
Bu hafta, hem başrol oyuncuları hem de konusu güzel bir film afişini koydum. Bu filmin yapıldığı yıl, ben İstanbul'da filolojide öğrenciyim. Ama o zamanlar şimdiki gibi filmler A.B.D. ve diğer ülkelerle aynı anda vizyona girmiyor. En az 1-2 yıl gecikme ile Türkiye'ye geliyor. Ben her gün Kadıköy'den Karaköy'e vapurla geçiyorum. Kadıköy iskelede bir video ve renkli tv var. O zamanlar Türkiye'de daha renkli tv yok, video hiç yok. O videoda vapur beklerken insanların canı sıkılmasın diye çeşitli klipler, Benny Hill Show'dan parçalar falan gösteriliyor. Tabi bu arada verilen kliplerden biri de Grease filmden aynı adlı şarkının klibi.Ben tabi hangi kaset ezberlemişim. Tam geliyorum iskeleye, bir bakıyorum o kaset, ben artık 1 vapur, 2 vapur derken bu klip başlayana kadar iskelede oturuyorum ve bekliyorum. Klip oynuyor, ben yüzümde salak bir gülümseme gelen vapura atlıyorum. Yani az vapur ve ders kaçırtmadı bana bu klip.Filmini görmek ise 1 yıl sonra kısmet olmuştu. Onun hikayesi ise şöyle; ertesi yıl ben tekrar sınavlara girip İzmir'e döndüm üniversite için. O yıl film İzmir'e de geldi. Biz kalabalık bir grup Çınar sinemasına gitmiştik bu filmi izlemeye. Sinema tıklım tıklım dolu, biletler 1 gün önceden alınıyor, yer yok. Hey gidi günler hey. Gözünü sevdiğiminin teknolocisi. Ne iyi oldu da bize karın ağrısı çektirmiyor artık. İstediğin filmi indir, istediğin klibi izle. Zaten tüm filmler dünya ile eş zamanlı gösterime giriyor. Yaşasın teknoloci:)))
Bu hafta yapmak istediklerimle ilgili bazı değişiklikler oldu. Çarşamba sabah kuzen geldi, kahvaltı sırasında bir arkadaşım aradı. Geçenlerde bizi evine davet eden bir arkadaşımıza perşembe gidelim mi diye sordu. Tamam dedim. Bizi çağıran arkadaşı arayıp bana sonucu bildirecekti. Şimdi azıcık dedikodu. Bu bizi çağıracak arkadaşımız bizim tüm toplantılarımıza katılır, her yere gelir ama hiç kimseyi evine çağırmaz. Neredeyse 5 yıldır biz ona gideceğiz. Üstelik de hep bize "gelmiyorsunuz" diye sitem eder. Sen çağırdın da biz gelmedik mi demek lazım ama olmuyor. Ben hep baktığın yüze tükürme, tükürdüğün yüze bakma lafına inanırım. Bir kere kırılırsam, bir daha ben asla görüşmem. o yüzden de hep idare ederim insanları, onlar bana laf söyleseler bile. Neyse, sonuçta gene bizi kabul etmedi. Ivır zıvır bahaneler ileri sürmüş. Eh, bizden günah gitti. Biz gelelim dedik, o kabul etmedi. Top artık onda. Ne zaman müsait olursa o çağırsın, biz de uygun olursak(!) gideriz. Hiç içimden gelmiyor ya, neyse...
Çarşamba günü kahvaltıdan sonra pazara gittim. Enginar, iç bakla falan aldım. Dün de onları pişirdim. Öğleden sonra da anneme gittim. Bugün halama gideceğim. Yarın ise program dolu:) Sabahtan malum bir arkadaşta kahvaltıdayım, öğlen ise kayınvalidedeyiz. Yani saat 3 gibi. Yeğeni geldi diye yemek yapmak istedi(biliyorsunuz aslında cumartesi ben çağıracaktım ama o arzu edince ben de ses etmedim) Fakat buradaki kuzenlerin çocuklar(yani gençler) cumartesi akşamı dışarı çıkmak istediklerinden, herkes de birbirini görsün diye yemeği erken saate aldık. Böylece cumartesi akşamı herkes serbest olacak. Bu durumda ben de pazartesi akşamı çağırdım herkesi. Ama işin kolayına kaçıyorum, gerçi kuzen de öyle istedi, pide yaptırıcam. Yanına bol salata, turşu, otlar. Yani pek fazla yorulmamış olucam.
Gene hafta sonu geldi. Herkese iyi tatiller.....





































