Salı, Aralık 07, 2010

Sonunda





Yıllardır kaçtığım dişçi koltuğuna oturdum. Bizde ailece bir dişçi fobisi var, baba tarafımda. Hepimiz çok mecbur kalmadıkça gitmeyiz. Ben en son 15 yaşımda gitmiştim. Bir türlü çıkamayan azılarım için. Daha sonra hamilelik sırasında kontrol ettirmiştim. Bir problem yoktu. Zaten dün dişçi de onu dedi. Demek düzenli fırçalamış ve dişlerinize iyi bakmışsınız ki bugüne dek problem yaşamamış ve bize gelmek zorunda kalmamışsınız. Böylece 33 sene sonra bir kez daha o koltuğa oturdum, hem de ne oturma. Aynı gün 3 dolgu birden yaptırdım. Çarşamba günü de son dolgum ve diş taşı temizliğim var. Gerçi çekilmesi gereken bir 20'lik dişim ve yine doldurulması gereken diğer 20'lik var ama bana bu kadar heyecan yeter, onları yılbaşı sonrasına bırakıyorum. Bu arada dişçi arkadaşlar, ne olur gücenmesinler dişçi diyorum diye. Tamam, biliyorum diş hekimisiniz ama dişçi lafı daha kolay ve pratik, üstelik yılların alışkanlığı. Yoksa sizi küçümsediğimden falan değil. Aman, yanlış anlaşılma olmasın.

Dün ev kredimizin son taksidini ödedik. Fek yazımızı talep ettik. Yazı gelince tapudan ipoteği de kaldırıcaz, yani artık evimiz bizim. Ben yıllardır söylerim; borç yiğidin kamçısıdır. Nasılsa bir şekilde ödeniyor. Sözüm özellikle gençlere. Çalışıyorsanız, mutlaka ya ev (ki ilk tercihimdir) ya da araba kredisine girin, mal sahibi olun. Borç olunca önce onu ödeyip, kalanla idare etmeyi öğreniyorsun. Öbür türlü elindekini avucundakini (büyük olasılıkla) çula çaputa yatırıyorsun. Onun da ertesi sezon modası geçiyor, sil baştan gardrop düzüyorsun. Gençken ve çalışırken para kolay kazanılıyor ve kolay harcanıyor. Yaş ilerledikçe insana para daha çok lazım oluyor. Neyse bu da bugünkü nasihat saatiydi, mesaj verildi, gelelim diğer konulara

Bugün temizlik yok, perşembe günü olacak. Bugünse bir arkadaşım öğle yemeğine geliyor. Akşam üzeri ise bana yakın bir hastanede şu an dizlerinden ameliyat olan başka bir arkadaşımın annesini ziyarete gideceğim. Allah şifa versin. Yarın diş dolgusu ve dünkü dişçi işinden dolayı ertelenen annemleri ziyaret var. Perşembe temizlik ve belki halama ziyaret, cuma ise bir başka arkadaşımla Pasaport tarafında buluşma.

Bu arada havalar soğumaya başladı İzmir'de. Özellikle rüzgar sert esiyor ve üşütüyor. Eh, Aralık'ın 7'si olmuş biz hala kış görmemişi. Bu havalar normal yani.

Herkese sağlıklı günler.

Not: Foto, get.ty ima. ges'dan.

Cuma, Aralık 03, 2010

Kış?

Bugün 3 Aralık (Demirbank hayırlı günler diler, demeyeceğim işte) yani kışın 3. günündeyiz ama hala yazı yaşıyoruz. Hala ısınmak için herhangi bir şey yakmıyoruz. Penyelerle dolaşıyoruz( en azından İzmir'de öyle), hava 22-25 derece arasında değişiyor, güneşli yerler yakıyor, hala gölge arıyoruz. Avrupa donuyor, bizse hala yazı bitiremedik. Şikayetçi falan değilim, yalnızca durum saptaması yapıyorum, o kadar:)

Dün arkadaşlarım bendelerdi. 10 kişiydik. Neşeli, kahkahalı, bol muhabbetli bir gündü. Menümüz 3 adetle sınırlı olduğundan kısır, tiramisu ve patatesli kek yaptım. Her birimizde kolestrol, tansiyon, şeker, kilo gibi sorunlardan biri mutlaka var. Geçmiş yıllardaki toplantılarımızda olay 7-8 çeşide çıkınca buna dur dedik, daha doğrusu Serap dedi, biz de ona uyduk. İyi de oldu:))

Akşam o koşuşturmanın üzerine kocamın F.oça'dan gelirken getirdiği 3 kilo polikeyi (yani turp otunun Fo.çacası) ayıkla, yıka, haşla. Türkan'a zor yetiştim.

Oğluşumun elindeki dikişler önceki gün alınacaktı. Ama açılınca dikişlerin iyi yapılmadığı ve kesik yerin hiç kaynamadığı görüldü. Eski dikişler alındı, bu kez 6 dikiş (önceki 4 dikişti) atıldı, yine bir 10 gün beklemedeyiz. İlk dikişi atan da doktordu ama demek doktor var doktorcuk var.

Şimdi bu güzel havadan yararlanmak için Kar.şıyaka'ya doğru bir yürüyüp gelicem. Çenebaz kaçar...

Pazartesi, Kasım 29, 2010

Yeni Yıl


Bu yıl yeni yıl moduna erken girdim, bundan blok da nasibini aldı. Önümüzdeki hafta sonu da ağacımızı süslerim, ışıklarını yakarım, ev de aynı moda girer:))

Oğlumun vizeleri bitti ama eli hala sarılı. Pazartesi ya da salı günü dikişler alınacak. Öbür hafta da ehliyet kursuna başlıyor oğlum. Allahtan direksiyon sınavı Ocak içinde de eli düzelir o zamana kadar.

Geçen hafta çarşamba günü rahmetli kayınpederimin ölüm yıl dönümüydü. Kayınvalidem evde mevlüt okuttu. Öyle arzu etmiş, tavuk-pilav yapmış, aşure yapmış, tabi bi de mevlütlerin olmazsa olmazı şerbet. Misafirler gittikten sonra bizler yine çekirdek kadro (görümcemler, biz ve diğer kuzenler) olarak akşam yemeğine de kaldık. 14 kişiydik. O gün epey yorulduk hepimiz.

Perşembe günü de küçük bir operasyon geçiren halamı ziyarete hastaneye gittim. Operasyon ufak falan ama yine de 2 gece yattı hastanede. Yarın da evine gideceğim. Giderken yemek yapıp götürmek istiyorum ama sulu şeyler olmaz. Herhalde ben de hem taşıması kolay hem de yemesi güzel diye tavuk- pilav yapıcam, bir de kek yapmak istiyorum. Oradan da anneme geçerim.

Cumartesi günü bir arkadaş toplantısındaydım. Uzun süredir görmediğim arkadaşlarla toplanmak güzeldi, epey muhabbet ettik.

Perşembe günü emekli bankacılar toplantımız var, bu kez bende toplantı. Menü kafamda oluştu gibi. Salı günü eksik malzemelerimi alıcam.

Vakit epey geç olmuş, hatta Pazartesi olmuş bile:)) Herkese iyi haftalar, sendromsuz Pazartesiler.

Pazar, Kasım 21, 2010

5 YIL

18 Kasım'da bloğum 5 yaşını bitirmiş. Bayram hayhuyu içinde unutmuşum. Bugün farkına vardım. Nice yıllara sevgili bloğum:))

Not:Foto, (görüldüğü üzere) getty images'den.

Cumartesi, Kasım 20, 2010

Bayram da Bitti

Bayram, bayram dedik, o da bitti. Bayramın ilk günü sabah daha kahvaltı ederken(dahamız 11 ama) kuzenler geldi. Meğer aşağıdaki teyzeye gelmişler, onlar da kabristan ziyaretinde olduklarından bulamamışlar, bize çıktılar. Ailede en küçük olduğumuzdan, bayramlarda hep biz gezeriz, bize kimse gelmez diye evde ne tatlı var ne çikolata. Hemen kahve yaptım, evdeki kare çikolatayı da kırıp verdim:)) Sonra teyze ve k.valide evlerine geldiklerinden hep birlikte alt kata indik, görümcem de geldi. Topluca bayramlaştık. Sonra biz de kabristana gittik. Oradan da benim annemlere geçtik. Annemlerde öğlen yemeği yedik. Sonra su börekli, baklavalı çay faslı yaptık. Zaten akşam oldu. O gece eşimin Ankara'daki kuzeni İzmir'e geldi ama çok geç (gece 12 gibi) olduğundan ancak ertesi gün görüşebildik.

2.gün, benim iki halamı ziyaret ettik, Ankara'dan gelen kuzenle görüşmek için oradan kuzene geçtik. Kuzende ertesi gün hep birlikte Şirince'ye gitmeye karar verdik. Bayramın 3.günü İzmir'i seller götürürken biz günlük güneşlik bir havada gezi yaptık. Aşağıda Şirince resimleri var.



Her yer böyle dimdik yokuş. Ayağına güvenen gelsin buralara. Bir de bayram nedeni ile çok kalabalık olduğundan arabaları bile Şirince'nin dışında, tepelerde bir yerlere park ettirdiler. Hep yürüdük, çok yürüdük.


Malum Şirince=Şarap. Yer gök şaraptı. Her tür şarabı tattık. Ben en çok beyaz ve sıcak şarapları beğendim. Sabah sadece atıştırıp çıktığımızdan önce kahvaltı ettik. Gözlemeler çok çeşitliydi. Kıymalı, patatesli, patlıcanlı, otlu, vs. Hepsinden ortaya söyledik. Nefis tavşan kanı çaylar eşliğinde yedik onları. Kalkmamıza yakın taze keşkeş çıktığını söylediler. Ben ilk kez tattım keşkeği. Fena değil. Ama olmazsa olmaz listeme girecek bir yemek değil. Hani bir daha ömür boyu yemesem aramam. Neyse , bunu da tatmış olduk. Yoldan mandalinlerimizi de aldık. Tüm yol mandalin ve ayva bahçeleri ile dolu. Bahçe sahipleri mandalin almak istediğinizde kovaları size veriyorlar, gir bahçeye kendin topla diyorlar. Siz de elcağzınızla istediğiniz mandalinleri topluyorsunuz.
Oradan Dilek yarımadasını ucundaki Karina'ya geçtik. Aslında Domatia köyüne de (eski Rum köyü) gidecektik ama Şirince'de fazla kalınca oraya zaman yetmedi, malum hava artık erken kararıyor. Karina resmen yolun sonu, yol orada bitiyor. Alt resimde yolun sonunu görüyorsunuz, devamı yok. Resmi de oturduğumuz restorandan çektim. Yalnız manzara süper, ortalık dingin, huzur dolu bir sessizlik var. Önümüz derya deniz, kısacası yer olarak çok güzeldi.Izgara levrekler de muhteşemdi. Her biri yarımışar kilo vardı. Salata, kalamar ve buz gibi beyaz şarapla iyi gitti:))
Karina'da güneşi de batırdık. Hava da limonata gibi, ceket bile giymeden tek bir bluzla oturabildik.

4. gün hem benim hem de eşimin yengelerimizi ziyaret ettik. İkimizin de amcası vefat etti. Bizi görünce çok mutlu oldular. Bayram hayırlısı ile bitti derken dün gece oğlum ampul değiştirirken güç denemesi yapmış,ampul elinde kırıldı. Sağ elinin baş parmağının iç kısmı bayağı derin ve uzun kesildi. Hemen hastaneye gittik, dikiş atıldı, tetanos aşısı yapıldı. Bununla gelmiş geçmiş olsun dedik. Pazartesi sınavları da başlıyor ama allahtan elini kullanabilecek, tabii sargılı olarak.

Uzun bir tatil de böyle geçti. Yarın herkes bende, kahvaltıda olacak. 12 kişiyiz. Bal-kaymaklı, sucuklu-yumurtalı güzel bir kahvaltı. Sülaledeki herkes boğazlı olunca durmadan yemek yemişiz, yemek yazmışım. Herkese şimdiden iyi bir hafta olsun. Bilirim uzun tatillerden dönüşlerde iş çekilmez olur, pazartesi allah hepinize kolaylık versin.

Pazartesi, Kasım 15, 2010

İyi Bayramlar

Herkese sevdikleri ile birlikte mutluluk, sağlık, huzur dolu nice bayramlar dilerim.

Perşembe, Ekim 28, 2010

Çifte Kutlama


Yarın, her yıl olduğu gibi bizde çifte kutlama var. Hem Cumhuriyetimiz 87 yaşına basacak, hem de canım babam 77 yaşına:))) Babam Cumhuriyetin 10.yılında doğmuş. Her zaman benim doğuşum ne şenliklerle kutlanmış diye bize takılır. Tabi, cumhuriyet bayramında doğduğu için de adı;Cumhur:)) Cumhuriyetimize de , canım babama da nice yıllar diliyorum.

Not: Foto, Pastacı'nın eski bir postundan. Sanırım resmi kullanmama kızmaz. Hem Cumhuriyet'i hem de doğumgününü simgeleyen bir resim olduğundan çok beğendim.

Çarşamba, Ekim 27, 2010

Dün

Dün bi hamaratlık,bi hamaratlık, sormayın gitsin. Sabahtan temizlik vardı. Neyse o iş bitince önce Serap'ın tarifine göre sütlaç ki tek sevdiğim sütlü tatlıdır ve oğlum için pudingli kek. Ama bu kez puding yerine supangle koydum, böylece kakao tadı daha yoğun oldu. Biraz da dövülmüş ceviz ekledim içine. Sütlacın üstünde tarçın yok, çünkü o da bir başka sevmediğim şey. Aslında mızmız değilimdir ama sevmediklerim arka arkaya geldi bu yazıda. Ha, mecbur kalırsam yerim, gıkım çıkmaz da pek severek yememiş olurum.

Bu aralar pek negatifim. Daha doğrusu maymunun gözü açıldı da o yüzden. Bir kaç olayı arka arkaya anlatayım, haklı mıyım, haksız mıyım, siz karar verin, lütfen tarafsız olun ve gerçek duygularınızı yazın bana.

İnsanlarla kötü olmayı asla istemem. O yüzden toleransım çok yüksektir. Çoğu şeye aldırış etmem, karşımdakine anlayış gösteririm. Ama insanlar böyle yapınca seni salak sanıyorlar.

Birinci olay, bir arkadaşımın kızı yazın evlendi. Herkes yazın tatilde olduğundan kimse katılamadı. O yüzden hediye işi de Eylül'e kaldı. Eylül ayında bir arkadaş(ki kendisi bu konularda sürekli organizatördür) hemen para topladı, hediye alındı, arkadaşa gittik, hediyemizi verdik. Sonra bu arkadaşlar yeni gelin kızımızın evine hep birlikte gitmişler. Biz grupta 9 kişi var. Bunların 7'si gitmiş, biz 2 arkadaş aranmadık bile. Ve ben bunu ilk toplantımızda konuşmalar sırasında öğrendim. Aaa, siz S.'nin kızına mı gittiniz? deyince bunlar laf çevirip, işte öyle aniden karar verdik, vırt zırt kıvırmaya başladılar. Ben toplantının tadı kaçmasın diye işi uzatmadım ama bozuldum. Para verileceği zaman hemen aranıyoruz, toplanılacağı zaman akıllarına bile gelmiyoruz. Arkadaşlık bu mudur?

İkinci olaysa apartmanda oldu. Zaten bizim apt.da kimse birbirine gidip gelmez, yalnızca asansörde, kapıda karşılaşınca merhaba, nasılsınız, o kadar. Geçenlerde biri kalorifer için mazot almış, merdivenler, arka bahçeye çıkılan oda gibi yer, asansörün içi ve asansöre binenlerin ayaklarına bulaştığından tüm merdivenler mazot içinde. Apartmanın içinde kokudan durulmuyor. Ben de yönetici hanımı aradım. Apt.içinin mazot içinde kaldığını, mümkünse merdivenleri yıkayan kadını bugün göndermesini söyledim. Çünkü merdivenleri yıkayan hanım, onun dairede çaycılık yapıyor. O da öğle tatilinde gönderdi. Ben kimin mazot aldığını bilmediğimden bu konu ile ilgili ne isim verdim ne bişey. Zaten apt.da doğal gazı olan biz, yönetici, bi de eşimin teyzesi var. Kalan 5 kişiden herhangi biri olabilir, asla bilmeden suçlamam. Neyse merdivenler yıkanırken olayın faili olan daire çok bozulmuş, çünkü yöneticinin kiracısı. Niye şikayet ediyorlar, ben zaten kendi kadınımı çağırıp temizletecektim, bu zaten mazot, yarına kadar uçardı filan diye epey söylenmiş. Sanırım yönetici benim aradığımı söylemiş ki bana trip atıyor. Gerçi yönetici "şikayet değil ki, ne güzel duyarlı davrandılar, haber verdiler, zaten kadın perşembeleri geliyor, salıdan merdivenler temizlenmiş oldu" dese de çok bozulmuş hanımefendi.

Neyse, daha da var bozulduğum şeyler ama yazmak istemiyorum, yazarken bile sinirlerim bozuluyor. Gittiği yere kadar...


Pazar, Ekim 24, 2010

Eski Dostlar

Geçen gün kitaplığı kurcalarken birden eski dostlarıma rastladım. Uzun süredir bakmadığım çocukluk kitaplarım. Bu ikisini bana eniştem (büyük halamın eşi) hediye etmişti. Daha doğrusu kızlarına almış, onlar okumuş, kütüphanelerinde duruyordu. Bir gün onlara kalmaya gittiğimde benim kitaplarla çok ilgilendiğimi gören eniştem bana vermişti bunları. Bir de "Bilgi Çantası" diye bir kaç ciltten oluşan bir ansiklopedi ama fotoğraflı, çizimli falan inanılmaz güzel bir şeydi. Maalesef yıllar içinde onu kaybettim. Ama bunlara rastlayınca resimleyeyim dedim.




Bu Jack London'ın Kurt Kanı kitabının basım tarihi, benden 7 yaş büyük:)) Bu arada o zamanlar logodaki kızın ben olduğumu sanırdım. Çünkü o zamanlar hemen her kız çocuğunda olduğu gibi benim saçımda da o koca beyaz kurdeleden vardı:))


Bu ise Duygulu Dostlar kitabının basım tarihi. Bu da benden 1 yaş büyük:)) Bu kitapta hayvanlarla ilgili gerçekten çok duygulu öyküler var


Bunlarda Armağan Çocuk Klasiklerinden çıkmış ve üst kapak kağıtları bile duran kitaplarım. 4 tane de kapaksız ama ciltleri sağlam olanlar vardı, artık onları çekmedim. Bunlar benden küçük:)) Genellikle 70'li yıllarda yayınlanmış kitaplar.


Bizim dönemimizde her çocuğun okuduğu meşhur Çocuk Kalbi kitabı. Bu kitabı bana annem sınıf geçme hediyesi olarak almıştı, sanırım 4'den 5'e. Bakın, alt resimde de benim o zamanlar düştüğüm not var. Altına adımı-soyadımı da yazmışım, o kısmı stickerla sansürledim:)) 10 yaşındaki Çenebazın yazısı, pek kötüymüş(Sanki şimdi süper)


O gün biraz nostalji yaptım, eski kitap kokusunu içime çektim, mutlu oldum ve sizlerle de paylaşmak istedim. Sizler de varsa kütüphanenizin kenarında köşesinde böyle unutulmuş eski çocukluk kitaplarınız, onları bulun , eski günleri hatırlayıp mutlu mutlu gülün ve isterseniz bizlerle paylaşın.

Cuma, Ekim 22, 2010

TV8 ve Filmler

Bu hafta sonu TV8'de cuma, cumartesi ve pazar günleri saat 21.15'de hep tv'de ilk kez gösterilecek çok güzel filmler var. Bu akşam Aşk ve Gurur, yarın akşam Çevirmen ve pazar akşamı da Jarhead filmi var.( Malum artık Behzat Ç., pazartesi akşamları saat 20'ye alındığından pazar akşamları film izleyebilirim) Kaçıranlara, daha önce izlemeyenlere duyurulur:)

Çarşamba, Ekim 20, 2010

Öyle bir Geçer Zaman ki



Bu dizi, favori dizim ve pek çok kişi gibi benim de bu dizideki favorim Osman. İyi de dünkü bölümde Berrinle Ahmet hastaneden çıktılar, ana , Ahmet'in saçlar fönlü. Yönetmenim, devrimci adam saç fönler mi? Yapma allah aşkına. Üstelik 60'lı yıllar. Neyse, o kadar kusur kadı kızında da olur dedim, yuttum ve zevkle izledim yine:)) Bir de Mete'yi oynayan çocuk Beren Saat'in oynadığı Pa.tos R.olls reklamında hani "hüüp" diye Beren'i çeken çocukmuş, dün gece dikkatimi çektim birden. Belki herkes biliyordur da ben Amerika'yı yeniden keşfetmişimdir:))

Geçen postta yazdığım turşuyu açtım, kütür kütür olmuş, etli nohutun yanında afiyetle yedik. Pazar günü de 2 küçük kavanoz lahana turşusu yaptım. Bakalım onlar da bir şeye benzeyecek mi?

İzmir 2 gün yağmura teslimdi. Pazartesi çok yağmur olunca annemlere dün gittim. Bostanlı çarşıdaki dükkanların çoğunu su basmıştı. Belediye gelmiş, tüm dükkanlardaki sular pompalarla tahliye ediliyordu. En çok kitapçıya üzüldüm:(( Dün ise günlük güneşlik bir gündü. Annemlerde çayımızı balkonda içtik, o derece.

Bugün Bospa günü. Yağmur yağmazsa gitmek istiyorum. Hava gene kapalı.Evde temizlik var bu arada. Bir de tutulması gereken kek sözüm. Çok üşendim. Bütün günü b.sayar başında pinekleyerek geçirmek istiyorum.


Dip Not: Pazar dönüşü kekten vazgeçip, Serapçığımın kurabiyesinden yaptım. (Bakınız; üstteki foto) Çok da bereketli oldu. 30 küsur tane çıktı. Yalnız bana tadı biraz az geldi, programa ilaveten üzerine pudra şekeri serptim. Bence böyle de güzel oldu.

Cuma, Ekim 01, 2010

Limon mu, Sirke mi?


Bunlar benim hayatta ilk kez kurduğum turşular, bakalım neye benzeyecekler. Okuduğum blogların bir kısmında kış hazırlıkları son sürat gidiyor. Valla, ne anamda gördüm ben, ne de sonradan öğrendim. Zaten okul, iş hayatı derken böyle ince işlere giremiyordum.Emeklilikten sonra yani 42 yıldan sonra azıcık kadınlık yapayım dedim. Gerçi karar vermekle harekete geçmek arasında bir 6 yıl olmuş ama çaktırmayın artık:))Bunun tarhanası var, makarnası, salçası var. Ama en kolayı turşu kurmak. Çarşamba günü pazarda da kütür kütür minicik salatalıkları görünce dayanamadım 2 kilo aldım. Hatta yanımdaki hanım abarttı 7 kilo aldı, herhalde yatıp kalkıp turşu yiyorlar:)) Velakin kadın olmak o kadar da kolay değilmiş çünkü serde tembeloşkalık da var:)) Ama artık benim gibileri de düşünmüşler, baktım markette hazır turşu suları var. Bakınız aşağıdaki resim;




Aldım sevgili Fersan Turşu Yap'ı, salatalıkları kendi cam kavanozlarıma yerleştirdim, içlerine 7-8 diş sarımsak, üzerine dereotu ve maydanoz koyup, turşu yapla ağzına kadar doldurdum. Kapaklarını kapatıp mutfak dolabına, gölge bir yere kaldırdım. 20 gün sonra yazarım sonucu, inşallah beni utandırmazlar. Bu kadar turşu muhabbeti üzerine rahmetli Adile Naşit'le Münir Özkul'u ve onların sımsıcak filmi "Neşeli Günler"i de anmadan olmaz...


Bu börekçik de benim meşhur tava böreğim. Canım çok börek istediğinde hemen 2 yufka ile yapıyorum, o pişene kadar çay da oluyor. Karnım acıktı ya bu kadar yemek mevzusu yazınca.
Herkese iyi hafta sonları...

Çarşamba, Eylül 22, 2010

Daha Dur....

Dünkü olaylardan bazıları;
1)Beyoğlu'nda 2 ayrı sanat galerisi açılışında içki içiliyor diye 30 kişi her 2 galeriye de taşlı sopalı saldırıda bulunuyor. İnsanlar ve sanatçılar yaralanıyor, galeriler ve eserler zarar görüyor.
2)Ankara'da polis parkta oturan bir sürü genci uygunsuz oturuyorsunuz diye toplayıp, haklarında tutanak tutuyor.
3)TRT'te Ajda Pekkan ve Ziynet Sali'nin konser görüntüleri verilirken dekolteleri buzlanarak gösteriliyor. (Ben bunu uydudan yayın yapan Afgan TV'de gördüm bir tek.)

Teşekkürler %52 :(((((((

Pazartesi, Eylül 20, 2010

Yaşlanmak?

Bugün sabah yaşlandığıma kanaat getirim artık. Aynı anneanneme benzedim. Uykularım azaldı çünkü. Ne kadar geç yatarsam o kadar erken kalkıyorum. Dün gece 2.30-3 arası daha yatağa yeni girmiştim, üstelik hemen de uyuyamadım. Sabah 7'de sanki beni dürttüler, uyandım. Sağa dön, sola dön, uyumaya çalıştım ama yok, olmadı, uyku tutmadı. Bu durumda herkese günaydın:))

Cumartesi, Eylül 18, 2010

Dizi, Kitap, Tv

Biraz ortaya karışık yazmak istedim. Bu aralar 2 kitap aldım. Biri favori yazarlarımdan Oya Baydar'ın "Savaş Çağı, umut çağı" kitabıydı. 68'leri ve 68'lileri sevdiğimden bir solukta okuduğum güzel bir kitaptı. Diğer kitap ise Orhan Pamuk'un "Manzaradan Parçalar"ı. Bu kitabın da güzel tarafı bağımsız bölümlerden oluşması. Beğendiğim başlığa göre bir ordan bir burdan okuyorum kitabı.
Gelelim televizyona. Pazartesi akşamları TRT'de "Elde Var Hayat" diye bir dizi var. Bana çok sıcak bir dizi geldi ama genelde o gece bir şey oluyor seyredemiyorum. Ben de birkaç akşam sonra b.sayardan izliyorum, öneririm. Hem araya reklam da girmiyor, iyi oluyor."Çocuklar Duymasın" beni güldürüyor. "Bitmeyen Şarkı'yı" sevdim, yok yok Bülent İnal'ın yakışıklılığının bunda hiç bir payı yok:)) Bir de yeni başlayan" Öyle Bir Geçer Zaman ki" var. O da iyi bir dizi, en azından ben zevkle izledim. Dizi 60'larda başladı, tam benim doğduğum yıllar, biraz da o yüzden çekici geldi. Şimdilik bana bu kadar dizi yeter, arada film falan da izlemek lazım, her geceyi dizi ile doldurmak istemiyorum. Gerçi artık b.sayardan kaçırdığınız her diziyi ve her bölümü bulup izleyebiliyorsunuz. Yaşasın teknoloci:))
Bi de itiraf ediyorum "Survivor"ı izledim ve şu anda da hem yazıyorum hem de izliyorum finali. Ben Merveciyim, kadın dayanışması. Ayrıca herkesin dediği gibi İhsan sinsi geldi bana da. Henüz sonuçlanmadı, inşallah Merve kazanır. Sırf destek olmak için Merve'ye hem benim hem de eşimin cebinden oy attım, ay çok utandım valla. Sen orda entel, dantel kitap okudum falan de, sonra da eyooo Merve'ye oy at, yuh olsun bana:))

Dip Not: Yarışma şimdi bitti, Merve kazandıııııııı...

Pazar, Eylül 12, 2010

:(((((((((((((


Referandum sonuçlarının açıklanması ile birlikte ruh durumum aynen yukarıdaki gibidir. Daha fazla bi şey yazmak bile istemiyorum:((((

Çarşamba, Eylül 08, 2010

Bayramınız Kutlu Olsun

Herkese iyi bayramlar diliyorum. Mutlulukla , sağlıkla nice bayramlara.... Ağzınızın tadı hiç bozulmasın.

Cuma, Eylül 03, 2010

Zaman

Burada her şey, zaman bile farklı sanki. Bakmayın bu saatte yazdığıma, bugün biraz erken kalktım, 10.15 gibi:))) Diğer zamanlar 11.30'u buluyor kalkmam. Çocuklarsa 12.30 gibi kalkıyor. Kahvaltı saat 1'de. Ardından deniz ya da havuz ki tembellikten daha çok havuzu tercih ediyoruz, yaklaşık 10 adım mesafede eve. Eve gel, duş al.Saat 5 gibi ya çay ve kek-poğaça gibi bi şeyler ya da basit bir öğle yemeği, makarna ya da zeytinyağlı gibi tek bir çeşit yemek. Sonra bazen çocuklar havuz sefasına geri dönüyorlar. Akşam için genelde et-balık gibi bir şey , yanına bir zeytinyağlı, salata, makarna ya da pilav. Sonra Çeşme'ye dolaşmaya. Bazen de Çeşme'de kumru, döner, gözleme falan gibi bir şeyler atıştırıyoruz. Akşam eve dönüş, ben mutlaka saat 00.30'daki TNT'de Life dizisini seyrediyorum. Saat 1'den sonra da dizinin bitiş saatine göre yatıyorum. Eşim zaten yatmış oluyor. Çocuklar o saatten sonra internetten indirdikleri filmi seyredip 3-4 gibi yatıyorlar. Böyle bir gevşeme hali, adam sendecilik. Ama pazartesi İzmir yolları görünüyor ve bayram telaşı var. Gerçi bize gelen olmuyor henüz, hala genç kategorisinden biz hep ziyaret eden taraf oluyoruz ama gene de ne zamandır eve yoktuk, evi .ok götürüyor, temizlik yaptırmak lazım. Salı temizlik var, o gün K.ılıçdar.oğlu'nun İz.mir mitingi de var, gitmek istiyorum. Bu araya bir de anne-baba ziyareti sıkıştırmam lazım. Zaman burada ne kadar yavaş işliyorsa, İz.mir'de o kadar hızlı. 24 saat yetmiyor.

Havalar soğuduğundan beri buranın da tadı açtı gerçi. Çoğu aile yazlığı kapatıp evine döndü. Rüzgar var ve hava oldukça serin. Geceleri pike üstüne yatak örtüsünü de çekmeye başladık. Ama biz henüz evi kapatmayı düşünmüyoruz. Oğlanın okulu bu ayın 27'sinde. Belki bayram sonrası bir kaç günlüğüne geliriz yine. Ekim'e doğru kapatırım evi. Kapatmak dediğim de tüm erzağı eve getirmek, halıları kaldırmak, çekmeceleri (rutubete karşı) yarı açık bırakmak, elektrikleri kesmek falan. Acelesi yok, yaparız bir gün:))

Bugün cuma, herkese iyi hafta sonları...

Cuma, Ağustos 27, 2010

Plastik Kapak Projesi

Gamzeli Anne'nin bloğundan aynen alıntılıyorum, sanırım bu konuda bana anlayış gösterecektir.

"Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi öğrencilerinden bir grup, Fakülte yönetimine başvurdular ve İstanbul Ataşehir Belediyesinin düzenlediği "Plastik kapakları toplayarak ihtiyaç sahibi vatandaşlarımıza birer engelli arabası kampanyasına katılmak istediklerini söylediler ve
"Yönetimden destek bekliyoruz" dediler.
Kampanyanın adı "Teker teker kapakları toplayalım adım adım engelleri aşalım"
***
İşte bu aşamada, Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dekan yardımcısı Prof. Dr. Nurselen Toygar'a kampanya ile ilgili gelişmeleri sordum.
Prof. Toygar" Öğrencilerimizin istedikleri desteği sonuna kadar vereceğiz. Kampanyamızı duyurmak için İngilizce ve Türkçe olarak bir facebook sayfası oluşturduk. Bu facebook sayfamız Türkiye'de Hollanda'da Amerika'da İngiltere'de Fransa'da ve diğer yabancı ülkelerde oldukça ilgi gördü" yanıtını verdi.
***
Kampanya ile ilgili afişler ve broşürler bastırıldı. Diğer üniversitelere, ilköğretim ve ortaöğretim Okullarına özel ve resmi kurumlara ulaşıldı.
Bu kampanyanın ulaştığı kişilerde oluşan duyarlılık heyecan ve destek isteği halkımızın, kurumlarımızın toplumsal çok önemli bir sorun olan engelli vatandaşlarımızın gereksinimlerinin karşılanması konusunda ne kadar duyarlı olduklarını gösteriyor.
Prof. Nurselen Toygar'dan bir açıklama daha...
"Bu kampanya kapsamında 250 Kg. plastik kapağa 1 engelli arabası, bir ton kapağa 4 engelli arabası verilecek.. Kampanya 30 Eylül 2010 tarihine kadar devam edecek."
İletişim Adresi: Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Bornova-İZMİR Tel No: 0 232- 388 64 32 begin_of_the_skype_highlighting 0 232- 388 64 32 end_of_the_skype_highlighting / 2 Kurul İşleri : 0 232- 388 11 07 begin_of_the_skype_highlighting 0 232- 388 11 07 end_of_the_skype_highlighting

Neden Plastik Kapak: Herkesin kullandığı ambalajlarda bulunduğundan ve kolay toplanabildiği için plastik kapaklar tercih edilmiştir.

Hangi Kapaklar Kampanya Kapsamında: Plastik kapak olmalı, renk ve büyüklük önemli değil.

Kampanya Tarihleri: Kampanyamız 22.04.2010 - 30.09.2010 tarihleri arasındadır.

Toplanan Kapaklar Nereye Teslim Edilecek: Topladığınız plastik kapakları Ataşehir Belediyesi Çevre Koruma ve Kontrol Müdürlüğüne getirebilirsiniz. Ulaştıramadığınız kapaklar için 0216 570 50 99 begin_of_the_skype_highlighting 0216 570 50 99 end_of_the_skype_highlighting nolu Alo Çevre Hattından bilgi alabilirsiniz.

Kaç Kapağa Kaç Tekerlekli Sandalye Alınabilir: Yaklaşık 250 kg Plastik kapak ile 1 tekerlekli sandalye alınabilmektedir."

Ayrıca daha ayrıntılı bilgi almak için http://www.engellilersitesi.com/haber/6550-yasam-sise-kapaklari-engelliler-icin-umut-oluyor.html

Ben , bazı yerlerde bu kampanya için topladığınız kapakları alan yerler gördüm. Böylece tek tek ulaştırmak yerine toplu olarak ulaştırılacak, kolaylık olur. Bu yaz sıcaklarında deli gibi su tüketirken kapakları lütfen atmayın, biriktirin. Bizim de bir katkımız olsun. Hele bloğunuzda duyurursanız daha da iyi olur.

Pazartesi, Ağustos 23, 2010

Kitapkolik

Kitapkolik sitesi bir yarışma düzenlemiş. Katılım koşulları çok basit, siteye link verip bunu onlara bildirmek. Kitap kurtları, haydi işbaşına.