Tatiller benim b.sayardan zorunlu olarak uzaklaşmama neden oluyor. Biraz oğlumdan fırsat bulamamak, biraz da gelen gidenle ilgilenmekten b.sayara ayıracak zaman bulamıyorum. Geçen hafta pazartesiden başlıyayım;
Pazartesi bir önceki postta yazdığım gibi kardeşimle birlikteydik. 2 gece bende kaldı. Her gece saat 2'lere 3'lere kadar oturup muhabbet ettik. Dolayısıyla da sabahları geç kalktık. Geç bir kahvaltıdan sonra salı günü büyük ve ortanca halalarımıza, çarşamba günü ise en küçük halamıza gittik. Hepsi çok mutlu oldular kardeşimi görünce. Yaza da gelicek kardeşim ama genelde o zaman pek İzmir'de kalmıyorlar. Geldiklerinin ertesi günü hemen Çeşme'ye bizim yazlığa gidiyorlar. Zaten eşi işi nedeni ile 1 hafta kalabiliyor. Yani akrabalarla görüşemiyorlar pek yazın. Neyse, çarşamba günü halamdan çıkışta kardeşim bir arkadaşını ziyarete gitti. Ben de anneme geçtim, akşam yemeği için bizi çağırmıştı. Kardeşim ertesi gün gideceği için son bir akşam daha birlikte olalım demiş. Perşembe günü ise akşamüzeri kardeşim İstanbul'a döndü. Tabi, hemen bir mahzunluk çöküyor insanın üzerine. Buna da şükür. Artık inşallah yaza. Hem o zaman yeğenimi de görücem.
Cuma günü ben bir arkadaşımla buluştum. Önce yemek yedik, sonra bir yerlerde oturduk. O kahve içti, bense yeşil çay(Starbuckslar bence çay seçeneklerini de arttırmalılar).Güzel neşeli bir gündü.
Cumartesi günü evden dışarı çıkmadım. Çünkü haftaiçi o kadar çok koşuşturdum ki bir gün evde yayılmak istedim. O gün evin içinde yedik, içtik, tv seyrettik, kısaca tembellik ettik. Gerçi ben okulların açılması şerefine(!) yine 5 gömlek ütüleme moduna girdim, biraz ütü yaptım. Pazar günü de akşamüzeri saat 4 gibi çıkıp k.valideye uğradık. Giderken börek, kurabiye aldık. Gidince çay demledik. Oğlum da kurs dönüşü oraya geldi. 1-2 saat kadar oturduk. Sonrası malum, pazar modu.
Bugün de sabahtan eşim işe, oğlum okula ve ben doooğru b.sayar başına. Daha kahvaltı bile etmedim ama çayımı demledim. Son noktayı koyayım, hemen kahvaltı tepsimi alıp b.sayardan gazeteleri okumaya başlıycam.
Herkese iyi haftalar, çocukları okula başlayan tüm blogger annelerin gözü aydın, blogger öğretmenlerimize de allah kolaylık versin:))
Pazartesi, Şubat 11, 2008
Pazartesi, Şubat 04, 2008
Geçen Hafta

Pazartesi kardeşim geldi, sonunda. Tüm haftayı birlikte geçirdik neredeyse. Bugün de bana gelecek, 2 gece kalacak, perşembe akşam uçağı ile dönüyor. Üzgünüz ama ne yapalım, gördük görüştük ya, buna da şükür. Artık bir daha yaza görüşücez inşallah.
Pazartesi akşamı annemde yemekteydik. Salı günü,temizlik ve sonrası yine anneme kaçış:))
Çarşamba k.validem aşure yaptı.Yukarıdaki resim de ona ait. Ellerine sağlık, çok güzel yapmış. Ben sadece üzerini süsleyip benim apt. daki tüm komşularla aşağıdaki 2 dükkana verdim. Tabi bir de anneme, teyzeme, görümceme, kuzene ve teyzeye. Perşembe yine anneme gittim kardeşim için. Zaman kısa ya, bol bol görmek istiyorum onu.
Cuma ise öğr. görevlisi olan ve okulu uzakta olduğundan normal zamanda pek görüşemediğim bir can arkadaşımla buluştuk. Önce Alsancak'ta bir şeyler yedik, sonra biraz dolaştık, yürüyerek Konak'a doğru giderken Pasaport kahvede deniz kenarında oturup , martı sesleri ve sıcacık bir güneş altında salep içtik. Sonra Konak'ta ben vapura , o otobüse ayrıldık.
Cumartesi gündüz alışveriş, dolaşma, akşam eşimin kuzenine çaya gidiş, dün ise benim yeni evlenen (yaklaşık 2 ay önce ) kuzen bizi öğlen burnch'a çağırdı.Hem kardeşim de düğüne gelememişti(haftaiçi olduğundan) o da takısını taktı. Mükemmel hazırlanmış, az daha patlıyorduk yemekten. Pazar akşamları herhalde okullar kapalı olduğundan eski pazarlar gibi olmuyor. Stres, ütü derdi yok.
Birazdan kardeşim gelecek. Önce sahilde bir yürüyüş sonra da deniz kenarında bira, patates, pizza yapıcaz, azıcık dertleşicez, bolca muhabbet ve kahkaha.
Herkese iyi haftalar.
Çarşamba, Ocak 30, 2008
Kızgınım

İkisi bir arada yakışmıyor bile:(( Öncelikle çok kızgınım, üzgünüm, sıkkınım, karmakarışık bir ruh hali içindeyim. Ama tamamı olumsuz duygulardan oluşan bir ruh hali. Hani hep böyle sıkkınsınızdır, güzel bir şeyler izlerken ya da yaparken bile içinizde bir sıkıntı,bir karamsarlık vardır. O durumdayım. Bu işin üniversite ile sınırlı kalmayacağını herkes biliyor ama başını kuma gömüp, bilmezden gelmeye çalışıyor. Şükür ki bazıları istemeden fikirlerini zikrederek nihai amaçlarını açıkladılar. Bunun hakla, hukukla, eğitim ve insan özgürlüğü ile alakası yok. Bu tamamen ülke rejimini değiştirmek için atılmış sinsice bir adım. Kimse aksini iddia etmesin,yalan olduğunu herkes biliyor. Bugün üniversite, yarın lise, sonra ilköğretim, sonra da Çarşamba'daki o 3 yaşındaki kız çocuğu gibi bebeler. Kamusal alan, özel alan derken tüm ülke İran oluvermişiz.
Bakın Kuran'ı okudum. Yalnızca tek bir surede ve tek bir ayette kadınların ziynet yerlerini örtmeleri gerektiği yazıyor. Ne zamandan beri kafamız ziynet yeri. Üstelik Latife Tekin'in allah saçımızı örtmemizi isteseydi bizi kel yaratırdı sözüne şiddetle katılıyorum. Bunlar dinin içini boşaltıp tamamen şekilciliğe kaçıyor ve dolayısıyla halkı kutuplaştırmaya çalışıyorlar. Laiklik ne zamandan beri dinsizlik? Sen bunca yıldır bu ülkede dinini yaşayamıyormuydun da şimdi yaşayacaksın?
En güzelini dün benim canım ilkokul mezunu babam söyledi: Erkekler bunları tahakküm altına almaya çalışıyor, bu kızlar da onlara alet oluyor. Onlar böyle adamlara layık o zaman.
Defalarca yazmışımdır ama yine yazıcam. Seni insan yerine koymayan, 2. sınıf vatandaş sayan, her türlü hak ve özgürlükten yoksun bırakacak bir düzeni kadın olarak kendin destekliyorsan , diyecek lafım yok, boşuna okumuşsun. Sadece öğretim görmüşsün, eğitim değil, kafanı çalıştırmayı öğrenmemişsin sevgili hemcinsim.
Sanıyormusun ki olay bununla kalacak. Seni maşa yaparak getirmek istedikleri rejimi bir incele de gör bakalım neler kaybedeceksin. Yok öyle hem başörtüsü takarım ama hem de Cumhuriyet'in bana verdiği kazanımları kulllanırım.Sonuçta amaçları Cumhuriyet'i yıkmak olan insanlara elinle yardım ediyorsun. Nene Hatunların, Kara Fatmaların kemiklerini sızlatıyorsun. Onlar Kurtuluş Savaşına bizleri karanlıktan çıkarmak için erkeklerle omuz omuza katıldılar.
Çok öfke doluyum, hırsım geçmedi, geçemez, hepsine. RTE'ye, o sıktırbaşlara, hükümete, düşen oylarını yükseltmek için RTE ile ortaklığa giren MHP'ye
Allah sonumuzu hayır etsin.
Not:Yoruma kapattım bu yazıyı. Kimseyle polemiğe girmek istemiyorum tamamen bir iç dökmedir bu yazı.
Cuma, Ocak 25, 2008
Uzun Bir Yazı

Bu Cuma'nın güzeli benim doğumgünü pastam. Sağolsun, görümcem, eşimin dayısının kızı ve onun kızı el birliği ile hazırlamışlar. Saman tv.deki O.ktay ustadan tarifi. Çok kolay aslında. Kelepçeli kalıbın çevresi r.ulokatlarla çevrilir. Ortasına irmik paketindeki tarife göre yapılan irmik tatlısı pişirilip konur. Üzerine çikolata sos dökülür ve buzdolabında 2-3 saat bekletilir. Sonra üzerine arzuya göre ceviz, fındık, çikolata parçaları, hatta ufalanmış r.ulokatlardan konur. Çıkarırken kelepçe çıkarılıp alt tabanı ile birlikte servis tabağına koyuluyor. Hem pasta gibi, hem hafif bir tatlı. Öneririm. Normalde doğum günlerimizde biz çekirdek aile olarak başbaşa yemeğe gideriz. Fakat bu kez görümcem ille bana yemeğe gelin demiş. O öyle arzu edince ben de kıramadım. Zaten her gece çekirdek aile olarak başbaşa yemek yiyoruz:)) Kayınvalidemler, eşimin dayısının kızı ve teyzesi de vardı. Bana şimdi çok meşhur olan nazar boncuklu kolye ile M&S. dan güzel bir bluz almışlar. Gelelim eşime. Ben uzun süredir LCD tv istiyordum. Eşim ama o ev hediyesi dedi. Oysa özellikle akşamları bazı dizi ve filmleri izlemeyi seven biri olarak benim için en güzel hediyeydi. Neyse eşim tv aldı ama içine sinmemiş, uzuuuun bir aradan sonra bir de çiçek almış gelmiş. Şaşırdım(bunu Şahika söyler gibi okuyun)
O gün öğlende de annemlere gitmiştim. Çarşamba günü evde yayılma ve yeni oyuncağım tv ile başbaşa geçti. Dün görümcem aşure yapıyormuş çağırdı. Ben gittiğim de pişirmişti bile. Hoş, pişirmese de ne yapacaktım , o ayrı ya! Ben olayın süsleme ve yeme kısımlarına dahil oldum. Aşuremi aldım, eve geldim, halamlara tel. ettim. Müsaitlermiş, hop atladım onlara gittim(kurtlu peynir, duramıyo evde) Yolda lisede benden 1 sınıf aşağıda olan ama aynı serviste olup ta samimi olduğumuz bir arkadaşıma rastladım. Liseden 78'de mezun olduğuma göre tam 29,5 yıl sonra karşılaşmışız. Ayaküstü neler yaptığımızdan konuştuk, yine samimi olduğumuz bir abla-kardeş vardı onlardan bahsettik, tel. larımızı aldık ve görüşmek üzere ayrıldık. Daha 10 dakika geçmedi, o bahsettiğimizi söylediğim abla-kardeş ikilisinin kardeşini gördüm bu kez. Sen görme görme 30 yıl sonra aynı gün ve 10 dakika ara ile ikisini de gör. Rastlantının böylesi. Biri bana kamera şakası falan yapmamıştır, di mi? Onunla da ayaküstü muhabbet,tel. alışverişi. Sonra halam ve kızlarla muhabbet. Akşam tembel işi hemen bir köfte kızart, yanına pilav. Ha, bu arada halamlardan ayrılırken tam kapıda arkadaşım aradı, bugün için buluşalım dedi. Ona da tamam dedim. Bugün de onunla bütün gün beraberiz. 11.30 gibi buluşucaz.
Yarın sabah görümce-kayınvalide- dayı kızı grubu bende kahvaltıda. Akşamüzeri, yarın için biraz bir şeyler almam lazım. Yarın akşam ise bir başka arkadaşa oturmaya gidicez. Çocukların okulları, dersaneleri, ÖSS hazırlık derken pek fırsat bulup görüşemiyorduk. Pazar inşallah ayaklarımı uzatır, dinlenirim. Saat 13'de Acil Servisi seyrederim, umarım.Pazartesi günü kardeşim İstanbul'dan geliyor. Akşam annemde yemekteyiz. Çok özledim onu. Doğum günümde beni aradı ama d.günüm için değil, başka bir şey için. Ben de bugün bi şey daha vardı, düşün bakalım deyince hatırladı ama kerata (40 yaşında koca herif de işte benim için hala kerata olacak kadar çocuk) öyle laflar etti ki, beni bankada sıra beklerken(o sırada bankadaydım) ağlattı . Kardeş bambaşka ya.
Neyse, uzun süredir bu kadar uzun yazmamıştım. Bu sabah eşim ihaleye yetişmek için erkenden (Sabah 6 gibi) yola çıktı. Ben de artık uyandım, hem de bugün arkadaşımla buluşucam, post yazmaya zaman kalmaz deyip uyumadım, b.sayar başındayım. Bakın ne fedakar bir insanım. Siz sevgili okurlarımı güzel yazılarımdan mahrum bırakmamak için güzel uykumdan feragat edip(Bülent Ersoy gibi ağdalı bir dil kullanıyorum)sabahın köründe b.sayar başındayım. Sizlerden için hiç bir fedakarlıktan kaçınmıyoruz. Değerinizi anlayın yani:))
Herkese güzel, bol eğlenceli, bol dinlenceli bir hafta sonu tatili diliyorum.
Pazartesi, Ocak 21, 2008
Bugün.......
Pazar, Ocak 20, 2008
Hastasıyım

Son günlerde bu şarkısının ve dahi tüm albümünün. Şiddetle tavsiye edilir, özellikle yağmurlu bir günde, uzun yolda ve bangır bangır bir sesle...
Hiçbir şey niyetle olmuyor. Geçen postta annemi kalpçiye kardeşimle birlikte götürmeye niyet ettiğimi yazmıştım. Meğer ben o postu yazarken annem rahatsızmış ve evde yatıyormuş. Öğleden sonra babamla konuşunca öğrendim. Bi de benimkilerin böyle bir adeti vardır.Açıp ta söylemezler. Biz üzülmeyelim, onları dert etmeyelim diye. Hemen atladım, gittim. Bir gece önce kalbi ağrımış, tüm sol kolunda ve sırtında ağrısı varmış. O gün doktorunu bulamadık. Ertesi gün(cumartesi) için hemen randevu aldık. Tüm tetkikler yapıldı, kalp krizi değilmiş. Ama bazı ilaçları ve dozajları değiştirdi doktor. Şükür şimdi daha iyi ama hışır gibi. Yorgun ve biraz otursa hemen yatmak, dinlenmek istiyor. Aman sağ olsun, iyi olsun,uyursa uyusun.
Cumartesi günü akşam da k.validelere gittik. 1-2 saat oturduk. Bugün eşim anneleri ile yazlıkta. Oğlum baskete gitti. Ben de fırsattan istifade b.sayar başına oturdum. Ama önce renkliler yıkandı,asıldı, yine ekmek yapıldı:)) Bu sefer ki geleneksel ekmek unundan. Yani bildiğiniz fırından alınan ekmek. Fırından alsam 40 kuruş. Dün M.igros'ta indirim vardı S.öke Unlarda; 2,50 YTL idi. Bu arada 3,5 saat süren elektrik harcaması. Ekmek bayağı pahalı geliyor bize, bir de alınan kilolar cabası:))
Neyse, c.n.b.e'de ER seyrettim. Birazdan Scrubs'ı izleyeceğim. O nedenle hadi bana eyvallah....
Cuma, Ocak 18, 2008
Bu Cuma

Bu Cuma'nın güzeli de Uğur Polat olsun. Yalnız fiziğiyle değil, oyunculuğuyla, sesiyle ve duruşuyla sevdiğim bir sanatçı.
Geçen hafta annemin göz işleri ile ilgilenmiştim. Bu hafta ise kulaklarla ilgilendikk. Kulaklığı yenilendi, duyması düzeldi. Pazartesi günü de en son kulakları yıkatılacak ve inşallah daha da iyi olacak. 28 Ocak'ta kardeşim geliyor. O gelmeden annemi revizyondan geçiriyoruz, annemi daha iyi görsün diye. Kardeşim buradayken de annemi kalp doktoruna birlikte götürmek istiyorum. O da doktordan bire bir duysun annemin durumunu, içi rahatlasın.
Dün Salihli'ye gittim. Ne alaka diyeceksiniz, kel alaka:)) Eşim işi gereği her gün ilçelere gidiyor.Dün de Salihli'ye gidecekmiş. Orada da soy yönünden uzak ama candanlık yönünden çok yakın olduğumuz bir akrabamız var. "Hadi, gel seni ona götüreyim " dedi. Akşam tel. edip müsait mi diye sordum. Çok sevindi,ille gel dedi. Sabah eşimle birlikte ben de çıktım. Önce oğlanı okula bıraktık (bizim servis şöförümüz,eşim:D)oradan da doğru Salihli'ye gittik. Saat 10.30 gibi oradaydık. Eşim beni bırakıp işlerini halletmeye gitti. Canım ablamla birlikte sohbet ettik, dolaştık, yemek yedik, çaylar içtik. Saat 4.30 gibi de eşim geldi, birlikte eve döndük. Güzel bir gündü benim için.
Şu ekmek makinası geldiğinden beri ev fırın gibi çalışıyor. Her gün birine ekmek yapıyorum. K.valideye, anneme, teyzeme, eşimin teyzesine, dün gittiğim ablaya. Bugün de kendimiz için makinenin kitapçığındaki tarife göre sütlü ekmek yapıyorum. Hazır undan olmadığı için, kitaptaki ölçülere göre yaptığımdan bakalım becerebilecek miyim diye merak içindeyim.
Herkese iyi tatiller.
Çarşamba, Ocak 16, 2008
Kılım

Ben bu adama kılım. Şu çocuğu ile ilgili sorundan daha önce Cennet şarkısı ilk çıktığı zamanlardı. Şarkıda ne diyor? "Dünyaya bir daha gelsem sevgilim,arar bulurum yine seni severim..Cenneti değişmem saçının teline,ömrümün yettiği kadar seni severim" Ama maşallah arama-tarama ve sondaj çalışmaları hala bitmemiş garibimin. 3 evlilik ve 3. evlilik içinde devam eden günü birlik(doğrusu tek gecelik) ilişkiler falan. Tamam, herkes söylediği şarkılardaki gibi hayat sürmeyecek de ama adama da öyle bir misyon yükledi ki kadınlar ve medya."Romantik, gözü sevdiğinden başkasını görmeyen duyarlı adam" Halbuki o da tüm birden ünlü olan, biti kanlanan erkekler gibi ün ve parayı direkt kadın (t)avlamaya tahvil etti. Neyse, bunları geçtim de ne zamanki kızına nafaka ödememek için yaptığı cambazlıkları, attığı taklaları okudum,
ona duyduğum kıl olma durumu ikiye hatta üçe katlandı. Karına ne kadar kızsan da , aranız iyi olmasa da, eşinin maddi durumu ne kadar iyi olsa da o çocuk senin. Çeyizinde getirmedi onu kadıncağız.
Şimdi diyeceksiniz ki ne bu hiddet , bu celal. Az önce tv'de bu konuda bir şeyler gördüm ve o adam yine pişkin pişkin sırıtıyordu da, ben de burayı iç dökme yeri olarak kullandım. Sizlerin de başı şişirdim, kusura bakmayın. Oh be! Rahatladım ama...
Sonradan eklenen not: Şimdi gazetede okudum. Dün 3. eşinden de boşanmış. Ondan da bir oğlu varmış ve velayeti anne almış. O çocuklara yazık.
Pazartesi, Ocak 14, 2008
Haftasonu

Yukarıdaki resmin bizim Cumartesi grubu ile uzaktan yakından ilgisi yok ama konu ile bütünleşen en uygun bu resmi bulabildim g.ettyi.mages'de.
Cumartesi günü arkadaşımız, sağolsun çok güzel hazırlanmış. Ben saat 2 gibi oradaydım. Giderken yeni ekmek makinamda yaptığım ekmeği de götürdüm. S.öke U.n dan bin kere razı olsun. Hiç bir zaman başarısız olunmuyor. Kutunun üzerindeki tarife göre yapınca ekmeğin kabarmamasına imkan ve ihtimal yok. Bu kez tam buğday unundan yaptım, sıcacıktı da, bayıldılar. Bu arada 2 arkadaşın da 13 ve 15'i doğum günleriydi. Pastamızı da kestik. Muhabbet, curcuna ( 8 büyük,5 kız ve 1 erkek çocuk).Allahtan çocuklar başka odada b.sayar ve oyuncakların başındaydılar da çok gürültü olmadı. O gün tam hızlı çekim bir gündü benim için. Sabahtan kahvaltı hazırla, topla, beyazları makineye at, as, bu arada doğalgazcı geldi(apt. yeni yaptıracağız) onunla konuş, kuaföre git,fön çektir. Tabi sonra toplantıda dinlenmiş oldum.
Pazar günü ise öğleden sonra k.validemler ve görümcem çaya geldiler. Akşam ise biraz ütü yaptım. Malum hafta başı. Hem oğlanın okul pantolonu, gömlekleri, eşime gömlek, havlular ve yastık kılıfları. Bugün karar verdim, yemek yapmıycam. Birazdan çarşıya gidip balık alıcam. Akşam balık yaparım, yanına da rokalı, turplu,taze soğanlı bir marul salatası. Bugün yayılma günüm.
Herkese iyi haftalar.
Perşembe, Ocak 10, 2008
Yerlilere Devam

T.una K.iremitçi'nin kasedi çıkmış. Henüz dinlemedim ama ilk fırsatta dinlemek istiyorum. Kararımı buraya yazarım. Şimdi biliyorum içinizden bazıları geçmişteki ilişkileri nedeni ile kızıyordur ona ama [şimdi bana daha çok kızacaksınız:))] o maviş gözlü ne yapsa kızamıyorum ben ona. Kendisine E.lton J.ohn'da "Blue Eyes" şarkısını gönderiyorum.
Geçen hafta Cuma günü okuldan geldikten sonra oğlum çok ateşlendi. Pazar sabahına dek 39,5 ateşi düşüremedik. Ancak pazar sabahından itibaren kendini toplamaya başladı. P.tesi ve Salı da okula gidemedi. Şimdi nispeten daha iyi ama öksürük ve burun akıntısı devam ediyor. Kaç yaşına gelirse gelsin o benim bebeğim olduğundan geçen hafta moralim çok bozuktu. Bu hafta annemin sağlık sorunları ile uğraştım. Annemin göz tansiyonu nedeni ile bir gözü zaten epey görme kaybına uğramıştı. Diğerinde de göz tansiyonu başlamış. Hem onu baktırıp ilaç yazdırdık, hem de gözlüklerini yenilettik. Önümüzdeki hafta da kulaklık almaya gidicez. Eskisi artık iş görmüyor, sanırım miadını doldurdu. Yenileticez.
Geçen yıl arada katıldığım arkadaş grubunun toplantısına bu yıl daimi olarak katılmaya başladım. Yarın oraya gidicem. Ayda 1 toplanıyoruz. Eski arkadaşlarla birlikte olmak iyi geliyor insana. Haftaya ise çok sevdiğim başka bir arkadaşım yıllık izne ayrılıyor. İş nedeni ile doğru dürüst görüşemiyorduk. 1 gün de onunla buluşucaz. E bu arada evin işi gücü var. Zaten bir bakıyorum pazartesi, bir bakıyorum Cuma olmuş. Hayat şu Japonya'daki ekspres trenler gibi çok hızlı gidiyor. Aaaa, sonra bu ay çok önemli bir gün var:))) O gün gelince yazarım. Bu arada çocuklar sömestreye girecek, kardeşim 28 Ocak'ta İzmir'e gelecek. Sömestr süresince bizimle olacak, çok özledim onu.Bu ay inşallah hep güzel şeyler olacak. Umarım herkes için güzel olur.
Hadi, herkese iyi hafta sonları
Pazar, Aralık 30, 2007
MUTLU YILLAR
Cuma, Aralık 28, 2007
Perşembe, Aralık 27, 2007
Cevap Veriyorum
Pakize Suda'nın başlığını çaldım ama benimki okur mektuplarına cevap değil, sevgili Pınar'ın sobesine cevap
1. Blog yazmaya ilk defa nasıl başladın?
Pek çok blogger gibi ben de ilk kez yemek tarifi ararken "portakal ağacına" rastladım. Onun verdiği linklerden ilk olarak Koyubeyaz'a ulaştım. Onu ve yazılarını çok sevdim. Oradan da diğer bloglara göz atmaya başladım. Bir süre sessizce, sonra yorum yazarak takibe devam ettim. Sonra da "eee, ben niye bir blog açmıyorum?" dedim ve macera başladı.
2. Blog yazılarının konusunun belli bir çizgide olması için özen gösteriyormusun? Yoksa içinden geldiği gibimi yazıyorsun
Ben içimden geldiği gibi yazıyorum. Çoğunlukla günlük olaylar , bazen ülkenin içinde bulunduğu durum, okuduğum bir haber ya da köşe yazısı. Yani anki ruh halime göre yazı konum değişebiliyor.
3. Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor musun ?
Zaten o yüzden bir süre yazmayı bıraktım. Yalnızca yazmak içn değil, diğer blogları tajip edeyim, yorum bırtakayım derken günümün çok büyük bir kısmı b.sayar önünde geçmeye başladı. Bir ara okuduğum blog sayısı 60'dan fazlaydı. Artık kendime saat koydum. Herşey dahil (otel tarifesi gibi oldu) 1 saatten fazla kalmamaya çalışıyorum şu aletin başında.
4. Blog yazmak senin için eğlenceli bir uğraş iken, şimdi artan bekleyiş yüzünden zorunlu bir hal almaya başladı mı?
Üstteki cevapta da belirttiğim gibi, öyleydi ama artık değil. Bazı günler ne b.sayara giriyorum ne de bloğuma ve yorumlara bakıyorum.
5. Blog yazmayı ne kadar sürdüreceksin?
Bakalım, allah bilir:))
Sonuç: blog yazmayı da , okumayı da seviyorum. Şimdilik gittiği yere kadar da gidecek.
1. Blog yazmaya ilk defa nasıl başladın?
Pek çok blogger gibi ben de ilk kez yemek tarifi ararken "portakal ağacına" rastladım. Onun verdiği linklerden ilk olarak Koyubeyaz'a ulaştım. Onu ve yazılarını çok sevdim. Oradan da diğer bloglara göz atmaya başladım. Bir süre sessizce, sonra yorum yazarak takibe devam ettim. Sonra da "eee, ben niye bir blog açmıyorum?" dedim ve macera başladı.
2. Blog yazılarının konusunun belli bir çizgide olması için özen gösteriyormusun? Yoksa içinden geldiği gibimi yazıyorsun
Ben içimden geldiği gibi yazıyorum. Çoğunlukla günlük olaylar , bazen ülkenin içinde bulunduğu durum, okuduğum bir haber ya da köşe yazısı. Yani anki ruh halime göre yazı konum değişebiliyor.
3. Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor musun ?
Zaten o yüzden bir süre yazmayı bıraktım. Yalnızca yazmak içn değil, diğer blogları tajip edeyim, yorum bırtakayım derken günümün çok büyük bir kısmı b.sayar önünde geçmeye başladı. Bir ara okuduğum blog sayısı 60'dan fazlaydı. Artık kendime saat koydum. Herşey dahil (otel tarifesi gibi oldu) 1 saatten fazla kalmamaya çalışıyorum şu aletin başında.
4. Blog yazmak senin için eğlenceli bir uğraş iken, şimdi artan bekleyiş yüzünden zorunlu bir hal almaya başladı mı?
Üstteki cevapta da belirttiğim gibi, öyleydi ama artık değil. Bazı günler ne b.sayara giriyorum ne de bloğuma ve yorumlara bakıyorum.
5. Blog yazmayı ne kadar sürdüreceksin?
Bakalım, allah bilir:))
Sonuç: blog yazmayı da , okumayı da seviyorum. Şimdilik gittiği yere kadar da gidecek.
Pazartesi, Aralık 24, 2007
Yaz Geldi:)))


Malum, 21 Aralık geçti, gitti. Artık günler uzamaya başlıyor. Şunun şurası saatleri ileri almaya da 3 ay kaldı. Eh, yaz geldi sayılır.
Herkesin geçmiş Kurban Bayramını kutluyorum. Çok güzel dinlendik. Her sabah saat 10.30-11 gibi kalktık. Güzel ve uzun bir kahvaltıdan sonra aile büyüklerini ziyaret edip, bayramlarını kutladık. Bu bayram fazla kasmadık, sanki daha rahat yetiştik her yere. Zaten ilk gün k.validede tüm aile kahvaltı ettik. Daha sonra eşim kurban işini halletti. Akşam da annemde yemekteydik. 3. gün görümcemde yine toplu kahvaltıdaydık. Bayramın en güzel sürprizi evlenince Ankara'ya taşınan ve en son 3 ya da 4 yıl önce gördüğüm bir arkadaşımın ziyareti oldu. Birkaç saatliğine de olsa onları görmek güzeldi.
Artık yılbaşı heyecanı sardı. Herkese alınacak hediyelerin listesi yapılacak. O gece arkadaşlar (her yıl olduğu gibi) bendeler. Alışveriş ve temizlik var. Cumartesi günü ise yılların alışkanlığı, yine çok sevdiğim bir arkadaşım ile buluşup yılbaşı öncesi kutlamamızı yapıp, birer kadeh beyaz şarabımızı içeriz. Her zaman gittiğimiz yerin Bostanlı şb.si kapandığından bu yıl uzun bir aradan sonra yine Alsancak'tayız. Bu hemen hemen 1989'dan beri sürdürdüğümüz bir gelenek. Umarım daha uzun yıllar devam eder.
Pazartesi, Aralık 17, 2007
Son günlerde
Son günlerde neler yaptım?
*Yaşamın Kıyısında'ya gittim
*Ayşe Kulin'in "Veda"sını okudum
*Elif Şafak'ın "Siyah Süt" ve Oya Baydar'ın "Kayıp Söz" kitaplarını internetten ısmarladım
*Facebook'a takılmak istedim. Üstelik de sahte bir isimle. Yaşım ve cinsiyetim doğruydu. Yalnızca eski arkadaşları aramak içindi. Bir sürü tanımadığım insandan "merhaba"mesajı geldi. Çok ilginçtir ki hepsi de erkekti.Facebook'u iptal ettim, bir daha da girmem. Bu arada baktım bizim bankanın hepsi orada, özellikle kıl olduğum insanlar. Bu da ikinci sebepti facebook'tan nefret etmeme. Yani yazmama sebebim facebook'a takılmak değildi, bunu da belirteyim dedim.
*Lost'un daha ilk sezonunu seyredebildim. Şubat'a kadar diğer 2 sezonu da izlemek istiyorum. Ama öyle acayip sarmadı beni. Heroes daha güzel:))
*Hayatımda ilk kez kumkuat denen meyvayla tanıştım, yazlığa aldık ve ektik. Üzerinde meyvesi vardı yedim, limonla mandalin arası ama azıcık da acımsıydı. Meğer meyveleri Nisan gibi olurmuş. Eeee, keçinin bilmediği ot misali...
*Bu arada benim blog 2 yaşını doldurmuş, kutlu olsun.
*Yaşamın Kıyısında'ya gittim
*Ayşe Kulin'in "Veda"sını okudum
*Elif Şafak'ın "Siyah Süt" ve Oya Baydar'ın "Kayıp Söz" kitaplarını internetten ısmarladım
*Facebook'a takılmak istedim. Üstelik de sahte bir isimle. Yaşım ve cinsiyetim doğruydu. Yalnızca eski arkadaşları aramak içindi. Bir sürü tanımadığım insandan "merhaba"mesajı geldi. Çok ilginçtir ki hepsi de erkekti.Facebook'u iptal ettim, bir daha da girmem. Bu arada baktım bizim bankanın hepsi orada, özellikle kıl olduğum insanlar. Bu da ikinci sebepti facebook'tan nefret etmeme. Yani yazmama sebebim facebook'a takılmak değildi, bunu da belirteyim dedim.
*Lost'un daha ilk sezonunu seyredebildim. Şubat'a kadar diğer 2 sezonu da izlemek istiyorum. Ama öyle acayip sarmadı beni. Heroes daha güzel:))
*Hayatımda ilk kez kumkuat denen meyvayla tanıştım, yazlığa aldık ve ektik. Üzerinde meyvesi vardı yedim, limonla mandalin arası ama azıcık da acımsıydı. Meğer meyveleri Nisan gibi olurmuş. Eeee, keçinin bilmediği ot misali...
*Bu arada benim blog 2 yaşını doldurmuş, kutlu olsun.
Cuma, Aralık 14, 2007
Çarşamba, Aralık 12, 2007
Pazartesi, Aralık 10, 2007
Döndüm (mü)?
Uzuuun bir süredir yazmadım, yazamazdım, elim gitmedi. Özel bir nedenden ya da depresiflikten falan değil, canım istemedi yalnızca. Hala da çok hevesli değilim ama içime kaçan yılbaşı böceği nedeni ile hem biraz blogda değişiklikler yaptım, hem de elim değmişken 2 satır da yazayım dedim.
Benim cephede çok fazla değişiklik yok. Eşim emekli oldu ama (şükür) çalışmaya devam ediyor. Oğlum Lise 3'de (Lise 4 de okuyacak. O yüzden daha ÖSS stresi başlamadı). Kuzenim evlendi. Onun dışında anam-babam sağ ve sağlıklı. Daha ne isterim, di mi?
Şu bilgisayara esir olmaktan kurtulmak istememin de yazmamamda etkisi var. Geçen kış bazen sabah 9'da oturup öğlen 3'te başından kalktığım oluyordu. Artık aramızda seviyeli bir beraberlik var, fazla samimi değiliz. Bilgisayarın başında 1 saatten fazla oturmamaya çalışıyorum. En önce i.t.iraf.com , ardından mailler, sonra birkaç gazete ve köşe yazarı ardından da birkaç blog okuyorum. Bu arada Sugibicim doğum yaptı, maşallah çok güzel bir oğlu var. Çoğunuzun zaten haberi vardır. Analı babalı büyüsün inşallah. Blogları okusam da pek yorum bırakmıyorum. Çünkü herkese 2 satır bile yazmaya kalksam epey zaman alıyor.
Neyse, gene ipin ucu kaçtı, uzun uzun yazmaya başladım. Tekrar görüşmek üzere
Benim cephede çok fazla değişiklik yok. Eşim emekli oldu ama (şükür) çalışmaya devam ediyor. Oğlum Lise 3'de (Lise 4 de okuyacak. O yüzden daha ÖSS stresi başlamadı). Kuzenim evlendi. Onun dışında anam-babam sağ ve sağlıklı. Daha ne isterim, di mi?
Şu bilgisayara esir olmaktan kurtulmak istememin de yazmamamda etkisi var. Geçen kış bazen sabah 9'da oturup öğlen 3'te başından kalktığım oluyordu. Artık aramızda seviyeli bir beraberlik var, fazla samimi değiliz. Bilgisayarın başında 1 saatten fazla oturmamaya çalışıyorum. En önce i.t.iraf.com , ardından mailler, sonra birkaç gazete ve köşe yazarı ardından da birkaç blog okuyorum. Bu arada Sugibicim doğum yaptı, maşallah çok güzel bir oğlu var. Çoğunuzun zaten haberi vardır. Analı babalı büyüsün inşallah. Blogları okusam da pek yorum bırakmıyorum. Çünkü herkese 2 satır bile yazmaya kalksam epey zaman alıyor.
Neyse, gene ipin ucu kaçtı, uzun uzun yazmaya başladım. Tekrar görüşmek üzere
Cuma, Haziran 15, 2007
Hoşçakalın
Malum okullar kapandı. Küçükbeyden fırsat bulabilirsem bilgisayara girebiliyorum. Mesela şimdi baskete gitti de bana kaldı bilgisayar. Maşallah sabah 9'da mesaiye başlar gibi açıyor ve allah ne verdiyse, gece yarılarına kadar oyun oynuyor. Kısaca bana bilgisayara bakacak zaman bile kalmıyor. O nedenle yaz sonuna kadar yazamayacağım. Ama ara ara gelip, bloglarınızı okuyup yorum bırakacağım. Eylül'e kadar hoşçakalın.
Cuma, Haziran 08, 2007
Bu da Nostaljik Yabancı Güzeller


Bugün kışlık sinemalarımı anlatacağım için Steve Mc Queen resmi koydum. Toprağı bol olsun, çok yakışıklıydı. Bir çeşit eski zaman Bruce Willis'i. Yakışıklı, serseri, esprili, falan filan.
Evvelki günkü postta yazdığım gibi kışlık sinemalara gitmeye 2 yaşında başlamışım ama o kadar eskiyi hatırlamıyorum tabii. Hatırladığım ilkokulda olduğum dönemler. Eh, yaz bitmiş, o zamanlar tv de yok. Pazarları 14 ya da 14.30 seansı ailece sinemaya gittiğimiz seanstı. Bazen halamın kızları da alırdık. Onlar da sinema tutkunudurlar. Karşıyaka'da o zaman yabancı film oynatan 2 sinema var Efes sineması(ki şu an Karşıyaka Devlet Tiyatrosu) diğeri Elif sineması(şu anki Deniz sineması) Ayrıca Türk filmi oynatan Melek (galiba şu an sahilde Özsüt'ün falan olduğu yerler) bir de Ses sineması(o da şu an Ses Pasajının olduğu yer) var kapalı olarak. Neyse pazar günleri annem, babam, ben ve kardeşim(anneannem kışın teyzeme giderdi) doğru Efes ya da Elif'e gideriz. O zaman numaralı bilet uygulaması yok. Sinemalar da öyle cep sineması değil. Alt kat kocaman, üstte ise balkon var alt salonun 2/3'ü kadar. Kapılar açılınca biz koşa koşa balkona çıkarız ki balkonda en ön sıradan yer kapalım diye. Tabi içeri girmeden mutlaka patlamış mısırlar ve içecekler alınıyor. Ama her hafta gidiyoruz. Yalnız büyükler için olan filmlere değil, çocuk filmlerine de giderdik. Beni en çok etkileyen filmler Mark Lester'ın başrolünü oynadığı Oliver Twist ve Küçük Şahit ile şu an detaylarını bulamadığım "çölde kaybolan çocuk" filmi. Yukarıdaki o sarışın çocuk da benim çocukluk aşkım(8-10 yaşlarım) Mark Lester. Aslında o resmi buraya koymak istemiştim ama beceremedim, sürekli yukarı atıyor resmi.Neyse, yakışıklıymış ama , di mi? Bu arada Wang Yu'lu "Tek Kollu Kahraman" serilerini de kışlık sinemalarda izlemişimdir. Charles Branson'ın "Yağmurla Gelen Adam", Jeanne Moreau'nun "Siyah Gelinlikli kadın", bir sürü Alain Delon- Jean Gaben filmleri, daha adını ve oyuncularını hatırlayamadığım bir dolu film. Bazen kanallarda rastladıkça "aa, ben bunu izlemiştim" oluyorum.
Bir de annemle gittiğimiz kışlıklar var. İlkokulda hep öğlenciydim. İşime de gelirdi, çünkü sabah uykularını sever(d)im. Ortaokula başlayınca sanırım ilk 1-2 yıl Cumartesileri okula gitmeye devam etmiştik. Bu nedenle Çarşamba günleri 4 ders yapıyorduk ve ben saat 12'de okuldan çıkıyordum. O günde, genelde Türk filmi oynatan kapalı sinemalarda "Kadınlar Günü" olurdu. Fiyat yarı yarıya falan. Bütün kadınlar çoluk çocuk doldururdu sinemaları. Annem de beni ve kardeşimi alır, sinemaya giderdik. Tüm o Tarık Akan'lı filmleri kışlık sinemalarda izlemişimdir. "Beyoğlu Güzeli"nde ne kadar ağladığımı hala hatırlıyorum. Sonra "Mavi Boncuk" filmi falan. Bu arada kadın artistlerden Filiz Akın favorimdi(ki hala öyledir) , bir de Emel Sayın çıkınca ona da hayran olmuştum. Hala da hem kendini hem sesini çok beğeniyorum. Orta 3'e geçtiğim yıldı sanırım, Cumartesiler de tam gün tatil oldu. Bu durumda bizim Çarşamba günü de tam gün okullu olduk ve benim sinema sefalarım bitti. Haftasonu gidiyorduk ama haftaiçi annemin kardeşimle gittiğini bildiğimden , ne yalan söyliyeyim çok kıskanıyordum onları. Ama kardeşim için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Çünkü o çok sıkılırdı kışlık sinemadan. Şans işte. O istemez giderdi, ben istediğim halde gidemezdim.
Yıllar geçtikçe yazlık sinemalar kapansa da, kışlıklara gitmeye hep devam ettim. Yalnızca oğlum doğduktan sonra ilk 3-4 yıl gidemedik. Ama sonra çocuk filmleri bile olsa, gitmeye başladım. Hele şimdi, şükür emekliyim ve istediğim filme gidecek zamanım var.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)




