Dünkü yazımda annemle babamın evliliklerinden ve aÅklarından söz etmiÅtim. Onu yazmak istiyordum ama önce anneannemden baÅlayayım dedim. O da ayrı bir irade abidesidir rahmetli.
Anneannem 1908 yılında Selanik'te doÄmuÅ. Selanik'in içinden, hatta o zamanki adı ile İslahane mahallesi, MithatpaÅa Caddesinde oturuyorlarmıÅ.Evin en büyük çocuÄu. Zaten 3 kızkardeÅler. Mübadele ile birlikte 1922'de İzmir'e geliyorlar. Geldiklerinde anneannem henüz 14 yaÅında. İzmir'e gelince Åok olmuÅlar. Ãünkü Selanik'te elektrik var, elektrikli tranvay var, çok modern bir kent. Burada hala gaz lambaları ve atlı tranvay.
Dedem ile annenannem amca çocukları. Dedemin babası ölürken çocuklarını (onlar da 3 kardeÅ,2 erkek 1 kız) diÄer amcaya emanet ediyor. O amca da el kızı yeÄenlerimi üzer diye hiç evlenmiyor ve dedemle ,kardeÅlerini büyütüyor. Neyse annenannem 18 yaÅına geldiÄinde birileri istiyor ve nikah hazırlıÄı için nüfüs cüzdanı erkek tarafına gönderiliyor. MeÄer dedem içten içe anneannemi severmiÅ. Zaten birlikte büyümüÅler. Gerçi aralarında 10 yaÅ var. Neyse dedem, amcasına durumu anlatıyor .Amcası da diÄer kardeÅine yani anneannemin babasına durumu söyleyince babası anneannemi dedeme veriyor. Anneannem bir süre "Bugüne dek ben ona x abi dedim,Åimdi nasıl adı ile hitap ederim" diye bocalıyor. Ama dedem çok romantik ve kadın ruhundan anlayan biriymiÅ. KonuÅmaları, yaklaÅımları ve hediyeleri ile anneannemin gönlünü almayı biliyor. Ãnce evlilik ardından önce teyzem, 7 yıl sonra annem doÄuyor. Bu arada dedemlerin marangozhaneleri var Kemeraltında. Ama iÅler ters gidiyor , dükkanı kapatıyorlar ve bir süre çeÅitli yerlerde çalıÅıyor. En son TuryaÄ'a giriyor ama daha 1 sene bile olmadan ve annem daha 7 yaÅındayken dedem kalp krizi geçirip ölüyor. Dedemin erkek kardeÅi çalıÅmayan, haylaz bir tipmiÅ. hazır yiyici. Ãnce anneanneme nasıl geçineceÄini soruyor. Sonra ona zengin bir ailenin yanında hizmetçilik iÅi buluyor. Anneanneme çocuklar benle kalır. Sen yatılı olarak çalıÅ. Ayda bir gelir çocuklarını görürsün diyor. Anneannem kabul etmiyor. Ãocuklar zaten babalarını kaybetti,bir de ben terkedersem çok üzülürler diyor. Amca buna çok kızıyor ve hemen malların satılıp paylaÅılmasını istiyor. Topu topu 1 ev var. Zaten o zaman mal para etmiyor. Ev satılıyor, amca parasını alıp onları terkediyor. Anneannem bir süre ne yapacaÄını bilemiyor ama sonra kendini topluyor. Dedemin son çalıÅtıÄı yer olan TuryaÄ'a gidip iÅe baÅvuruyor. O yıllarda iÅyerleri ölen personelin eÅi ya da çocuklarını uygun bir kadroya yerleÅtiriyorlarmıÅ. Ve o güne dek ekmek almak için dıÅarı çıkmamıŠ, mahalle mektebi dıÅında okula bile gitmemiÅ bir kadın 34 yaÅında iÅ yaÅamına giriyor. BaÅta çok çekiniyor, korkuyor. Dul olduÄu için özellikle çirkin, kapalı giyinmeye çalıÅıyor. Zamanla hepsini aÅıyor ama tabi zor günler geçirmiÅ. Bu arada dedemden kalan para ile baÅını sokacak bir ev alıyor. Kız çocuklarım var, sokakta kalmayalım diye.
Anneannem hayat dolu, neÅeli, gezmeyi çok seven biriydi. 55 yaÅında emekli olduktan sonra yazları bizle ,kıÅları teyzemle oturdu. Teyzem hep gurbetteydi. İzmir'e özellikle yazları gelirdi, sıcaÄı, hareketliliÄi nedeni ile. Bir de tabii her yaz bizim tatile gitmemiz nedeni ile. O da bizle gelirdi. Ãmrünün sonunda Bodrum, Marmaris, Fethiye , heryeri gördü. Gezmeyi çok severdi. Sinemaya, tv'ye bayılırdı. Dedem için o yüzden çok üzülürdü. Hiçbir yer , hiçbir yenilik göremedi derdi. Hep bizlerle haÅır neÅir olduÄundan son moda pop Åarkıların hepsini bilir, o Åarkıcılara kendince adlar takar, sonra da bize çal Åu kara oÄlanı ya da ne bileyim çal o süslü kadının Åarkısını falan derdi.
Bence çok erken öldü. Henüz 69 yaÅındaydı ama bu sıkıntılar onu yıpratmıÅtı. Yüksek tansiyonu vardı. Ãlümü bile ani oldu. Gayet iyi olduÄu bir akÅam yattı, sabah kalkamadı. Onu yataÄında uyur bulduk. Nur içinde yatsın. Ãok özlemiÅim annenannemi.
Salı, Eylül 05, 2006
Pazartesi, Eylül 04, 2006
Annem,Åükür daha iyi. Tansiyonu düÅtü ama o günlerde vücudu çok sarsıldıÄı için yorgun. Sürekli yatıyor, dinlenmek istiyor. Doktoru ile her zaman telefon temasındayız. ÃarÅamba gelince de ilk iÅ annemi ona göstereceÄiz. Babam da çok üzgün. Onların ki çok eski, uzun ve meÅakkatli bir aÅk olduÄu için ne kadar didiÅseler de, küsüÅseler de birbirlerini seviyorlar. Kısmetse Ekim'de 48. evlilik yıllarını kutlayacaklar ama öncesini bakarsan birbirlerini 55 yıldır tanıyorlar. Onların hikayesini de ayrı bir postta yazarım.
Evlenip Ankara'ya yerleÅen bu yüzden çok uzun aralıklarla görebildiÄimiz bir arkadaÅım, dostum 30 AÄustos tatilinden yararlanarak KuÅadasına tatile gelmiÅ. Cuma günü sırf görüÅebilelim diye 2 saatliÄine KuÅadasından buralara geldi ve döndü. 2 saat bile olsa onu görmek, birlikte muhabbet etmek çok güzeldi. Daha da güzel olanı sanki dün ayrılmıÅız gibi kaldıÄımız yerden muhabbete devam edebilmemizdi. O gün ondan ayrıldıktan sonra tekrar anneme gittim. Aklım oradaydı çünkü. İyiydi, Åükür.
Annem rahatsız olduÄu için haftasonu hiçbir yere gitmedik. Zaten hava da serindi, rüzgarlıydı. Cumartesi öÄleden sonra vapurla Konak'a geçip, uzun süredir dolaÅmadıÄımız Kemeraltı'nda dolaÅtık. AkÅam da Bostanlı'da bir yerlere gidip yemek yedik.
Pazar günü ise eÅim Foça'ya gidip annesi ile babasını İzmir'e getirdi. Bazı iÅleri varmıŠyapılacak. Haftasonuna tekrar dönecekler Foça'ya. Orayı seviyorlar. Kasım olmadan temelli dönmezler. Ben de biraz evi toparladıktan sonra 1-2 saatliÄine anneme gittim. AkÅam yemekten sonra eÅimle yürüyüÅe çıktık. Havalar serinledi, artık yürünebiliyor. 1 hafta önce adım atmak iÅkenceydi. Gerçi yaz bitiyor diye de hüzünlenmiyor deÄilim. Sonbaharı hiç sevmem. Ruh karartıcı, kasvetli bir havası vardır. Depresif bir mevsim. Bir an önce kıŠgelsin bari. KıÅı severim çünkü arkasından bahar geliyor. Ãstelik ben kıŠdoÄumlu biriyim. YılbaÅı da var. Bu yıl yılbaÅı ile Kurban Bayramının ilk günü aynı gün, 31 Aralık. Programlarınızı ona göre ayarlayın Åimdiden. Erken demeyin, zaman hızla akıyor. Bir bakmıÅsınız 31 Aralık olmuÅ bile.
Evlenip Ankara'ya yerleÅen bu yüzden çok uzun aralıklarla görebildiÄimiz bir arkadaÅım, dostum 30 AÄustos tatilinden yararlanarak KuÅadasına tatile gelmiÅ. Cuma günü sırf görüÅebilelim diye 2 saatliÄine KuÅadasından buralara geldi ve döndü. 2 saat bile olsa onu görmek, birlikte muhabbet etmek çok güzeldi. Daha da güzel olanı sanki dün ayrılmıÅız gibi kaldıÄımız yerden muhabbete devam edebilmemizdi. O gün ondan ayrıldıktan sonra tekrar anneme gittim. Aklım oradaydı çünkü. İyiydi, Åükür.
Annem rahatsız olduÄu için haftasonu hiçbir yere gitmedik. Zaten hava da serindi, rüzgarlıydı. Cumartesi öÄleden sonra vapurla Konak'a geçip, uzun süredir dolaÅmadıÄımız Kemeraltı'nda dolaÅtık. AkÅam da Bostanlı'da bir yerlere gidip yemek yedik.
Pazar günü ise eÅim Foça'ya gidip annesi ile babasını İzmir'e getirdi. Bazı iÅleri varmıŠyapılacak. Haftasonuna tekrar dönecekler Foça'ya. Orayı seviyorlar. Kasım olmadan temelli dönmezler. Ben de biraz evi toparladıktan sonra 1-2 saatliÄine anneme gittim. AkÅam yemekten sonra eÅimle yürüyüÅe çıktık. Havalar serinledi, artık yürünebiliyor. 1 hafta önce adım atmak iÅkenceydi. Gerçi yaz bitiyor diye de hüzünlenmiyor deÄilim. Sonbaharı hiç sevmem. Ruh karartıcı, kasvetli bir havası vardır. Depresif bir mevsim. Bir an önce kıŠgelsin bari. KıÅı severim çünkü arkasından bahar geliyor. Ãstelik ben kıŠdoÄumlu biriyim. YılbaÅı da var. Bu yıl yılbaÅı ile Kurban Bayramının ilk günü aynı gün, 31 Aralık. Programlarınızı ona göre ayarlayın Åimdiden. Erken demeyin, zaman hızla akıyor. Bir bakmıÅsınız 31 Aralık olmuÅ bile.
Cuma, Eylül 01, 2006
Canım sıkılıyor canım
Ãoook uzun zamandır yazmadım, yazamadım. Hem zamansızlıktan hem de isteksizlikten. Ãnce niÅandan baÅlıyayım.
Cumartesi sabah erkenden kalktım, kahvaltıdan sonra Göztepe'ye (bir KarÅıyakalı olarak kuaförüm Göztepe'de , n'olur kızmayın bana KarÅıyakalılar) gittim. Röfle, kesim, fön derken 4 saat geçmiÅ. Tekrar KarÅıyaka'ya geldim, fotoÄraf makinasına film falan gibi ıvır zıvır bi Åeyler aldım, doÄruu eve. Zaten giyindim, eÅim giyindi derken saat 7.30 olmuÅtu. Annemlere gittik. Teyzem, kuzenler(biri müstakbel damat oluyor) ,annem,babam, ciciannem( annemlerin gençlikten beri arkadaÅı,hepimizde emeÄi vardır.O yüzden hepimiz ona cicianne deriz) ve eÅi hepbirlikte kız evine gittik. Ha, bu arada yolda durduk çiçek yaptırdık falan saat 21.15'de ancak vardık kız evine. KızcaÄız vaz mı geçti diye düÅünmüÅtür herhalde. Biz 9 kiÅiydik, onlar 23 kiÅiydi. EniÅtem yıllar önce öldüÄü için babam istedi kızı babasından. Yüzükler takıldı, yenildi, içildi. Yalnız yenildi kısmını abartmıÅlar. Hani derler ya, kuÅ sütü eksikti sofrada. Gece 1'e yakın eve döndük.
Pazar günü Foça'ya kayınvalidelere gittik. Orada da öÄle yemeÄi yiyip akÅamüzeri geri döndük.
ÃarÅamba 30 AÄustos tatil olduÄundan (yani evin tek çalıÅanı eÅime) Salı sabahtan canım arkadaÅım F, kızı C, oÄlum ve ben ÃeÅme'ye gittik. F'nin oÄlu L bu yıl OKS sınavına girecek ve dersanesi baÅladı. Dersane 7'de bittiÄinden L, F'nin eÅi Ã, ve benim eÅim akÅamüzeri yola çıktılar ama yol çok kalabalıkmıÅ. KarÅıyakadan 7'de çıktılar, ÃeÅmeye vardıklarından saat 9.30'du. F ile kardeÅ gibiyiz. Ãok iyi anlaÅıyoruz. DertleÅtik, yüzdük, güneÅlendik, dolaÅtık. Bana terapi gibi geldi. Gayet mutlu olarak çarÅamba akÅamı eve döndük.
PerÅembe için önceden konuÅmuÅtuk halam gittim. 1 aydır gidememiÅtim. Muhabbet ettik, azıcıcık diÄer halaların dedikodusunu yaptık (biz aramızda kuyruÄundan çekmek deriz) çaylar,muhabbet derken cep telefonum çaldı. Baktım annem arıyor ama telefonu açtım baÅka bir ses. BaÅımdan aÅaÄı kaynar sular döküldü. Hemen anladım kötü bir Åeyler olduÄunu. Kendini tanıttıÄı halde arayanın kim olduÄunu anlayamadım bir süre. MeÄer annemlerin alt kattaki eczacıymıÅ. Annem kusmuÅ, tansiyonu 24 olmuÅ. babam da evde yokmuÅ(teyzem yanında idi ama o da çok yaÅlı) hemen gelirmisin diye çaÄırıyordu. Taksiye atlayıp gitmem 15 dakika sürmedi Gözünü sevdiÄimin İzmir'i. Heryere hemen ulaÅabiliyorsun, mesafeler yakın. Yolda annemin doktorunu aradım ama ne muayenehane, ne ev , ne yazlık ne de cebi yanıt vermedi. EniÅtemiz doktor, gerçi branÅı alakasız ama yine de bilir. Onu aradım. O bana yapmamız gerekenleri söyledi, ben de telefon edip eczacı hanımdan bazı ilaçlarını içirmesini istedim. GittiÄimde annem bitap bir Åekilde yatıyordu. Onu orda öyle görünce aÄlamamak için kendimi güç tuttum. Ãünkü eÄer ben de çözülürsem annemin morali daha da kötü olacaktı. AnneciÄim hiç kimseyi üzmek istemez. En kötü zamanında bile iyiyim deyip bize moral vermeye çalıÅır. Bana durmadan, seni de rahatsız ettim, buralara getirdim, ben iyiyim,merak etmeyin deyip o bize destek olmaya çalıÅıyordu ama beti benzi gitmiÅ, dudaklarına kadar mordu. Bu tansiyon yükselmesinin nedenini biliyorum. Teyzemin bazı maddi sıkıntıları var. Ama bayaÄı büyük sıkıntılar.Åu an itibarı ile bizim çözebileceÄimizin çok çok üstünde bir boyutta. Detaylara girmek istemiyorum ama nedeni de tamamen 2 oÄlu ve onların bu konuda en küçük bir çözüm arayıÅları yok. Teyzem de sorunu çözmek için sürekli doÄru /yanlıŠalternatifler üretiyor. Bunların tümünü anneme yine (yine diyorum,yaklaÅık 1-2 aydır hep böyleler) anlatmıÅ, annem ablası üzülüyor diye daha da üzülmüŠve bu neden olmuÅ. Zaten teyzem de hep benim yüzümden kardeÅçiÄim böyle oldu deyip durdu. Neyse 2 saat içinde tansiyonu 16'ya indi ama yine de yüksek. Bugün bir doktoru ile konuÅucam,gerekirse götürücez. Benim kızdıÄım, annem orda yatarken teyzemin gene dönüp dolaÅıp aynı sorunları anlatmaya baÅlaması. Ben de teyzecim, istersen bunları daha sonra konuÅalım, stresli Åeylerden uzak duralım dedim de sustu. Tamam, belki haklı. 78 yaÅında insan bu tür sıkıntılar çekemiyor ama sorumlusu gene kendi çocukları, baÅka kimse deÄil. OÄulları ile konuÅup çözüm bulacaklarına, onlara laf etmekten korkup herÅeyini anneme anlatıyor. Annem de 70 yaÅında, kalbi var, tansiyonu var, varoÄlu var. KardeÅini seven insan biraz onu da düÅünür. Neyse , çok uzattım ama dünden beri çok sinirlerim bozuk. İnÅallah bugün daha iyidir,bir ara uÄrayıp bakacaÄım.
Velhasıl, canım sıkılıyor canım
Cumartesi sabah erkenden kalktım, kahvaltıdan sonra Göztepe'ye (bir KarÅıyakalı olarak kuaförüm Göztepe'de , n'olur kızmayın bana KarÅıyakalılar) gittim. Röfle, kesim, fön derken 4 saat geçmiÅ. Tekrar KarÅıyaka'ya geldim, fotoÄraf makinasına film falan gibi ıvır zıvır bi Åeyler aldım, doÄruu eve. Zaten giyindim, eÅim giyindi derken saat 7.30 olmuÅtu. Annemlere gittik. Teyzem, kuzenler(biri müstakbel damat oluyor) ,annem,babam, ciciannem( annemlerin gençlikten beri arkadaÅı,hepimizde emeÄi vardır.O yüzden hepimiz ona cicianne deriz) ve eÅi hepbirlikte kız evine gittik. Ha, bu arada yolda durduk çiçek yaptırdık falan saat 21.15'de ancak vardık kız evine. KızcaÄız vaz mı geçti diye düÅünmüÅtür herhalde. Biz 9 kiÅiydik, onlar 23 kiÅiydi. EniÅtem yıllar önce öldüÄü için babam istedi kızı babasından. Yüzükler takıldı, yenildi, içildi. Yalnız yenildi kısmını abartmıÅlar. Hani derler ya, kuÅ sütü eksikti sofrada. Gece 1'e yakın eve döndük.
Pazar günü Foça'ya kayınvalidelere gittik. Orada da öÄle yemeÄi yiyip akÅamüzeri geri döndük.
ÃarÅamba 30 AÄustos tatil olduÄundan (yani evin tek çalıÅanı eÅime) Salı sabahtan canım arkadaÅım F, kızı C, oÄlum ve ben ÃeÅme'ye gittik. F'nin oÄlu L bu yıl OKS sınavına girecek ve dersanesi baÅladı. Dersane 7'de bittiÄinden L, F'nin eÅi Ã, ve benim eÅim akÅamüzeri yola çıktılar ama yol çok kalabalıkmıÅ. KarÅıyakadan 7'de çıktılar, ÃeÅmeye vardıklarından saat 9.30'du. F ile kardeÅ gibiyiz. Ãok iyi anlaÅıyoruz. DertleÅtik, yüzdük, güneÅlendik, dolaÅtık. Bana terapi gibi geldi. Gayet mutlu olarak çarÅamba akÅamı eve döndük.
PerÅembe için önceden konuÅmuÅtuk halam gittim. 1 aydır gidememiÅtim. Muhabbet ettik, azıcıcık diÄer halaların dedikodusunu yaptık (biz aramızda kuyruÄundan çekmek deriz) çaylar,muhabbet derken cep telefonum çaldı. Baktım annem arıyor ama telefonu açtım baÅka bir ses. BaÅımdan aÅaÄı kaynar sular döküldü. Hemen anladım kötü bir Åeyler olduÄunu. Kendini tanıttıÄı halde arayanın kim olduÄunu anlayamadım bir süre. MeÄer annemlerin alt kattaki eczacıymıÅ. Annem kusmuÅ, tansiyonu 24 olmuÅ. babam da evde yokmuÅ(teyzem yanında idi ama o da çok yaÅlı) hemen gelirmisin diye çaÄırıyordu. Taksiye atlayıp gitmem 15 dakika sürmedi Gözünü sevdiÄimin İzmir'i. Heryere hemen ulaÅabiliyorsun, mesafeler yakın. Yolda annemin doktorunu aradım ama ne muayenehane, ne ev , ne yazlık ne de cebi yanıt vermedi. EniÅtemiz doktor, gerçi branÅı alakasız ama yine de bilir. Onu aradım. O bana yapmamız gerekenleri söyledi, ben de telefon edip eczacı hanımdan bazı ilaçlarını içirmesini istedim. GittiÄimde annem bitap bir Åekilde yatıyordu. Onu orda öyle görünce aÄlamamak için kendimi güç tuttum. Ãünkü eÄer ben de çözülürsem annemin morali daha da kötü olacaktı. AnneciÄim hiç kimseyi üzmek istemez. En kötü zamanında bile iyiyim deyip bize moral vermeye çalıÅır. Bana durmadan, seni de rahatsız ettim, buralara getirdim, ben iyiyim,merak etmeyin deyip o bize destek olmaya çalıÅıyordu ama beti benzi gitmiÅ, dudaklarına kadar mordu. Bu tansiyon yükselmesinin nedenini biliyorum. Teyzemin bazı maddi sıkıntıları var. Ama bayaÄı büyük sıkıntılar.Åu an itibarı ile bizim çözebileceÄimizin çok çok üstünde bir boyutta. Detaylara girmek istemiyorum ama nedeni de tamamen 2 oÄlu ve onların bu konuda en küçük bir çözüm arayıÅları yok. Teyzem de sorunu çözmek için sürekli doÄru /yanlıŠalternatifler üretiyor. Bunların tümünü anneme yine (yine diyorum,yaklaÅık 1-2 aydır hep böyleler) anlatmıÅ, annem ablası üzülüyor diye daha da üzülmüŠve bu neden olmuÅ. Zaten teyzem de hep benim yüzümden kardeÅçiÄim böyle oldu deyip durdu. Neyse 2 saat içinde tansiyonu 16'ya indi ama yine de yüksek. Bugün bir doktoru ile konuÅucam,gerekirse götürücez. Benim kızdıÄım, annem orda yatarken teyzemin gene dönüp dolaÅıp aynı sorunları anlatmaya baÅlaması. Ben de teyzecim, istersen bunları daha sonra konuÅalım, stresli Åeylerden uzak duralım dedim de sustu. Tamam, belki haklı. 78 yaÅında insan bu tür sıkıntılar çekemiyor ama sorumlusu gene kendi çocukları, baÅka kimse deÄil. OÄulları ile konuÅup çözüm bulacaklarına, onlara laf etmekten korkup herÅeyini anneme anlatıyor. Annem de 70 yaÅında, kalbi var, tansiyonu var, varoÄlu var. KardeÅini seven insan biraz onu da düÅünür. Neyse , çok uzattım ama dünden beri çok sinirlerim bozuk. İnÅallah bugün daha iyidir,bir ara uÄrayıp bakacaÄım.
Velhasıl, canım sıkılıyor canım
Perşembe, Ağustos 24, 2006
HerÅey
Ãstüme üstüme geliyor. İncir çekirdeÄini doldurmayacak Åeylerden bile sinirleri bozulduÄunu iddia eden, sonra da tüm evi huzursuz yapan bir insanla birlikte olunca insanda sinir minir kalmıyor. Ne alıp veremediÄi var Åu dünya ile anlayamadım. Bir iÅin var, maddi durumun fena deÄil, saÄlıÄın bin Åükür iyi, var bazı rahatsızlıklar ama allah devasız dert vermesin. 45'den sonra insan bu kadar saÄlıklı olabiliyor. ÃocuÄundan yana okuldu, kötü arkadaÅtı sorunun yok. Daha ne istersin be adam? Sorunsuz ortamda sorun bulup sürekli gamlı baykuÅ Åeklinde dolaÅmanın ne alemi var? Ãstelik bunu tüm çevrene yayarak herkesi de mutsuz ediyorsun. İnsanın içindeki yaÅam sevincini öldürüyorsun. Bir gün bir tokat yiyince görecek gerçek sorunu, mutsuzluÄu. O zaman ,bu boÅuna mutsuz geçirdiÄi günlerin kıymetini anlayacak ama çok geç olacak, gafil
Salı, Ağustos 22, 2006
Fındıklı Kurabiye ve Geçen Hafta
Söz vermiÅtim, tutayım. Ben özellikle tatlı, tuzlu Åeyler konusunda öyle çok maharetli biri deÄilimdir. BildiÄim birkaç çeÅit Åey vardır, gelen konuklarıma onları yaparım. Onlar da daha ziyade çalıÅan kadının yaptıÄı türden,hazır bazı Åeyleri biraraya getirerek yapılan, kolay yiyeceklerdir. 2 yıl oldu emekli olalı ama herhalde biraz da meraklı olmadıÄımdan bu yönümü pek geliÅtirmedim hala. Neyse, ben "Fındıklı Kurabiye" tarifi vermek istiyorum. Hem kolay hem de çok lezzetli bir kurabiye
Malzeme: 3 yumurta sarısı (akları üzerine kullanılacak)
1 su bardaÄı pudra Åekeri
1 yemek kaÅıÄı yoÄurt
250 gr. margarin(oda sıcaklıÄında yumuÅatılmıÅ)
1 paket kabartma tozu
AldıÄı kadar un
1 su bardaÄı fındık kırıÄı
YapılıÅı: Yumurta sarıları, margarin, pudra Åekeri ve yoÄurdu karıÅtırdıktan sonra un ve kabartma tozunu ekleyelim. Kulak memesi kıvamında bir hamur olacak. Hamurdan ceviz büyüklüÄünde parçalar alıp ,yuvarlayalım. Ãnce yumurta akına sonra da fındık kırıÄına bulayıp yaÄlanmıŠtepsiye dizelim. 200 derece fırında hafif pembeleÅene dek piÅirelim. Afiyet olsun.
Gelelim yaptıklarıma. Malum haftasonu ÃeÅme. Bu hafta sonu üçümüz çekirdek aile Åeklinde takıldık ama piÅman oldum. Ay, insanlar olsun, ben yorulayım ve de muhabbet olsun. EÅim yorgunum dedi sürekli uyudu. Uyanık olduÄunda hep hayatı ile ilgili yakınacak birÅeyler buldu, trip yaptı. OÄlum genelde tv'ye ve cep tlf.daki oyunlara takıldı. Havuza bile 2 kerecik gitti. Ben de gazetelere gömüldüm, iyice moralim bozuldu. Hem dünyadaki hem de ülkemdeki herÅey kötüye gittiÄimizi teyit eder nitelikte. Kısacası iyi deÄilim. Geldik, İzmir yanıyor. Oysa orada pike örtünüyorduk geceleri. Burada klimalı odalarda modern hapis hayatı yaÅanıyor. Dün temizlik vardı. Normalde bana Salıları geliyor ama özel bir iÅi vardı, rica etti. Benim için de uygundu, kabul ettim.Saat 4 gibi de bir arkadaÅım geldi ziyarete. Yıllık izindeymiÅ, bugün iÅe baÅlayacak. BaÅlamadan beni görmek istemiÅ. Ãok sevindim. Bol muhabbet, biraz banka dedikodusu falan, vakit nasıl geçmiÅ anlamadık.
Cumartesi günü kuzenimin niÅanı var. Yarın ona gidip takım elbise almasında yardımcı olacaÄım. Bu sıcakta takım elbise, lafı bile korkunç görünüyor ama n'apsın? Åort ve tiÅortla olamayacaÄına göre. Bu arada kuaföre gidip gölgemi yeniletmem lazım. Bir akÅamüzeri uzun süredir görüÅmek isteyen arkadaÅımla buluÅup laflamam lazım. Ama sıcak inanın insanı canından bezdiriyor. Evden dıÅarı adım atasım yok. Neyse Eylül'e az kaldı. Havalar biraz serinlemeye baÅlar herhalde.
Eh, ben artık kaçayım. Yapılacak daha bir sürü iÅim var. Herkese iyi ve buz gibi bir gün
Malzeme: 3 yumurta sarısı (akları üzerine kullanılacak)
1 su bardaÄı pudra Åekeri
1 yemek kaÅıÄı yoÄurt
250 gr. margarin(oda sıcaklıÄında yumuÅatılmıÅ)
1 paket kabartma tozu
AldıÄı kadar un
1 su bardaÄı fındık kırıÄı
YapılıÅı: Yumurta sarıları, margarin, pudra Åekeri ve yoÄurdu karıÅtırdıktan sonra un ve kabartma tozunu ekleyelim. Kulak memesi kıvamında bir hamur olacak. Hamurdan ceviz büyüklüÄünde parçalar alıp ,yuvarlayalım. Ãnce yumurta akına sonra da fındık kırıÄına bulayıp yaÄlanmıŠtepsiye dizelim. 200 derece fırında hafif pembeleÅene dek piÅirelim. Afiyet olsun.
Gelelim yaptıklarıma. Malum haftasonu ÃeÅme. Bu hafta sonu üçümüz çekirdek aile Åeklinde takıldık ama piÅman oldum. Ay, insanlar olsun, ben yorulayım ve de muhabbet olsun. EÅim yorgunum dedi sürekli uyudu. Uyanık olduÄunda hep hayatı ile ilgili yakınacak birÅeyler buldu, trip yaptı. OÄlum genelde tv'ye ve cep tlf.daki oyunlara takıldı. Havuza bile 2 kerecik gitti. Ben de gazetelere gömüldüm, iyice moralim bozuldu. Hem dünyadaki hem de ülkemdeki herÅey kötüye gittiÄimizi teyit eder nitelikte. Kısacası iyi deÄilim. Geldik, İzmir yanıyor. Oysa orada pike örtünüyorduk geceleri. Burada klimalı odalarda modern hapis hayatı yaÅanıyor. Dün temizlik vardı. Normalde bana Salıları geliyor ama özel bir iÅi vardı, rica etti. Benim için de uygundu, kabul ettim.Saat 4 gibi de bir arkadaÅım geldi ziyarete. Yıllık izindeymiÅ, bugün iÅe baÅlayacak. BaÅlamadan beni görmek istemiÅ. Ãok sevindim. Bol muhabbet, biraz banka dedikodusu falan, vakit nasıl geçmiÅ anlamadık.
Cumartesi günü kuzenimin niÅanı var. Yarın ona gidip takım elbise almasında yardımcı olacaÄım. Bu sıcakta takım elbise, lafı bile korkunç görünüyor ama n'apsın? Åort ve tiÅortla olamayacaÄına göre. Bu arada kuaföre gidip gölgemi yeniletmem lazım. Bir akÅamüzeri uzun süredir görüÅmek isteyen arkadaÅımla buluÅup laflamam lazım. Ama sıcak inanın insanı canından bezdiriyor. Evden dıÅarı adım atasım yok. Neyse Eylül'e az kaldı. Havalar biraz serinlemeye baÅlar herhalde.
Eh, ben artık kaçayım. Yapılacak daha bir sürü iÅim var. Herkese iyi ve buz gibi bir gün
Çarşamba, Ağustos 16, 2006
Fındık Zamanı (ymıÅ)
Bugünlük yalnız logo. Ama söz en kısa sürede bir fındıklı tarif de ben yazıcam.
Salı, Ağustos 15, 2006
Döndüm
Bu 2. yazıÅım. Tam bitmiÅti, yazılar uçtu. Tüh ya
KardeÅim gelince annem,babam ve biz de onlara katılıp hep birlikte ÃeÅme'ye bizim eve gittik. YeÄenim maÅallah çok tatlı olmuÅ. Sapsarı bir kafa, kocaman kara gözler. Havuza bayıldı. ÃÄle saatlerinde zor aldık havuzdan. Ama denizden biraz ürktü, herhalde büyük geldi. Genellikle kumsalda kumlarla oynadı. O hafta sonu gelinimiz ve yeÄenim İstanbul'a döndüler. Gelin pazartesi iÅe baÅlayacaktı. Yalnızca 1 hafta izin alabilmiÅ bu yıl. Biz tatile devam ettik. Deniz , güneÅ, kum üçlüsüne takıldık. Burcu'nun dediÄi gibi Cece,mece bara falan takılamadık. Zira ruh istese de beden izin vermiyor o saatte ayakta olmaya. Tam bir dinlenme oldu benim için,hem bedenen hem ruhen.
GeçtiÄimiz Cumartesi de biz döndük eve. Ãünkü pazar günü kayınvalidem taÅınacaktı. Pazar günü onlar taÅındı. Dün biraz alıÅveriÅ yaptım. 15 gün evde olmayınca ev tam takır kuru bakır olmuÅ. Sonra kardeÅim geldi. Bütün gün evde muhabbet ettik. DıÅarı çıkamadık çünkü İzmir'de sıcaklık güneÅte 40 derece civarında. O yüzden sokaklara çıkmak pek akıl karı deÄil. Bugün Salı, temizliÄe kadın gelecek. Gerçi 15 gündür ev sımsıkı kapalı olduÄundan 1 gr. toz yok ama gene de ister.Yarın kardeÅim İstanbul'a dönüyor. Yarın yine onunla birlikte olmak için annemlere giderim. Sonrası ? Sonrası allah kerim.
KardeÅim gelince annem,babam ve biz de onlara katılıp hep birlikte ÃeÅme'ye bizim eve gittik. YeÄenim maÅallah çok tatlı olmuÅ. Sapsarı bir kafa, kocaman kara gözler. Havuza bayıldı. ÃÄle saatlerinde zor aldık havuzdan. Ama denizden biraz ürktü, herhalde büyük geldi. Genellikle kumsalda kumlarla oynadı. O hafta sonu gelinimiz ve yeÄenim İstanbul'a döndüler. Gelin pazartesi iÅe baÅlayacaktı. Yalnızca 1 hafta izin alabilmiÅ bu yıl. Biz tatile devam ettik. Deniz , güneÅ, kum üçlüsüne takıldık. Burcu'nun dediÄi gibi Cece,mece bara falan takılamadık. Zira ruh istese de beden izin vermiyor o saatte ayakta olmaya. Tam bir dinlenme oldu benim için,hem bedenen hem ruhen.
GeçtiÄimiz Cumartesi de biz döndük eve. Ãünkü pazar günü kayınvalidem taÅınacaktı. Pazar günü onlar taÅındı. Dün biraz alıÅveriÅ yaptım. 15 gün evde olmayınca ev tam takır kuru bakır olmuÅ. Sonra kardeÅim geldi. Bütün gün evde muhabbet ettik. DıÅarı çıkamadık çünkü İzmir'de sıcaklık güneÅte 40 derece civarında. O yüzden sokaklara çıkmak pek akıl karı deÄil. Bugün Salı, temizliÄe kadın gelecek. Gerçi 15 gündür ev sımsıkı kapalı olduÄundan 1 gr. toz yok ama gene de ister.Yarın kardeÅim İstanbul'a dönüyor. Yarın yine onunla birlikte olmak için annemlere giderim. Sonrası ? Sonrası allah kerim.
Pazartesi, Ağustos 07, 2006
Ben de Tatildeyim
Geçen hafta kardeÅim, eÅi ve yeÄenimle birlikte apar topar ÃeÅme'ye gittik. O nedenle allahaısmarladık yazısı yazamadım. Ãzerine eÅim de bu hafta yıllık izin aldı(nasıl olduysa Åeytanın bacaÄını kırdık) .Bugün İzmir'e birkaç saatliÄine geldim. Bankalarla yapılacak bazı iÅler var. ÃÄleden sonra tekrar ÃeÅme'ye dönücem ve pazar günü geri gelicez.
Pazartesiye görüÅmek üzere, hadi bana byeeee
Pazartesiye görüÅmek üzere, hadi bana byeeee
Cuma, Temmuz 28, 2006
Bu akÅam ne seyredelim?
Bu akÅam 2 güzel program çakıÅıyor. NTV'de saat 21'de Beyaz ile Kadir Ãöpdemir'in birlikte sundukları "Biri bana anlatsın" programı var. Saat 23'e dek sürüyor. CNN Türk'te ise 22'de Okan Bayülgen'in sunduÄu "Haber Makinası " baÅlıyor. Eee, 2 programın 1 saati çakıÅıyor. Napçaz Åimdi? Kadir Ãöpdemir'i Number1 TV'deki Geyik Parkı programından beri izleyen biri olarak herhalde Okan'ın programının ilk 1 saati güme gidecek gibi görünüyor. Allahım, ne büyük sorunsal bu yane :))
Pazartesi, Temmuz 24, 2006
Kriz
Bakıyorum da yazılarım hep bi gittik, bi geldik Åeklinde. Napayım ama yaz İzmir'de böyle geçiyor. EÅim yıllık iznini alamadıÄından yalvar yakar Cumayı kapmıÅ.Biz de oÄluÅumun bir arkadaÅını da alıp PerÅembe akÅamından ÃeÅme'ye gittik. İzmir yanarken orada geceleri battaniye örtünmek zorunda kalıyoruz. Nasıl serin ve güzel anlatamam. Cuma akÅamı için eÅimin kuzeni yemeÄe çaÄırmıÅtı. Oraya gittik. Ankara'daki kuzenleri gelmiÅ, onlardaymıÅ. Hep birlikte 10 kiÅilik koca bir masada gülüŠahenk yemek yedik. Ben de Cumartesi için onları yemeÄe çaÄırdım. Cumartesi günüm o yüzden yemek hazırlıÄı ile geçti. Ama yine de bir ara kaçamak yapıp havuza bile girdim. Pazar günü ise tam bir gevÅeme günü oldu. AkÅam saat 9 gibi de evdeydik.
Åimdi baÅlıÄa bakıp kriz bunun neresinde diyeceksiniz ki, bi dakka geliyor, anlatıcam, sabırsızlanmayın. Cuma sabah 11 gibi telefon çaldı. Benim erkek ve bekar kuzenlerden biri aradı. Gelsem olur mu, siz döndükten sonra da ben haftaiçi kalmaya devam ederim dedi. Ben asla tek ayak üstünde 40 yalan uyduramam. Buyur gel dedim. Tabi eÅim bunu duyunca kızılca kıyamet koptu. Kızmasının 2 nedeni var. Birincisi bu yıl yıllık izin anlamında yapacaÄımız tek tatil bu. Bırakın da Åurda bir haftasonu ailecek kalalım diyor(ki tüm sülale bunun bizim tek iznimiz olduÄunu biliyordu)İkinci ve önemli nedense kuzen biraz içkiye fazla düÅkün. Sabah kalkıyor kahvaltı masasına bira ÅiÅesini koyuyor, tüm gün boyu bu demlenme sürüyor. Gün ortasında da rakıya geçiyor ve gece yarısı yatana kadar sürüyor bu durum. Gerçi ne sarhoÅ olur, ne dili dolanır ,ne de çevresini rahatsız eder. Bu arada benim eÅim hiç içmez. Bense arkadaÅlar varsa birkaç kadeh Åarap ya da bir bira içerim. EÅim "Benim yetiÅme çaÄında oÄlum var. Kötü örnek olmasını istemiyorum."diyor. Hak vermiyor deÄilim .Ãünkü daha önce de oldu. Al sen de bir yudum muhabbetleri oluyor çocuÄa. Ayrıca biz o sitede daimiyiz. EÅim biz yokken o orada tek baÅına sabahtan akÅama verandada içecek, etraftakiler de rahatsız olacak diyor, falan filan. Velhasıl ben ona telefon açtım. İÅte beklemiyorduk, bir arkadaÅlar aniden geldi yatacak yer yok dedim. O da pazara gelirim, sizden anahtarı alırım dedi. Bu kez ona birÅey diyemedim. Hadi 2. kriz patladı. Bu kez de anneme telefon açtım. Bu konuyu hallet. Ben aciz kaldım dedim. Neyse konuyu onlar halletti ama hepsi geçici çözüm. Yaz uzun . Her an bizden yine anahtarı isteyebilir. Ne yalan uydurucam, ne bahane bulucam bilmiyorum. Galiba sonunda bana bu yazlıÄı sattıracaklar.
Bu arada bu Cuma günü kardeÅim, eÅi ve bi tanecik yeÄenim geliyor. Herhalde Cumartesi günü onlar ve biz annemle babamı da alıp ÃeÅmeye gideriz. Bu sefer 1 hafta kalacaklar. Ãünkü gelinimizin kızkardeÅi Eylül'de Antalya'da evlenecek. Kalan 1 haftalık iznini de o sırada kullanacak. Haklı kızcaÄız. İnsan böyle zamanda kardeÅinin yanında olmak ister. YeÄenim bana ÅeÅil (yani yeÅil) dinazor ısmarladı. Onu da aldım, hazır bekliyoruz keratayı. Nasıl özledim, nasıl burnumda tütüyor anlatamam. Hem kardeÅimle de azıcık dertleÅmek istiyorum. Telefonlar yetmiyor. İnsan gözgöze dizdize konuÅmak istiyor. Ne zaman bitecek bu hasretlik?
Åimdi baÅlıÄa bakıp kriz bunun neresinde diyeceksiniz ki, bi dakka geliyor, anlatıcam, sabırsızlanmayın. Cuma sabah 11 gibi telefon çaldı. Benim erkek ve bekar kuzenlerden biri aradı. Gelsem olur mu, siz döndükten sonra da ben haftaiçi kalmaya devam ederim dedi. Ben asla tek ayak üstünde 40 yalan uyduramam. Buyur gel dedim. Tabi eÅim bunu duyunca kızılca kıyamet koptu. Kızmasının 2 nedeni var. Birincisi bu yıl yıllık izin anlamında yapacaÄımız tek tatil bu. Bırakın da Åurda bir haftasonu ailecek kalalım diyor(ki tüm sülale bunun bizim tek iznimiz olduÄunu biliyordu)İkinci ve önemli nedense kuzen biraz içkiye fazla düÅkün. Sabah kalkıyor kahvaltı masasına bira ÅiÅesini koyuyor, tüm gün boyu bu demlenme sürüyor. Gün ortasında da rakıya geçiyor ve gece yarısı yatana kadar sürüyor bu durum. Gerçi ne sarhoÅ olur, ne dili dolanır ,ne de çevresini rahatsız eder. Bu arada benim eÅim hiç içmez. Bense arkadaÅlar varsa birkaç kadeh Åarap ya da bir bira içerim. EÅim "Benim yetiÅme çaÄında oÄlum var. Kötü örnek olmasını istemiyorum."diyor. Hak vermiyor deÄilim .Ãünkü daha önce de oldu. Al sen de bir yudum muhabbetleri oluyor çocuÄa. Ayrıca biz o sitede daimiyiz. EÅim biz yokken o orada tek baÅına sabahtan akÅama verandada içecek, etraftakiler de rahatsız olacak diyor, falan filan. Velhasıl ben ona telefon açtım. İÅte beklemiyorduk, bir arkadaÅlar aniden geldi yatacak yer yok dedim. O da pazara gelirim, sizden anahtarı alırım dedi. Bu kez ona birÅey diyemedim. Hadi 2. kriz patladı. Bu kez de anneme telefon açtım. Bu konuyu hallet. Ben aciz kaldım dedim. Neyse konuyu onlar halletti ama hepsi geçici çözüm. Yaz uzun . Her an bizden yine anahtarı isteyebilir. Ne yalan uydurucam, ne bahane bulucam bilmiyorum. Galiba sonunda bana bu yazlıÄı sattıracaklar.
Bu arada bu Cuma günü kardeÅim, eÅi ve bi tanecik yeÄenim geliyor. Herhalde Cumartesi günü onlar ve biz annemle babamı da alıp ÃeÅmeye gideriz. Bu sefer 1 hafta kalacaklar. Ãünkü gelinimizin kızkardeÅi Eylül'de Antalya'da evlenecek. Kalan 1 haftalık iznini de o sırada kullanacak. Haklı kızcaÄız. İnsan böyle zamanda kardeÅinin yanında olmak ister. YeÄenim bana ÅeÅil (yani yeÅil) dinazor ısmarladı. Onu da aldım, hazır bekliyoruz keratayı. Nasıl özledim, nasıl burnumda tütüyor anlatamam. Hem kardeÅimle de azıcık dertleÅmek istiyorum. Telefonlar yetmiyor. İnsan gözgöze dizdize konuÅmak istiyor. Ne zaman bitecek bu hasretlik?
Cuma, Temmuz 14, 2006
Bu Kez Farklı
Bu haftasonu ÃeÅme'ye deÄil de Foça'ya gidiyoruz. Hem kayınvalideleri ziyaret edeceÄiz , hem de zeytinleri sulayacak eÅim(bahçede 100 kadar zeytin fidanı var da). Bu akÅamdan gidiyoruz, yani 3 gün kafayı kırıcam. Pazar akÅamı olsa da dönsek diyorum ve huzurlarınızdan çekiliyorum.
Pazartesi, Temmuz 10, 2006
Yeknesak
Sanırım bu yaz boyunca ben hep aynı Åeyleri yazıcam. Gene cumadan yazlıÄa gidildi. Gene havuz, deniz, güneÅ. Bol bol yeme, içme, mangal. Eee iÅte hepsi bu. Programa ilaveten oÄlumun bir arkadaÅını da aldık bu kez. Sıkılmasın küçük bey diye. Ha bu arada karar verdim ben oÄlumu kimselerin yanına gönderemem. Ãünkü gelen arkadaÅı yataÄını topladı, sofradan kalkarken tabaÄını, bardaÄını kaldırdı. Bizimkinde maÅallah tık yok. Sabah çarÅaf ve pike top halinde yataÄın ortasında duruyordu. İnsan arkadaÅından utanır, toplar di mi ? Nerrdeee... Bu çocuk bir yere gitse rezil edecek beni. Ãstelik gittiÄi yere aÄırlık yapacak, zahmet verecek. Bu arada evlenince gelin hanımın çocuk yetiÅtirme konusunda hakkımda edeceÄi lafları yazamıyorum bile. Ben bir yerde yanlıŠyaptım ama ..?
Cuma, Temmuz 07, 2006
Perşembe, Temmuz 06, 2006
Genel Durum
Cuma günü arkadaÅımın babasının 40 lokması vardı. Ona gittim. DaÄıtımda yardımcı oldum. Yardımcı derken arabada co-pilotluk yaptım. Ehliyeti eski olmasına raÄmen azıcık cesaretsizdir benim canım arkadaÅım. Benim tek yaptıÄımsa "sen aslansın,sen kaplansın,oraya da gideriz,buraya gideriz "diye moral vermek yanında. Biz o akÅam 6 gibi ÃeÅme'ye gidecektik. Saat 5.30 gibi arkadaÅım aradı. Biz de geliyoruz dediler. Yazlıklar kalabalıkla güzel oluyor. Tabi son dakikada programı deÄiÅince, anca 7 gibi çıkabildik yola. Yollar Cuma akÅamı olması nedeni ile çok kalabalıktı. Yiyecek alıÅveriÅi falan derken biz saat 9.30 gibi eve ulaÅtık. YemeÄe oturduÄumuzda saat 10'du. Haftasonu güzel geçti. Yedik, içtik, yüzdük, eÄlendik. Pazartesi günü eÅleri sabahtan gönderdik. Biz o gün de denize girip akÅamüzeri geri döndük. Allahtan havalar biraz serinledi de İzmir de çok sıcak deÄildi.
Salı günü malum bende temizlik günü. Dün ise nihayet annemi kontrole götürdüm. Bu kez tansiyonu çok yüksekti. 21-10 gibi. Doktor acilen tansiyonu düÅürmeliyiz dedi. Aksi takdirde beyin kanaması, felç, kalp krizi, bunama gibi sonuçlar doÄurur dedi. Åimdi sıkı bir perhize girdi. İlaçları deÄiÅtirildi. Allah korusun, düÅünmek bile istemiyorum o kötü sonuçları. . Ama sonuçta kendi saÄlıÄı, dikkat etmesi gereken yine kendisi. Ãok ihmalkardır benim anacım bu iÅlerde. Bu ilaçları kullansın ,10 gün sonra tekrar kontrole gidicez.
EÄer bir mani olmazsa bu haftasonu eÅim 15 günlük izne çıkacak. Ama çok enteresan bir Åirkette çalıÅıyor. Son dakikaya kadar ne olacaÄı belli deÄil. Cuma akÅamı saat 6'da patronlar tamam derse izne çıkıyoruz, demezse gene kös kös İzmir bekliycez. Geçen sene de çıkamamıÅtı izne. Gerçi bizimkinde de kabahat var, biliyorum. İnsan aÄzından girer, burnundan çıkar gene alır o izni ama erkek iÅte. Yapamıyorlar.
Bu 2 günde kuaför iÅlerini halledeceÄim. Gölge zamanım geldi. Araya bir de istenmeyen tüylerden kurtulma operasyonu sıÄdıracaÄım. Bu sıcakta nasıl üÅeniyorum anlatamam. 3-4 saat o kuaförde oturmak cehennem azabı gibi. Zaten gölge yaptırmamın nedeni o. Boya olsa 20 günde bir kuaföre gitmek lazım. Bari 3 ayda bir gidip zamandan kazanıyorum.Bu arada ben KarÅıyaka'dayım, kuaförüm Göztepe'de. Gitmek bile iÅ yani (İstanbullular okuyunca çok kızacaklar. Ãünkü en fazla 45 dakikalık yol.)
Bu arada sabah eÅim iÅe gider gitmez bilgisayarın baÅına oturuyorum. Yoksa bir daha çok zor ele geçirmem. Malum okullar tatil. Bilgisayar küçükbeyin tekelinde. Ancak o uyurken ya da arkadaÅları ile dıÅarı çıktıÄında girebiliyorum bilgisayara. Tabi bu arada akÅamları da eÅim ele geçiriyor bilgisayarı. Bana ya sabahın körü ya da gecenin bir yarısı kalıyor. Buna da ÅÃKÃR(!)
Salı günü malum bende temizlik günü. Dün ise nihayet annemi kontrole götürdüm. Bu kez tansiyonu çok yüksekti. 21-10 gibi. Doktor acilen tansiyonu düÅürmeliyiz dedi. Aksi takdirde beyin kanaması, felç, kalp krizi, bunama gibi sonuçlar doÄurur dedi. Åimdi sıkı bir perhize girdi. İlaçları deÄiÅtirildi. Allah korusun, düÅünmek bile istemiyorum o kötü sonuçları. . Ama sonuçta kendi saÄlıÄı, dikkat etmesi gereken yine kendisi. Ãok ihmalkardır benim anacım bu iÅlerde. Bu ilaçları kullansın ,10 gün sonra tekrar kontrole gidicez.
EÄer bir mani olmazsa bu haftasonu eÅim 15 günlük izne çıkacak. Ama çok enteresan bir Åirkette çalıÅıyor. Son dakikaya kadar ne olacaÄı belli deÄil. Cuma akÅamı saat 6'da patronlar tamam derse izne çıkıyoruz, demezse gene kös kös İzmir bekliycez. Geçen sene de çıkamamıÅtı izne. Gerçi bizimkinde de kabahat var, biliyorum. İnsan aÄzından girer, burnundan çıkar gene alır o izni ama erkek iÅte. Yapamıyorlar.
Bu 2 günde kuaför iÅlerini halledeceÄim. Gölge zamanım geldi. Araya bir de istenmeyen tüylerden kurtulma operasyonu sıÄdıracaÄım. Bu sıcakta nasıl üÅeniyorum anlatamam. 3-4 saat o kuaförde oturmak cehennem azabı gibi. Zaten gölge yaptırmamın nedeni o. Boya olsa 20 günde bir kuaföre gitmek lazım. Bari 3 ayda bir gidip zamandan kazanıyorum.Bu arada ben KarÅıyaka'dayım, kuaförüm Göztepe'de. Gitmek bile iÅ yani (İstanbullular okuyunca çok kızacaklar. Ãünkü en fazla 45 dakikalık yol.)
Bu arada sabah eÅim iÅe gider gitmez bilgisayarın baÅına oturuyorum. Yoksa bir daha çok zor ele geçirmem. Malum okullar tatil. Bilgisayar küçükbeyin tekelinde. Ancak o uyurken ya da arkadaÅları ile dıÅarı çıktıÄında girebiliyorum bilgisayara. Tabi bu arada akÅamları da eÅim ele geçiriyor bilgisayarı. Bana ya sabahın körü ya da gecenin bir yarısı kalıyor. Buna da ÅÃKÃR(!)
Cuma, Haziran 30, 2006
Zor Hayat :))
Hafta nasıl geçti anlamadım. Salı günü annemi doktora götüremedim. Ãünkü doktorumuz bir seminere katılmak üzere Åehir dıÅındaymıÅ. Salı günü dönecekmiÅ. İnÅallah önümüzdeki hafta gideceÄiz. Zaten bir rahatsızlıÄı yok. Rutin kontrol. Ama annem çok stresli bir insandır. Her kontrol öncesi bizi de strese sokuyor. Zaten bu kontrol tarihine karar vermesi bile 1-2 ay önceden baÅlıyor. Babamın tabiri ile herÅeyi çok "damtraklı", yani fazla kuralcı gibi bir Åey demek oluyor. Bizim ailede böyle deyimler ve sözcükler çok fazladır. Biz birbirimizi anlıyoruz da bazen diÄer insanlar ve aileye yeni katılanlar "ne diyo bunlar "der gibi bakıyorlar o zaman açıklama ihtiyacı duyuyoruz.
ÃarÅamba günü arkadaÅımla birlikte AOS'a fabrika satıŠmaÄazalarına gittim. Kendime bir kot capri ve bluz, oÄluma 3 tane tiÅort ve 1 plaj havlusu aldım. ArkadaÅım da oÄluna 1 mayo ve 2 tiÅort aldı. Ancak biz bunları yaklaÅık 3-4 saat dolaÅarak hallettik. Bu arada arabanın sıcaklık göstergesi sürekli 40-42,5 arasında gitti, geldi. Varın siz anlayın yani sıcaÄı, nemi. Oradan da bostanlı pazarına geçtik ama yorgunluktan tekstil kısmına giremedik bile. Biraz meyve-sebze alıp hemen döndük.
Dün akÅamüzeri görümcem telefon etti,akÅam napıyorsunuz diye. Evdeyiz dedim. Hadi birlikte bir yerlere gidelim dedi. O, kızı, kocam, ben, oÄlum, kuzenleri, onun eÅi ve kızı Bostanlı'da deniz kenarında bir yere gittik. Deniz püfür püfür esiyor. Yol trafiÄe kapalı, gürültü yok. Balıklar, kalamarlar, midyeler. Onlar rakı içti, ben bira. Rakıyı bir türlü sevemedim gitti. Bu yaÅtan sonra da alıÅacak halim yok. 2 bira , deniz, balık derken bir de havai fiÅekler patlamaya baÅladı. 3 genç bizden ayrılıp baÅka bir kafeye oturmaya gittiler.Biz 5 yaÅlı(!) baÅbaÅa kaldık. Muhabbet güzeldi. Gece kendimi yataÄa nasıl attıÄımı bilemedim. Sabah da kalıp gibi kalktım.
Åimdi ufak bir çanta hazırlamak lazım. Malum akÅamüzeri ÃeÅmeye gidicez. Haftasonu yine deniz, havuz, güneÅ. Valla hayat zor be:))
ÃarÅamba günü arkadaÅımla birlikte AOS'a fabrika satıŠmaÄazalarına gittim. Kendime bir kot capri ve bluz, oÄluma 3 tane tiÅort ve 1 plaj havlusu aldım. ArkadaÅım da oÄluna 1 mayo ve 2 tiÅort aldı. Ancak biz bunları yaklaÅık 3-4 saat dolaÅarak hallettik. Bu arada arabanın sıcaklık göstergesi sürekli 40-42,5 arasında gitti, geldi. Varın siz anlayın yani sıcaÄı, nemi. Oradan da bostanlı pazarına geçtik ama yorgunluktan tekstil kısmına giremedik bile. Biraz meyve-sebze alıp hemen döndük.
Dün akÅamüzeri görümcem telefon etti,akÅam napıyorsunuz diye. Evdeyiz dedim. Hadi birlikte bir yerlere gidelim dedi. O, kızı, kocam, ben, oÄlum, kuzenleri, onun eÅi ve kızı Bostanlı'da deniz kenarında bir yere gittik. Deniz püfür püfür esiyor. Yol trafiÄe kapalı, gürültü yok. Balıklar, kalamarlar, midyeler. Onlar rakı içti, ben bira. Rakıyı bir türlü sevemedim gitti. Bu yaÅtan sonra da alıÅacak halim yok. 2 bira , deniz, balık derken bir de havai fiÅekler patlamaya baÅladı. 3 genç bizden ayrılıp baÅka bir kafeye oturmaya gittiler.Biz 5 yaÅlı(!) baÅbaÅa kaldık. Muhabbet güzeldi. Gece kendimi yataÄa nasıl attıÄımı bilemedim. Sabah da kalıp gibi kalktım.
Åimdi ufak bir çanta hazırlamak lazım. Malum akÅamüzeri ÃeÅmeye gidicez. Haftasonu yine deniz, havuz, güneÅ. Valla hayat zor be:))
Pazartesi, Haziran 26, 2006
Tatil
GeçtiÄimiz hafta pazartesi günü arkadaÅım arayarak ÃarÅamba günü ÃeÅme'ye bizim yazlıÄa çocukları da alıp gitmemizi teklif etti. Ben tabi hemen atladım ama önce ikna edilmesi gereken bir koca faktörü vardı. Benim koca biraz problemli. Gece evde yalnız baÅına kalamıyor. Tamamen psikolojik. Ya hastalanırsa, ya kalp krizi geçirirse gibi felaket senaryoları yazıyor ve bunlarda çok ciddi. Fakat bu arkadaÅımız ve eÅi onun üniversiteden arkadaÅları (ben tanıÅınca kızı çok sevdim ve çok iyi anlaÅtık) onları kıramadı, kabul etmek zorunda kaldı. Ama bana vıdı vıdı yaptı, beni bırakıp gidiyorsun, ya baÅıma bir Åey gelirse diye iç kurdu Åeklinde beni yedi bitirdi. Bizim de böyle bir problemimiz var. Bi ton aidat ödediÄimiz yazlık orada duruyor, biz yazın İzmir'i bekliyoruz. Haftsonundan haftasonuna ÃeÅme'ye gidebiliyoruz. Neyse, biz arkadaÅla çarÅamba sabahı çocukları da alıp yola çıktık. Ev tabi bu sezon ilk kez gidildiÄinden rezil durumdaydı. Ãocuklar hemen giyinip havuza, bizse temizliÄe koyulduk. Ev tripleks olduÄundan akÅama kadar anca sildik süpürdük. Bu arada tüm tabak çanak bulaÅık makinasına atıldı. 4-5 postada ancak onlar yıkandı. Tüm giysiler ve çarÅaflar rutubetten küf kokmuÅtu. Onlar da 4-5 postada makinada yıkandı, asıldı, kurutuldu ama ütü kısmı daha sonraya bırakıldı. O akÅam geç de olsa biz de bir havuz sefası yapabildik. Ertesi gün tamamen dinlenme üzerine kurulu bir gün ,akÅamına ÃeÅme sefası, ertesi gün ise camları sildik. Evin camları o küçük kare kare camlardan. İnsana sanki yüzlerce cam silmiÅ hissi veriyor. Cuma akÅamı beyler de geldi. Zaten harala gürele derken pazar oldu ve akÅam saat 7 gibi çıkıp eve geldik. Orada üzerimize pike örterken İzmir cayır cayır yanıyordu ve beni bu cehenneme geri getiren eÅime buradan tüm saygı ve sevgilerimi iletiyorum:D
Bu arada okullar kapandı, karnemizi aldık. Neyse bir son dakika sürprizi falan olmadı, teÅekkürle geçti oÄluÅum. Åimdi de fm mi, tm mi seçilecek ikilemi var. O fm istiyor ama karne notlarına bakarsan tm'ci görünüyor. Derslere çalıÅacak olan o. Bu yüzden herhalde onun istediÄi gibi fm olacak. Ama iÅimiz zor. Düzenli ve çok çalıÅması lazım ama bizimki bu konuda çok rahattır.
Bugün herhalde anneme giderim. Yarın temizlik. ÃarÅamba da annemi rutin kontrolü için kalp doktorumuza götüreceÄim. İnÅallah herÅey yolundadır. Sonrası için henüz program yok. Bu arada salı günü temizlik sonrası arkadaÅla organizedeki fabrika satıŠmaÄazalarına gideceÄiz. Geçen sefer gittiÄim bir maÄaza var. Adını unuttum ama yerini biliyorum. Yalnızca büyük beden çalıÅıyor. 40-56 arası. Bir yazlık pantolon aldım. Ben 44 giyiyorum. Oysa aldıÄım oradaki en küçük beden 40 bile hafif belden bol geldi. Yani hem morali düzeliyor insanın hem de cebi. Hem spor,hem günlük hem de abiye kıyafetler var. EÄer yarın bir terslik olmaz da gidersek bir sonraki postta firmanın adını da yazarım.
Hadi ben kaçtım, iŠçok.
Bu arada okullar kapandı, karnemizi aldık. Neyse bir son dakika sürprizi falan olmadı, teÅekkürle geçti oÄluÅum. Åimdi de fm mi, tm mi seçilecek ikilemi var. O fm istiyor ama karne notlarına bakarsan tm'ci görünüyor. Derslere çalıÅacak olan o. Bu yüzden herhalde onun istediÄi gibi fm olacak. Ama iÅimiz zor. Düzenli ve çok çalıÅması lazım ama bizimki bu konuda çok rahattır.
Bugün herhalde anneme giderim. Yarın temizlik. ÃarÅamba da annemi rutin kontrolü için kalp doktorumuza götüreceÄim. İnÅallah herÅey yolundadır. Sonrası için henüz program yok. Bu arada salı günü temizlik sonrası arkadaÅla organizedeki fabrika satıŠmaÄazalarına gideceÄiz. Geçen sefer gittiÄim bir maÄaza var. Adını unuttum ama yerini biliyorum. Yalnızca büyük beden çalıÅıyor. 40-56 arası. Bir yazlık pantolon aldım. Ben 44 giyiyorum. Oysa aldıÄım oradaki en küçük beden 40 bile hafif belden bol geldi. Yani hem morali düzeliyor insanın hem de cebi. Hem spor,hem günlük hem de abiye kıyafetler var. EÄer yarın bir terslik olmaz da gidersek bir sonraki postta firmanın adını da yazarım.
Hadi ben kaçtım, iŠçok.
Salı, Haziran 13, 2006
Bunak Ãenebaz
Bir önceki postta yazmıÅtım ya, Arka sayfa programı diye. Bunak Ãenebaz olarak Cuma akÅamı gözümden uyku aka aka bekledim, ha Åimdi baÅladı, baÅlıyacak diye. Halbuki bir önceki hafta program tatile girdi ve hatta o nedenle daha fazla sayıda kitap ve albüm tanıttılar. Yuh olsun bana yani. Herhalde Eylül, Ekim gibi yeni yayın döneminde baÅlar yine. Sürç-ü hafıza ettik,affola
Cumartesi görümcemin doÄumgünü idi. O yüzden sabah iÅlerimi hemen ayarlayıp, hediye alma faslına giriÅtim. Büyük bedende gidilebilecek maÄazalar sınırlı. Ãnce birkaç yere baktım ama aklım Albey'deydi. Netekim(!) aradıklarımı buldum. Ãstelik ( İzmir'li büyük bedenlere duyurulur) merserize ürünlerde büyük indirim var. 1. üründe %20 , 2. üründe ise %50 indirim yapıyorlar. Ben de 2 tane birden aldım. Biri bizden, biri de oÄluÅumdan diye. Tabi taksitli satıÅların dayanılmaz cazibesi de iÅin tadını ikiye katlıyor. AkÅam da onda yemekteydik. ArkadaÅı olan bir çiftte vardı. Bir sürü mezeler almıÅ. Salatalar ve karides güveç ile çipura. Yanında Åarap. Muhabbet iyi. Ooohhh, güpgüzel bir akÅamdı. Ama merak etmeyin, doÄumgünü kızı diye ona iÅ yaptırmadık. Sofrayı biz kurduk, biz kaldırdık, heryeri toplayıp öyle ayrıldık.
Pazar günü ise çocukları ÃeÅme'ye gittiÄinden görümcem yalnızdı. Ben de kahvaltıya bize çaÄırdım. Biz görümcemle önce arkadaÅtık. Sonradan gelin-görümce olduk. O yüzden (tahtalara vurayım, Allah bozmasın) iyi anlaÅırız. Kahvaltıdan sonra (maalesef oÄlumun sınavları da bittiÄinden) artık kaçarım yoktu, kayınvalideye yazlıÄa gittik. Zaten gittiÄimizde saat 2'ye geliyordu. Hep birlikte bir yemek yedik, çay içtik ve 7 gibi geri döndük. Gelirken kayınpederim de bizle geldi ve bizde kalıyor. Kontrolleri var, onları yaptırmaya baÅladı. Herhalde ÃarÅamba'ya dönecek. Bu arada aman unutmayın , bu pazar babalar günü. Babalarımızın hediyeleri hazır da ben eÅime ne alıcam,valla bilmiyorum. DoÄumgününde aldıÄım koÅu bandı çok pahalıydı. Bunu önümüzdeki 3-5 yılın bilumum özel günlerine say deyip çamura mı yatsam acaba ?
Cumartesi görümcemin doÄumgünü idi. O yüzden sabah iÅlerimi hemen ayarlayıp, hediye alma faslına giriÅtim. Büyük bedende gidilebilecek maÄazalar sınırlı. Ãnce birkaç yere baktım ama aklım Albey'deydi. Netekim(!) aradıklarımı buldum. Ãstelik ( İzmir'li büyük bedenlere duyurulur) merserize ürünlerde büyük indirim var. 1. üründe %20 , 2. üründe ise %50 indirim yapıyorlar. Ben de 2 tane birden aldım. Biri bizden, biri de oÄluÅumdan diye. Tabi taksitli satıÅların dayanılmaz cazibesi de iÅin tadını ikiye katlıyor. AkÅam da onda yemekteydik. ArkadaÅı olan bir çiftte vardı. Bir sürü mezeler almıÅ. Salatalar ve karides güveç ile çipura. Yanında Åarap. Muhabbet iyi. Ooohhh, güpgüzel bir akÅamdı. Ama merak etmeyin, doÄumgünü kızı diye ona iÅ yaptırmadık. Sofrayı biz kurduk, biz kaldırdık, heryeri toplayıp öyle ayrıldık.
Pazar günü ise çocukları ÃeÅme'ye gittiÄinden görümcem yalnızdı. Ben de kahvaltıya bize çaÄırdım. Biz görümcemle önce arkadaÅtık. Sonradan gelin-görümce olduk. O yüzden (tahtalara vurayım, Allah bozmasın) iyi anlaÅırız. Kahvaltıdan sonra (maalesef oÄlumun sınavları da bittiÄinden) artık kaçarım yoktu, kayınvalideye yazlıÄa gittik. Zaten gittiÄimizde saat 2'ye geliyordu. Hep birlikte bir yemek yedik, çay içtik ve 7 gibi geri döndük. Gelirken kayınpederim de bizle geldi ve bizde kalıyor. Kontrolleri var, onları yaptırmaya baÅladı. Herhalde ÃarÅamba'ya dönecek. Bu arada aman unutmayın , bu pazar babalar günü. Babalarımızın hediyeleri hazır da ben eÅime ne alıcam,valla bilmiyorum. DoÄumgününde aldıÄım koÅu bandı çok pahalıydı. Bunu önümüzdeki 3-5 yılın bilumum özel günlerine say deyip çamura mı yatsam acaba ?
Cumartesi, Haziran 10, 2006
YaÄmur
Ne bu havalar böyle? KıŠgeri geldi. Tam deniz, meniz, kum, güneÅ derken etraf çamur deryası oldu. Bi de bu havaya askılı bluz ve terlikle yolda yakalanınca daha beter oluyor. Ayaklar çamur içinde kaldı, her yaÄmur damlası bıçak gibi batıyor insanın tenine. Ãstelik öyle böyle deÄil, Åakır Åakır yaÄdı , ama uzun sürmedi ve yarım saat içinde dindi. Lakin bu bizim sıçan gibi olmamıza yetti de arttı bile. Bu olay dün oldu. Bugün de aynı hava devam ediyor. Buz gibi bir rüzgar var dıÅarıda. Bir ara yaÄdı geçti. Tabi bu tür hava koÅulları benim gibi gezentileri yolundan ala koyamıyor.
Bugün bozulan telefonumuzu Alsancak'taki yetkili servise götürdüm. E Alsancak'a inmiÅken biraz vitrin bakmak lazım. O dükkan senin, bu dükkan benim derken epey bir dolaÅmıÅım. Åimdi evdeyim, birazdan oÄluÅum gelir. Ona birÅeyler hazırlarım. Sonra akÅam yemeÄi hazırlıÄı. AkÅamüzerleri genellikle TRT1 deki "Bizim evin halleri"dizisini izlemeye çalıÅıyorum. Bazı bölümlerde gereksiz uzatmalar olsa da seviyorum bu diziyi. EÄer o saatlerde evdeysem izlemeye çalıÅıyorum. Åaka maka 1200 bölümü geçtiler. Eski" Ferhunde hanımlar" dizisinin kadrosundan pekçok oyuncu var. Ãstelik birkaç gün seyredemeyip kaçırsam bile dizi yavaÅ ilerlediÄinden neler olduÄunu kolayca anlıyorum ve kaldıÄım yerden aynen devam ediyorum.
Bu akÅam (ve her Cuma ) NTV'de gece 11.30'da baÅlayan "Arka Sayfa" programı var. Kanat Atkaya(Hürriyet'te yazıyor) ve Can KozanoÄlu sunuyor. Muhabbetleri süper. Sanki 2 arkadaÅ salonlarında oturmuÅ muhabbet ediyorlar gibi. Ben çok severek izliyorum. Hatta bu yüzden Ihlamur Altında'nın genellikle sonlarını izleyemiyorum. Konukları ile sohbetleri, kitap ve albüm tanıtımları, bazen film tanıtımları derken programın nasıl ilerleyip nasıl bittiÄini anlayamıyorum. Åiddetle tavsiye ederim. Günün sonunda çok dinlendirici bir program.
Herkese mükemmel bir haftasonu diliyorum.
Bugün bozulan telefonumuzu Alsancak'taki yetkili servise götürdüm. E Alsancak'a inmiÅken biraz vitrin bakmak lazım. O dükkan senin, bu dükkan benim derken epey bir dolaÅmıÅım. Åimdi evdeyim, birazdan oÄluÅum gelir. Ona birÅeyler hazırlarım. Sonra akÅam yemeÄi hazırlıÄı. AkÅamüzerleri genellikle TRT1 deki "Bizim evin halleri"dizisini izlemeye çalıÅıyorum. Bazı bölümlerde gereksiz uzatmalar olsa da seviyorum bu diziyi. EÄer o saatlerde evdeysem izlemeye çalıÅıyorum. Åaka maka 1200 bölümü geçtiler. Eski" Ferhunde hanımlar" dizisinin kadrosundan pekçok oyuncu var. Ãstelik birkaç gün seyredemeyip kaçırsam bile dizi yavaÅ ilerlediÄinden neler olduÄunu kolayca anlıyorum ve kaldıÄım yerden aynen devam ediyorum.
Bu akÅam (ve her Cuma ) NTV'de gece 11.30'da baÅlayan "Arka Sayfa" programı var. Kanat Atkaya(Hürriyet'te yazıyor) ve Can KozanoÄlu sunuyor. Muhabbetleri süper. Sanki 2 arkadaÅ salonlarında oturmuÅ muhabbet ediyorlar gibi. Ben çok severek izliyorum. Hatta bu yüzden Ihlamur Altında'nın genellikle sonlarını izleyemiyorum. Konukları ile sohbetleri, kitap ve albüm tanıtımları, bazen film tanıtımları derken programın nasıl ilerleyip nasıl bittiÄini anlayamıyorum. Åiddetle tavsiye ederim. Günün sonunda çok dinlendirici bir program.
Herkese mükemmel bir haftasonu diliyorum.
Salı, Haziran 06, 2006
Salı, sallanır mı?
Yine Salı,yine temizlik günü. Birazdan kadın gelir ama her Salı eve baÄlanmaktan sıkılıyorum da artık. Madem tembellik edip ben temizlik yapmıyorum, o zaman buna da katlanmam lazım,di mi? Herhalde yaz geldi, kapı baca açık diye, 1 hafta da bile ev nasıl toz oluyor anlatamam. Sanki hiç silinip süpürülmemiÅ gibi.
GeçtiÄimiz haftasonuna gelince. Bu cumartesi eÅim de izinliydi. Daha doÄrusu patronları yazlıÄa gideceÄinden personele "sizler de gelmeyin" demiÅ. Normalde kıÅın cumartesileri de çalıÅıyorlar. Yazın okulların kapanması ile cumartesileri tatil oluyor, taaa Eylül baÅına kadar. Neyse, cumartesi günü cümbür cemaat evdeydik. Sürekli bir yeme , içme ve yatma modu vardı. Tabi bu 2 beyefendi için geçerliydi. O yeme içme durumlarını ayarlayan sefil köle çenebaz olarak ben sürekli mutfaktaydım. Genelde herkes evde olunca insan da deÄiÅik bir Åeyler yapmak istiyor. O gün Burcu'nun patlıcanlı böreÄini denedim. Bir de yalancı fırında makarna yaptım. Yalancı olan makarna deÄil, yapılıŠÅekli. Makarna haÅlanıyor. 1 bardak süt, 2 yumurta, 1 çay bardaÄı sıvı yaÄ ve 200 gr. kadar rendelenmiÅ peynir karıÅtırılıp haÅlanan makarna ile harmanlanıyor. YaÄlanmıŠborcama dökülüp 200 derece fırında 30-40 dakika arası piÅiriliyor. Gerçek fırında makarnadan daha pratik. Ãstelik bu tarifte mutlaka fırın makarna çeÅidi kullanmak gerekmiyor. Evde ne varsa (kelebek, fiyonk, burgu makarna) kullanabilirsiniz. Neyse, bu arada Burcu'nun patlıcanlı böreÄini eÅim ve ben çok sevdik. Ama 15 yaÅında ve hayatı köfte, hamburger, pizza üçgeninde geçen biri için fazla komplikeydi. O çatalının ucu ile alıp,fırında makarna yemeyi tercih etti. Sonra çok vuracak o kafacıÄını duvarlara ama neyse,herÅeyin zamanı var. Cumartesi akÅamı telefon edip "anne size yemeÄe geliyoruz" dedik ve annemlere yemeÄe gittik. GülüŠ, ahenk neÅe içinde yemeÄimizi yedik, muhabbetimizi yaptık ve 12'ye doÄru eve döndük.
Pazar ise oÄluÅumun sınavları devam ettiÄinden (çok Åükür ki) eÅim, yazlıÄa annelerine gitti, biz oÄluÅumla evde kaldık. Ona ders çalıÅtırdım, bilgisayara girdim, yine yemek piÅirdim, pazartesi için gömlek ve pantolon ütüledim, ufak tefek eksikler için markete gittim. Pazar günü hayhuy içinde geçti, gitti.
İzmir'de artık sıcaklar iyice bastırdı. Denize girme vakti geldi ama Åu oÄluÅumun sınavları bir bitse. Ãstelik daha yazlıÄı temizletmedim. Belki bu cumartesi temizletirim. Hem de gitmiÅken, pazar günü de kalır bir denize gireriz. En çok özlediÄim Åey; Åezlonga uzanıp, gözlerimi ufka dikip beynimi boÅaltmak. Gerçi pazar günü ÃeÅme çok kalabalık oluyor ama akÅamüzeri ortalık sakinleÅir. Ben de o zaman sahile inerim. Bir de kıŠsonrası ilk denize girdiÄimde o tuzlu suyun kokusu tadı bana hep çok güzel, çok özel gelir. Ay,canım Åimdi deniz kenarında olmak istedi. Evet, evet ben bu haftasonu yazlıÄı temizleteyim. Bahaneyle de gitmiÅ oluruz.
GeçtiÄimiz haftasonuna gelince. Bu cumartesi eÅim de izinliydi. Daha doÄrusu patronları yazlıÄa gideceÄinden personele "sizler de gelmeyin" demiÅ. Normalde kıÅın cumartesileri de çalıÅıyorlar. Yazın okulların kapanması ile cumartesileri tatil oluyor, taaa Eylül baÅına kadar. Neyse, cumartesi günü cümbür cemaat evdeydik. Sürekli bir yeme , içme ve yatma modu vardı. Tabi bu 2 beyefendi için geçerliydi. O yeme içme durumlarını ayarlayan sefil köle çenebaz olarak ben sürekli mutfaktaydım. Genelde herkes evde olunca insan da deÄiÅik bir Åeyler yapmak istiyor. O gün Burcu'nun patlıcanlı böreÄini denedim. Bir de yalancı fırında makarna yaptım. Yalancı olan makarna deÄil, yapılıŠÅekli. Makarna haÅlanıyor. 1 bardak süt, 2 yumurta, 1 çay bardaÄı sıvı yaÄ ve 200 gr. kadar rendelenmiÅ peynir karıÅtırılıp haÅlanan makarna ile harmanlanıyor. YaÄlanmıŠborcama dökülüp 200 derece fırında 30-40 dakika arası piÅiriliyor. Gerçek fırında makarnadan daha pratik. Ãstelik bu tarifte mutlaka fırın makarna çeÅidi kullanmak gerekmiyor. Evde ne varsa (kelebek, fiyonk, burgu makarna) kullanabilirsiniz. Neyse, bu arada Burcu'nun patlıcanlı böreÄini eÅim ve ben çok sevdik. Ama 15 yaÅında ve hayatı köfte, hamburger, pizza üçgeninde geçen biri için fazla komplikeydi. O çatalının ucu ile alıp,fırında makarna yemeyi tercih etti. Sonra çok vuracak o kafacıÄını duvarlara ama neyse,herÅeyin zamanı var. Cumartesi akÅamı telefon edip "anne size yemeÄe geliyoruz" dedik ve annemlere yemeÄe gittik. GülüŠ, ahenk neÅe içinde yemeÄimizi yedik, muhabbetimizi yaptık ve 12'ye doÄru eve döndük.
Pazar ise oÄluÅumun sınavları devam ettiÄinden (çok Åükür ki) eÅim, yazlıÄa annelerine gitti, biz oÄluÅumla evde kaldık. Ona ders çalıÅtırdım, bilgisayara girdim, yine yemek piÅirdim, pazartesi için gömlek ve pantolon ütüledim, ufak tefek eksikler için markete gittim. Pazar günü hayhuy içinde geçti, gitti.
İzmir'de artık sıcaklar iyice bastırdı. Denize girme vakti geldi ama Åu oÄluÅumun sınavları bir bitse. Ãstelik daha yazlıÄı temizletmedim. Belki bu cumartesi temizletirim. Hem de gitmiÅken, pazar günü de kalır bir denize gireriz. En çok özlediÄim Åey; Åezlonga uzanıp, gözlerimi ufka dikip beynimi boÅaltmak. Gerçi pazar günü ÃeÅme çok kalabalık oluyor ama akÅamüzeri ortalık sakinleÅir. Ben de o zaman sahile inerim. Bir de kıŠsonrası ilk denize girdiÄimde o tuzlu suyun kokusu tadı bana hep çok güzel, çok özel gelir. Ay,canım Åimdi deniz kenarında olmak istedi. Evet, evet ben bu haftasonu yazlıÄı temizleteyim. Bahaneyle de gitmiÅ oluruz.
Perşembe, Haziran 01, 2006
Ordan Burdan
Salı günü temizlik vardı bende. Mutfaktaki kilimi çamaÅır makinesinde yıkamaya kalktım. Sonuç; Bir adet hurda çamaÅır makinesi. Sanırım suya girince kilim iyice aÄırlaÅtı ve makineyi bozdu. Kilimi atıp,yenisini alsam bana daha ucuza gelecekti. Servis Cuma günü gelecek. Bakalım neresine , kaç para sıkıÅmıŠkeratanın?
Dün de bir arkadaÅıma gittim. Biraz erken gittim ve kısır yaptım. Allahım bu kadar mı terslik olur? Her zaman diri diri olan kısır, lapa gibi oldu. Gerçi herkes silip süpürdü ama ben her zaman yaptıÄım Åeyi bilirim. Olmadı yani. Zaten ne zaman özensem bi aksilik çıkar.
OÄluÅumun son sınavları. Bu hafta ve haftaya Cumaya kadar her gün, kesintisiz sınav var. Tabi, artık altı okka yapıyoruz beyefendiyi. Aman paÅam, canım paÅam, ne yersin, ne içersin dedikçe tepeme çıkardım eÅÅeÄi. Hizmet sınırsız ama bendeki sinir %1500 oldu. Neyse Åu sınavlar bitsin görüÅeceÄiz biz onunla.
Bugün anneme gideceÄim. Geçen hafta Pazartesiden beri görmedim. 10 gün olmuÅ, çok özledim. Gerçi her gün telefonla görüÅüyoruz ama anneciÄimin (kulaklıÄa raÄmen) kulakları iyi duymadıÄından kısa bir görüÅme oluyor. Yüzyüze olunca baÄırıÅ, çaÄırıŠanlaÅıyoruz. Giderken benim buradaki börekçiden de hem peynirli hem kıymalı böreklerden alacaÄım. Bayılıyor oranın böreklerine. El açması, çıtır çıtırlar. Hem ye hem de yanında yat misali.
Yarın ne yapacaÄıma dair bir program yapmadım ama Pazar belli. EÅim annesine yazlıÄa gidecek. Biz de oÄluÅumla evde oturup (allahtan Åu sınavlar var da, gitmekten kurtuluyorum :D ) Tarih, CoÄrafya ve İngilizce'ye birlikte bakacaÄız.
Okulların kapanmasına 2 hafta kaldı. Tozbezicimin kulaklarını çınlatıyorum. Yine tatil geldi ve yine 3 ay çocuklar evde. Bizde en büyük sorun bilgisayar paylaÅımı. Bir çözüm bulucaz artık.
Hadi bana müsaade. Daha yemek yapılacak, anneye gidilecek. Ooooo iŠçok,emeklinin iÅi bitmez!
Dün de bir arkadaÅıma gittim. Biraz erken gittim ve kısır yaptım. Allahım bu kadar mı terslik olur? Her zaman diri diri olan kısır, lapa gibi oldu. Gerçi herkes silip süpürdü ama ben her zaman yaptıÄım Åeyi bilirim. Olmadı yani. Zaten ne zaman özensem bi aksilik çıkar.
OÄluÅumun son sınavları. Bu hafta ve haftaya Cumaya kadar her gün, kesintisiz sınav var. Tabi, artık altı okka yapıyoruz beyefendiyi. Aman paÅam, canım paÅam, ne yersin, ne içersin dedikçe tepeme çıkardım eÅÅeÄi. Hizmet sınırsız ama bendeki sinir %1500 oldu. Neyse Åu sınavlar bitsin görüÅeceÄiz biz onunla.
Bugün anneme gideceÄim. Geçen hafta Pazartesiden beri görmedim. 10 gün olmuÅ, çok özledim. Gerçi her gün telefonla görüÅüyoruz ama anneciÄimin (kulaklıÄa raÄmen) kulakları iyi duymadıÄından kısa bir görüÅme oluyor. Yüzyüze olunca baÄırıÅ, çaÄırıŠanlaÅıyoruz. Giderken benim buradaki börekçiden de hem peynirli hem kıymalı böreklerden alacaÄım. Bayılıyor oranın böreklerine. El açması, çıtır çıtırlar. Hem ye hem de yanında yat misali.
Yarın ne yapacaÄıma dair bir program yapmadım ama Pazar belli. EÅim annesine yazlıÄa gidecek. Biz de oÄluÅumla evde oturup (allahtan Åu sınavlar var da, gitmekten kurtuluyorum :D ) Tarih, CoÄrafya ve İngilizce'ye birlikte bakacaÄız.
Okulların kapanmasına 2 hafta kaldı. Tozbezicimin kulaklarını çınlatıyorum. Yine tatil geldi ve yine 3 ay çocuklar evde. Bizde en büyük sorun bilgisayar paylaÅımı. Bir çözüm bulucaz artık.
Hadi bana müsaade. Daha yemek yapılacak, anneye gidilecek. Ooooo iŠçok,emeklinin iÅi bitmez!
Pazartesi, Mayıs 29, 2006
ArkadaÅım
Ãok sevdiÄim bir arkadaÅım, dostum babasını kaybetti. Beklenmeyen bir ölümdü.ÃarÅamba gününden beri onunlayım. Ãok zormuÅ. Binlerce Åükür ki annem de , babam da saÄ ve o yaÅta olabilecekleri kadar da saÄlıklılar. Bu günlerini aramasınlar razıyım. Allah onlara uzun, saÄlıklı bir ömür versin. İnÅallah daha uzun yıllar onlarla birlikte olurum. Kendim anne olduktan sonra anladım ki bu koca dünyada insanı karÅılıksız seven yalnızca 2 insan var;annemiz ve babamız. Onları kaybedince, insan yapayanlız kalıyor bu dünyada. Kaç yaÅında olursan ol, sıkıntılarını gidip yine onlarla paylaÅıyorsun. Onlarında yanında, dizinde huzur buluyorsun. Allahım, sen onlara daha nice saÄlıklı ve mutlu yıllar ihsan eyle.
Çarşamba, Mayıs 24, 2006
Dekorasyon
Dün evde temizlik yapılırken, ben de blogumu temizledim daha doÄrusu yeniden dekore ettim.
Zaten biyonikkedinin blogundaki bayraÄı postuma ekleyemediÄim için kendi kendime çok kızmıÅtım; bir insan bu kadar mı teknolojik özürlü olur diye. Dün bilgisayar baÅında geçen saatler sonuda bu iÅi kıvırdım. E tabi buldumcuk Åeklinde de ne bulursam koydum bloÄa. Bu arada o en tepedeki Miki ve Mini Mouse, ben ve kocamı temsil ediyor. Yanlarındaki minik köpecik ise oÄluÅum.
BloÄumun yeni hali nasıl olmuÅ? BeÄendiniz mi?
Zaten biyonikkedinin blogundaki bayraÄı postuma ekleyemediÄim için kendi kendime çok kızmıÅtım; bir insan bu kadar mı teknolojik özürlü olur diye. Dün bilgisayar baÅında geçen saatler sonuda bu iÅi kıvırdım. E tabi buldumcuk Åeklinde de ne bulursam koydum bloÄa. Bu arada o en tepedeki Miki ve Mini Mouse, ben ve kocamı temsil ediyor. Yanlarındaki minik köpecik ise oÄluÅum.
BloÄumun yeni hali nasıl olmuÅ? BeÄendiniz mi?
Salı, Mayıs 23, 2006
KiÅisel Tarihim
Geçen haftasonunu yazmadım, yazamadım vakitsizlikten. Ha, çok önemli bir Åeyler mi yaptım yazmaya deÄecek ? Yooo.. Ama bu raporu yazmazsam da ben rahat edemiyorum
Malum bu haftasonu erken baÅladı. Cuma günü 19 Mayıs ve evde yayılarak geçirdik. Zavallı kocam hergün kilometrelerce yol kattettiÄi için o gün evden dıÅarı adım atmak istemedi. Haklı, garibim. OÄluÅum zaten dünden razı ( kesintisiz bilgisayar oyunu demek onun için bu) . Uzandık, yemek yedik, gazeteleri okuduk, televizyon izledik, bilgisayarda oyun oynadık vs,vs. Cumartesi günü kahvaltı sonrası oÄlum derse gitti, biz de çıkıp biraz alıÅveriÅ yaptık. Daha sonra görümcemi de alıp birlikte kayınvalidenin yazlıÄa gittik. Yazlık = Mangal olduÄundan akÅam sofrası neÅe ile geçti.
Pazar günü ise kayınvalidem piÅi yaptı. Ama biraz kolaya kaçtı. Hazır ekmek hamuru alıp ondan hazırladı. AkÅamüzeri eriklerimizi toplayıp, bu arada kayınvalidemin yaptıÄı sarmalardan koca bir tencere de alıp eve döndük. Kayınvalidem ne zaman ona gitsek mutlaka koca bir tencere sarma sarar(tabii baÅka yemeklerde yapar) , yenen yenir , dönerken de kalan sarmayı kızıyla bize eÅit bölüÅtürür, eve getiririz. Ãok da güzel yapar bu arada, tüm yemekleri lezzetlidir.
Dün anneme gidip, getirdiÄimiz eriklerden onlara da verdim. Muhabbet, çay faslı falan filan
Bugünse Salı, temizlik günü. Evde kadın var. Ne tembelim , di mi? O temizliyor, bense bilgisayar baÅındayım. Ãff n'apayım? Hayat, toz alarak harcanamayacak kadar kısa.
Malum bu haftasonu erken baÅladı. Cuma günü 19 Mayıs ve evde yayılarak geçirdik. Zavallı kocam hergün kilometrelerce yol kattettiÄi için o gün evden dıÅarı adım atmak istemedi. Haklı, garibim. OÄluÅum zaten dünden razı ( kesintisiz bilgisayar oyunu demek onun için bu) . Uzandık, yemek yedik, gazeteleri okuduk, televizyon izledik, bilgisayarda oyun oynadık vs,vs. Cumartesi günü kahvaltı sonrası oÄlum derse gitti, biz de çıkıp biraz alıÅveriÅ yaptık. Daha sonra görümcemi de alıp birlikte kayınvalidenin yazlıÄa gittik. Yazlık = Mangal olduÄundan akÅam sofrası neÅe ile geçti.
Pazar günü ise kayınvalidem piÅi yaptı. Ama biraz kolaya kaçtı. Hazır ekmek hamuru alıp ondan hazırladı. AkÅamüzeri eriklerimizi toplayıp, bu arada kayınvalidemin yaptıÄı sarmalardan koca bir tencere de alıp eve döndük. Kayınvalidem ne zaman ona gitsek mutlaka koca bir tencere sarma sarar(tabii baÅka yemeklerde yapar) , yenen yenir , dönerken de kalan sarmayı kızıyla bize eÅit bölüÅtürür, eve getiririz. Ãok da güzel yapar bu arada, tüm yemekleri lezzetlidir.
Dün anneme gidip, getirdiÄimiz eriklerden onlara da verdim. Muhabbet, çay faslı falan filan
Bugünse Salı, temizlik günü. Evde kadın var. Ne tembelim , di mi? O temizliyor, bense bilgisayar baÅındayım. Ãff n'apayım? Hayat, toz alarak harcanamayacak kadar kısa.
Pazartesi, Mayıs 22, 2006
Cumhuriyet Ãocukları
Biyonikkedimin yazısındaki bayraÄı kopyalamayı çok istedim ama ne yapayım ki teknoloji özürlü olduÄumdan baÅaramadım.Ama niyete bakın siz.
Cumhuriyet ortamında doÄmuÅ, büyümüÅ, ilkokul mezunu babası tarafından "zorunlu eÄitimin üniversite bitimine dek" olduÄu empoze edilmiÅ, çalıÅıp kendi ayaklarının üzerinde durması öÄretilmiÅ, bu ülkeye , bu bayraÄa ve Atatürk ilkelerine gönülden baÄlı biri olarak ülkemin siyasi yaÅamındaki bu kara lekelerden (ve temsil ettikleri kara, örümcek kafalardan) utanıyorum. Onları ikinci plana itmek isteyen bir zihniyeti alkıÅlayan, zorla taktıkları o sıkmabaÅları kendi tercihi imiÅ gibi göstermeye çalıÅan hemcinslerimi de kınıyorum.
Cumhuriyet olmasa ibadetin bile özgürce yapılamayacaÄı bir ülkede olacaklarının farkında olmayan gafillere, dönüpte KurtuluÅ SavaÅını ve Cumhuriyetin kuruluÅunu tekrar okumalarını öneriyorum.
Neyse ki son günlerdeki protestolar gösterdi ki bizler çoÄunluÄuz. Onların da bu acz uykusundan uyanacakları günü bekliyoruz.
Cumhuriyet ortamında doÄmuÅ, büyümüÅ, ilkokul mezunu babası tarafından "zorunlu eÄitimin üniversite bitimine dek" olduÄu empoze edilmiÅ, çalıÅıp kendi ayaklarının üzerinde durması öÄretilmiÅ, bu ülkeye , bu bayraÄa ve Atatürk ilkelerine gönülden baÄlı biri olarak ülkemin siyasi yaÅamındaki bu kara lekelerden (ve temsil ettikleri kara, örümcek kafalardan) utanıyorum. Onları ikinci plana itmek isteyen bir zihniyeti alkıÅlayan, zorla taktıkları o sıkmabaÅları kendi tercihi imiÅ gibi göstermeye çalıÅan hemcinslerimi de kınıyorum.
Cumhuriyet olmasa ibadetin bile özgürce yapılamayacaÄı bir ülkede olacaklarının farkında olmayan gafillere, dönüpte KurtuluÅ SavaÅını ve Cumhuriyetin kuruluÅunu tekrar okumalarını öneriyorum.
Neyse ki son günlerdeki protestolar gösterdi ki bizler çoÄunluÄuz. Onların da bu acz uykusundan uyanacakları günü bekliyoruz.
Pazartesi, Mayıs 15, 2006
İyi ki DoÄdun Oturan BoÄa
Bugün eÅimin doÄumgünü. Kendisi, bir BoÄa burcu ve tembel biri olarak "Oturan BoÄa" lakabını fazlasıyla hakediyor. Bu yıl hediye seçimi çok kolay oldu. Ãünkü baharın baÅından beri iÅlerinin yoÄunluÄu nedeni ile spor yapamadıÄından, kilo aldıÄından yakınıp duruyor ve koÅu bandı almak için sürekli maÄazaları dolanıyordu. Ama bir türlü karar veremiyordu. Ben ona söylemeden olaya el koydum ve aldım. Cuma günü eve teslim ettiler. Tabi, doÄumgününden önce hediyesini görmüŠoldu ama paket halinde. Servis bugün gelip kuracak ve kurulmuÅ hali tam doÄumgününde hazır olacak. Ãok sevindirik oldu. Sabırsızlıkla bekliyor. Ama ben de fırçamı attım tabi. "Bu koca Åeye bir ton para bayıldım. Eh, sen bunu kullanma da, ben de bunu balkondan aÅaÄı atmazsam "dedim. İyi demiÅ miyim?Ãünkü bilirim, pek bir maymun iÅtahlıdır. 2 gün koÅar, 3. gün yorgunum, morgunum diye savsaklar. Yok, verdiÄimiz her kuruÅun hakkını çıkarmalı.
Cumartesi günü her zamanki gibi hayhuyla geçti. AlıÅveriÅ, yemek, ortalık toplama, anneler günü hediyeleri alma vs,vs.. AkÅam ise Bostanlı sahildeki Yasemin Cafeye gittik. Hava serin(çok severim böyle havaları. Ne sıcak, ne soÄuk. Ama üzerinize en azından bir merserize ceket giymeniz gereken havalar) . Ãnümüz derya, deniz. Fonda güzel bir müzik. BirÅeyler yedik. Ben biramı içtim. Muhabbet ettik. OÄlum bile çok hoÅlandı. Bile diyorum çünkü evde çıkalım mı, çıkmayalım mı muhabbeti sırasında muhalefet Åerhi koymuÅtu. Tek neden de bilgisayarından uzaklaÅacak olması. Ama hepimize iyi geldi.
Pazar günü ise malum anneler günü. Ãnceki postta yazdıÄım gibi Cumartesi günü eÅimle birlikte gidip bana dıÅarı giymek için terlik aldık. Ama ben 2 model arasında kararsız kalınca eÅim "2'sini de alalım. Biri benden biri de oÄlumdan" dedi. Böylece aklım hiçbirinde kalmamıŠoldu. Sabahleyin önce baba-oÄul bana hediyelerini verdiler. Sonra annemlere kahvaltıya gittik. Teyzem de aÅaÄı inmiÅti. Hep birlikte gülüŠahenk kahvaltı ettik. Oradan kayınvalidemlerin yazlıÄa geçtik. Ama geçerken eÅimin içine sinmedi. Teyzesine de telefon edip, onu ve arkadaÅını da aldık. Kayınvalidemde görümcem,onun kayınvalidesi ve kayınpederi ve onların da bir arkadaÅı vardı. Her zamanki gibi yine 10 kiÅilik bir sofrada bu kez öÄle yemeÄi (tabi o sırada saat 4 falandı) yedik. Bahçeden eriklerimizi topladık. AkÅam yorgun argın eve geldik. Tatlı bir yorgunluk tabii. Sonra da bir duÅ, biraz tv ve tumba yatak. Bu arada oÄluÅum çok üzgündü. Malum Fenerbahçe ÅampiyonluÄu kaçırdı. O üzülünce ben daha çok üzüldüm. Bu arada ben (sözde) BeÅiktaÅlıyım. Say desen 2 oyuncusunu bile bilmem ama çocukluktan gelen bir Åey iÅte.
Allahtan o da öyle fanatik deÄildir de sabah neÅe içinde kalktı. "Seneye 100.yılımızda Åampiyonoluruz" dedi (inÅallah) .
Cumartesi günü her zamanki gibi hayhuyla geçti. AlıÅveriÅ, yemek, ortalık toplama, anneler günü hediyeleri alma vs,vs.. AkÅam ise Bostanlı sahildeki Yasemin Cafeye gittik. Hava serin(çok severim böyle havaları. Ne sıcak, ne soÄuk. Ama üzerinize en azından bir merserize ceket giymeniz gereken havalar) . Ãnümüz derya, deniz. Fonda güzel bir müzik. BirÅeyler yedik. Ben biramı içtim. Muhabbet ettik. OÄlum bile çok hoÅlandı. Bile diyorum çünkü evde çıkalım mı, çıkmayalım mı muhabbeti sırasında muhalefet Åerhi koymuÅtu. Tek neden de bilgisayarından uzaklaÅacak olması. Ama hepimize iyi geldi.
Pazar günü ise malum anneler günü. Ãnceki postta yazdıÄım gibi Cumartesi günü eÅimle birlikte gidip bana dıÅarı giymek için terlik aldık. Ama ben 2 model arasında kararsız kalınca eÅim "2'sini de alalım. Biri benden biri de oÄlumdan" dedi. Böylece aklım hiçbirinde kalmamıŠoldu. Sabahleyin önce baba-oÄul bana hediyelerini verdiler. Sonra annemlere kahvaltıya gittik. Teyzem de aÅaÄı inmiÅti. Hep birlikte gülüŠahenk kahvaltı ettik. Oradan kayınvalidemlerin yazlıÄa geçtik. Ama geçerken eÅimin içine sinmedi. Teyzesine de telefon edip, onu ve arkadaÅını da aldık. Kayınvalidemde görümcem,onun kayınvalidesi ve kayınpederi ve onların da bir arkadaÅı vardı. Her zamanki gibi yine 10 kiÅilik bir sofrada bu kez öÄle yemeÄi (tabi o sırada saat 4 falandı) yedik. Bahçeden eriklerimizi topladık. AkÅam yorgun argın eve geldik. Tatlı bir yorgunluk tabii. Sonra da bir duÅ, biraz tv ve tumba yatak. Bu arada oÄluÅum çok üzgündü. Malum Fenerbahçe ÅampiyonluÄu kaçırdı. O üzülünce ben daha çok üzüldüm. Bu arada ben (sözde) BeÅiktaÅlıyım. Say desen 2 oyuncusunu bile bilmem ama çocukluktan gelen bir Åey iÅte.
Allahtan o da öyle fanatik deÄildir de sabah neÅe içinde kalktı. "Seneye 100.yılımızda Åampiyonoluruz" dedi (inÅallah) .
Cumartesi, Mayıs 13, 2006
BoÅuna Yırtınıyoruz
Dün akÅamüzeri saat 6'da MTV'de World Chart Express diye bir program var, ona bakıyordum listede Türkiye'den kimse var mı diye. 3. sırada Funda Arar "Karartma Günleri" ile çıktı. Bu sırada( diÄer tüm ülkelerde olduÄu gibi) alt yazı ile o ülkeye özgü garip denilebilecek bir olayı geçiyorlar. Efendim bizdeki olay ÅuymuÅ; İstanbul'da bir üniversitede 49 yaÅında sakallı bir adam 19 yaÅındaki bir kızın yerine sınava girerken yakalanmıÅ. Nasıl mı? Aslında adam geleneksel(evet evet traditional diye geçti) giysi olan peçe ile yanaklarını ve sakalını örttüÄünden anlaÅılamazmıŠama sesi onu ele vermiÅ. Türkiye'de üniversitelere türbanla bile girilemezken peçeyle içeri nasıl girmiÅ diye sormak lazım ama asıl acı olan tüm dünyaya yayın yapan bir kuruluÅun bile böyle asparagas bir haber yapıyor olması ve daha da acısı biz istediÄimiz kadar .ıçımızı yırtalım, onların gözünde bizlerin hala peçeli çarÅaflı yaratıklar olmamız. Evet insan demedim, çünkü biz onlar için yaratıÄız. Dün sinirimden kudurdum ve hala sinirim geçmediÄinden buradan paylaÅmak istedim.
Cuma, Mayıs 12, 2006
Pazar
Dün Bospa'ya gittim. Bilmeyenlere anlatayım. Bostanlı'da ÃarÅamba günleri kurulan meÅhur bir pazarımız var. Kısaca herkes Bospa diyor. Ãzellikle tekstil konusunda çok iyi. Hem çok kaliteli hem de çok ucuz Åeyler bulabiliyorsunuz. Tabii meyve-sebze kısmıda da hem bol çeÅitli, hem de çok taze oluyor.
Ben de dün gidip özellikle tiÅort bakayım dedim ama her zaman gittiÄim yoldan gitmeyip baÅka bir yolu kullandım. Farklı bir kapıdan pazara girmiÅim. Direkt meyve sebzelerin arasında buldum kendimi. Oldum olası marullar, taze soÄanlar, taze sarmısaklar mest eder beni. Dün de ben onu da alayım,bunu da alayım derken, elimi kolumu doldurmuÅum. Giysilere bakacak halim kalmamıÅ. Eeee, insan açgözlü olunca böyle oluyor. Ama napayım, bu aile geleneÄi herhalde. Hem anne tarafım hem de baba tarafım yemeÄe biraz fazlaca düÅkünüzdür. Eh görüntü olarak da bunu inkar etmeyiz zaten. Velhasıl ben gene haftaya erteledim tiÅort bakma iÅini. Hem canım daha tiÅort giyilecek kadar sıcaklar da bastırmadı , di mi?
Bu aralar yeni bir albümü sürekli dinliyorum. ErtuÄ'un "Hayatım" adlı albümü. Burdan sanatçılar kısmından ulaÅıp aynı adlı Åarkıyı dinleyebilirsiniz. Zaten birçok müzik kanalında ilk klibi gösteriliyor , 2. klibi de yayınlanmaya baÅladı . Bence çok güzel bir ses, melodiler ve sözler de yürekten.
Pazar günü Anneler günü. Her yıl 4 hediye alıyoruz. Anneme, kayınvalideme, teyzeme ve eÅimin teyzesine. Kayınvalidem sözde çaktırmadan isteÄini belirttiÄinden problem olmuyor. Annemle teyzeme ne alabileceÄimi zaten biliyorum. Zevklerini, eksiklerini, ihtiyaçlarını bilirim hep. EÅimin teyzesine de klasik bir anne hediyesi ile iÅi bitiriyorum. Bana gelince. Hiçbir yıl sürpriz olmuyor. Åimdi Cumartesi günü eÅim "Ne istiyorsun söyle de onu alalım. Gidip gereksiz birÅey alacaÄıma ihtiyacın birÅeyi alalım" diyecek ve biz gidip birlikte birÅeyler alacaÄız. OÄlumun zaten aklında bile yok anneler günü. Babasıyla aldıÄımız hediyeyi pazar günü getirip bana verecek. Neyse , buna da Åükür diyorum. Hiç olmazsa kocam hatırlıyor beni.
Ben de dün gidip özellikle tiÅort bakayım dedim ama her zaman gittiÄim yoldan gitmeyip baÅka bir yolu kullandım. Farklı bir kapıdan pazara girmiÅim. Direkt meyve sebzelerin arasında buldum kendimi. Oldum olası marullar, taze soÄanlar, taze sarmısaklar mest eder beni. Dün de ben onu da alayım,bunu da alayım derken, elimi kolumu doldurmuÅum. Giysilere bakacak halim kalmamıÅ. Eeee, insan açgözlü olunca böyle oluyor. Ama napayım, bu aile geleneÄi herhalde. Hem anne tarafım hem de baba tarafım yemeÄe biraz fazlaca düÅkünüzdür. Eh görüntü olarak da bunu inkar etmeyiz zaten. Velhasıl ben gene haftaya erteledim tiÅort bakma iÅini. Hem canım daha tiÅort giyilecek kadar sıcaklar da bastırmadı , di mi?
Bu aralar yeni bir albümü sürekli dinliyorum. ErtuÄ'un "Hayatım" adlı albümü. Burdan sanatçılar kısmından ulaÅıp aynı adlı Åarkıyı dinleyebilirsiniz. Zaten birçok müzik kanalında ilk klibi gösteriliyor , 2. klibi de yayınlanmaya baÅladı . Bence çok güzel bir ses, melodiler ve sözler de yürekten.
Pazar günü Anneler günü. Her yıl 4 hediye alıyoruz. Anneme, kayınvalideme, teyzeme ve eÅimin teyzesine. Kayınvalidem sözde çaktırmadan isteÄini belirttiÄinden problem olmuyor. Annemle teyzeme ne alabileceÄimi zaten biliyorum. Zevklerini, eksiklerini, ihtiyaçlarını bilirim hep. EÅimin teyzesine de klasik bir anne hediyesi ile iÅi bitiriyorum. Bana gelince. Hiçbir yıl sürpriz olmuyor. Åimdi Cumartesi günü eÅim "Ne istiyorsun söyle de onu alalım. Gidip gereksiz birÅey alacaÄıma ihtiyacın birÅeyi alalım" diyecek ve biz gidip birlikte birÅeyler alacaÄız. OÄlumun zaten aklında bile yok anneler günü. Babasıyla aldıÄımız hediyeyi pazar günü getirip bana verecek. Neyse , buna da Åükür diyorum. Hiç olmazsa kocam hatırlıyor beni.
Salı, Mayıs 09, 2006
BaÅlıksız
GeçtiÄimiz haftasonunu anlatalım bakalım önce. Cuma akÅamının Hıdrellez olduÄunu unuttum. EÅimin teyzesi yemeÄe çaÄırmıÅtı, oraya gittik. Ama kendisi bizim 2 kat aÅaÄımızda olduÄundan sokaÄa çıkmadık. O yüzden de hiçbir Åeyden haberimiz olmadı. Ertesi gün gazetelerde resimleri görünce olaya uyandım ama çok geçti. Cumartesi sabahı ise motor takılmıŠgibi saat 12'ye dek ortalık toplama,yemek yapma,banyo,kuaför faslı ile geçti. ÃÄleden sonra ise çeÅitli nedenler yüzünden yaklaÅık 3 haftadır ertelenen eski arkadaÅlar toplantısına gittim. Gerçi yine 4 kiÅi olduk. Ama çok güzel bir gündü. Eski günler, anılar,bugünler, çocuklar derken vaktin nasıl geçtiÄini anlamadık. Ev zaten bir ömre bedel. Deniz kenarında , balkonu boydan boya camla kapatıp salona eklemiÅler. Sanki denizin içinde oturuyorsun. SaÄolsun, arkadaÅımız da bir hazırlanmıŠki sanki ordu gelecek. Velhasıl çok güzel bir gündü. AkÅam da çıkıp biraz sahilde yürüyüŠyaptık. Bir yerlerde oturup birÅeyler içtik.
Pazar günü ise kahvaltıdan sonra yazlıÄa gittik. Kayınvalidemin doÄumgünüydü. Görümcem, çocukları, onun kayınvalidesi falan derken 10-12 kiÅi olduk. Hemen mangal faslı baÅladı. Ardından pasta , çay. O gün 9'a geliyordu biz eve girdiÄimizde. Tatlı bir yorgunluk vardı hepimizde. Temiz havanın da etkisi oluyor tabii.
Dün anneme gittim. teyzem de oradaydı. Bugün ise evdeyim çünkü Salı ve temizlik günü. Birazdan kadın gelecek. Benim Åimdi gidip yemek hazırlamam lazım.
Åimdilik hoÅçakalın,herkese kolay gelsin.
Pazar günü ise kahvaltıdan sonra yazlıÄa gittik. Kayınvalidemin doÄumgünüydü. Görümcem, çocukları, onun kayınvalidesi falan derken 10-12 kiÅi olduk. Hemen mangal faslı baÅladı. Ardından pasta , çay. O gün 9'a geliyordu biz eve girdiÄimizde. Tatlı bir yorgunluk vardı hepimizde. Temiz havanın da etkisi oluyor tabii.
Dün anneme gittim. teyzem de oradaydı. Bugün ise evdeyim çünkü Salı ve temizlik günü. Birazdan kadın gelecek. Benim Åimdi gidip yemek hazırlamam lazım.
Åimdilik hoÅçakalın,herkese kolay gelsin.
Çarşamba, Mayıs 03, 2006
Pembe, Gönlüm Sende
Bahar iyice yüzünü gösterdi, yaz da geliyor. Artık o sonbahar renkli fon pek uymuyordu ruh halime. Åöyle pembiÅ, membiÅ, yumuÅak yumuÅak bir fon bulayım dedim. En sevdiÄim renk. Dikkat ettim kıÅlıklarımın hepsi siyah, kahverengi ve gri iken baharlık ve yazlık giysilerim pembe, beyaz ve camgöbeÄi mavi.
Zaten kıŠve sonbaharı hep bahara ve yaza ulaÅmak için yaÅamak zorunda olduÄum bir süreç olarak düÅünürüm yani katlanırım o döneme. Oldum bittim sevemedim Åu kıÅı ve sonbaharı. Neyse benim güzel günlerim geldi.
YaÅasın YAZZZZZZZ
Zaten kıŠve sonbaharı hep bahara ve yaza ulaÅmak için yaÅamak zorunda olduÄum bir süreç olarak düÅünürüm yani katlanırım o döneme. Oldum bittim sevemedim Åu kıÅı ve sonbaharı. Neyse benim güzel günlerim geldi.
YaÅasın YAZZZZZZZ
Salı, Mayıs 02, 2006
Ordan Burdan
Cumartesi günü oÄlumun, Penguencilerin imza gününe gitme planı gerçekleÅmedi, çünkü imza günü pazar günüymüÅ. O gün de oÄlumun özel dersi var. Dersle imza saatleri çakıÅıyordu.Onun adına üzüldüm. Ãünkü 1 yıl boyunca bugünü beklemiÅti. HerÅey kısmetle dedikleri bu olsa gerek. Gerçi kendi akılsızlıÄı da var bu iÅin içinde. Gününe doÄru baksaydı birkaç gün önceden hocası ile görüÅüp dersi baÅka bir güne kaydırabilirdik.
Ben 2.kez kitap fuarına gittim. Ayça Åen'in" Saatçi Bayırı", Lale Belkıs'ın" İpek Ãoraplar", Frank McCourt'un "ÃÄretmen"(Angela'nın Külleri kitabının yazarı) ve Brigitte Peskin'in "İstanbul'da bir Yahudi Ailesi " ile devamı olan " 2.Dünya SavaÅında bir Yahudi ailesi" kitaplarını aldım. Ãnce Ayça Åen'in kitabını okudum. Bence çabuk okunan , deÄiÅik ve güzel bir kitap. Hararetle tavsiye ederim.
Pazar günü ise klasik bir gündü. Yemek, ütü, tv arasında geçti.
Dün ise anneme gittim. Her zamanki gibi anne evine gitmek insana iyi geliyor, kaç yaÅında olursa olsun. Orada insan istediÄi yaÅa dönebiliyor, nazlanabiliyor. Allah hepsine uzuuunnn ömürler versin.
Bugün mü? Malum Salı!Temizlik var, kadın gelecek. AkÅama belki eÅimin teyzesini (çok yakın oturuyoruz) yemeÄe çaÄıracaÄım. Ne yemek piÅireyim bunalımlarındayım. İÅte böyle yuvarlanıp gidiyorum kısacası.
Ben 2.kez kitap fuarına gittim. Ayça Åen'in" Saatçi Bayırı", Lale Belkıs'ın" İpek Ãoraplar", Frank McCourt'un "ÃÄretmen"(Angela'nın Külleri kitabının yazarı) ve Brigitte Peskin'in "İstanbul'da bir Yahudi Ailesi " ile devamı olan " 2.Dünya SavaÅında bir Yahudi ailesi" kitaplarını aldım. Ãnce Ayça Åen'in kitabını okudum. Bence çabuk okunan , deÄiÅik ve güzel bir kitap. Hararetle tavsiye ederim.
Pazar günü ise klasik bir gündü. Yemek, ütü, tv arasında geçti.
Dün ise anneme gittim. Her zamanki gibi anne evine gitmek insana iyi geliyor, kaç yaÅında olursa olsun. Orada insan istediÄi yaÅa dönebiliyor, nazlanabiliyor. Allah hepsine uzuuunnn ömürler versin.
Bugün mü? Malum Salı!Temizlik var, kadın gelecek. AkÅama belki eÅimin teyzesini (çok yakın oturuyoruz) yemeÄe çaÄıracaÄım. Ne yemek piÅireyim bunalımlarındayım. İÅte böyle yuvarlanıp gidiyorum kısacası.
Cuma, Nisan 28, 2006
Mazotçu
Sizin çocukluÄunuzda da mahalle aralarında gezen mazotçular var mıydı? Hani sırtlarında dalgıç tüpü ya da bira fıçıları gibi metalik tüpler olurdu. Buna baÄlı ince bir hortum ve ucunda uzun bir metal incecik boru. İnsanlar da tuvaletlerini, bahçelerini, foseptiklerini filan mazotlatırlardı. Gerçi o zamanlar (yani en az 35 yıl öncesinden söz ediyorum) tuvaletlerin çoÄu alaturkaydı ve zaten "tuvalet" deÄil hela ya da yüznumara denirdi.(Ne iç açıcı konular, di mi?). O kadar uzun zaman olmuÅtu ki bir mazotçu görmeyeli. Bunları bana hatırlatan dün bindiÄim otobüsteki mazotçu oldu. Otobüs tenhaydı. En arkada oturmuÅ, önünde mazot tüpü ya da her nedeniyorsa ondan. Bostanlı'da bindi, KarÅıyaka'da indi. Sırtındaki giyside belediyenin arması vardı. Demek hala belediyede bu kadro var. Bilmiyorum belki uzun süredir görmediÄimden,belki de bana çocukluÄumu anımsattıÄından çok ilginç geldi. Bazen hiç aklımızda olmayan Åeyler, böyle tesadüflerle bilinç üstüne çıkıyor.
Ben o otobüsle İzmir Kitap Fuarına gittim. Fuar kalabalıktı. Her yaÅtan insan vardı. Bazı öÄretmenler sınıflarını getirmiÅti. Epey bir dolaÅtım. Yalnız içerisi biraz fazla sıcaktı(zaten İzmir bu aralar epey sıcak) O nedenle bazı yerlere detaylı bakamadım. Yarın yine gidip hem üstünkörü baktıÄım yerleri daha detaylı gezeceÄim, hem de listemden kara verdiÄim kitapları alacaÄım. Bu arada yarın Penguen çizerlerinin imza günü var. Tabi oÄlum her yıl olduÄu gibi bu yıl da oraya gidecek, sattlerce kuyrukta bekleyip Penguenlerini tüm çizerlere imzalatacak. Hiç kitap okumadıÄı için karikatür dergilerini okumasını ve de kuyruklarda saatlerce bekleyip imza almasını destekliyorum. Bari o kadarcık okusun. Hiç yoktan iyidir.
Bu akÅam da okullarının Åiir dinletisi var. OÄlum oraya da gidiyor. Gerçi bu sanat aÅkının içinde bir kız parmaÄı var gibi ama Åimdilik ser veriyor, sır vermiyor. Eh, kendi ne zaman isterse o zaman anlatır. Ha,merak etmiyor muyum? Ãatlıyorum ama fazla sıkboÄaz edersem bu sefer de hiçbirÅey anlatmaz diye fazla üstüne düÅmüyorum. Bilmiyorum bu taktik iÅe yarayacak mı?
Yine Cuma ve yine haftasonuna geldik. Herkese iyi haftasonları diliyorum.
Ben o otobüsle İzmir Kitap Fuarına gittim. Fuar kalabalıktı. Her yaÅtan insan vardı. Bazı öÄretmenler sınıflarını getirmiÅti. Epey bir dolaÅtım. Yalnız içerisi biraz fazla sıcaktı(zaten İzmir bu aralar epey sıcak) O nedenle bazı yerlere detaylı bakamadım. Yarın yine gidip hem üstünkörü baktıÄım yerleri daha detaylı gezeceÄim, hem de listemden kara verdiÄim kitapları alacaÄım. Bu arada yarın Penguen çizerlerinin imza günü var. Tabi oÄlum her yıl olduÄu gibi bu yıl da oraya gidecek, sattlerce kuyrukta bekleyip Penguenlerini tüm çizerlere imzalatacak. Hiç kitap okumadıÄı için karikatür dergilerini okumasını ve de kuyruklarda saatlerce bekleyip imza almasını destekliyorum. Bari o kadarcık okusun. Hiç yoktan iyidir.
Bu akÅam da okullarının Åiir dinletisi var. OÄlum oraya da gidiyor. Gerçi bu sanat aÅkının içinde bir kız parmaÄı var gibi ama Åimdilik ser veriyor, sır vermiyor. Eh, kendi ne zaman isterse o zaman anlatır. Ha,merak etmiyor muyum? Ãatlıyorum ama fazla sıkboÄaz edersem bu sefer de hiçbirÅey anlatmaz diye fazla üstüne düÅmüyorum. Bilmiyorum bu taktik iÅe yarayacak mı?
Yine Cuma ve yine haftasonuna geldik. Herkese iyi haftasonları diliyorum.
Pazartesi, Nisan 24, 2006
Haftasonu
Haftasonu dedim ama Cuma'dan anlatmaya baÅlayayım. Cuma günü neredeyse 40 yıllık arkadaÅım geldi ziyarete. 40 yıl lafı abartı deÄil valla. Ãok küçük yaÅımızdan itibaren mahalle arkadaÅıyız. Bununla da gurur duyuyorum. Hala kopmadık, kopamadık. Allah da ayırmasın.
Ona güzel yemekler hazırladım. Ama en çok enginarı sevdi. Ãünkü eÅi ve çocuklar sevmediÄinden pek piÅiremiyormuÅ. 6 tane enginarı ikimiz halllettik diyeyim, siz anlayın gerisini. Bu arada İzmir'de (ve sanırım Ege'de) enginar kabukları ile piÅirilir ve biz o kabukları sıyıra sıyıra,ellerimizden yaÄlar aka aka yemeÄi pek severiz. O nedenle de enginar (İzmir usulü piÅeni ) pek resmi misafirliklerde yenmesi güzel olmayan bir yemektir.
Cumartesi ise hayhuy ile geçti. Eski eve tadilat yapılıyor Åimdi. Kiraya vereceÄiz. Usta ile konuÅ, eve götür, baÅında bekle, dön derken Cumartesi yoÄun geçti.
Pazar ise klasik moddaydı. Kahvaltı,gazeteler,çamaÅır, pazara özel bir Åeyler piÅirme filan. EÅim yazlıktan gelirken bahçeden bir torba erik getirmiÅ. Yılın ilk eriÄini yedik ama daha içindeki çekirdek bile sertleÅmemiÅ. Haftaya daha iyi olur herhalde. Biliyorum çarÅıda, pazarda erik çıktı ama para verip erik almak çok aÄırıma gidiyor. Tüm hayatım boyunca bahçesinde erik aÄaçları olan evlerde bulundum. Dalından koparıp yemeye alıÅkınım. EriÄe para vermek bana zul geliyor. Bir de duta. Ama ne yazık ki bir kaç yıldır özellikle karadutu para verip alıyorum . İçim sızlıyor ama kafir çok da güzel bir Åey. Yemeden duramıyorum. BoÄazlı olma kötü. İÅte böyle herÅeye imrenirsin.
Bu hafta mutlaka yapılacaklar arasında İzmir Kitap Fuarını ziyaret de var. Cumartesi Pazar günü gidemedim. Ama hafta içi 2 kez gitmek istiyorum. Birinde alınacak kitaplar ve imza günlerini saptayacaÄım. Daha sonraki gidiÅimi de istediÄim yazarın imza gününe denk getirip, kitaplarımı da alacaÄım. Güzel söyleÅiler de var ama bazen yer bulmak imkansız oluyor. Kapalı alan olduÄundan çok sıcak ve havasız oluyor. Oturmak bazen iÅkence haline dönüÅüyor. Bu konuya, gidince ve ortama göre karar veririm artık.
Åimdi iÅ zamanı. OrtalıÄı toplamak ve yemek yapmak lazım. Sonra da vınn.. Rüzgar nereye götürürse...
Ona güzel yemekler hazırladım. Ama en çok enginarı sevdi. Ãünkü eÅi ve çocuklar sevmediÄinden pek piÅiremiyormuÅ. 6 tane enginarı ikimiz halllettik diyeyim, siz anlayın gerisini. Bu arada İzmir'de (ve sanırım Ege'de) enginar kabukları ile piÅirilir ve biz o kabukları sıyıra sıyıra,ellerimizden yaÄlar aka aka yemeÄi pek severiz. O nedenle de enginar (İzmir usulü piÅeni ) pek resmi misafirliklerde yenmesi güzel olmayan bir yemektir.
Cumartesi ise hayhuy ile geçti. Eski eve tadilat yapılıyor Åimdi. Kiraya vereceÄiz. Usta ile konuÅ, eve götür, baÅında bekle, dön derken Cumartesi yoÄun geçti.
Pazar ise klasik moddaydı. Kahvaltı,gazeteler,çamaÅır, pazara özel bir Åeyler piÅirme filan. EÅim yazlıktan gelirken bahçeden bir torba erik getirmiÅ. Yılın ilk eriÄini yedik ama daha içindeki çekirdek bile sertleÅmemiÅ. Haftaya daha iyi olur herhalde. Biliyorum çarÅıda, pazarda erik çıktı ama para verip erik almak çok aÄırıma gidiyor. Tüm hayatım boyunca bahçesinde erik aÄaçları olan evlerde bulundum. Dalından koparıp yemeye alıÅkınım. EriÄe para vermek bana zul geliyor. Bir de duta. Ama ne yazık ki bir kaç yıldır özellikle karadutu para verip alıyorum . İçim sızlıyor ama kafir çok da güzel bir Åey. Yemeden duramıyorum. BoÄazlı olma kötü. İÅte böyle herÅeye imrenirsin.
Bu hafta mutlaka yapılacaklar arasında İzmir Kitap Fuarını ziyaret de var. Cumartesi Pazar günü gidemedim. Ama hafta içi 2 kez gitmek istiyorum. Birinde alınacak kitaplar ve imza günlerini saptayacaÄım. Daha sonraki gidiÅimi de istediÄim yazarın imza gününe denk getirip, kitaplarımı da alacaÄım. Güzel söyleÅiler de var ama bazen yer bulmak imkansız oluyor. Kapalı alan olduÄundan çok sıcak ve havasız oluyor. Oturmak bazen iÅkence haline dönüÅüyor. Bu konuya, gidince ve ortama göre karar veririm artık.
Åimdi iÅ zamanı. OrtalıÄı toplamak ve yemek yapmak lazım. Sonra da vınn.. Rüzgar nereye götürürse...
Çarşamba, Nisan 19, 2006
EÄlencelik
Birkaç eÄlenceli site adresi vermek istiyorum.
ÃrneÄin; sonunda yerli vindovz xp yapıldı. Bu adrese mutlaka girip altını üstüne getirin.
Bir de sevgilisi,eÅi,oÄlu,patronu ya da herhangi bir erkek tarafından sinir edilmiÅ hanımlar için stres atıcı bir oyun var. O da burada
İyi eÄlenceler......
ÃrneÄin; sonunda yerli vindovz xp yapıldı. Bu adrese mutlaka girip altını üstüne getirin.
Bir de sevgilisi,eÅi,oÄlu,patronu ya da herhangi bir erkek tarafından sinir edilmiÅ hanımlar için stres atıcı bir oyun var. O da burada
İyi eÄlenceler......
Pazartesi, Nisan 17, 2006
Hey, Ben Döndüm!!
Sonunda ADSL baÄlandı. Ama saÄolsun superonline özel sektöre olan inancımı yıktı, Telekomsa inançsızlıÄımı yerle bir etti. Superonline'dan yeni telefon nosuna baÄlı adsl için nakil istedim. Aradan tam 2 ay geçti hala port yok masalı sürüyor. Oysa Telekom'a perÅembe günü baÅvurduk , Cuma günü saat 15 civarı adsl baÄlanmıÅtı. Tam sürat çaÄına uygun bir süratle. Demek ki özel sektörüm demekle özel sektör olunmuyormuÅ. Hizmeti verirken alt yapını da ona göre hazırlaman gerekirmiÅ. Ãzüldüm. Hele o grubun eski bir çalıÅanı olarak üzüntüm 2 kat.
Neyse,biraz da taÅınmayı anlatayım. Ben karar verdim. Hiçbir kuvvet beni bu evden çıkaramaz. Ãünkü taÅınma denen olay (ki ben en son 13 yıl önce taÅınmıÅtım) gerçekten korkunçmuÅ. Nakliye Åirketi falan palavra. Tamam eÅyaları zarar vermeden taÅıdılar, mobilyaları kurdular ama asıl önemli olan o bir sürü ıvır zıvırı( yataklar, nevresimler, giyim eÅyaları , kitaplar, mutfak eÅyaları vs, vs.. aklınıza gelebilecek tüm ev eÅyası) bırakıp gidiyorlar. Yatak odasında yataÄın yanında AÄrı demiyeyim ama Yamanlar daÄı gibi bir daÄcık oluÅtu. Bunların ayrılması, yıkanması , tekrar yerleÅtirilmesi 1 haftayı buldu. Ev ayakta gibiydi. Ãstelik 3 gün üstüste eve kadın geldi ve saÄolsun akrabalardan 3 hanım da benim yanımdaydı. Ev bitti, ben de bittim. Bünye alıÅık deÄil tabi bu kadar ev iÅine, hamaratlıÄa. Tansiyon oldu 18-9. Tabii bunda saÄolsun eÅimin sanki taÅınmamıÅız gibi hala eski düzenini aksatmadan sürdürmeye çalıÅması, anlayıÅsızlıÄı da etkin oldu. Neyse ki 1 haftalık dinlenme ve tuzsuz diyetinden sonra tekrar eski halime döndüm de daha 40'lı yaÅlarda tansiyon ilacı kullanmaya baÅlamadım. Gerçi genetik karnem rezil gibi. Hem anne tarafımda hem de baba tarafım da ve tabii annemde, babamda, teyzemde, amcamda hep yüksek tansiyon sorunu var. Bende de bir gün çıkacak ama ne kadar geç o kadar iyi diyorum.
Haftasonu olduÄu için normalde bilgisayar pek bana kalmazdı ama eÅim anneleri ile yazlıÄa gitti. OÄlum pazartesi sınavı var, onunla ilgili ders almaya gitti. Ev de, bilgisayar da bana kaldı.
Åimdi gideyim de Åu huzur dolu ortamı deÄerlendireyim. 2 aydır okuyamadıÄım blogları ve bazı siteleri okuyayım.
Artık buradayım,görüÅmek üzere
Neyse,biraz da taÅınmayı anlatayım. Ben karar verdim. Hiçbir kuvvet beni bu evden çıkaramaz. Ãünkü taÅınma denen olay (ki ben en son 13 yıl önce taÅınmıÅtım) gerçekten korkunçmuÅ. Nakliye Åirketi falan palavra. Tamam eÅyaları zarar vermeden taÅıdılar, mobilyaları kurdular ama asıl önemli olan o bir sürü ıvır zıvırı( yataklar, nevresimler, giyim eÅyaları , kitaplar, mutfak eÅyaları vs, vs.. aklınıza gelebilecek tüm ev eÅyası) bırakıp gidiyorlar. Yatak odasında yataÄın yanında AÄrı demiyeyim ama Yamanlar daÄı gibi bir daÄcık oluÅtu. Bunların ayrılması, yıkanması , tekrar yerleÅtirilmesi 1 haftayı buldu. Ev ayakta gibiydi. Ãstelik 3 gün üstüste eve kadın geldi ve saÄolsun akrabalardan 3 hanım da benim yanımdaydı. Ev bitti, ben de bittim. Bünye alıÅık deÄil tabi bu kadar ev iÅine, hamaratlıÄa. Tansiyon oldu 18-9. Tabii bunda saÄolsun eÅimin sanki taÅınmamıÅız gibi hala eski düzenini aksatmadan sürdürmeye çalıÅması, anlayıÅsızlıÄı da etkin oldu. Neyse ki 1 haftalık dinlenme ve tuzsuz diyetinden sonra tekrar eski halime döndüm de daha 40'lı yaÅlarda tansiyon ilacı kullanmaya baÅlamadım. Gerçi genetik karnem rezil gibi. Hem anne tarafımda hem de baba tarafım da ve tabii annemde, babamda, teyzemde, amcamda hep yüksek tansiyon sorunu var. Bende de bir gün çıkacak ama ne kadar geç o kadar iyi diyorum.
Haftasonu olduÄu için normalde bilgisayar pek bana kalmazdı ama eÅim anneleri ile yazlıÄa gitti. OÄlum pazartesi sınavı var, onunla ilgili ders almaya gitti. Ev de, bilgisayar da bana kaldı.
Åimdi gideyim de Åu huzur dolu ortamı deÄerlendireyim. 2 aydır okuyamadıÄım blogları ve bazı siteleri okuyayım.
Artık buradayım,görüÅmek üzere
Cumartesi, Şubat 04, 2006
Bloglar Elele
Veda meda derken az daha bunu yazmayı unutuyordum. Hepimiz üzerimize düÅeni yapalım , di mi arkadaÅlar?
Cuma, Şubat 03, 2006
Ben de Ara Veriyorum
Günlerim ekspres hızıyla geçiyor. Bazen ben bile kendime yetiÅemiyorum. Tadilatçı, klimanın taÅıtılması, uydu antenin yeni eve götürülmesi, temizlik için gün ayarlama, halıları yıkatma, nakliye Åirketinin bulunması, hepsi hepsi bu garibin sırtından geçti. Pazar günü kısmetse taÅınıyoruz. Dolayısıyla yeni telefonun baÄlanması, ADSL için yeniden baÅvuru ve onun da baÄlanması derken herhalde bir süre sizlerin yazılarından uzak kalıcam. Tek tesellim tekrar döndüÄümde günlerce okunacak yazılar birikmiÅ olucak.
Ben bu kadar iÅi baÅarırken sevgili eÅim bir telefonve bir kablolu tv nakli için zaman bulup ta bir telekoma gidemedi. EÄer zaman bulursaymıŠpazartesi gidecekmiÅmiÅ. Allahtan zamanında bu ikisi onun adına baÄlandı da bir de telekomlarla uÄraÅmak zorunda kalmıyorum. Ben bu kadar iÅi bir arada organize ederken o nasıl telekoma gitmeyi beceremiyor, bunu da ayrıca merak ediyorum. Gerçi onun her iÅi aÄırdır. Geçen gün oÄlumla konuÅuyoruz da daha biz bir kez bile arabamıza binince araba hemen hareket etmemiÅtir. En az 15 dakika içinde oturur beyefendinin araba içindeki çeÅitli iÅlerini halletmesini bekleriz. Oturur, koltuÄun ayarını beÄenmez deÄiÅtirir. Onu da beÄenmez bir daha deÄiÅtirir. A camın önünde küçük bir leke var onu da sileyim der,tekrar arabadan iner, siler, siler, siler ( oysa küçücük bir su damlasıdır). Tekrar biner, emniyet kemerini baÄlar, bu arada bizim herhangi bir bıkkınlık içeren yüz ifadesi taÅımamız ya da söz söylememiz onu daha da kızdırır ve iyice aÄırdan alır. Gönlü olur ve araba hareket eder. Aynı Åekilde inerken de arabası ile yarım saat vedalaÅır. Orasını eller, burasına dokunur, siler. Kilitler biraz yürür,geri döner , kapıları bir daha kontrol eder. Bu arada ben eve girmiÅ olurum. O zili çalar arkadan gelir. Anneannemin lafıdır; Bir alime bir zalim diye. Herhalde benim gibi tezcanlı birini yavaÅlatmak için kısmetime böyle biri oldu.
Neyse uzun lafın kısası yazılarıma bir süre ara veriyorum. İnÅallah döndüÄümde yeni evimde ve herÅey hallolmuÅ bir Åekilde olacak. Ben de biraz dinlenmiÅ olurum herhalde.
Åimdilik hoÅçakalın ...
Ben bu kadar iÅi baÅarırken sevgili eÅim bir telefonve bir kablolu tv nakli için zaman bulup ta bir telekoma gidemedi. EÄer zaman bulursaymıŠpazartesi gidecekmiÅmiÅ. Allahtan zamanında bu ikisi onun adına baÄlandı da bir de telekomlarla uÄraÅmak zorunda kalmıyorum. Ben bu kadar iÅi bir arada organize ederken o nasıl telekoma gitmeyi beceremiyor, bunu da ayrıca merak ediyorum. Gerçi onun her iÅi aÄırdır. Geçen gün oÄlumla konuÅuyoruz da daha biz bir kez bile arabamıza binince araba hemen hareket etmemiÅtir. En az 15 dakika içinde oturur beyefendinin araba içindeki çeÅitli iÅlerini halletmesini bekleriz. Oturur, koltuÄun ayarını beÄenmez deÄiÅtirir. Onu da beÄenmez bir daha deÄiÅtirir. A camın önünde küçük bir leke var onu da sileyim der,tekrar arabadan iner, siler, siler, siler ( oysa küçücük bir su damlasıdır). Tekrar biner, emniyet kemerini baÄlar, bu arada bizim herhangi bir bıkkınlık içeren yüz ifadesi taÅımamız ya da söz söylememiz onu daha da kızdırır ve iyice aÄırdan alır. Gönlü olur ve araba hareket eder. Aynı Åekilde inerken de arabası ile yarım saat vedalaÅır. Orasını eller, burasına dokunur, siler. Kilitler biraz yürür,geri döner , kapıları bir daha kontrol eder. Bu arada ben eve girmiÅ olurum. O zili çalar arkadan gelir. Anneannemin lafıdır; Bir alime bir zalim diye. Herhalde benim gibi tezcanlı birini yavaÅlatmak için kısmetime böyle biri oldu.
Neyse uzun lafın kısası yazılarıma bir süre ara veriyorum. İnÅallah döndüÄümde yeni evimde ve herÅey hallolmuÅ bir Åekilde olacak. Ben de biraz dinlenmiÅ olurum herhalde.
Åimdilik hoÅçakalın ...
Cuma, Ocak 27, 2006
Kar ve İzmir
İzmir'e 40 yılda bir kar yaÄar, o da tutmaz bile. Yalnız 2-3 sene önce üstüste 2 kez yaÄmıŠve tutmuÅtu da Åehircek buldumcuk olmuÅtuk.
İzmirlilerin kıÅın en büyük fantazisi haftasonu Sabuncubeli'ne ya da Spil'e gidip kartopu oynamak, dönerken de arabanın önüne küçük bir kardanadam yapıp ( hani eskiden gelin arabalarının önünde küçük bir gelin bebek olurdu,onun gibi iÅte ) cümlealeme "biz kar gördük" diye ilan etmektir. Yani kar görmemiÅlere bir çeÅit hava atma yoludur bu. E , n'apacaksın? Kara hasret olunca, bu bile hava atma vasıtası oluyor insanlara. Bizi mazur görün. Gerçekten görmemiÅiz iÅte.
Bu kar yüzünden yarıyıl tatili 1 hafta daha uzadı ya, öÄretmenler ve öÄrenciler mutlu ama bilesin Milli EÄitim Bakanım, annelerden çok ah aldın. Zaten 3 haftadır maymun olmuÅtuk ellerinde. Ãstüne 1 hafta daha bonus aldılar sanki. Hani annelerinizi canından bezdirmede çok iyiydiniz, alın size 1 hafta ek süre daha.
Ne diyeyim,tez vakitte açıla Åu okullar inÅallah!!!!AAMİİİNNN
İzmirlilerin kıÅın en büyük fantazisi haftasonu Sabuncubeli'ne ya da Spil'e gidip kartopu oynamak, dönerken de arabanın önüne küçük bir kardanadam yapıp ( hani eskiden gelin arabalarının önünde küçük bir gelin bebek olurdu,onun gibi iÅte ) cümlealeme "biz kar gördük" diye ilan etmektir. Yani kar görmemiÅlere bir çeÅit hava atma yoludur bu. E , n'apacaksın? Kara hasret olunca, bu bile hava atma vasıtası oluyor insanlara. Bizi mazur görün. Gerçekten görmemiÅiz iÅte.
Bu kar yüzünden yarıyıl tatili 1 hafta daha uzadı ya, öÄretmenler ve öÄrenciler mutlu ama bilesin Milli EÄitim Bakanım, annelerden çok ah aldın. Zaten 3 haftadır maymun olmuÅtuk ellerinde. Ãstüne 1 hafta daha bonus aldılar sanki. Hani annelerinizi canından bezdirmede çok iyiydiniz, alın size 1 hafta ek süre daha.
Ne diyeyim,tez vakitte açıla Åu okullar inÅallah!!!!AAMİİİNNN
Pazartesi, Ocak 23, 2006
DoÄumgünü
Dün doÄumgünümdü. Herkes bana çok güzel bir gün yaÅattı. 6 yıl önce birlikte çalıÅtıÄım insanların bile hala doÄumgünlerimde beni arıyor olmaları bana en büyük hediye. Ama ne bileyim ya ! Bu 40'lı yaÅlara alıÅmak çok zor. Yarıyı geçmiÅsin ve 50'ye doÄru gidiyorsun. Resmen nine olacak yaÅ ya. Ãfff ! Bi daha doÄumgünü, moÄumgünü kutlamak istemiyorum. Bundan sonra yılları saymak da istemiyorum. Hemen kendimi dıÅarı atmam lazım. Bu kafa ile gün geçmez.
Çarşamba, Ocak 18, 2006
Bayram ve sonrası
Bayram geldi, geliyor derken bitti, gitti. Tabi en üzücü olanı kardeÅim İstanbul'a döndü ve biz daha hasret giderememiÅtik bile. Neyse buna da Åükür.
KardeÅim, eÅi ve yeÄenim Cumartesi sabahı İzmir'deydi. Ondan sonra zaten bir sonraki Cumartesi'ye dek hep biraradaydık. Kah annemlerde, kah teyzemlerde, kah bizde. YeÄenim 3 yaÅını Aralık ayında doldurdu ama nasıl dillenmiÅ anlatamam. Genelde erkek çocuklar geç konuÅur derler ama bu almıŠbaÅını gitmiÅ. Sürekli bıcır bıcır konuÅuyor. Dilli düdük olmuÅsun diyoruz gülüyor. Hava deÄiÅiminden dolayı nezle oldu ama neyse ki çabuk toparlandı. İlk günler üzdü bizi hastalıÄı ile. Gidene kadar iyileÅti .
Bayramda ilk gün kahvaltıya annemdeydik. ÃÄle yemeÄi için de kayınvalideme gittik. Görümcemler de geldi. Zaten o gün bu Åekilde bitti. DiÄer 2 gün de tüm akrabalar ziyaret edildi. Son gün kardeÅim bize geldi. Ertesi gün de onları uÄurladık. Bu arada ailece nezle olduk. Pazar günü sabahtan ekmek ve gazete almaya çıkmanın dıÅında burnumuzu çıkarmadık. Ailece yattık, tv izledik, yedik, içtik, yedik, içtik.... Böyle devam ettik yani.
Dün ise babamla yazlıÄa gidip halıları getirdik. Åu an otuduÄum ev halı kaplı olduÄundan , kendi halılarımı yazlıÄa götürmüÅtüm. Ancak yeni ev parke. Åimdi onları temizletip yeni evde kullanacaÄım. YavaÅ yavaÅ hazırlıklara baÅlıyorum ama sanki tadilatçı verdiÄi sözü tutamayacak gibi. Ãünkü daha ortada bir Åey yok. Bu hafta sonuna evi teslim edeceÄini söylemiÅti. Biraz zor görünüyor. Benim tüm acelemse sömestr içinde taÅınmak. Ama olmazsa da olmaz. Yapacak bir Åey yok. Geç olsun güç olmasın, n'apalım.
TaÅınmanın en kötü yanı yeni telefon baÄlatmak, sonra da yine ADSL için beklemek olacak. Bu arada bilgisayardan ve bloglardan uzak kalacaÄım. Ama onunda güzel tarafı, baÄlantı kurulunca birikmiÅ ve okunacak bir sürü blog olacak. Amma Pollyanna oldum ya ! Belki de iyi bi Åeyler olur da telefon ve ADSL hemen baÄlanır , di mi? Allahtan umut kesilmezmiÅ.
KardeÅim, eÅi ve yeÄenim Cumartesi sabahı İzmir'deydi. Ondan sonra zaten bir sonraki Cumartesi'ye dek hep biraradaydık. Kah annemlerde, kah teyzemlerde, kah bizde. YeÄenim 3 yaÅını Aralık ayında doldurdu ama nasıl dillenmiÅ anlatamam. Genelde erkek çocuklar geç konuÅur derler ama bu almıŠbaÅını gitmiÅ. Sürekli bıcır bıcır konuÅuyor. Dilli düdük olmuÅsun diyoruz gülüyor. Hava deÄiÅiminden dolayı nezle oldu ama neyse ki çabuk toparlandı. İlk günler üzdü bizi hastalıÄı ile. Gidene kadar iyileÅti .
Bayramda ilk gün kahvaltıya annemdeydik. ÃÄle yemeÄi için de kayınvalideme gittik. Görümcemler de geldi. Zaten o gün bu Åekilde bitti. DiÄer 2 gün de tüm akrabalar ziyaret edildi. Son gün kardeÅim bize geldi. Ertesi gün de onları uÄurladık. Bu arada ailece nezle olduk. Pazar günü sabahtan ekmek ve gazete almaya çıkmanın dıÅında burnumuzu çıkarmadık. Ailece yattık, tv izledik, yedik, içtik, yedik, içtik.... Böyle devam ettik yani.
Dün ise babamla yazlıÄa gidip halıları getirdik. Åu an otuduÄum ev halı kaplı olduÄundan , kendi halılarımı yazlıÄa götürmüÅtüm. Ancak yeni ev parke. Åimdi onları temizletip yeni evde kullanacaÄım. YavaÅ yavaÅ hazırlıklara baÅlıyorum ama sanki tadilatçı verdiÄi sözü tutamayacak gibi. Ãünkü daha ortada bir Åey yok. Bu hafta sonuna evi teslim edeceÄini söylemiÅti. Biraz zor görünüyor. Benim tüm acelemse sömestr içinde taÅınmak. Ama olmazsa da olmaz. Yapacak bir Åey yok. Geç olsun güç olmasın, n'apalım.
TaÅınmanın en kötü yanı yeni telefon baÄlatmak, sonra da yine ADSL için beklemek olacak. Bu arada bilgisayardan ve bloglardan uzak kalacaÄım. Ama onunda güzel tarafı, baÄlantı kurulunca birikmiÅ ve okunacak bir sürü blog olacak. Amma Pollyanna oldum ya ! Belki de iyi bi Åeyler olur da telefon ve ADSL hemen baÄlanır , di mi? Allahtan umut kesilmezmiÅ.
Cuma, Ocak 06, 2006
Okul Kırmak
Bugün oÄlum okulu ekti. Daha doÄrusu sabah kalkacaktı ama ben "Hadi bugün istersen gitme okula" dedim. Tabi onun canına minnet. Hemen döndü arkasını uyumaya devam etti. Bakıyorum hergün sınıflarında 10-15 kadar çocuk okula gelmiyor. Derslerde yeni bir konu da iÅlenmiyor. Ya,aslında yaptıÄım çok doÄru bir Åey deÄil,biliyorum ama ne yapayım. Acıdım oÄluÅuma.Bir güncük uyusun bari dedim.
Tabi, o evde olunca kahvaltı sofrası da muhteÅem oldu. Normalde ben yiyeceklerimi (ekmek, peynir, zeytin, domates ve çay) küçük bir tepsiye koyup, bilgisayar karÅısında yerim ama bugün farklıydı. Televizyonun karÅısında omletli, sosisli, sucuklu ve tabii ki diÄer tüm kahvaltılıkların da olduÄu mükellef bir kahvaltı ettik. Gevrek de aldım. Ana-oÄul deymeyin keyfimize. Tek kavgamız bilgisayarın paylaÅımı konusundaydı ama ona azıcık torpil yaptım. Bilgisayarı ona bıraktım.
Zaten öÄleden sonra evde deÄildim. Arabayı bakıma götürdüm. Bayram öncesi olduÄundan servis acaip doluydu. Randevumuz 2'deydi. Saat 5.30'a doÄru anca alabildik arabayı. Gerçi bin kere özür dilediler, haklarını yiyemem Åimdi. Demek ki neymiÅ? Bir daha servis iÅini bayram öncelerine bırakmayacaksın. Servis biraz Åehir dıÅı bir yer olduÄundan mecburen orada oturup bekledim. Günlük gazetelerin tümü, broÅürler, ilanlar, reklam levhaları. Okunacak bir Åey bırakmadım. Bir daha sefere kitapla gideceÄim. Bu da 2. ders olsun.
Cumartesi sabahı kısmetse kardeÅim, eÅi ve yeÄenim İstanbul'dan İzmir'e bayram tatili için geliyorlar. Tüm tatil boyunca bizlerle olacaklar. Hepimiz nasıl mutluyuz ve nasıl heyecanlıyız anlatamam. Hele yeÄenimi nasıl özledik, bilemezsiniz. Henüz 3 yaÅında ve yarım yarım konuÅmaları ile telefonda bizi gülmekten kırıp geçiriyor. Annemle babam da heyecan içindeler. Onlara babane, dede dedikçe nasıl gözleri doluyor, nasıl mutlu oluyorlar anlatamam. Gurbet, hasretlik çok zor. Biz bunu teyzemde de yaÅamıÅtık. Neyse ki yıllar sonra da olsa İzmir'e döndüler ve hasret sona erdi. Umarım bir gün ben de kardeÅime kavuÅurum. Bu hasret biter ve İzmir'e geri dönerler.
Tabi, o evde olunca kahvaltı sofrası da muhteÅem oldu. Normalde ben yiyeceklerimi (ekmek, peynir, zeytin, domates ve çay) küçük bir tepsiye koyup, bilgisayar karÅısında yerim ama bugün farklıydı. Televizyonun karÅısında omletli, sosisli, sucuklu ve tabii ki diÄer tüm kahvaltılıkların da olduÄu mükellef bir kahvaltı ettik. Gevrek de aldım. Ana-oÄul deymeyin keyfimize. Tek kavgamız bilgisayarın paylaÅımı konusundaydı ama ona azıcık torpil yaptım. Bilgisayarı ona bıraktım.
Zaten öÄleden sonra evde deÄildim. Arabayı bakıma götürdüm. Bayram öncesi olduÄundan servis acaip doluydu. Randevumuz 2'deydi. Saat 5.30'a doÄru anca alabildik arabayı. Gerçi bin kere özür dilediler, haklarını yiyemem Åimdi. Demek ki neymiÅ? Bir daha servis iÅini bayram öncelerine bırakmayacaksın. Servis biraz Åehir dıÅı bir yer olduÄundan mecburen orada oturup bekledim. Günlük gazetelerin tümü, broÅürler, ilanlar, reklam levhaları. Okunacak bir Åey bırakmadım. Bir daha sefere kitapla gideceÄim. Bu da 2. ders olsun.
Cumartesi sabahı kısmetse kardeÅim, eÅi ve yeÄenim İstanbul'dan İzmir'e bayram tatili için geliyorlar. Tüm tatil boyunca bizlerle olacaklar. Hepimiz nasıl mutluyuz ve nasıl heyecanlıyız anlatamam. Hele yeÄenimi nasıl özledik, bilemezsiniz. Henüz 3 yaÅında ve yarım yarım konuÅmaları ile telefonda bizi gülmekten kırıp geçiriyor. Annemle babam da heyecan içindeler. Onlara babane, dede dedikçe nasıl gözleri doluyor, nasıl mutlu oluyorlar anlatamam. Gurbet, hasretlik çok zor. Biz bunu teyzemde de yaÅamıÅtık. Neyse ki yıllar sonra da olsa İzmir'e döndüler ve hasret sona erdi. Umarım bir gün ben de kardeÅime kavuÅurum. Bu hasret biter ve İzmir'e geri dönerler.
Pazartesi, Ocak 02, 2006
Yeni Yılın İlk Yazısı
Geldi, geliyor derken 2006'nın 2. günündeyiz bile. Ama ben 2005'in son Cumasından baÅlayacaÄım anlatmaya.
Cuma günü malum , kızlarla buluÅtuk. Beyaz Åaraplarımızı içtik. Hediyelerimizi verip muhabbeti koyulttuk. Aynı akÅam KarÅıyaka Devlet Tiyatrosundaki "İstanbul Efendisi " oyununa gittik. Gecenin en komik anı eÅimin baÅının önüne düÅtüÄü andı. Hemen uyandırdım. Neyse oyun müzikliydi de daha sonra gürültüden uyuyamadı. Yoksa onu takip etmekten oyunu izleyemeyecektim.
Cumartesi sabahı, arkadaÅımla birlikte Kipa'ya gittik. Tüm yılbaÅı alıÅveriÅini yapıp,doÄru eve. Bu arada boÄazlarım feci yanıyordu ve öksürüyordum. AldıÄım ilaçta uyku veriyor. GetirdiÄimiz malzemeleri yerleÅtirdikten sonra banyo yaptım ve yattım. Biraz kendimi toparlamam gerekliydi. Yoksa akÅam 12 olmadan uyuyabilirdim. Neyse akÅamüzeri ben sofrayı hazırladım. Saat 7.30 gibi arkadaÅlarımız geldiler. 8.30 gibi sofraya oturduk. Ondan sonra dur durak bilmeden bir yeme-içme moduna girdik. Yeniyılı KarÅıyaka belediyesinin attıÄı havai fiÅeklerle karÅıladık. Rengarenk, muhteÅem bir görüntüydü. Saat 1.30 gibi arkadaÅlar gitti.EÅim hemen uyudu. Karakuzum biraz daha tv seyrederken ben de evi toparladım , bulaÅık makinesini çalıÅtırdım ve biraz oÄlumla takıldım ve 2.30 gibi yattım.
Ertesi gün her yıl olduÄu gibi önce kayınvalideme,sonra da annemlere gidip yeniyıllarını kutladık. Hediyelerimizi verdik. Sonrası ise klasik pazar akÅamı modu. E malum ertesi gün iÅ var,okul var. Yani ütü var. Birkaç gömlek ütüledim. Sonrasında BBC-Prime'da İngilizce alt yazılı bir filme takıldım. Normalde konuÅmalardan filmi anlayamam ama alt yazı olunca anlayabiliyorum. Saat 1'e geliyordu yattım.
Bugün sabahta herkesi gönderdikten sonra ilaç aldım ve vurdum kafayı yattım. Saat 11 gibi uyandım. Amaaan, ne güzel geldi. Gerçi hala boÄazlarım aÄrıyor ama kendimi daha iyi hissediyorum.
Umarım 2006'ya boÄaz aÄrısıyla girdim diye tüm yılı böyle geçirmem. Geçirmem di mi?
Cuma günü malum , kızlarla buluÅtuk. Beyaz Åaraplarımızı içtik. Hediyelerimizi verip muhabbeti koyulttuk. Aynı akÅam KarÅıyaka Devlet Tiyatrosundaki "İstanbul Efendisi " oyununa gittik. Gecenin en komik anı eÅimin baÅının önüne düÅtüÄü andı. Hemen uyandırdım. Neyse oyun müzikliydi de daha sonra gürültüden uyuyamadı. Yoksa onu takip etmekten oyunu izleyemeyecektim.
Cumartesi sabahı, arkadaÅımla birlikte Kipa'ya gittik. Tüm yılbaÅı alıÅveriÅini yapıp,doÄru eve. Bu arada boÄazlarım feci yanıyordu ve öksürüyordum. AldıÄım ilaçta uyku veriyor. GetirdiÄimiz malzemeleri yerleÅtirdikten sonra banyo yaptım ve yattım. Biraz kendimi toparlamam gerekliydi. Yoksa akÅam 12 olmadan uyuyabilirdim. Neyse akÅamüzeri ben sofrayı hazırladım. Saat 7.30 gibi arkadaÅlarımız geldiler. 8.30 gibi sofraya oturduk. Ondan sonra dur durak bilmeden bir yeme-içme moduna girdik. Yeniyılı KarÅıyaka belediyesinin attıÄı havai fiÅeklerle karÅıladık. Rengarenk, muhteÅem bir görüntüydü. Saat 1.30 gibi arkadaÅlar gitti.EÅim hemen uyudu. Karakuzum biraz daha tv seyrederken ben de evi toparladım , bulaÅık makinesini çalıÅtırdım ve biraz oÄlumla takıldım ve 2.30 gibi yattım.
Ertesi gün her yıl olduÄu gibi önce kayınvalideme,sonra da annemlere gidip yeniyıllarını kutladık. Hediyelerimizi verdik. Sonrası ise klasik pazar akÅamı modu. E malum ertesi gün iÅ var,okul var. Yani ütü var. Birkaç gömlek ütüledim. Sonrasında BBC-Prime'da İngilizce alt yazılı bir filme takıldım. Normalde konuÅmalardan filmi anlayamam ama alt yazı olunca anlayabiliyorum. Saat 1'e geliyordu yattım.
Bugün sabahta herkesi gönderdikten sonra ilaç aldım ve vurdum kafayı yattım. Saat 11 gibi uyandım. Amaaan, ne güzel geldi. Gerçi hala boÄazlarım aÄrıyor ama kendimi daha iyi hissediyorum.
Umarım 2006'ya boÄaz aÄrısıyla girdim diye tüm yılı böyle geçirmem. Geçirmem di mi?
Cuma, Aralık 30, 2005
Yeni Yıl
Herkese saÄlıklı, mutlu ve huzurlu bir yıl diliyorum. Umarım bu yıl isteklerimizin büyük bir kısmı gerçekleÅir. Ya da ne bileyim bizim için en önemli olanları. Umutsuz yaÅanmıyor.
Umutların gerçekleÅtiÄi bir 2006 olması dileÄi ile
Umutların gerçekleÅtiÄi bir 2006 olması dileÄi ile
Hediye Seçimi
Bu aralar evin tadilat iÅleri ve kredi kullanımı nedeni ile çok yoÄundum. Normalde yeniyıl hediyelerimi son dakikaya bırakmam ama bu sefer böyle oldu. Bugün benim için son gündü, bu iÅ ya bugün bitecekti ya bugün. Ãünkü yarın arkadaÅlarla yılbaÅı kutlaması yapacaÄız öÄle tatilinde. E sonra benim gibi emekliler devam ederiz muhabbete. Hediye alacak zaman kalmaz yarın bana ,biliyorum
Neyse, öÄlen vapurla Konak'a geçtim. Ãnce Konak Pier'de yeni açılan Body Shop'a uÄradım. Ãok uygun fiyatlı ve benim süslü - kokoÅ arkadaÅlarım için hem güzel hem faideli Åeyler buldum. Oradan Kemeraltı'na geçtim. Kemeraltı'nın sonuna doÄru çok ehven fiyatla pijama satan bir yer var. Kadın- erkek- çocuk boy boy renk renk pijama. Aile büyüklerine sıradan pijama aldım. Hem benimkilere hem de eÅiminkilere . Bu arada kayınpederime hesap makinesi aldım ki bizimkini kurtarabileyim. Malum vergi iadesi yazma dönemi. Bizim hesap makinesi gitti, gelmiyo. Yani hem hediye,hem de bizimkini kurtarma operasyonu. DönüÅte tekrar vapur, elimdekileri eve bıraktım ve tekrar çarÅıya çıktım. Bu kez yılbaÅı gecesi birlikte olacaÄımız arkadaÅlar için birÅeyler aldım. Ama bunları hep atom karınca Åeklinde yapıyorum. Ha,bu arada iÅleri yoÄun diye hiçbir maÄaza doÄru dürüst hediye paketi yapmadı. Yalnızca süslü torbalara koydular. ÃarÅıdan Åööle Noel babalı, geyikli kaplama kaÄıtları aldım. Hediyeleri paket yaptım.
YılbaÅında genellikle her yıl aynı arkadaÅlarla bir araya geliyoruz. Hem biz iyi anlaÅıyoruz, hem de çocuklar. Ertesi gün de mutlaka hem benim hem eÅimin ailesini ziyaret ederiz. Annemlere gidince teyzeme de uÄrarım. Aynı apartmanda altlı- üstlü oturuyorlar. Sonra kayınvalidelere gideriz. Bizim gittiÄimiz saatlerde, sözleÅiriz görümcemle çocukları da gelir. Hem kutlama hem de hediye deÄiÅ- tokuÅu yaparız.
Kısacası,ben hazırım,yılbaÅı ve de yeniyıl gelebilir.
Neyse, öÄlen vapurla Konak'a geçtim. Ãnce Konak Pier'de yeni açılan Body Shop'a uÄradım. Ãok uygun fiyatlı ve benim süslü - kokoÅ arkadaÅlarım için hem güzel hem faideli Åeyler buldum. Oradan Kemeraltı'na geçtim. Kemeraltı'nın sonuna doÄru çok ehven fiyatla pijama satan bir yer var. Kadın- erkek- çocuk boy boy renk renk pijama. Aile büyüklerine sıradan pijama aldım. Hem benimkilere hem de eÅiminkilere . Bu arada kayınpederime hesap makinesi aldım ki bizimkini kurtarabileyim. Malum vergi iadesi yazma dönemi. Bizim hesap makinesi gitti, gelmiyo. Yani hem hediye,hem de bizimkini kurtarma operasyonu. DönüÅte tekrar vapur, elimdekileri eve bıraktım ve tekrar çarÅıya çıktım. Bu kez yılbaÅı gecesi birlikte olacaÄımız arkadaÅlar için birÅeyler aldım. Ama bunları hep atom karınca Åeklinde yapıyorum. Ha,bu arada iÅleri yoÄun diye hiçbir maÄaza doÄru dürüst hediye paketi yapmadı. Yalnızca süslü torbalara koydular. ÃarÅıdan Åööle Noel babalı, geyikli kaplama kaÄıtları aldım. Hediyeleri paket yaptım.
YılbaÅında genellikle her yıl aynı arkadaÅlarla bir araya geliyoruz. Hem biz iyi anlaÅıyoruz, hem de çocuklar. Ertesi gün de mutlaka hem benim hem eÅimin ailesini ziyaret ederiz. Annemlere gidince teyzeme de uÄrarım. Aynı apartmanda altlı- üstlü oturuyorlar. Sonra kayınvalidelere gideriz. Bizim gittiÄimiz saatlerde, sözleÅiriz görümcemle çocukları da gelir. Hem kutlama hem de hediye deÄiÅ- tokuÅu yaparız.
Kısacası,ben hazırım,yılbaÅı ve de yeniyıl gelebilir.
Salı, Aralık 27, 2005
Harika Haftasonu
Biliyorum,haftasonunu yazmak için biraz geç, ama ne yapabilirim? Dün banka - tapu- vergi dairesi adlı devlet Åeytan üçgeninde kayboldum resmen. Son olarak ÃarÅamba günü iÅlem yapmam gerekiyor. Ondan sonra umarım bir daha hiçbir devlet dairesinin kapısından bile geçmem. Bunlar orada vatandaÅı canından bezdirmek için varlar, dün buna inandıım artık.
Neyse, gelelim haftasonuna. Cumartesi sabahtan kalktım, kahvaltımı yaptım, duÅumu aldım. ÃÄlen saat 2 gibi arkadaÅımla buluÅtum. Bu bizim geleneksel yılbaÅı toplantımızdır. Her yıl yılbaÅından önceki son Cumartesi günü buluÅur, bu yıl da görüÅebildiÄimize Åükreder, gelecek yıl da buluÅabilmeyi diler, yeniyılın Åerefine kadehlerimizi kaldırır ve hediyelerimizi veririz. Tabi yanında boool muhabbetle. Bu bizim onunla tanıÅtıÄımız 86 yılından beri devam eden bir geleneÄimiz. Yerimiz de bellidir. Her yıl aynı yere gideriz. Mutlaka buz gibi beyaz Åarabımızı açarız. Ondan sonra gelsin muhabbet. Aslında hemen hemen hergün telefonla görüÅüyoruz , ailece biraraya geliyoruz ama bu buluÅmamız farklı.
Oradan saat 6 gibi ayrıldım. Eve geldim.Daha hafta baÅından annem çaÄırmıÅtı , onlara gittik. Onlarda yılbaÅında arkadaÅlarımızla birlikte olacaÄımız için yılbaÅı kutlaması gibi düÅünmüÅler ve sofrayı donatmıÅlar. Tabii orada da yemek, içki, muhabbet derken gece eve geldikten kısa bir süre sonra ben televizyonun karÅısında uyumuÅ daha doÄrusu sızmıÅım. E bu kadar alkolden sonra normal.
Pazar sabahı güzel bir aile kahvaltısından sonra yeni eve gidip mutfakçı ile buluÅtuk. Tadilata baÅladılar. Biraz fikir alıÅveriÅinde bulunuldu. Oradan doÄru kayınvalideye öÄle yemeÄine. Görümcem, çocukları ve eÅimin halası da oradaydı. Güzel ve mükellef bir sofra vardı yine. Ya, galiba ben sürekli yemekten bahsediyorum ama ben zaten yemek için yaÅayanlardan olduÄumdan doÄal tabii. AkÅam eve dönüŠ, pazartesi ütüleri, etrafı toplamak falan derken haftasonu bitti yine. Ama benim için güzel ve muhabbet dolu bir tatildi.
Ama dün, sabah evden sabah 8.30'da çıktım ve kısa özetini yukarıda geçtiÄim günüm bedenselden ziyade ruhi bir yorgunlukla saat 18'de bitti. Bugün enerji toplamalıyım. Yarın yine devlet dairesi ile uÄraÅacaÄım çünkü. Zaten bugün fazla iÅ de yok. Bir yemek yapılacak. O da halloldumu , kendimi bloglar dünyasına atacaÄım. Benim en büyük dopingim.
Herkese iyi bir hafta diliyorum
Neyse, gelelim haftasonuna. Cumartesi sabahtan kalktım, kahvaltımı yaptım, duÅumu aldım. ÃÄlen saat 2 gibi arkadaÅımla buluÅtum. Bu bizim geleneksel yılbaÅı toplantımızdır. Her yıl yılbaÅından önceki son Cumartesi günü buluÅur, bu yıl da görüÅebildiÄimize Åükreder, gelecek yıl da buluÅabilmeyi diler, yeniyılın Åerefine kadehlerimizi kaldırır ve hediyelerimizi veririz. Tabi yanında boool muhabbetle. Bu bizim onunla tanıÅtıÄımız 86 yılından beri devam eden bir geleneÄimiz. Yerimiz de bellidir. Her yıl aynı yere gideriz. Mutlaka buz gibi beyaz Åarabımızı açarız. Ondan sonra gelsin muhabbet. Aslında hemen hemen hergün telefonla görüÅüyoruz , ailece biraraya geliyoruz ama bu buluÅmamız farklı.
Oradan saat 6 gibi ayrıldım. Eve geldim.Daha hafta baÅından annem çaÄırmıÅtı , onlara gittik. Onlarda yılbaÅında arkadaÅlarımızla birlikte olacaÄımız için yılbaÅı kutlaması gibi düÅünmüÅler ve sofrayı donatmıÅlar. Tabii orada da yemek, içki, muhabbet derken gece eve geldikten kısa bir süre sonra ben televizyonun karÅısında uyumuÅ daha doÄrusu sızmıÅım. E bu kadar alkolden sonra normal.
Pazar sabahı güzel bir aile kahvaltısından sonra yeni eve gidip mutfakçı ile buluÅtuk. Tadilata baÅladılar. Biraz fikir alıÅveriÅinde bulunuldu. Oradan doÄru kayınvalideye öÄle yemeÄine. Görümcem, çocukları ve eÅimin halası da oradaydı. Güzel ve mükellef bir sofra vardı yine. Ya, galiba ben sürekli yemekten bahsediyorum ama ben zaten yemek için yaÅayanlardan olduÄumdan doÄal tabii. AkÅam eve dönüŠ, pazartesi ütüleri, etrafı toplamak falan derken haftasonu bitti yine. Ama benim için güzel ve muhabbet dolu bir tatildi.
Ama dün, sabah evden sabah 8.30'da çıktım ve kısa özetini yukarıda geçtiÄim günüm bedenselden ziyade ruhi bir yorgunlukla saat 18'de bitti. Bugün enerji toplamalıyım. Yarın yine devlet dairesi ile uÄraÅacaÄım çünkü. Zaten bugün fazla iÅ de yok. Bir yemek yapılacak. O da halloldumu , kendimi bloglar dünyasına atacaÄım. Benim en büyük dopingim.
Herkese iyi bir hafta diliyorum
Cuma, Aralık 23, 2005
İkinci ebeleniÅ
Denizkızı beni ebelemiÅ. Ben de sobe yapayım bakayım.
Gerçi benim oÄlum artık koca adam oldu.Neredeyse 15 yaÅında . Ama bir kez daha anneme hak veriyorum ki insanın gözünde çocuÄu bir türlü büyüyemiyormuÅ. En büyük Åansımsa oÄlumla hala daha yılıŠyılıŠsarılıp öpüÅebilmemiz. Bilirsiniz hep erkek çocuklar kendini öptürmez, sevdirmez diye bir kanı vardır. Ama biraz da benim zorumla ben oÄlumu hala küçük bebek gibi sıkıÅtırıp öperim. O da pek ses çıkarmaz. Gelelim 10 maddemize ( niye hep 10-15-20'dir.12 yada 8 madde olmaz )
1) AÅk buymuÅ. Anne-baba- sevgili- eÅ bunların sevgisi hiçbir ÅeymiÅ. Gerçekten katıksız, karÅılıksız ve bu kadar büyük bir aÅk olabileceÄini düÅünemezdim. TeÅekkürler oÄlum. Bana bu kadar büyük bir aÅk yaÅattıÄın için.
2)İnanılmaz bir hoÅgörü kazandım. Bu yalnız oÄluma karÅı deÄil tüm çocuklara karÅı oluÅtu.Tüm sivriliklerim törpülendi. Benim gibi bir insana bile beklemeyi, sabretmeyi öÄretti. DüÅünsenize 10 dakikada 3 tabak yemeyi yiyip sofradan kalkan ben,ona bir lokma yemek yedirmek için saatlerce uÄraÅtım.
3)Kendi anne-babamın kıymetinin anladım. Ãünkü bugüne dek onların bana olan sevgisini, benim onlara ya da eÅime duyduÄum sevgiye göre deÄerlendiriyordum. Ama insanın kendi evladı olunca ve ona duyduÄu sevgiyi tanıyınca, anne babanın da seni nasıl sevdiÄini anlıyorsun.
4) Onun saÄlıÄı ile ilgili konularda tüm soÄukkanlılıÄımı yitiriyorum. EÄer o hastaysa , ateÅi yükselmiÅse ya da ne bileyim bir yeri kanıyorsa sırf panik oluyorum ve ne yapacaÄımı bilemeden deli danalar gibi evin içinde dolanıyorum. Etrafı azarlıyorum ki bundan en büyük payı eÅim alıyor . Velhasıl o hasta olunca ben bin beter hasta oluyorum.
5) Normal zamanda deÄil ama ne bileyim her zamanki saatinden biraz daha geç kalmıÅsa, aradıÄımda cep telefonunu açmıyorsa, anında paranoyak düÅünceler üretmeye baÅlıyorum. En soÄuk gün bile olsa balkonlarda onu beklemeye baÅlıyorum. Ama daha köÅeden döndüÄünü görür görmez içeri kaçıp, sanki hiçbirÅey olmamıŠgibi onu karÅılıyorum. Yani yiÄitliÄi de elden bırakmıyorum.
6) Yıllardır görüÅtüÄümüz aileler hep onun yaÅ grubunda çocukları olan aileler. Biz nasılsa ortak bir paydada buluÅup sohbet ortamı yaratabiliyoruz. Ãnemli olan onun da gittiÄimiz yerde sıkılmaması.
7) Onun tüm ihtiyaç ve istekleri ilk sırada. Gerçi hiç öyle arsız, sürekli birÅeyler isteyen bir çocuk olmadı. Ama zaten o söylemeden ben onun ne ihtiyacı var bilirim ve alırım. EÄer bir tasarruf yapılacaksa da bu benim ve eÅimin ihtiyaçlarından olur.
8) OÄlum olduktan sonra 3 yıl kadar hiç sinemaya gidemedim. Ondan sonraki 7 yılda yalnızca çocuk filmlerine gidebildim. Aslan Kralı 4 kez seyrederek bir rekora imza attım. Ama o filmleri sevdiÄimi de itiraf ediyorum. 10 yaÅından sonra da onu ve arkadaÅlarını sinemaya bırakıp çıkıÅta almak yine benim görevimdi. Neyse artık kendileri gidiyorlar.
9)Hala daha tüm yaÅantımız ona göre planlı. Küçükken onun mama ve uyku saatlerine göre bir yere giderdik. Åimdi de yine onun okul ve sınav programına göre kendimizi ayarlıyoruz. Bir yere gitmek, tatile çıkmak hep ona göre ayarlanıyor.
10) Tek üzüntüm onun bana en çok ihtiyaç duyduÄu bebeklik günlerinde yanında olamamamdır. ÃalıÅmak zorundaydım. DoÄumdan sonra 3 ay normal izin 1 ay da ücretsiz izin kullandım ve 4 aydan sonra bazen anneannesine bazen babaannesine bıraktık.Yine de Åanslıydık. Ãünkü onu seven insanlar ona baktı. Bir diÄer tesellim ise hiçbir zaman yatılı kalmadı. Hergün sabah bıraktık. Her akÅam da mutlaka aldık. Hiçbir haftasonunu bizlerden ayrı geçirmedi. Zaten tüm hafta akÅamdan akÅama görüÅebiliyoruz bari haftasonu birbirimize doyalım diye asla ondan ayrılmadık.
Evlat bambaÅka bir ÅeymiÅ. Allah herkese nasip etsin, olanların tümüne de saÄlıklı uzuuun ömür versin.
Ben de aklımdan geçenler ve pino 'yu ebeliyorum.
Gerçi benim oÄlum artık koca adam oldu.Neredeyse 15 yaÅında . Ama bir kez daha anneme hak veriyorum ki insanın gözünde çocuÄu bir türlü büyüyemiyormuÅ. En büyük Åansımsa oÄlumla hala daha yılıŠyılıŠsarılıp öpüÅebilmemiz. Bilirsiniz hep erkek çocuklar kendini öptürmez, sevdirmez diye bir kanı vardır. Ama biraz da benim zorumla ben oÄlumu hala küçük bebek gibi sıkıÅtırıp öperim. O da pek ses çıkarmaz. Gelelim 10 maddemize ( niye hep 10-15-20'dir.12 yada 8 madde olmaz )
1) AÅk buymuÅ. Anne-baba- sevgili- eÅ bunların sevgisi hiçbir ÅeymiÅ. Gerçekten katıksız, karÅılıksız ve bu kadar büyük bir aÅk olabileceÄini düÅünemezdim. TeÅekkürler oÄlum. Bana bu kadar büyük bir aÅk yaÅattıÄın için.
2)İnanılmaz bir hoÅgörü kazandım. Bu yalnız oÄluma karÅı deÄil tüm çocuklara karÅı oluÅtu.Tüm sivriliklerim törpülendi. Benim gibi bir insana bile beklemeyi, sabretmeyi öÄretti. DüÅünsenize 10 dakikada 3 tabak yemeyi yiyip sofradan kalkan ben,ona bir lokma yemek yedirmek için saatlerce uÄraÅtım.
3)Kendi anne-babamın kıymetinin anladım. Ãünkü bugüne dek onların bana olan sevgisini, benim onlara ya da eÅime duyduÄum sevgiye göre deÄerlendiriyordum. Ama insanın kendi evladı olunca ve ona duyduÄu sevgiyi tanıyınca, anne babanın da seni nasıl sevdiÄini anlıyorsun.
4) Onun saÄlıÄı ile ilgili konularda tüm soÄukkanlılıÄımı yitiriyorum. EÄer o hastaysa , ateÅi yükselmiÅse ya da ne bileyim bir yeri kanıyorsa sırf panik oluyorum ve ne yapacaÄımı bilemeden deli danalar gibi evin içinde dolanıyorum. Etrafı azarlıyorum ki bundan en büyük payı eÅim alıyor . Velhasıl o hasta olunca ben bin beter hasta oluyorum.
5) Normal zamanda deÄil ama ne bileyim her zamanki saatinden biraz daha geç kalmıÅsa, aradıÄımda cep telefonunu açmıyorsa, anında paranoyak düÅünceler üretmeye baÅlıyorum. En soÄuk gün bile olsa balkonlarda onu beklemeye baÅlıyorum. Ama daha köÅeden döndüÄünü görür görmez içeri kaçıp, sanki hiçbirÅey olmamıŠgibi onu karÅılıyorum. Yani yiÄitliÄi de elden bırakmıyorum.
6) Yıllardır görüÅtüÄümüz aileler hep onun yaÅ grubunda çocukları olan aileler. Biz nasılsa ortak bir paydada buluÅup sohbet ortamı yaratabiliyoruz. Ãnemli olan onun da gittiÄimiz yerde sıkılmaması.
7) Onun tüm ihtiyaç ve istekleri ilk sırada. Gerçi hiç öyle arsız, sürekli birÅeyler isteyen bir çocuk olmadı. Ama zaten o söylemeden ben onun ne ihtiyacı var bilirim ve alırım. EÄer bir tasarruf yapılacaksa da bu benim ve eÅimin ihtiyaçlarından olur.
8) OÄlum olduktan sonra 3 yıl kadar hiç sinemaya gidemedim. Ondan sonraki 7 yılda yalnızca çocuk filmlerine gidebildim. Aslan Kralı 4 kez seyrederek bir rekora imza attım. Ama o filmleri sevdiÄimi de itiraf ediyorum. 10 yaÅından sonra da onu ve arkadaÅlarını sinemaya bırakıp çıkıÅta almak yine benim görevimdi. Neyse artık kendileri gidiyorlar.
9)Hala daha tüm yaÅantımız ona göre planlı. Küçükken onun mama ve uyku saatlerine göre bir yere giderdik. Åimdi de yine onun okul ve sınav programına göre kendimizi ayarlıyoruz. Bir yere gitmek, tatile çıkmak hep ona göre ayarlanıyor.
10) Tek üzüntüm onun bana en çok ihtiyaç duyduÄu bebeklik günlerinde yanında olamamamdır. ÃalıÅmak zorundaydım. DoÄumdan sonra 3 ay normal izin 1 ay da ücretsiz izin kullandım ve 4 aydan sonra bazen anneannesine bazen babaannesine bıraktık.Yine de Åanslıydık. Ãünkü onu seven insanlar ona baktı. Bir diÄer tesellim ise hiçbir zaman yatılı kalmadı. Hergün sabah bıraktık. Her akÅam da mutlaka aldık. Hiçbir haftasonunu bizlerden ayrı geçirmedi. Zaten tüm hafta akÅamdan akÅama görüÅebiliyoruz bari haftasonu birbirimize doyalım diye asla ondan ayrılmadık.
Evlat bambaÅka bir ÅeymiÅ. Allah herkese nasip etsin, olanların tümüne de saÄlıklı uzuuun ömür versin.
Ben de aklımdan geçenler ve pino 'yu ebeliyorum.
Çarşamba, Aralık 21, 2005
Haftasonu ve devamı
Haftasonu sıradandı. Cumartesi günü eÅim çalıÅtıÄı için saat 8 de kalkıÅ, kahvaltı, ortalık toparlama, biraz bilgisayara bakma. ÃÄleden sonra biraz alıÅveriÅ ve karakuzumun sınavları olduÄu için kalan saatleri birlikte ders çalıÅarak geçirme. Pazar günü sabah kahvaltısına eÅimin ablasına gittik. Anne ve babası da geldi. Biz oÄluÅumla eve döndük. Derse devam. Onlar ise anne-baba-abla-kardeÅ dörtlüsü olarak yazlıÄa gittiler. Güle güle .Beni ellemesinler de naparlarsa yapsınlar. Allahtan Åu sınavlar var da. Okulu çok seviyorum.
Bugün ise küçük bir İzmir turu yaptım. ÃÄle yemeÄi için arkadaÅlarla Hisarönü'ne gittik. Küçücük dükkanların önüne alçak masa ve tabureler koyarlar. Orada meÅhur bir söÄüÅçü vardır. Ama ben söÄüŠsevmediÄimden kumpir yedim. Hava da nasıl güzel.SoÄuk ama güneÅli bir gün. Böyle havaları severim. Sıkı sıkı giyindikten sonra dıÅarıda olmayı , o kapalı yerlerde olmaya her zaman tercih ederim. Yemekten sonra da KızlaraÄası hanının ortasındaki kahvecide çay, kahve içtik. Onlar mesai için dönerlerken ben handaki dükkanlara bakındım. Eski plaklar (mesela 50-60 tane LP birarada 30 milyon gibi-Pink Floyd, Bee Gees, Ajda Pekkan vs.vs) , gümüŠtakılar, kitapçılar derken bu arada 2 tane yastık aldım. Binbir çeÅit yastık kılıfı var. Rengarenk. İÅlemeli, baskılı. İnsan hepsinden almak istiyor. Salondaki koltuklar için aldım aslında ama eÅim sinir oluyor. Hangi koltuÄa otursa oradaki yastıÄı baÅka bir koltuÄa atar. Bense çok seviyorum.
Åimdi de evde bilgisayar baÅındayım. Biraz bloglara baktım. Kendi postumu yazayım , sonra sırada yemek var. Bugün ıspanak yapacaÄım , yanına herhalde çorba yaparım. Makarna ya da pilav hoÅ olmaz. Evet, kadınların en büyük sorunsalıdır bu;ne piÅirsem? Annem hep "Zor olan ne piÅireceÄine karar vermek. Bana yemeÄin adını söyleyin yeter, piÅirmekte ne zorluk var ki" derdi. HaklıymıŠya. Ãmrüm hep anneme hak vermekle mi geçecek,nedir?
Bugün ise küçük bir İzmir turu yaptım. ÃÄle yemeÄi için arkadaÅlarla Hisarönü'ne gittik. Küçücük dükkanların önüne alçak masa ve tabureler koyarlar. Orada meÅhur bir söÄüÅçü vardır. Ama ben söÄüŠsevmediÄimden kumpir yedim. Hava da nasıl güzel.SoÄuk ama güneÅli bir gün. Böyle havaları severim. Sıkı sıkı giyindikten sonra dıÅarıda olmayı , o kapalı yerlerde olmaya her zaman tercih ederim. Yemekten sonra da KızlaraÄası hanının ortasındaki kahvecide çay, kahve içtik. Onlar mesai için dönerlerken ben handaki dükkanlara bakındım. Eski plaklar (mesela 50-60 tane LP birarada 30 milyon gibi-Pink Floyd, Bee Gees, Ajda Pekkan vs.vs) , gümüŠtakılar, kitapçılar derken bu arada 2 tane yastık aldım. Binbir çeÅit yastık kılıfı var. Rengarenk. İÅlemeli, baskılı. İnsan hepsinden almak istiyor. Salondaki koltuklar için aldım aslında ama eÅim sinir oluyor. Hangi koltuÄa otursa oradaki yastıÄı baÅka bir koltuÄa atar. Bense çok seviyorum.
Åimdi de evde bilgisayar baÅındayım. Biraz bloglara baktım. Kendi postumu yazayım , sonra sırada yemek var. Bugün ıspanak yapacaÄım , yanına herhalde çorba yaparım. Makarna ya da pilav hoÅ olmaz. Evet, kadınların en büyük sorunsalıdır bu;ne piÅirsem? Annem hep "Zor olan ne piÅireceÄine karar vermek. Bana yemeÄin adını söyleyin yeter, piÅirmekte ne zorluk var ki" derdi. HaklıymıŠya. Ãmrüm hep anneme hak vermekle mi geçecek,nedir?
Cuma, Aralık 16, 2005
İtinayla yemek yakılır.
Dün vardı bir beceriksizlik üzerimde. Gerçi buna yemekleri, koÅuÅturmanın arasındaki dar vakitlere sıkıÅtırma gayreti neden oldu. Ãnce yemeÄi yaktım. Niye? Ãabuk piÅsin diye harlı ateÅte piÅireyim dedim ama bu arada baÅka iÅleri yapmaya dalınca, biraz yaktım. Neyse saÄlam kalanları baÅka bir tencereye aktarıp durumu idare ettim. AkÅamüzeri babam uÄradı. "Hadi çay yapayım. Pasta var. Yanına da milföy böreÄi piÅireyim" deyip milföyleri fırına koydum. Babam istemedi."Bu ara göbeÄim çok çıktı. Ben evden 5 çayından kaçtım. Sakın bi Åey çıkarma, yemeyeceÄim" dedi. Ben de çayın altını kapattım ama fırını kapatmayı unutmuÅum. Sonra hafif bir yanık kokusu gelmeye baÅladı mutfaktan. Neyse onları da yalnızca altları yanmıŠolarak kurtardım. Valla emeÄime kıyıp atamadım. Kimse okumazsa ben okurum hesabı kimse yemezse ben yerim, napalım. Bir günde 2 kere yemek yakmakta kimseye nasip olmaz herhalde. Bravo bana!
Dün akÅam 11.30'dan sonra TRT 2'de Chris de Burgh konseri vardı. Severim keratayı. Hey gidi günler hey deyip deyip izledim. Bi de TRT gene onyüzmilyonbininci kez "Yeditepe İstanbul" dizisini veriyor.Ben de bu sıcak mahalle dizisini tekrar tekrar seyretmekten vazgeçmiyorum. Düzenli olarak takip etmiyorum . Daha önce o kadar çok izlemiÅimki dizinin herhangi bir sahnesini bile görsem nerede olduÄunu hatırlıyorum. Herhalde bana çocukluk günlerimdeki o sıcak ortamı hatırlattıÄı için bu kadar seviyorum. Herkes de rolüne cuk oturmuÅ. Ãok sıcak içten bir dizi, bana göre.
Bu akÅam TRT 1'de çok güzel bir film var "İnce Kırmızı Hat - Thin Red Line " Kadro muhteÅem, konu da süper. Tavsiye ederim. Hem saati de çok uygun. Haber sonrası hemen baÅlıyor. Haber sonrası sevdiÄim bir program olunca benim için kötü oluyor. Genelde biz o saatlerde yemekten henüz kalkmıŠoluyoruz. Tabi sofra toplanamadan hop koltuÄa zıplıyorum. Bir taraftan da o masa gözümü rahatsız ediyor. İyice de gevÅiyorum. İlk reklam arasında (en sevdiÄim reklam kuÅaÄı bu saatteki oluyor,bana sofra toplama fırsatı verdiÄi için) sofrayı topluyoruz ama ölüm geliyor o koltuktan kalkmak.
Valla ben tembel deÄilimdir ama pilim bitiyor demek ki o saatlerde. Benim pil Cuma akÅamları biter tam olarak. ÃalıÅırken tüm arkadaÅlar Cuma akÅamı için gezme planları yaparlarken benim en büyük planımsa eve gidip, birÅeyler yiyip, banyo yapıp sonra da erkenden tv karÅısında uyumak olurdu. Ama emekli olunca artık CumaymıÅ, CumartesiymiŠönemi kalmıyor.Her an uyuma ve dinlenme olanaÄı oluyor insanın. Neyse emekliliÄin de böyle bir yararını bulmuÅ oldum. Hayır, hala kendimi emekliliÄin iyi birÅey olduÄuna inandırmaya çalıÅıyorum da...
Dün akÅam 11.30'dan sonra TRT 2'de Chris de Burgh konseri vardı. Severim keratayı. Hey gidi günler hey deyip deyip izledim. Bi de TRT gene onyüzmilyonbininci kez "Yeditepe İstanbul" dizisini veriyor.Ben de bu sıcak mahalle dizisini tekrar tekrar seyretmekten vazgeçmiyorum. Düzenli olarak takip etmiyorum . Daha önce o kadar çok izlemiÅimki dizinin herhangi bir sahnesini bile görsem nerede olduÄunu hatırlıyorum. Herhalde bana çocukluk günlerimdeki o sıcak ortamı hatırlattıÄı için bu kadar seviyorum. Herkes de rolüne cuk oturmuÅ. Ãok sıcak içten bir dizi, bana göre.
Bu akÅam TRT 1'de çok güzel bir film var "İnce Kırmızı Hat - Thin Red Line " Kadro muhteÅem, konu da süper. Tavsiye ederim. Hem saati de çok uygun. Haber sonrası hemen baÅlıyor. Haber sonrası sevdiÄim bir program olunca benim için kötü oluyor. Genelde biz o saatlerde yemekten henüz kalkmıŠoluyoruz. Tabi sofra toplanamadan hop koltuÄa zıplıyorum. Bir taraftan da o masa gözümü rahatsız ediyor. İyice de gevÅiyorum. İlk reklam arasında (en sevdiÄim reklam kuÅaÄı bu saatteki oluyor,bana sofra toplama fırsatı verdiÄi için) sofrayı topluyoruz ama ölüm geliyor o koltuktan kalkmak.
Valla ben tembel deÄilimdir ama pilim bitiyor demek ki o saatlerde. Benim pil Cuma akÅamları biter tam olarak. ÃalıÅırken tüm arkadaÅlar Cuma akÅamı için gezme planları yaparlarken benim en büyük planımsa eve gidip, birÅeyler yiyip, banyo yapıp sonra da erkenden tv karÅısında uyumak olurdu. Ama emekli olunca artık CumaymıÅ, CumartesiymiŠönemi kalmıyor.Her an uyuma ve dinlenme olanaÄı oluyor insanın. Neyse emekliliÄin de böyle bir yararını bulmuÅ oldum. Hayır, hala kendimi emekliliÄin iyi birÅey olduÄuna inandırmaya çalıÅıyorum da...
Çarşamba, Aralık 14, 2005
Dün
Dün çok güzel bir gündü. ArkadaÅlarla Pasaportta buluÅtuk.(Bu Pasaport konusuna aÅaÄıda ayrıca deÄineceÄim) Tek çalıÅanımız o civarda çalıÅıyor çünkü. Onu iÅ yerinden aldık. Bu arada öÄle yemeÄi çıkıÅı olduÄundan daha bir sürü arkadaÅ görüp onlarla da öpüÅüp, iki kelam ettik. Ordan Konak Pier'deki Dost Pide'ye gittik. Dost Pide aslında ilk olarak ÃeÅme'de açılmıŠbir yer. Yıllardır nefis yemekleri ile hizmet veriyor. Sanırım İzmir'e Åube açılalı birkaç ay oldu. Hava nasıl güzel, günlük güneÅlik anlatamam. DıÅarıda deniz kıyısında oturduk. Ben meÅhur kiremitte köfteden yedim. ArkadaÅlarımsa döner ve lahmacun istediler. Yemek üstü kahve ve çaylar da içildi. Tabi çalıÅanımız mesaisi baÅına dönerken biz iki emekli muhabbete devam ettik. Daha sonra ayrıldık. Ben vapura gitmeyi düÅünüyordum ama ben iskeleye doÄru yürürken baktım,vapur kalkmıŠbile.(Saatim geri galiba) Bunun üzerine otobüse yöneldim.
Alaybey'den geçerken bir Ariston bayisi görünce nasılsa ordan eve yürüyerekte gidebilirim diye hemen indim. DoÄru bayiye gittim. HemAriston hem de Teba satıyorlarmıÅ. Teba fazla yaygın olmamakla birlikte (daha çok yurtdıÅına -Ãin'e- ihraç ediyorlar.) bankadayken portföyümde olduÄu için iyi bildiÄim bir marka. Aslında Åu an ankastre ürünler konusunda yaptıÄım araÅtırmada da hem daha iyi özellikleri olup (digital saat,program sayısı vb) hem fiyatı en düÅük olan Teba. Bir arkadaÅım da kullandıÄını ve memnun olduÄunu söyledi. Neyse daha vaktim var,aceleye mahal yok.
Gelelim Pasaport'a. Bu dünyada en sevdiÄim yer. Hep söylerim. Ben kent çocuÄuyum. Egzos solumazsam rahat edemem diye. Ãyle,köy , çiftlik,ekeyim biçeyim pek sevdiÄim aktiviteler deÄildir. Bu tür yerlerde bir Pazar gününü geçirmek bile benim için yeterlidir. Pasaport ise hayatıma 17 yaÅımdayken giren ve yalnızca 3 yıllık bir kesinti dıÅında tüm okul ve iÅ yaÅantımı sürdürdüÄüm yer. Ben İktisat'ı bitirdim. Ve bizim okulumuz Åu an Rektörlük binasına dönüÅtürülen İzmir Sinemasının karÅısındaki binaydı. 4 yıl orada okudum. Her gün vapurla Pasaport'a geçer,akÅam da dönerdim. ÃmeraÄa (cafe), İzmir Sineması , Sisi (cafe) , La Sera (cafe) , baharda İzmir Fuarı ve mini golf hep bizim 4. anfilerimizdi(Okulda 3 anfi olduÄundan öÄrencilerin gittiÄi bu yerlere 4.anfi denirdi.) . İÅe girdim. ÃalıÅtıÄım tüm Åubeler hep o civardaydı. Yalnızca 3 yıl , baÅka bir Åubede iken güzel yerimden ayrı kaldım ama son dönem yine aynı çevreye geri döndüm. ÃÄlenleri havanın elverdiÄi her an yemekten sonra hemen Pasaport Kahveye gider çay ya da kahve eÅliÄinde deniz kenarında arkadaÅlarla muhabbet ederdik. Bazen tost türü bir Åeyler alıp,direkt yemeÄi orada yerdik. Hiçbir Åey yapmasak Kordon'da deniz kıyısında öÄle arasında bir yürüyüŠbile insanın moralini düzeltiyor. Gerçi havanın güzel olduÄu günlerde "Åimdi iÅe mi dönülür?" diye çok sızlandıÄımız da olurdu, o ayrı.
Åimdi bile herhangi bir nedenle Pasaport'a geçince, eÄer zamanım uygunsa indiÄimde, deÄilse dönerken vapura binmeden önce mutlaka Pasaport Kahve'ye uÄrar , özellikle deniz kenarı bir yere oturup fincanda çayımı söylerim. Martı sesleri, denizin fıÅırtıları arasında sessiz sakin çayımı yudumlar, vapuru beklerim. Bu beni ve ruhumu dinlendiren , en sevdiÄim Åeylerden biri.
Neyse , bu kadar Pasaport muhabbeti yeter. Gelelim bugüne. Kaç gündür boÅladıÄım iÅleri yapmam lazım. Ãtüler daÄ gibi birikti. Her sabah daÄın içinden 2 beyaz gömlek seçip bir oÄluma ,bir eÅime ütüleyip geçiÅtiriyorum. Ama böyle olmayacak. Bugün biraz iÅ yapmak lazım. Bugün yılın ilk kapuskasını piÅirmek istiyorum. Biraz da acılı yapınca eÅim de ben de çok seviyoruz. Karakuzum nasılsa böyle Åeyler yemez. Ona yine köfte yaparım. Annemin tabiri ile "ayrı seçi" oluyor. Salona elektrik süpürgesi yapmak lazım. Heryer patlamıŠmısır kırıntısı içinde. Lavabolar ovulacak. Oooohh,iŠçokmuÅ.Ben hala post yazmakla iÅtigal ediyorum.
Bana kolay gelsin,görüÅmek üzere...
Alaybey'den geçerken bir Ariston bayisi görünce nasılsa ordan eve yürüyerekte gidebilirim diye hemen indim. DoÄru bayiye gittim. HemAriston hem de Teba satıyorlarmıÅ. Teba fazla yaygın olmamakla birlikte (daha çok yurtdıÅına -Ãin'e- ihraç ediyorlar.) bankadayken portföyümde olduÄu için iyi bildiÄim bir marka. Aslında Åu an ankastre ürünler konusunda yaptıÄım araÅtırmada da hem daha iyi özellikleri olup (digital saat,program sayısı vb) hem fiyatı en düÅük olan Teba. Bir arkadaÅım da kullandıÄını ve memnun olduÄunu söyledi. Neyse daha vaktim var,aceleye mahal yok.
Gelelim Pasaport'a. Bu dünyada en sevdiÄim yer. Hep söylerim. Ben kent çocuÄuyum. Egzos solumazsam rahat edemem diye. Ãyle,köy , çiftlik,ekeyim biçeyim pek sevdiÄim aktiviteler deÄildir. Bu tür yerlerde bir Pazar gününü geçirmek bile benim için yeterlidir. Pasaport ise hayatıma 17 yaÅımdayken giren ve yalnızca 3 yıllık bir kesinti dıÅında tüm okul ve iÅ yaÅantımı sürdürdüÄüm yer. Ben İktisat'ı bitirdim. Ve bizim okulumuz Åu an Rektörlük binasına dönüÅtürülen İzmir Sinemasının karÅısındaki binaydı. 4 yıl orada okudum. Her gün vapurla Pasaport'a geçer,akÅam da dönerdim. ÃmeraÄa (cafe), İzmir Sineması , Sisi (cafe) , La Sera (cafe) , baharda İzmir Fuarı ve mini golf hep bizim 4. anfilerimizdi(Okulda 3 anfi olduÄundan öÄrencilerin gittiÄi bu yerlere 4.anfi denirdi.) . İÅe girdim. ÃalıÅtıÄım tüm Åubeler hep o civardaydı. Yalnızca 3 yıl , baÅka bir Åubede iken güzel yerimden ayrı kaldım ama son dönem yine aynı çevreye geri döndüm. ÃÄlenleri havanın elverdiÄi her an yemekten sonra hemen Pasaport Kahveye gider çay ya da kahve eÅliÄinde deniz kenarında arkadaÅlarla muhabbet ederdik. Bazen tost türü bir Åeyler alıp,direkt yemeÄi orada yerdik. Hiçbir Åey yapmasak Kordon'da deniz kıyısında öÄle arasında bir yürüyüŠbile insanın moralini düzeltiyor. Gerçi havanın güzel olduÄu günlerde "Åimdi iÅe mi dönülür?" diye çok sızlandıÄımız da olurdu, o ayrı.
Åimdi bile herhangi bir nedenle Pasaport'a geçince, eÄer zamanım uygunsa indiÄimde, deÄilse dönerken vapura binmeden önce mutlaka Pasaport Kahve'ye uÄrar , özellikle deniz kenarı bir yere oturup fincanda çayımı söylerim. Martı sesleri, denizin fıÅırtıları arasında sessiz sakin çayımı yudumlar, vapuru beklerim. Bu beni ve ruhumu dinlendiren , en sevdiÄim Åeylerden biri.
Neyse , bu kadar Pasaport muhabbeti yeter. Gelelim bugüne. Kaç gündür boÅladıÄım iÅleri yapmam lazım. Ãtüler daÄ gibi birikti. Her sabah daÄın içinden 2 beyaz gömlek seçip bir oÄluma ,bir eÅime ütüleyip geçiÅtiriyorum. Ama böyle olmayacak. Bugün biraz iÅ yapmak lazım. Bugün yılın ilk kapuskasını piÅirmek istiyorum. Biraz da acılı yapınca eÅim de ben de çok seviyoruz. Karakuzum nasılsa böyle Åeyler yemez. Ona yine köfte yaparım. Annemin tabiri ile "ayrı seçi" oluyor. Salona elektrik süpürgesi yapmak lazım. Heryer patlamıŠmısır kırıntısı içinde. Lavabolar ovulacak. Oooohh,iŠçokmuÅ.Ben hala post yazmakla iÅtigal ediyorum.
Bana kolay gelsin,görüÅmek üzere...
Salı, Aralık 13, 2005
BuluÅma
Bugün eski çalıÅma yerinden arkadaÅlarla buluÅucaz. Kankayızdır üçümüz. Ben emekliydim. DiÄer arkadaÅım da yeni emekli oldu. Åu an tek çalıÅanımız var. O yüzden buluÅma yine saat 12.30 da. Ancak biz 2 emekli öÄle tatili ile sınırlı kalmaz, sohbete devam ederiz.
Bugün buluÅacaÄız diye yemek iÅini sabahtan bitireyim dedim. Aslında hiç sevmem sabah sabah soÄan kokusunu ama el mahkum. Ben genellikle yarım ya da bir kilo kıyma alır ,kavururum ve bunu dolaba atarım. Sonra da azar azar alır, (bir gün önceden mutlaka ayarlamıŠolurum) üzerine herhangi bir sebzeyi doÄrarım. Bugünkü sebzemiz karnıbahar. Kıymalı karnıbaharı severim. Yanına da pilav , misss.
Yemek piÅsin, çıkıp arkadaÅlarıma kitap ve kitap ayıracı almak istiyorum. KarÅıyaka'da Pan Kitapevi diye bir yer var.Orada çok mutlu oluyorum. Vitrin boydan boya cam, içeriden dıÅarıyı,dıÅarıdan da içeriyi rahatça görebiliyorsunuz. İçeride tüm raflar ve yerler aÄaç. Genellikle sessiz olur ve arkadan hafif bir müzik sesi vardır.Bazen orada bütün gün dolanıp, tüm kitaplara bakmak istiyorum. CD ve kaset de satıyorlar ama bu konuda sanırım çok iddialı deÄiller. Ãünkü çeÅit sayısı çok deÄil. Mutlu olduÄum yerlerden biri. Ticarete yatkın deÄilim ve böyle bir projem yok. Ama olsaydı herhalde ben de mutlaka bir kitapçı açardım. Ama kitapları okumaktan müÅteriye hizmet veremezdim , o baÅka.
Bu arada bir de birkaç beyaz eÅya maÄazası gezip, ankastre ürün fiyatlarına ve ödeme koÅullarına bakacaÄım. Malum tadilat var ya.
BuluÅmayı ve piyasa araÅtırmamı da yarın yazarım (umarım)
Bugün buluÅacaÄız diye yemek iÅini sabahtan bitireyim dedim. Aslında hiç sevmem sabah sabah soÄan kokusunu ama el mahkum. Ben genellikle yarım ya da bir kilo kıyma alır ,kavururum ve bunu dolaba atarım. Sonra da azar azar alır, (bir gün önceden mutlaka ayarlamıŠolurum) üzerine herhangi bir sebzeyi doÄrarım. Bugünkü sebzemiz karnıbahar. Kıymalı karnıbaharı severim. Yanına da pilav , misss.
Yemek piÅsin, çıkıp arkadaÅlarıma kitap ve kitap ayıracı almak istiyorum. KarÅıyaka'da Pan Kitapevi diye bir yer var.Orada çok mutlu oluyorum. Vitrin boydan boya cam, içeriden dıÅarıyı,dıÅarıdan da içeriyi rahatça görebiliyorsunuz. İçeride tüm raflar ve yerler aÄaç. Genellikle sessiz olur ve arkadan hafif bir müzik sesi vardır.Bazen orada bütün gün dolanıp, tüm kitaplara bakmak istiyorum. CD ve kaset de satıyorlar ama bu konuda sanırım çok iddialı deÄiller. Ãünkü çeÅit sayısı çok deÄil. Mutlu olduÄum yerlerden biri. Ticarete yatkın deÄilim ve böyle bir projem yok. Ama olsaydı herhalde ben de mutlaka bir kitapçı açardım. Ama kitapları okumaktan müÅteriye hizmet veremezdim , o baÅka.
Bu arada bir de birkaç beyaz eÅya maÄazası gezip, ankastre ürün fiyatlarına ve ödeme koÅullarına bakacaÄım. Malum tadilat var ya.
BuluÅmayı ve piyasa araÅtırmamı da yarın yazarım (umarım)
Pazar, Aralık 11, 2005
Merhaba
Uzun süredir yazamadım,biliyorum.Ama hayırlı haberlerle dönüyorum.
Bir ev aldık.Åimdi de onun tadilat iÅlemlerine baÅlamak istiyoruz. Ev almak , gerçekten zor zenaatmıÅ. Bir gün önceden ev sahibi ile konuÅ. Parayı nasıl ödeme yapacaÄını kararlaÅtır. Tapu iÅlemleri, paranın ödemesi falan derken 2 gün onunla geçti. Evi alınca da nerdeyse İzmir'deki yok yok abarttım, KarÅıyaka'daki tüm dekorasyoncuları dolaÅ, eve götür,ölçsünler, biçsinler, proje yapsınlar ve fiyat versinler. KardeÅim,bu kadar mı farklı fiyatlandırma olur? Malzeme belli. Projeler aÅaÄı yukarı aynı. İstenenler belli. Arada 3-5 milyarlık fark olur mu? Sonuçta MDF heryerde MDF. Ama süper bir tadilat kültürüm oluÅtu. Bunu hemen paraya tahvil etmeli. Ben de bir dekorasyon- tadilat dükkanı açıcam. Nasılsa nerden hangi ustayı bulacaÄımı da biliyorum.
Bu akÅam arkadaÅlar gelecek.Sabah 11'de gittiÄim tadilatçıdan eve 3 gibi dönebildim.O saatten sonra etrafı topla, lavaboları ov, börek, kısır ve pasta yap. Ayaklarım dibime vurdu valla. Allahtan gelenler yakın arkadaÅlar. Kimse oturup ayaÄına hizmet beklemez.Hep birlikte yer,hep birlikte toplarız.O yüzden ancak akÅam onlar gelince dinlenebilicem. Bu arada beyazlar çamaÅır makinesinde dönüyor. Birazdan onları da asmak lazım. Bir çamaÅırları asmak, iki bulaÅık makinasından yıkananları çıkarmak. Ãok sinir ediyor beni. Yok mu bunları direkt yapacak bir alet ya?
Bir ev aldık.Åimdi de onun tadilat iÅlemlerine baÅlamak istiyoruz. Ev almak , gerçekten zor zenaatmıÅ. Bir gün önceden ev sahibi ile konuÅ. Parayı nasıl ödeme yapacaÄını kararlaÅtır. Tapu iÅlemleri, paranın ödemesi falan derken 2 gün onunla geçti. Evi alınca da nerdeyse İzmir'deki yok yok abarttım, KarÅıyaka'daki tüm dekorasyoncuları dolaÅ, eve götür,ölçsünler, biçsinler, proje yapsınlar ve fiyat versinler. KardeÅim,bu kadar mı farklı fiyatlandırma olur? Malzeme belli. Projeler aÅaÄı yukarı aynı. İstenenler belli. Arada 3-5 milyarlık fark olur mu? Sonuçta MDF heryerde MDF. Ama süper bir tadilat kültürüm oluÅtu. Bunu hemen paraya tahvil etmeli. Ben de bir dekorasyon- tadilat dükkanı açıcam. Nasılsa nerden hangi ustayı bulacaÄımı da biliyorum.
Bu akÅam arkadaÅlar gelecek.Sabah 11'de gittiÄim tadilatçıdan eve 3 gibi dönebildim.O saatten sonra etrafı topla, lavaboları ov, börek, kısır ve pasta yap. Ayaklarım dibime vurdu valla. Allahtan gelenler yakın arkadaÅlar. Kimse oturup ayaÄına hizmet beklemez.Hep birlikte yer,hep birlikte toplarız.O yüzden ancak akÅam onlar gelince dinlenebilicem. Bu arada beyazlar çamaÅır makinesinde dönüyor. Birazdan onları da asmak lazım. Bir çamaÅırları asmak, iki bulaÅık makinasından yıkananları çıkarmak. Ãok sinir ediyor beni. Yok mu bunları direkt yapacak bir alet ya?
Cumartesi, Aralık 03, 2005
Bu Kez de Kayınaile Sorunsalı
Sevgili Blog,
Dün oÄlunu çekiÅtirdim,bugün sıra ailesinde.
Kayınvalidem her zaman iÅini bilen,herÅeyi kendi isteÄi doÄrultusunda ama tatlı dille yaptıran biri.Yani birÅeyi yapmak istemesen bile o kadar tatlı ve rica ederek istiyor ki reddetmek çok zor hatta bazen ayıp oluyor. Ama öyle Åeyler yapıyor ki bazen kan beynime çıkıyor. ÃrneÄin, daha benim karakuzum 2-3 yaÅlarındayken görümcemin o zamanlar 9 ve 11 yaÅlarında olan çocuklarını da alır, Cuma akÅamından bize yatılı gelirlerdi. Ãstelik aynı Åehri bırakın aynı semt içindeyiz. Ev yürüme mesafesi ile 10 dakika tutmuyor. Sen torunlarını birlikte görmek istiyorsan al hepsini kendi evine , orada bak madem. Yok, burda tabi salak bir çenebaz var. Benim gelinimin eli çabuktur, marifetlidir diye gaz da ver. Evde 7 kiÅiye durmadan yemek piÅir, sofra kur, sofra kaldır, yatak yap, sabah onları topla. AkÅamları TV karÅısında çerez, meyve, çay servisi yap. Aslında amaç, çalıÅan kızını rahat ettirmek. Haftasonu onları eÅi ile baÅbaÅa bırakmak. Ama bizim özel hayatımız olamaz. Bir kere bizimkini alıp, onlara yatılı gitmedi. Zaten istese de ben bırakmazdım ya.
Kayınpederim ise eski zaman babası, tam bir despot. O parmaÄını ÅıklattıÄında biz onlara gitmeliyiz, bir daha Åıklatınca hep beraber tatil yapmalıyız. OÄlu bile onun anlayıÅsızlıÄından rahatsız. EÅim iÅi gereÄi hergün en az 200-300 km yol yapıyor. AkÅam 7.30 gibi evde oluyor. O saatte telefon. Hadi bize gelin. Ya, biz hafta içi pek dıÅarı çıkmak istemiyoruz. EÅ yorgun, çocuÄun dersler, sınavlar var. Tabi onlar emekli. Bütün gün evde canları sıkılıyor. Biz gidip lala paÅalık yapıcaz, onları eÄlendiricez. Hayır, ilginç olansa gittiÄimizde de son ses açık televizyon izleniyor. Ne muhabbet ne bir Åey. Sadece ben yine ayakta, çay servisinde. TV seyredecek olduktan sonra evim bana battı mı? Uzatır bacaÄımı rahat rahat seyrederim yani. OÄlu gelemeyiz falan deyince de buz gibi bir sesle "siz bilirsiniz" deyip telefonu çat diye yüzüne kapatır. Bi alıngan,bi alıngan yani..
Ve son olarak gelelim görümceme. Görümcem önceleri benim arkadaÅımdı. Daha sonra biz kardeÅi ile iÅleri ilerlettik. O nedenle onu hiç bir zaman görümce gibi göremedim. Hep arkadaÅım oldu. Gerçekten görümcemi severim. Birbirimizle dertleÅiriz. Anne-babasının hakkından iyi gelir. Olaylara objektif yaklaÅır ve onlara gereken cevapları verir. Anne-babası olmasına raÄmen her hafta sonu onlara gitmez. Biz ailece bir Åeyler yapacaÄız der ve tavrını koyar (Yani benim eÅimin yapamadıÄı Åeyler) Bize fazla karıÅılınca ailesine karıÅmamaları için müdahale eder. Velhasıl genel olarak benden yanadır. Ãocuklarını da seviyorum.Onları ilk tanıdıÄımda biri 2 diÄeri 4 yaÅındaydı. Åimdi ikisi de üniversite öÄrencisi , 20'li yaÅlarındalar. İkisi de düzgün çocuklar. DoÄruya doÄru, severim kerataları. Tek sevmediÄim görümcemin eÅi ama onu zaten hiç kimse sevmiyor. Geçimsiz ve ukala bir insan. HerÅeyi ben bilirim cinsinden.Neyse herkesle kötü olduÄuna göre demek ki problem onda.
İÅte sevgili blog,bunlar eÅimin ailesi. Onun tabiri ile kanları,canları ve hayatında ilk sırayı bizimle paylaÅanlar.
Dün oÄlunu çekiÅtirdim,bugün sıra ailesinde.
Kayınvalidem her zaman iÅini bilen,herÅeyi kendi isteÄi doÄrultusunda ama tatlı dille yaptıran biri.Yani birÅeyi yapmak istemesen bile o kadar tatlı ve rica ederek istiyor ki reddetmek çok zor hatta bazen ayıp oluyor. Ama öyle Åeyler yapıyor ki bazen kan beynime çıkıyor. ÃrneÄin, daha benim karakuzum 2-3 yaÅlarındayken görümcemin o zamanlar 9 ve 11 yaÅlarında olan çocuklarını da alır, Cuma akÅamından bize yatılı gelirlerdi. Ãstelik aynı Åehri bırakın aynı semt içindeyiz. Ev yürüme mesafesi ile 10 dakika tutmuyor. Sen torunlarını birlikte görmek istiyorsan al hepsini kendi evine , orada bak madem. Yok, burda tabi salak bir çenebaz var. Benim gelinimin eli çabuktur, marifetlidir diye gaz da ver. Evde 7 kiÅiye durmadan yemek piÅir, sofra kur, sofra kaldır, yatak yap, sabah onları topla. AkÅamları TV karÅısında çerez, meyve, çay servisi yap. Aslında amaç, çalıÅan kızını rahat ettirmek. Haftasonu onları eÅi ile baÅbaÅa bırakmak. Ama bizim özel hayatımız olamaz. Bir kere bizimkini alıp, onlara yatılı gitmedi. Zaten istese de ben bırakmazdım ya.
Kayınpederim ise eski zaman babası, tam bir despot. O parmaÄını ÅıklattıÄında biz onlara gitmeliyiz, bir daha Åıklatınca hep beraber tatil yapmalıyız. OÄlu bile onun anlayıÅsızlıÄından rahatsız. EÅim iÅi gereÄi hergün en az 200-300 km yol yapıyor. AkÅam 7.30 gibi evde oluyor. O saatte telefon. Hadi bize gelin. Ya, biz hafta içi pek dıÅarı çıkmak istemiyoruz. EÅ yorgun, çocuÄun dersler, sınavlar var. Tabi onlar emekli. Bütün gün evde canları sıkılıyor. Biz gidip lala paÅalık yapıcaz, onları eÄlendiricez. Hayır, ilginç olansa gittiÄimizde de son ses açık televizyon izleniyor. Ne muhabbet ne bir Åey. Sadece ben yine ayakta, çay servisinde. TV seyredecek olduktan sonra evim bana battı mı? Uzatır bacaÄımı rahat rahat seyrederim yani. OÄlu gelemeyiz falan deyince de buz gibi bir sesle "siz bilirsiniz" deyip telefonu çat diye yüzüne kapatır. Bi alıngan,bi alıngan yani..
Ve son olarak gelelim görümceme. Görümcem önceleri benim arkadaÅımdı. Daha sonra biz kardeÅi ile iÅleri ilerlettik. O nedenle onu hiç bir zaman görümce gibi göremedim. Hep arkadaÅım oldu. Gerçekten görümcemi severim. Birbirimizle dertleÅiriz. Anne-babasının hakkından iyi gelir. Olaylara objektif yaklaÅır ve onlara gereken cevapları verir. Anne-babası olmasına raÄmen her hafta sonu onlara gitmez. Biz ailece bir Åeyler yapacaÄız der ve tavrını koyar (Yani benim eÅimin yapamadıÄı Åeyler) Bize fazla karıÅılınca ailesine karıÅmamaları için müdahale eder. Velhasıl genel olarak benden yanadır. Ãocuklarını da seviyorum.Onları ilk tanıdıÄımda biri 2 diÄeri 4 yaÅındaydı. Åimdi ikisi de üniversite öÄrencisi , 20'li yaÅlarındalar. İkisi de düzgün çocuklar. DoÄruya doÄru, severim kerataları. Tek sevmediÄim görümcemin eÅi ama onu zaten hiç kimse sevmiyor. Geçimsiz ve ukala bir insan. HerÅeyi ben bilirim cinsinden.Neyse herkesle kötü olduÄuna göre demek ki problem onda.
İÅte sevgili blog,bunlar eÅimin ailesi. Onun tabiri ile kanları,canları ve hayatında ilk sırayı bizimle paylaÅanlar.
Cuma, Aralık 02, 2005
Kocasal Sorunlar
Sevgili blog,
ÃalıÅırken yıllarca kız arkadaÅlarla kocaları çekiÅtirdik.Åimdi bakıyorum, bloglar aleminde de bir koca sorunu,sorma gitsin.
Dün oÄlumla muhabbet ederken konu döndü dolaÅtı evliliÄe geldi(Kendileri 15 yaÅındalar) "Anne,sen neden babamla evlendin?Tamamen birbirinin tersi 2 insansınız ." dedi.
Bu soruya tek yanıtım var "AÅkın gözü kördür."
Ama o günkü duygularım da aÅk mıydı,Åimdi düÅününce emin olamıyorum.
EÅim,tek satır kitap okumaz,sinemaya ve tiyatroya gitmez, gitse de uyur ya da mızmızlanır. Hiçbir arkadaÅ dost toplantısı sevmez. Herkeste kusur bulur, beÄenmez, konuÅmaya deÄer bulmaz. Ama yalakalık yapmak için bayramda patronuna ille de gidelim diye ısrar eder.Ben de prensip olarak bu tür Åeyleri sevmediÄimden gitmem,her bayram cıngar çıkar.Klasik müzik onun için gıygıdıgıygıy'dır.Zaten tüm bunları "Benim hayat damarlarımdan biri kopuk" sözü ile ifade eder.
Biz evlenmeden önce tüm bu olumsuzluklar konusunda hem arkadaŠçevrem hem de ailem beni uyardı ama ben "Yok,ben onu deÄiÅtiririm" dedim ama o beni deÄiÅtirdi.Zevklerimi deÄil elbet ama bu dediÄim faaliyetlerin çoÄunu yapamıyarak bir yanım öldü.Zaten çalıÅırken haftaiçi akÅamları pek birÅey yapamıyor insan.O tek haftasonunda da mutlaka sevgili anne ve babacıÄı ziyaret edildi.Gidilmeyince kıyamet koparıldı,huzur sıfıra hatta eksilere indirildi. Ãekirdek aile olarak genellikle pek bir faaliyet yapılamadı.Hep onun sülalesi ile vakit geçirildi.Ha,neden bunları kabul ettin,sustun dersen, ne bileyim?Hep karÅımdakini üzmemek,eÅimin ailesine ve isteklerine saygı göstermek üzere eÄitildiÄimden hatta hala daha ailem "aman kızım,onlar büyük,isteklerine saygı göster" diye tembihlediÄinden ,gözüm biraz geç açıldı.Hala daha onları direkt olarak "ben bu hafta sonu gelmek istemiyorum" diye deÄil de "oÄlanın sınavı var,kursu var gibi " onları üzmeyecek bahanelerle reddediyorum.
Zamanla insan akıllanıyor ama bu arada hem kendi hem evliliÄi yıpranıyor. Kırılan Åeyler tamir olmuyor. Ne kadar yapıÅtırsan da en küçük darbede yeniden tuzla buz oluyor.
Ben kendime oÄlumla 2 kiÅilik bir dünya kurdum.Haftasonu oldu mu "oÄlanın sınavı "deyip onunla gitmiyorum.O,anneciÄi ve babacıÄını alıp yazlıklarına gidiyor.Emekli olduÄumdan haftaiçi sinema,tiyatro zevkimi gideriyorum. ArkadaÅlarımla buluÅuyorum. Günboyu istediÄim gibi kitap okuyorum ve bilgisayar baÅında oturuyorum. AkÅamları da yemekten sonra mutlaka bir dizi seyredip konuÅmayı en aza indirgiyorum.İliÅkimiz "Meyva yer misin?,Mısır patlatayım mı?" boyutunda.Aman,en güzeli.Hiç olmazsa huzurluyum. DidiÅ,didiÅ nereye kadar? Ãünkü didiÅtikten sonra uyuyamama, tam dalarken sıçrayarak uyanıp tekrar uyuyamama,sabahı sabah etme gibi dertlerim oluyordu.İnsan ister istemez kafasına takıyor.
Åimdi sen saÄ ,ben selamet.Gerçi o durmadan"Hiçbir Åey paylaÅmıyoruz.Artık seninle 2 çift laf edemiyoruz" diye yakınıyor ama .Eeee güzelim,bunu sen istedin.Hep bana rabbena olmuyo. PaylaÅmak dediÄin senin istediklerinin yapılması. Biraz da karÅı tarafın isteklerine saygı göstermeli insan. Hayat yalnız ana-baba ile geçmiyor. İnsan biraz yaÅıtları,arkadaÅları ile de görüÅmek istiyor. Ãekirdek aile olarak birÅeyler yapmak istiyor.Ama hala umudumu yitirmedim. Belki bir gün, ha?
Neyse,lafı çok uzattım.Dün akÅam galiba çok fazla dertli blog okudum, benim de dertlerim depreÅti. E bu adamın hiç iyi bir yanı yok mu diyeceksin.Var , var da, o da baÅka bir posta kalsın.
Sayfalarından öperim sevgili bloÄum.
Åimdilik hoÅçakal!
ÃalıÅırken yıllarca kız arkadaÅlarla kocaları çekiÅtirdik.Åimdi bakıyorum, bloglar aleminde de bir koca sorunu,sorma gitsin.
Dün oÄlumla muhabbet ederken konu döndü dolaÅtı evliliÄe geldi(Kendileri 15 yaÅındalar) "Anne,sen neden babamla evlendin?Tamamen birbirinin tersi 2 insansınız ." dedi.
Bu soruya tek yanıtım var "AÅkın gözü kördür."
Ama o günkü duygularım da aÅk mıydı,Åimdi düÅününce emin olamıyorum.
EÅim,tek satır kitap okumaz,sinemaya ve tiyatroya gitmez, gitse de uyur ya da mızmızlanır. Hiçbir arkadaÅ dost toplantısı sevmez. Herkeste kusur bulur, beÄenmez, konuÅmaya deÄer bulmaz. Ama yalakalık yapmak için bayramda patronuna ille de gidelim diye ısrar eder.Ben de prensip olarak bu tür Åeyleri sevmediÄimden gitmem,her bayram cıngar çıkar.Klasik müzik onun için gıygıdıgıygıy'dır.Zaten tüm bunları "Benim hayat damarlarımdan biri kopuk" sözü ile ifade eder.
Biz evlenmeden önce tüm bu olumsuzluklar konusunda hem arkadaŠçevrem hem de ailem beni uyardı ama ben "Yok,ben onu deÄiÅtiririm" dedim ama o beni deÄiÅtirdi.Zevklerimi deÄil elbet ama bu dediÄim faaliyetlerin çoÄunu yapamıyarak bir yanım öldü.Zaten çalıÅırken haftaiçi akÅamları pek birÅey yapamıyor insan.O tek haftasonunda da mutlaka sevgili anne ve babacıÄı ziyaret edildi.Gidilmeyince kıyamet koparıldı,huzur sıfıra hatta eksilere indirildi. Ãekirdek aile olarak genellikle pek bir faaliyet yapılamadı.Hep onun sülalesi ile vakit geçirildi.Ha,neden bunları kabul ettin,sustun dersen, ne bileyim?Hep karÅımdakini üzmemek,eÅimin ailesine ve isteklerine saygı göstermek üzere eÄitildiÄimden hatta hala daha ailem "aman kızım,onlar büyük,isteklerine saygı göster" diye tembihlediÄinden ,gözüm biraz geç açıldı.Hala daha onları direkt olarak "ben bu hafta sonu gelmek istemiyorum" diye deÄil de "oÄlanın sınavı var,kursu var gibi " onları üzmeyecek bahanelerle reddediyorum.
Zamanla insan akıllanıyor ama bu arada hem kendi hem evliliÄi yıpranıyor. Kırılan Åeyler tamir olmuyor. Ne kadar yapıÅtırsan da en küçük darbede yeniden tuzla buz oluyor.
Ben kendime oÄlumla 2 kiÅilik bir dünya kurdum.Haftasonu oldu mu "oÄlanın sınavı "deyip onunla gitmiyorum.O,anneciÄi ve babacıÄını alıp yazlıklarına gidiyor.Emekli olduÄumdan haftaiçi sinema,tiyatro zevkimi gideriyorum. ArkadaÅlarımla buluÅuyorum. Günboyu istediÄim gibi kitap okuyorum ve bilgisayar baÅında oturuyorum. AkÅamları da yemekten sonra mutlaka bir dizi seyredip konuÅmayı en aza indirgiyorum.İliÅkimiz "Meyva yer misin?,Mısır patlatayım mı?" boyutunda.Aman,en güzeli.Hiç olmazsa huzurluyum. DidiÅ,didiÅ nereye kadar? Ãünkü didiÅtikten sonra uyuyamama, tam dalarken sıçrayarak uyanıp tekrar uyuyamama,sabahı sabah etme gibi dertlerim oluyordu.İnsan ister istemez kafasına takıyor.
Åimdi sen saÄ ,ben selamet.Gerçi o durmadan"Hiçbir Åey paylaÅmıyoruz.Artık seninle 2 çift laf edemiyoruz" diye yakınıyor ama .Eeee güzelim,bunu sen istedin.Hep bana rabbena olmuyo. PaylaÅmak dediÄin senin istediklerinin yapılması. Biraz da karÅı tarafın isteklerine saygı göstermeli insan. Hayat yalnız ana-baba ile geçmiyor. İnsan biraz yaÅıtları,arkadaÅları ile de görüÅmek istiyor. Ãekirdek aile olarak birÅeyler yapmak istiyor.Ama hala umudumu yitirmedim. Belki bir gün, ha?
Neyse,lafı çok uzattım.Dün akÅam galiba çok fazla dertli blog okudum, benim de dertlerim depreÅti. E bu adamın hiç iyi bir yanı yok mu diyeceksin.Var , var da, o da baÅka bir posta kalsın.
Sayfalarından öperim sevgili bloÄum.
Åimdilik hoÅçakal!
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
