Ana-oÄul deymeyin keyfimize. Tek kavgamız bilgisayarın paylaÅımı konusundaydı ama ona azıcık torpil yaptım. Bilgisayarı ona bıraktım.
Zaten öÄleden sonra evde deÄildim. Arabayı bakıma götürdüm. Bayram öncesi olduÄundan servis acaip doluydu. Randevumuz 2'deydi. Saat 5.30'a doÄru anca alabildik arabayı. Gerçi bin kere özür dilediler, haklarını yiyemem Åimdi. Demek ki neymiÅ? Bir daha servis iÅini bayram öncelerine bırakmayacaksın. Servis biraz Åehir dıÅı bir yer olduÄundan mecburen orada oturup bekledim. Günlük gazetelerin tümü, broÅürler, ilanlar, reklam levhaları. Okunacak bir Åey bırakmadım. Bir daha sefere kitapla gideceÄim. Bu da 2. ders olsun.
Cumartesi sabahı kısmetse kardeÅim, eÅi ve yeÄenim İstanbul'dan İzmir'e bayram tatili için geliyorlar. Tüm tatil boyunca bizlerle olacaklar. Hepimiz nasıl mutluyuz ve nasıl heyecanlıyız anlatamam. Hele yeÄenimi nasıl özledik, bilemezsiniz. Henüz 3 yaÅında ve yarım yarım konuÅmaları ile telefonda bizi gülmekten kırıp geçiriyor. Annemle babam da heyecan içindeler. Onlara babane, dede dedikçe nasıl gözleri doluyor, nasıl mutlu oluyorlar anlatamam. Gurbet, hasretlik çok zor. Biz bunu teyzemde de yaÅamıÅtık. Neyse ki yıllar sonra da olsa İzmir'e döndüler ve hasret sona erdi. Umarım bir gün ben de kardeÅime kavuÅurum. Bu hasret biter ve İzmir'e geri dönerler.
Tabi, o evde olunca kahvaltı sofrası da muhteÅem oldu. Normalde ben yiyeceklerimi (ekmek, peynir, zeytin, domates ve çay) küçük bir tepsiye koyup, bilgisayar karÅısında yerim ama bugün farklıydı. Televizyonun karÅısında omletli, sosisli, sucuklu ve tabii ki diÄer tüm kahvaltılıkların da olduÄu mükellef bir kahvaltı ettik. Gevrek de aldım. Ana-oÄul deymeyin keyfimize. Tek kavgamız bilgisayarın paylaÅımı konusundaydı ama ona azıcık torpil yaptım. Bilgisayarı ona bıraktım.
Zaten öÄleden sonra evde deÄildim. Arabayı bakıma götürdüm. Bayram öncesi olduÄundan servis acaip doluydu. Randevumuz 2'deydi. Saat 5.30'a doÄru anca alabildik arabayı. Gerçi bin kere özür dilediler, haklarını yiyemem Åimdi. Demek ki neymiÅ? Bir daha servis iÅini bayram öncelerine bırakmayacaksın. Servis biraz Åehir dıÅı bir yer olduÄundan mecburen orada oturup bekledim. Günlük gazetelerin tümü, broÅürler, ilanlar, reklam levhaları. Okunacak bir Åey bırakmadım. Bir daha sefere kitapla gideceÄim. Bu da 2. ders olsun.
Cumartesi sabahı kısmetse kardeÅim, eÅi ve yeÄenim İstanbul'dan İzmir'e bayram tatili için geliyorlar. Tüm tatil boyunca bizlerle olacaklar. Hepimiz nasıl mutluyuz ve nasıl heyecanlıyız anlatamam. Hele yeÄenimi nasıl özledik, bilemezsiniz. Henüz 3 yaÅında ve yarım yarım konuÅmaları ile telefonda bizi gülmekten kırıp geçiriyor. Annemle babam da heyecan içindeler. Onlara babane, dede dedikçe nasıl gözleri doluyor, nasıl mutlu oluyorlar anlatamam. Gurbet, hasretlik çok zor. Biz bunu teyzemde de yaÅamıÅtık. Neyse ki yıllar sonra da olsa İzmir'e döndüler ve hasret sona erdi. Umarım bir gün ben de kardeÅime kavuÅurum. Bu hasret biter ve İzmir'e geri dönerler.
Pazartesi, Ocak 02, 2006
Yeni Yılın İlk Yazısı
Geldi, geliyor derken 2006'nın 2. günündeyiz bile. Ama ben 2005'in son Cumasından baÅlayacaÄım anlatmaya.
Cuma günü malum , kızlarla buluÅtuk. Beyaz Åaraplarımızı içtik. Hediyelerimizi verip muhabbeti koyulttuk. Aynı akÅam KarÅıyaka Devlet Tiyatrosundaki "İstanbul Efendisi " oyununa gittik. Gecenin en komik anı eÅimin baÅının önüne düÅtüÄü andı. Hemen uyandırdım. Neyse oyun müzikliydi de daha sonra gürültüden uyuyamadı. Yoksa onu takip etmekten oyunu izleyemeyecektim.
Cumartesi sabahı, arkadaÅımla birlikte Kipa'ya gittik. Tüm yılbaÅı alıÅveriÅini yapıp,doÄru eve. Bu arada boÄazlarım feci yanıyordu ve öksürüyordum. AldıÄım ilaçta uyku veriyor. GetirdiÄimiz malzemeleri yerleÅtirdikten sonra banyo yaptım ve yattım. Biraz kendimi toparlamam gerekliydi. Yoksa akÅam 12 olmadan uyuyabilirdim. Neyse akÅamüzeri ben sofrayı hazırladım. Saat 7.30 gibi arkadaÅlarımız geldiler. 8.30 gibi sofraya oturduk. Ondan sonra dur durak bilmeden bir yeme-içme moduna girdik. Yeniyılı KarÅıyaka belediyesinin attıÄı havai fiÅeklerle karÅıladık. Rengarenk, muhteÅem bir görüntüydü. Saat 1.30 gibi arkadaÅlar gitti.EÅim hemen uyudu. Karakuzum biraz daha tv seyrederken ben de evi toparladım , bulaÅık makinesini çalıÅtırdım ve biraz oÄlumla takıldım ve 2.30 gibi yattım.
Ertesi gün her yıl olduÄu gibi önce kayınvalideme,sonra da annemlere gidip yeniyıllarını kutladık. Hediyelerimizi verdik. Sonrası ise klasik pazar akÅamı modu. E malum ertesi gün iÅ var,okul var. Yani ütü var. Birkaç gömlek ütüledim. Sonrasında BBC-Prime'da İngilizce alt yazılı bir filme takıldım. Normalde konuÅmalardan filmi anlayamam ama alt yazı olunca anlayabiliyorum. Saat 1'e geliyordu yattım.
Bugün sabahta herkesi gönderdikten sonra ilaç aldım ve vurdum kafayı yattım. Saat 11 gibi uyandım. Amaaan, ne güzel geldi. Gerçi hala boÄazlarım aÄrıyor ama kendimi daha iyi hissediyorum.
Umarım 2006'ya boÄaz aÄrısıyla girdim diye tüm yılı böyle geçirmem. Geçirmem di mi?
Cuma günü malum , kızlarla buluÅtuk. Beyaz Åaraplarımızı içtik. Hediyelerimizi verip muhabbeti koyulttuk. Aynı akÅam KarÅıyaka Devlet Tiyatrosundaki "İstanbul Efendisi " oyununa gittik. Gecenin en komik anı eÅimin baÅının önüne düÅtüÄü andı. Hemen uyandırdım. Neyse oyun müzikliydi de daha sonra gürültüden uyuyamadı. Yoksa onu takip etmekten oyunu izleyemeyecektim.
Cumartesi sabahı, arkadaÅımla birlikte Kipa'ya gittik. Tüm yılbaÅı alıÅveriÅini yapıp,doÄru eve. Bu arada boÄazlarım feci yanıyordu ve öksürüyordum. AldıÄım ilaçta uyku veriyor. GetirdiÄimiz malzemeleri yerleÅtirdikten sonra banyo yaptım ve yattım. Biraz kendimi toparlamam gerekliydi. Yoksa akÅam 12 olmadan uyuyabilirdim. Neyse akÅamüzeri ben sofrayı hazırladım. Saat 7.30 gibi arkadaÅlarımız geldiler. 8.30 gibi sofraya oturduk. Ondan sonra dur durak bilmeden bir yeme-içme moduna girdik. Yeniyılı KarÅıyaka belediyesinin attıÄı havai fiÅeklerle karÅıladık. Rengarenk, muhteÅem bir görüntüydü. Saat 1.30 gibi arkadaÅlar gitti.EÅim hemen uyudu. Karakuzum biraz daha tv seyrederken ben de evi toparladım , bulaÅık makinesini çalıÅtırdım ve biraz oÄlumla takıldım ve 2.30 gibi yattım.
Ertesi gün her yıl olduÄu gibi önce kayınvalideme,sonra da annemlere gidip yeniyıllarını kutladık. Hediyelerimizi verdik. Sonrası ise klasik pazar akÅamı modu. E malum ertesi gün iÅ var,okul var. Yani ütü var. Birkaç gömlek ütüledim. Sonrasında BBC-Prime'da İngilizce alt yazılı bir filme takıldım. Normalde konuÅmalardan filmi anlayamam ama alt yazı olunca anlayabiliyorum. Saat 1'e geliyordu yattım.
Bugün sabahta herkesi gönderdikten sonra ilaç aldım ve vurdum kafayı yattım. Saat 11 gibi uyandım. Amaaan, ne güzel geldi. Gerçi hala boÄazlarım aÄrıyor ama kendimi daha iyi hissediyorum.
Umarım 2006'ya boÄaz aÄrısıyla girdim diye tüm yılı böyle geçirmem. Geçirmem di mi?
Cuma, Aralık 30, 2005
Yeni Yıl
Herkese saÄlıklı, mutlu ve huzurlu bir yıl diliyorum. Umarım bu yıl isteklerimizin büyük bir kısmı gerçekleÅir. Ya da ne bileyim bizim için en önemli olanları. Umutsuz yaÅanmıyor.
Umutların gerçekleÅtiÄi bir 2006 olması dileÄi ile
Umutların gerçekleÅtiÄi bir 2006 olması dileÄi ile
Hediye Seçimi
Bu aralar evin tadilat iÅleri ve kredi kullanımı nedeni ile çok yoÄundum. Normalde yeniyıl hediyelerimi son dakikaya bırakmam ama bu sefer böyle oldu. Bugün benim için son gündü, bu iÅ ya bugün bitecekti ya bugün. Ãünkü yarın arkadaÅlarla yılbaÅı kutlaması yapacaÄız öÄle tatilinde. E sonra benim gibi emekliler devam ederiz muhabbete. Hediye alacak zaman kalmaz yarın bana ,biliyorum
Neyse, öÄlen vapurla Konak'a geçtim. Ãnce Konak Pier'de yeni açılan Body Shop'a uÄradım. Ãok uygun fiyatlı ve benim süslü - kokoÅ arkadaÅlarım için hem güzel hem faideli Åeyler buldum. Oradan Kemeraltı'na geçtim. Kemeraltı'nın sonuna doÄru çok ehven fiyatla pijama satan bir yer var. Kadın- erkek- çocuk boy boy renk renk pijama. Aile büyüklerine sıradan pijama aldım. Hem benimkilere hem de eÅiminkilere . Bu arada kayınpederime hesap makinesi aldım ki bizimkini kurtarabileyim. Malum vergi iadesi yazma dönemi. Bizim hesap makinesi gitti, gelmiyo. Yani hem hediye,hem de bizimkini kurtarma operasyonu. DönüÅte tekrar vapur, elimdekileri eve bıraktım ve tekrar çarÅıya çıktım. Bu kez yılbaÅı gecesi birlikte olacaÄımız arkadaÅlar için birÅeyler aldım. Ama bunları hep atom karınca Åeklinde yapıyorum. Ha,bu arada iÅleri yoÄun diye hiçbir maÄaza doÄru dürüst hediye paketi yapmadı. Yalnızca süslü torbalara koydular. ÃarÅıdan Åööle Noel babalı, geyikli kaplama kaÄıtları aldım. Hediyeleri paket yaptım.
YılbaÅında genellikle her yıl aynı arkadaÅlarla bir araya geliyoruz. Hem biz iyi anlaÅıyoruz, hem de çocuklar. Ertesi gün de mutlaka hem benim hem eÅimin ailesini ziyaret ederiz. Annemlere gidince teyzeme de uÄrarım. Aynı apartmanda altlı- üstlü oturuyorlar. Sonra kayınvalidelere gideriz. Bizim gittiÄimiz saatlerde, sözleÅiriz görümcemle çocukları da gelir. Hem kutlama hem de hediye deÄiÅ- tokuÅu yaparız.
Kısacası,ben hazırım,yılbaÅı ve de yeniyıl gelebilir.
Neyse, öÄlen vapurla Konak'a geçtim. Ãnce Konak Pier'de yeni açılan Body Shop'a uÄradım. Ãok uygun fiyatlı ve benim süslü - kokoÅ arkadaÅlarım için hem güzel hem faideli Åeyler buldum. Oradan Kemeraltı'na geçtim. Kemeraltı'nın sonuna doÄru çok ehven fiyatla pijama satan bir yer var. Kadın- erkek- çocuk boy boy renk renk pijama. Aile büyüklerine sıradan pijama aldım. Hem benimkilere hem de eÅiminkilere . Bu arada kayınpederime hesap makinesi aldım ki bizimkini kurtarabileyim. Malum vergi iadesi yazma dönemi. Bizim hesap makinesi gitti, gelmiyo. Yani hem hediye,hem de bizimkini kurtarma operasyonu. DönüÅte tekrar vapur, elimdekileri eve bıraktım ve tekrar çarÅıya çıktım. Bu kez yılbaÅı gecesi birlikte olacaÄımız arkadaÅlar için birÅeyler aldım. Ama bunları hep atom karınca Åeklinde yapıyorum. Ha,bu arada iÅleri yoÄun diye hiçbir maÄaza doÄru dürüst hediye paketi yapmadı. Yalnızca süslü torbalara koydular. ÃarÅıdan Åööle Noel babalı, geyikli kaplama kaÄıtları aldım. Hediyeleri paket yaptım.
YılbaÅında genellikle her yıl aynı arkadaÅlarla bir araya geliyoruz. Hem biz iyi anlaÅıyoruz, hem de çocuklar. Ertesi gün de mutlaka hem benim hem eÅimin ailesini ziyaret ederiz. Annemlere gidince teyzeme de uÄrarım. Aynı apartmanda altlı- üstlü oturuyorlar. Sonra kayınvalidelere gideriz. Bizim gittiÄimiz saatlerde, sözleÅiriz görümcemle çocukları da gelir. Hem kutlama hem de hediye deÄiÅ- tokuÅu yaparız.
Kısacası,ben hazırım,yılbaÅı ve de yeniyıl gelebilir.
Salı, Aralık 27, 2005
Harika Haftasonu
Biliyorum,haftasonunu yazmak için biraz geç, ama ne yapabilirim? Dün banka - tapu- vergi dairesi adlı devlet Åeytan üçgeninde kayboldum resmen. Son olarak ÃarÅamba günü iÅlem yapmam gerekiyor. Ondan sonra umarım bir daha hiçbir devlet dairesinin kapısından bile geçmem. Bunlar orada vatandaÅı canından bezdirmek için varlar, dün buna inandıım artık.
Neyse, gelelim haftasonuna. Cumartesi sabahtan kalktım, kahvaltımı yaptım, duÅumu aldım. ÃÄlen saat 2 gibi arkadaÅımla buluÅtum. Bu bizim geleneksel yılbaÅı toplantımızdır. Her yıl yılbaÅından önceki son Cumartesi günü buluÅur, bu yıl da görüÅebildiÄimize Åükreder, gelecek yıl da buluÅabilmeyi diler, yeniyılın Åerefine kadehlerimizi kaldırır ve hediyelerimizi veririz. Tabi yanında boool muhabbetle. Bu bizim onunla tanıÅtıÄımız 86 yılından beri devam eden bir geleneÄimiz. Yerimiz de bellidir. Her yıl aynı yere gideriz. Mutlaka buz gibi beyaz Åarabımızı açarız. Ondan sonra gelsin muhabbet. Aslında hemen hemen hergün telefonla görüÅüyoruz , ailece biraraya geliyoruz ama bu buluÅmamız farklı.
Oradan saat 6 gibi ayrıldım. Eve geldim.Daha hafta baÅından annem çaÄırmıÅtı , onlara gittik. Onlarda yılbaÅında arkadaÅlarımızla birlikte olacaÄımız için yılbaÅı kutlaması gibi düÅünmüÅler ve sofrayı donatmıÅlar. Tabii orada da yemek, içki, muhabbet derken gece eve geldikten kısa bir süre sonra ben televizyonun karÅısında uyumuÅ daha doÄrusu sızmıÅım. E bu kadar alkolden sonra normal.
Pazar sabahı güzel bir aile kahvaltısından sonra yeni eve gidip mutfakçı ile buluÅtuk. Tadilata baÅladılar. Biraz fikir alıÅveriÅinde bulunuldu. Oradan doÄru kayınvalideye öÄle yemeÄine. Görümcem, çocukları ve eÅimin halası da oradaydı. Güzel ve mükellef bir sofra vardı yine. Ya, galiba ben sürekli yemekten bahsediyorum ama ben zaten yemek için yaÅayanlardan olduÄumdan doÄal tabii. AkÅam eve dönüŠ, pazartesi ütüleri, etrafı toplamak falan derken haftasonu bitti yine. Ama benim için güzel ve muhabbet dolu bir tatildi.
Ama dün, sabah evden sabah 8.30'da çıktım ve kısa özetini yukarıda geçtiÄim günüm bedenselden ziyade ruhi bir yorgunlukla saat 18'de bitti. Bugün enerji toplamalıyım. Yarın yine devlet dairesi ile uÄraÅacaÄım çünkü. Zaten bugün fazla iÅ de yok. Bir yemek yapılacak. O da halloldumu , kendimi bloglar dünyasına atacaÄım. Benim en büyük dopingim.
Herkese iyi bir hafta diliyorum
Neyse, gelelim haftasonuna. Cumartesi sabahtan kalktım, kahvaltımı yaptım, duÅumu aldım. ÃÄlen saat 2 gibi arkadaÅımla buluÅtum. Bu bizim geleneksel yılbaÅı toplantımızdır. Her yıl yılbaÅından önceki son Cumartesi günü buluÅur, bu yıl da görüÅebildiÄimize Åükreder, gelecek yıl da buluÅabilmeyi diler, yeniyılın Åerefine kadehlerimizi kaldırır ve hediyelerimizi veririz. Tabi yanında boool muhabbetle. Bu bizim onunla tanıÅtıÄımız 86 yılından beri devam eden bir geleneÄimiz. Yerimiz de bellidir. Her yıl aynı yere gideriz. Mutlaka buz gibi beyaz Åarabımızı açarız. Ondan sonra gelsin muhabbet. Aslında hemen hemen hergün telefonla görüÅüyoruz , ailece biraraya geliyoruz ama bu buluÅmamız farklı.
Oradan saat 6 gibi ayrıldım. Eve geldim.Daha hafta baÅından annem çaÄırmıÅtı , onlara gittik. Onlarda yılbaÅında arkadaÅlarımızla birlikte olacaÄımız için yılbaÅı kutlaması gibi düÅünmüÅler ve sofrayı donatmıÅlar. Tabii orada da yemek, içki, muhabbet derken gece eve geldikten kısa bir süre sonra ben televizyonun karÅısında uyumuÅ daha doÄrusu sızmıÅım. E bu kadar alkolden sonra normal.
Pazar sabahı güzel bir aile kahvaltısından sonra yeni eve gidip mutfakçı ile buluÅtuk. Tadilata baÅladılar. Biraz fikir alıÅveriÅinde bulunuldu. Oradan doÄru kayınvalideye öÄle yemeÄine. Görümcem, çocukları ve eÅimin halası da oradaydı. Güzel ve mükellef bir sofra vardı yine. Ya, galiba ben sürekli yemekten bahsediyorum ama ben zaten yemek için yaÅayanlardan olduÄumdan doÄal tabii. AkÅam eve dönüŠ, pazartesi ütüleri, etrafı toplamak falan derken haftasonu bitti yine. Ama benim için güzel ve muhabbet dolu bir tatildi.
Ama dün, sabah evden sabah 8.30'da çıktım ve kısa özetini yukarıda geçtiÄim günüm bedenselden ziyade ruhi bir yorgunlukla saat 18'de bitti. Bugün enerji toplamalıyım. Yarın yine devlet dairesi ile uÄraÅacaÄım çünkü. Zaten bugün fazla iÅ de yok. Bir yemek yapılacak. O da halloldumu , kendimi bloglar dünyasına atacaÄım. Benim en büyük dopingim.
Herkese iyi bir hafta diliyorum
Cuma, Aralık 23, 2005
İkinci ebeleniÅ
Denizkızı beni ebelemiÅ. Ben de sobe yapayım bakayım.
Gerçi benim oÄlum artık koca adam oldu.Neredeyse 15 yaÅında . Ama bir kez daha anneme hak veriyorum ki insanın gözünde çocuÄu bir türlü büyüyemiyormuÅ. En büyük Åansımsa oÄlumla hala daha yılıŠyılıŠsarılıp öpüÅebilmemiz. Bilirsiniz hep erkek çocuklar kendini öptürmez, sevdirmez diye bir kanı vardır. Ama biraz da benim zorumla ben oÄlumu hala küçük bebek gibi sıkıÅtırıp öperim. O da pek ses çıkarmaz. Gelelim 10 maddemize ( niye hep 10-15-20'dir.12 yada 8 madde olmaz )
1) AÅk buymuÅ. Anne-baba- sevgili- eÅ bunların sevgisi hiçbir ÅeymiÅ. Gerçekten katıksız, karÅılıksız ve bu kadar büyük bir aÅk olabileceÄini düÅünemezdim. TeÅekkürler oÄlum. Bana bu kadar büyük bir aÅk yaÅattıÄın için.
2)İnanılmaz bir hoÅgörü kazandım. Bu yalnız oÄluma karÅı deÄil tüm çocuklara karÅı oluÅtu.Tüm sivriliklerim törpülendi. Benim gibi bir insana bile beklemeyi, sabretmeyi öÄretti. DüÅünsenize 10 dakikada 3 tabak yemeyi yiyip sofradan kalkan ben,ona bir lokma yemek yedirmek için saatlerce uÄraÅtım.
3)Kendi anne-babamın kıymetinin anladım. Ãünkü bugüne dek onların bana olan sevgisini, benim onlara ya da eÅime duyduÄum sevgiye göre deÄerlendiriyordum. Ama insanın kendi evladı olunca ve ona duyduÄu sevgiyi tanıyınca, anne babanın da seni nasıl sevdiÄini anlıyorsun.
4) Onun saÄlıÄı ile ilgili konularda tüm soÄukkanlılıÄımı yitiriyorum. EÄer o hastaysa , ateÅi yükselmiÅse ya da ne bileyim bir yeri kanıyorsa sırf panik oluyorum ve ne yapacaÄımı bilemeden deli danalar gibi evin içinde dolanıyorum. Etrafı azarlıyorum ki bundan en büyük payı eÅim alıyor . Velhasıl o hasta olunca ben bin beter hasta oluyorum.
5) Normal zamanda deÄil ama ne bileyim her zamanki saatinden biraz daha geç kalmıÅsa, aradıÄımda cep telefonunu açmıyorsa, anında paranoyak düÅünceler üretmeye baÅlıyorum. En soÄuk gün bile olsa balkonlarda onu beklemeye baÅlıyorum. Ama daha köÅeden döndüÄünü görür görmez içeri kaçıp, sanki hiçbirÅey olmamıŠgibi onu karÅılıyorum. Yani yiÄitliÄi de elden bırakmıyorum.
6) Yıllardır görüÅtüÄümüz aileler hep onun yaÅ grubunda çocukları olan aileler. Biz nasılsa ortak bir paydada buluÅup sohbet ortamı yaratabiliyoruz. Ãnemli olan onun da gittiÄimiz yerde sıkılmaması.
7) Onun tüm ihtiyaç ve istekleri ilk sırada. Gerçi hiç öyle arsız, sürekli birÅeyler isteyen bir çocuk olmadı. Ama zaten o söylemeden ben onun ne ihtiyacı var bilirim ve alırım. EÄer bir tasarruf yapılacaksa da bu benim ve eÅimin ihtiyaçlarından olur.
8) OÄlum olduktan sonra 3 yıl kadar hiç sinemaya gidemedim. Ondan sonraki 7 yılda yalnızca çocuk filmlerine gidebildim. Aslan Kralı 4 kez seyrederek bir rekora imza attım. Ama o filmleri sevdiÄimi de itiraf ediyorum. 10 yaÅından sonra da onu ve arkadaÅlarını sinemaya bırakıp çıkıÅta almak yine benim görevimdi. Neyse artık kendileri gidiyorlar.
9)Hala daha tüm yaÅantımız ona göre planlı. Küçükken onun mama ve uyku saatlerine göre bir yere giderdik. Åimdi de yine onun okul ve sınav programına göre kendimizi ayarlıyoruz. Bir yere gitmek, tatile çıkmak hep ona göre ayarlanıyor.
10) Tek üzüntüm onun bana en çok ihtiyaç duyduÄu bebeklik günlerinde yanında olamamamdır. ÃalıÅmak zorundaydım. DoÄumdan sonra 3 ay normal izin 1 ay da ücretsiz izin kullandım ve 4 aydan sonra bazen anneannesine bazen babaannesine bıraktık.Yine de Åanslıydık. Ãünkü onu seven insanlar ona baktı. Bir diÄer tesellim ise hiçbir zaman yatılı kalmadı. Hergün sabah bıraktık. Her akÅam da mutlaka aldık. Hiçbir haftasonunu bizlerden ayrı geçirmedi. Zaten tüm hafta akÅamdan akÅama görüÅebiliyoruz bari haftasonu birbirimize doyalım diye asla ondan ayrılmadık.
Evlat bambaÅka bir ÅeymiÅ. Allah herkese nasip etsin, olanların tümüne de saÄlıklı uzuuun ömür versin.
Ben de aklımdan geçenler ve pino 'yu ebeliyorum.
Gerçi benim oÄlum artık koca adam oldu.Neredeyse 15 yaÅında . Ama bir kez daha anneme hak veriyorum ki insanın gözünde çocuÄu bir türlü büyüyemiyormuÅ. En büyük Åansımsa oÄlumla hala daha yılıŠyılıŠsarılıp öpüÅebilmemiz. Bilirsiniz hep erkek çocuklar kendini öptürmez, sevdirmez diye bir kanı vardır. Ama biraz da benim zorumla ben oÄlumu hala küçük bebek gibi sıkıÅtırıp öperim. O da pek ses çıkarmaz. Gelelim 10 maddemize ( niye hep 10-15-20'dir.12 yada 8 madde olmaz )
1) AÅk buymuÅ. Anne-baba- sevgili- eÅ bunların sevgisi hiçbir ÅeymiÅ. Gerçekten katıksız, karÅılıksız ve bu kadar büyük bir aÅk olabileceÄini düÅünemezdim. TeÅekkürler oÄlum. Bana bu kadar büyük bir aÅk yaÅattıÄın için.
2)İnanılmaz bir hoÅgörü kazandım. Bu yalnız oÄluma karÅı deÄil tüm çocuklara karÅı oluÅtu.Tüm sivriliklerim törpülendi. Benim gibi bir insana bile beklemeyi, sabretmeyi öÄretti. DüÅünsenize 10 dakikada 3 tabak yemeyi yiyip sofradan kalkan ben,ona bir lokma yemek yedirmek için saatlerce uÄraÅtım.
3)Kendi anne-babamın kıymetinin anladım. Ãünkü bugüne dek onların bana olan sevgisini, benim onlara ya da eÅime duyduÄum sevgiye göre deÄerlendiriyordum. Ama insanın kendi evladı olunca ve ona duyduÄu sevgiyi tanıyınca, anne babanın da seni nasıl sevdiÄini anlıyorsun.
4) Onun saÄlıÄı ile ilgili konularda tüm soÄukkanlılıÄımı yitiriyorum. EÄer o hastaysa , ateÅi yükselmiÅse ya da ne bileyim bir yeri kanıyorsa sırf panik oluyorum ve ne yapacaÄımı bilemeden deli danalar gibi evin içinde dolanıyorum. Etrafı azarlıyorum ki bundan en büyük payı eÅim alıyor . Velhasıl o hasta olunca ben bin beter hasta oluyorum.
5) Normal zamanda deÄil ama ne bileyim her zamanki saatinden biraz daha geç kalmıÅsa, aradıÄımda cep telefonunu açmıyorsa, anında paranoyak düÅünceler üretmeye baÅlıyorum. En soÄuk gün bile olsa balkonlarda onu beklemeye baÅlıyorum. Ama daha köÅeden döndüÄünü görür görmez içeri kaçıp, sanki hiçbirÅey olmamıŠgibi onu karÅılıyorum. Yani yiÄitliÄi de elden bırakmıyorum.
6) Yıllardır görüÅtüÄümüz aileler hep onun yaÅ grubunda çocukları olan aileler. Biz nasılsa ortak bir paydada buluÅup sohbet ortamı yaratabiliyoruz. Ãnemli olan onun da gittiÄimiz yerde sıkılmaması.
7) Onun tüm ihtiyaç ve istekleri ilk sırada. Gerçi hiç öyle arsız, sürekli birÅeyler isteyen bir çocuk olmadı. Ama zaten o söylemeden ben onun ne ihtiyacı var bilirim ve alırım. EÄer bir tasarruf yapılacaksa da bu benim ve eÅimin ihtiyaçlarından olur.
8) OÄlum olduktan sonra 3 yıl kadar hiç sinemaya gidemedim. Ondan sonraki 7 yılda yalnızca çocuk filmlerine gidebildim. Aslan Kralı 4 kez seyrederek bir rekora imza attım. Ama o filmleri sevdiÄimi de itiraf ediyorum. 10 yaÅından sonra da onu ve arkadaÅlarını sinemaya bırakıp çıkıÅta almak yine benim görevimdi. Neyse artık kendileri gidiyorlar.
9)Hala daha tüm yaÅantımız ona göre planlı. Küçükken onun mama ve uyku saatlerine göre bir yere giderdik. Åimdi de yine onun okul ve sınav programına göre kendimizi ayarlıyoruz. Bir yere gitmek, tatile çıkmak hep ona göre ayarlanıyor.
10) Tek üzüntüm onun bana en çok ihtiyaç duyduÄu bebeklik günlerinde yanında olamamamdır. ÃalıÅmak zorundaydım. DoÄumdan sonra 3 ay normal izin 1 ay da ücretsiz izin kullandım ve 4 aydan sonra bazen anneannesine bazen babaannesine bıraktık.Yine de Åanslıydık. Ãünkü onu seven insanlar ona baktı. Bir diÄer tesellim ise hiçbir zaman yatılı kalmadı. Hergün sabah bıraktık. Her akÅam da mutlaka aldık. Hiçbir haftasonunu bizlerden ayrı geçirmedi. Zaten tüm hafta akÅamdan akÅama görüÅebiliyoruz bari haftasonu birbirimize doyalım diye asla ondan ayrılmadık.
Evlat bambaÅka bir ÅeymiÅ. Allah herkese nasip etsin, olanların tümüne de saÄlıklı uzuuun ömür versin.
Ben de aklımdan geçenler ve pino 'yu ebeliyorum.
Çarşamba, Aralık 21, 2005
Haftasonu ve devamı
Haftasonu sıradandı. Cumartesi günü eÅim çalıÅtıÄı için saat 8 de kalkıÅ, kahvaltı, ortalık toparlama, biraz bilgisayara bakma. ÃÄleden sonra biraz alıÅveriÅ ve karakuzumun sınavları olduÄu için kalan saatleri birlikte ders çalıÅarak geçirme. Pazar günü sabah kahvaltısına eÅimin ablasına gittik. Anne ve babası da geldi. Biz oÄluÅumla eve döndük. Derse devam. Onlar ise anne-baba-abla-kardeÅ dörtlüsü olarak yazlıÄa gittiler. Güle güle .Beni ellemesinler de naparlarsa yapsınlar. Allahtan Åu sınavlar var da. Okulu çok seviyorum.
Bugün ise küçük bir İzmir turu yaptım. ÃÄle yemeÄi için arkadaÅlarla Hisarönü'ne gittik. Küçücük dükkanların önüne alçak masa ve tabureler koyarlar. Orada meÅhur bir söÄüÅçü vardır. Ama ben söÄüŠsevmediÄimden kumpir yedim. Hava da nasıl güzel.SoÄuk ama güneÅli bir gün. Böyle havaları severim. Sıkı sıkı giyindikten sonra dıÅarıda olmayı , o kapalı yerlerde olmaya her zaman tercih ederim. Yemekten sonra da KızlaraÄası hanının ortasındaki kahvecide çay, kahve içtik. Onlar mesai için dönerlerken ben handaki dükkanlara bakındım. Eski plaklar (mesela 50-60 tane LP birarada 30 milyon gibi-Pink Floyd, Bee Gees, Ajda Pekkan vs.vs) , gümüŠtakılar, kitapçılar derken bu arada 2 tane yastık aldım. Binbir çeÅit yastık kılıfı var. Rengarenk. İÅlemeli, baskılı. İnsan hepsinden almak istiyor. Salondaki koltuklar için aldım aslında ama eÅim sinir oluyor. Hangi koltuÄa otursa oradaki yastıÄı baÅka bir koltuÄa atar. Bense çok seviyorum.
Åimdi de evde bilgisayar baÅındayım. Biraz bloglara baktım. Kendi postumu yazayım , sonra sırada yemek var. Bugün ıspanak yapacaÄım , yanına herhalde çorba yaparım. Makarna ya da pilav hoÅ olmaz. Evet, kadınların en büyük sorunsalıdır bu;ne piÅirsem? Annem hep "Zor olan ne piÅireceÄine karar vermek. Bana yemeÄin adını söyleyin yeter, piÅirmekte ne zorluk var ki" derdi. HaklıymıŠya. Ãmrüm hep anneme hak vermekle mi geçecek,nedir?
Bugün ise küçük bir İzmir turu yaptım. ÃÄle yemeÄi için arkadaÅlarla Hisarönü'ne gittik. Küçücük dükkanların önüne alçak masa ve tabureler koyarlar. Orada meÅhur bir söÄüÅçü vardır. Ama ben söÄüŠsevmediÄimden kumpir yedim. Hava da nasıl güzel.SoÄuk ama güneÅli bir gün. Böyle havaları severim. Sıkı sıkı giyindikten sonra dıÅarıda olmayı , o kapalı yerlerde olmaya her zaman tercih ederim. Yemekten sonra da KızlaraÄası hanının ortasındaki kahvecide çay, kahve içtik. Onlar mesai için dönerlerken ben handaki dükkanlara bakındım. Eski plaklar (mesela 50-60 tane LP birarada 30 milyon gibi-Pink Floyd, Bee Gees, Ajda Pekkan vs.vs) , gümüŠtakılar, kitapçılar derken bu arada 2 tane yastık aldım. Binbir çeÅit yastık kılıfı var. Rengarenk. İÅlemeli, baskılı. İnsan hepsinden almak istiyor. Salondaki koltuklar için aldım aslında ama eÅim sinir oluyor. Hangi koltuÄa otursa oradaki yastıÄı baÅka bir koltuÄa atar. Bense çok seviyorum.
Åimdi de evde bilgisayar baÅındayım. Biraz bloglara baktım. Kendi postumu yazayım , sonra sırada yemek var. Bugün ıspanak yapacaÄım , yanına herhalde çorba yaparım. Makarna ya da pilav hoÅ olmaz. Evet, kadınların en büyük sorunsalıdır bu;ne piÅirsem? Annem hep "Zor olan ne piÅireceÄine karar vermek. Bana yemeÄin adını söyleyin yeter, piÅirmekte ne zorluk var ki" derdi. HaklıymıŠya. Ãmrüm hep anneme hak vermekle mi geçecek,nedir?
Cuma, Aralık 16, 2005
İtinayla yemek yakılır.
Dün vardı bir beceriksizlik üzerimde. Gerçi buna yemekleri, koÅuÅturmanın arasındaki dar vakitlere sıkıÅtırma gayreti neden oldu. Ãnce yemeÄi yaktım. Niye? Ãabuk piÅsin diye harlı ateÅte piÅireyim dedim ama bu arada baÅka iÅleri yapmaya dalınca, biraz yaktım. Neyse saÄlam kalanları baÅka bir tencereye aktarıp durumu idare ettim. AkÅamüzeri babam uÄradı. "Hadi çay yapayım. Pasta var. Yanına da milföy böreÄi piÅireyim" deyip milföyleri fırına koydum. Babam istemedi."Bu ara göbeÄim çok çıktı. Ben evden 5 çayından kaçtım. Sakın bi Åey çıkarma, yemeyeceÄim" dedi. Ben de çayın altını kapattım ama fırını kapatmayı unutmuÅum. Sonra hafif bir yanık kokusu gelmeye baÅladı mutfaktan. Neyse onları da yalnızca altları yanmıŠolarak kurtardım. Valla emeÄime kıyıp atamadım. Kimse okumazsa ben okurum hesabı kimse yemezse ben yerim, napalım. Bir günde 2 kere yemek yakmakta kimseye nasip olmaz herhalde. Bravo bana!
Dün akÅam 11.30'dan sonra TRT 2'de Chris de Burgh konseri vardı. Severim keratayı. Hey gidi günler hey deyip deyip izledim. Bi de TRT gene onyüzmilyonbininci kez "Yeditepe İstanbul" dizisini veriyor.Ben de bu sıcak mahalle dizisini tekrar tekrar seyretmekten vazgeçmiyorum. Düzenli olarak takip etmiyorum . Daha önce o kadar çok izlemiÅimki dizinin herhangi bir sahnesini bile görsem nerede olduÄunu hatırlıyorum. Herhalde bana çocukluk günlerimdeki o sıcak ortamı hatırlattıÄı için bu kadar seviyorum. Herkes de rolüne cuk oturmuÅ. Ãok sıcak içten bir dizi, bana göre.
Bu akÅam TRT 1'de çok güzel bir film var "İnce Kırmızı Hat - Thin Red Line " Kadro muhteÅem, konu da süper. Tavsiye ederim. Hem saati de çok uygun. Haber sonrası hemen baÅlıyor. Haber sonrası sevdiÄim bir program olunca benim için kötü oluyor. Genelde biz o saatlerde yemekten henüz kalkmıŠoluyoruz. Tabi sofra toplanamadan hop koltuÄa zıplıyorum. Bir taraftan da o masa gözümü rahatsız ediyor. İyice de gevÅiyorum. İlk reklam arasında (en sevdiÄim reklam kuÅaÄı bu saatteki oluyor,bana sofra toplama fırsatı verdiÄi için) sofrayı topluyoruz ama ölüm geliyor o koltuktan kalkmak.
Valla ben tembel deÄilimdir ama pilim bitiyor demek ki o saatlerde. Benim pil Cuma akÅamları biter tam olarak. ÃalıÅırken tüm arkadaÅlar Cuma akÅamı için gezme planları yaparlarken benim en büyük planımsa eve gidip, birÅeyler yiyip, banyo yapıp sonra da erkenden tv karÅısında uyumak olurdu. Ama emekli olunca artık CumaymıÅ, CumartesiymiŠönemi kalmıyor.Her an uyuma ve dinlenme olanaÄı oluyor insanın. Neyse emekliliÄin de böyle bir yararını bulmuÅ oldum. Hayır, hala kendimi emekliliÄin iyi birÅey olduÄuna inandırmaya çalıÅıyorum da...
Dün akÅam 11.30'dan sonra TRT 2'de Chris de Burgh konseri vardı. Severim keratayı. Hey gidi günler hey deyip deyip izledim. Bi de TRT gene onyüzmilyonbininci kez "Yeditepe İstanbul" dizisini veriyor.Ben de bu sıcak mahalle dizisini tekrar tekrar seyretmekten vazgeçmiyorum. Düzenli olarak takip etmiyorum . Daha önce o kadar çok izlemiÅimki dizinin herhangi bir sahnesini bile görsem nerede olduÄunu hatırlıyorum. Herhalde bana çocukluk günlerimdeki o sıcak ortamı hatırlattıÄı için bu kadar seviyorum. Herkes de rolüne cuk oturmuÅ. Ãok sıcak içten bir dizi, bana göre.
Bu akÅam TRT 1'de çok güzel bir film var "İnce Kırmızı Hat - Thin Red Line " Kadro muhteÅem, konu da süper. Tavsiye ederim. Hem saati de çok uygun. Haber sonrası hemen baÅlıyor. Haber sonrası sevdiÄim bir program olunca benim için kötü oluyor. Genelde biz o saatlerde yemekten henüz kalkmıŠoluyoruz. Tabi sofra toplanamadan hop koltuÄa zıplıyorum. Bir taraftan da o masa gözümü rahatsız ediyor. İyice de gevÅiyorum. İlk reklam arasında (en sevdiÄim reklam kuÅaÄı bu saatteki oluyor,bana sofra toplama fırsatı verdiÄi için) sofrayı topluyoruz ama ölüm geliyor o koltuktan kalkmak.
Valla ben tembel deÄilimdir ama pilim bitiyor demek ki o saatlerde. Benim pil Cuma akÅamları biter tam olarak. ÃalıÅırken tüm arkadaÅlar Cuma akÅamı için gezme planları yaparlarken benim en büyük planımsa eve gidip, birÅeyler yiyip, banyo yapıp sonra da erkenden tv karÅısında uyumak olurdu. Ama emekli olunca artık CumaymıÅ, CumartesiymiŠönemi kalmıyor.Her an uyuma ve dinlenme olanaÄı oluyor insanın. Neyse emekliliÄin de böyle bir yararını bulmuÅ oldum. Hayır, hala kendimi emekliliÄin iyi birÅey olduÄuna inandırmaya çalıÅıyorum da...
Çarşamba, Aralık 14, 2005
Dün
Dün çok güzel bir gündü. ArkadaÅlarla Pasaportta buluÅtuk.(Bu Pasaport konusuna aÅaÄıda ayrıca deÄineceÄim) Tek çalıÅanımız o civarda çalıÅıyor çünkü. Onu iÅ yerinden aldık. Bu arada öÄle yemeÄi çıkıÅı olduÄundan daha bir sürü arkadaÅ görüp onlarla da öpüÅüp, iki kelam ettik. Ordan Konak Pier'deki Dost Pide'ye gittik. Dost Pide aslında ilk olarak ÃeÅme'de açılmıŠbir yer. Yıllardır nefis yemekleri ile hizmet veriyor. Sanırım İzmir'e Åube açılalı birkaç ay oldu. Hava nasıl güzel, günlük güneÅlik anlatamam. DıÅarıda deniz kıyısında oturduk. Ben meÅhur kiremitte köfteden yedim. ArkadaÅlarımsa döner ve lahmacun istediler. Yemek üstü kahve ve çaylar da içildi. Tabi çalıÅanımız mesaisi baÅına dönerken biz iki emekli muhabbete devam ettik. Daha sonra ayrıldık. Ben vapura gitmeyi düÅünüyordum ama ben iskeleye doÄru yürürken baktım,vapur kalkmıŠbile.(Saatim geri galiba) Bunun üzerine otobüse yöneldim.
Alaybey'den geçerken bir Ariston bayisi görünce nasılsa ordan eve yürüyerekte gidebilirim diye hemen indim. DoÄru bayiye gittim. HemAriston hem de Teba satıyorlarmıÅ. Teba fazla yaygın olmamakla birlikte (daha çok yurtdıÅına -Ãin'e- ihraç ediyorlar.) bankadayken portföyümde olduÄu için iyi bildiÄim bir marka. Aslında Åu an ankastre ürünler konusunda yaptıÄım araÅtırmada da hem daha iyi özellikleri olup (digital saat,program sayısı vb) hem fiyatı en düÅük olan Teba. Bir arkadaÅım da kullandıÄını ve memnun olduÄunu söyledi. Neyse daha vaktim var,aceleye mahal yok.
Gelelim Pasaport'a. Bu dünyada en sevdiÄim yer. Hep söylerim. Ben kent çocuÄuyum. Egzos solumazsam rahat edemem diye. Ãyle,köy , çiftlik,ekeyim biçeyim pek sevdiÄim aktiviteler deÄildir. Bu tür yerlerde bir Pazar gününü geçirmek bile benim için yeterlidir. Pasaport ise hayatıma 17 yaÅımdayken giren ve yalnızca 3 yıllık bir kesinti dıÅında tüm okul ve iÅ yaÅantımı sürdürdüÄüm yer. Ben İktisat'ı bitirdim. Ve bizim okulumuz Åu an Rektörlük binasına dönüÅtürülen İzmir Sinemasının karÅısındaki binaydı. 4 yıl orada okudum. Her gün vapurla Pasaport'a geçer,akÅam da dönerdim. ÃmeraÄa (cafe), İzmir Sineması , Sisi (cafe) , La Sera (cafe) , baharda İzmir Fuarı ve mini golf hep bizim 4. anfilerimizdi(Okulda 3 anfi olduÄundan öÄrencilerin gittiÄi bu yerlere 4.anfi denirdi.) . İÅe girdim. ÃalıÅtıÄım tüm Åubeler hep o civardaydı. Yalnızca 3 yıl , baÅka bir Åubede iken güzel yerimden ayrı kaldım ama son dönem yine aynı çevreye geri döndüm. ÃÄlenleri havanın elverdiÄi her an yemekten sonra hemen Pasaport Kahveye gider çay ya da kahve eÅliÄinde deniz kenarında arkadaÅlarla muhabbet ederdik. Bazen tost türü bir Åeyler alıp,direkt yemeÄi orada yerdik. Hiçbir Åey yapmasak Kordon'da deniz kıyısında öÄle arasında bir yürüyüŠbile insanın moralini düzeltiyor. Gerçi havanın güzel olduÄu günlerde "Åimdi iÅe mi dönülür?" diye çok sızlandıÄımız da olurdu, o ayrı.
Åimdi bile herhangi bir nedenle Pasaport'a geçince, eÄer zamanım uygunsa indiÄimde, deÄilse dönerken vapura binmeden önce mutlaka Pasaport Kahve'ye uÄrar , özellikle deniz kenarı bir yere oturup fincanda çayımı söylerim. Martı sesleri, denizin fıÅırtıları arasında sessiz sakin çayımı yudumlar, vapuru beklerim. Bu beni ve ruhumu dinlendiren , en sevdiÄim Åeylerden biri.
Neyse , bu kadar Pasaport muhabbeti yeter. Gelelim bugüne. Kaç gündür boÅladıÄım iÅleri yapmam lazım. Ãtüler daÄ gibi birikti. Her sabah daÄın içinden 2 beyaz gömlek seçip bir oÄluma ,bir eÅime ütüleyip geçiÅtiriyorum. Ama böyle olmayacak. Bugün biraz iÅ yapmak lazım. Bugün yılın ilk kapuskasını piÅirmek istiyorum. Biraz da acılı yapınca eÅim de ben de çok seviyoruz. Karakuzum nasılsa böyle Åeyler yemez. Ona yine köfte yaparım. Annemin tabiri ile "ayrı seçi" oluyor. Salona elektrik süpürgesi yapmak lazım. Heryer patlamıŠmısır kırıntısı içinde. Lavabolar ovulacak. Oooohh,iŠçokmuÅ.Ben hala post yazmakla iÅtigal ediyorum.
Bana kolay gelsin,görüÅmek üzere...
Alaybey'den geçerken bir Ariston bayisi görünce nasılsa ordan eve yürüyerekte gidebilirim diye hemen indim. DoÄru bayiye gittim. HemAriston hem de Teba satıyorlarmıÅ. Teba fazla yaygın olmamakla birlikte (daha çok yurtdıÅına -Ãin'e- ihraç ediyorlar.) bankadayken portföyümde olduÄu için iyi bildiÄim bir marka. Aslında Åu an ankastre ürünler konusunda yaptıÄım araÅtırmada da hem daha iyi özellikleri olup (digital saat,program sayısı vb) hem fiyatı en düÅük olan Teba. Bir arkadaÅım da kullandıÄını ve memnun olduÄunu söyledi. Neyse daha vaktim var,aceleye mahal yok.
Gelelim Pasaport'a. Bu dünyada en sevdiÄim yer. Hep söylerim. Ben kent çocuÄuyum. Egzos solumazsam rahat edemem diye. Ãyle,köy , çiftlik,ekeyim biçeyim pek sevdiÄim aktiviteler deÄildir. Bu tür yerlerde bir Pazar gününü geçirmek bile benim için yeterlidir. Pasaport ise hayatıma 17 yaÅımdayken giren ve yalnızca 3 yıllık bir kesinti dıÅında tüm okul ve iÅ yaÅantımı sürdürdüÄüm yer. Ben İktisat'ı bitirdim. Ve bizim okulumuz Åu an Rektörlük binasına dönüÅtürülen İzmir Sinemasının karÅısındaki binaydı. 4 yıl orada okudum. Her gün vapurla Pasaport'a geçer,akÅam da dönerdim. ÃmeraÄa (cafe), İzmir Sineması , Sisi (cafe) , La Sera (cafe) , baharda İzmir Fuarı ve mini golf hep bizim 4. anfilerimizdi(Okulda 3 anfi olduÄundan öÄrencilerin gittiÄi bu yerlere 4.anfi denirdi.) . İÅe girdim. ÃalıÅtıÄım tüm Åubeler hep o civardaydı. Yalnızca 3 yıl , baÅka bir Åubede iken güzel yerimden ayrı kaldım ama son dönem yine aynı çevreye geri döndüm. ÃÄlenleri havanın elverdiÄi her an yemekten sonra hemen Pasaport Kahveye gider çay ya da kahve eÅliÄinde deniz kenarında arkadaÅlarla muhabbet ederdik. Bazen tost türü bir Åeyler alıp,direkt yemeÄi orada yerdik. Hiçbir Åey yapmasak Kordon'da deniz kıyısında öÄle arasında bir yürüyüŠbile insanın moralini düzeltiyor. Gerçi havanın güzel olduÄu günlerde "Åimdi iÅe mi dönülür?" diye çok sızlandıÄımız da olurdu, o ayrı.
Åimdi bile herhangi bir nedenle Pasaport'a geçince, eÄer zamanım uygunsa indiÄimde, deÄilse dönerken vapura binmeden önce mutlaka Pasaport Kahve'ye uÄrar , özellikle deniz kenarı bir yere oturup fincanda çayımı söylerim. Martı sesleri, denizin fıÅırtıları arasında sessiz sakin çayımı yudumlar, vapuru beklerim. Bu beni ve ruhumu dinlendiren , en sevdiÄim Åeylerden biri.
Neyse , bu kadar Pasaport muhabbeti yeter. Gelelim bugüne. Kaç gündür boÅladıÄım iÅleri yapmam lazım. Ãtüler daÄ gibi birikti. Her sabah daÄın içinden 2 beyaz gömlek seçip bir oÄluma ,bir eÅime ütüleyip geçiÅtiriyorum. Ama böyle olmayacak. Bugün biraz iÅ yapmak lazım. Bugün yılın ilk kapuskasını piÅirmek istiyorum. Biraz da acılı yapınca eÅim de ben de çok seviyoruz. Karakuzum nasılsa böyle Åeyler yemez. Ona yine köfte yaparım. Annemin tabiri ile "ayrı seçi" oluyor. Salona elektrik süpürgesi yapmak lazım. Heryer patlamıŠmısır kırıntısı içinde. Lavabolar ovulacak. Oooohh,iŠçokmuÅ.Ben hala post yazmakla iÅtigal ediyorum.
Bana kolay gelsin,görüÅmek üzere...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
