Cuma, Ocak 25, 2008

Uzun Bir Yazı


Bu Cuma'nın güzeli benim doğumgünü pastam. Sağolsun, görümcem, eşimin dayısının kızı ve onun kızı el birliği ile hazırlamışlar. Saman tv.deki O.ktay ustadan tarifi. Çok kolay aslında. Kelepçeli kalıbın çevresi r.ulokatlarla çevrilir. Ortasına irmik paketindeki tarife göre yapılan irmik tatlısı pişirilip konur. Üzerine çikolata sos dökülür ve buzdolabında 2-3 saat bekletilir. Sonra üzerine arzuya göre ceviz, fındık, çikolata parçaları, hatta ufalanmış r.ulokatlardan konur. Çıkarırken kelepçe çıkarılıp alt tabanı ile birlikte servis tabağına koyuluyor. Hem pasta gibi, hem hafif bir tatlı. Öneririm. Normalde doğum günlerimizde biz çekirdek aile olarak başbaşa yemeğe gideriz. Fakat bu kez görümcem ille bana yemeğe gelin demiş. O öyle arzu edince ben de kıramadım. Zaten her gece çekirdek aile olarak başbaşa yemek yiyoruz:)) Kayınvalidemler, eşimin dayısının kızı ve teyzesi de vardı. Bana şimdi çok meşhur olan nazar boncuklu kolye ile M&S. dan güzel bir bluz almışlar. Gelelim eşime. Ben uzun süredir LCD tv istiyordum. Eşim ama o ev hediyesi dedi. Oysa özellikle akşamları bazı dizi ve filmleri izlemeyi seven biri olarak benim için en güzel hediyeydi. Neyse eşim tv aldı ama içine sinmemiş, uzuuuun bir aradan sonra bir de çiçek almış gelmiş. Şaşırdım(bunu Şahika söyler gibi okuyun)

O gün öğlende de annemlere gitmiştim. Çarşamba günü evde yayılma ve yeni oyuncağım tv ile başbaşa geçti. Dün görümcem aşure yapıyormuş çağırdı. Ben gittiğim de pişirmişti bile. Hoş, pişirmese de ne yapacaktım , o ayrı ya! Ben olayın süsleme ve yeme kısımlarına dahil oldum. Aşuremi aldım, eve geldim, halamlara tel. ettim. Müsaitlermiş, hop atladım onlara gittim(kurtlu peynir, duramıyo evde) Yolda lisede benden 1 sınıf aşağıda olan ama aynı serviste olup ta samimi olduğumuz bir arkadaşıma rastladım. Liseden 78'de mezun olduğuma göre tam 29,5 yıl sonra karşılaşmışız. Ayaküstü neler yaptığımızdan konuştuk, yine samimi olduğumuz bir abla-kardeş vardı onlardan bahsettik, tel. larımızı aldık ve görüşmek üzere ayrıldık. Daha 10 dakika geçmedi, o bahsettiğimizi söylediğim abla-kardeş ikilisinin kardeşini gördüm bu kez. Sen görme görme 30 yıl sonra aynı gün ve 10 dakika ara ile ikisini de gör. Rastlantının böylesi. Biri bana kamera şakası falan yapmamıştır, di mi? Onunla da ayaküstü muhabbet,tel. alışverişi. Sonra halam ve kızlarla muhabbet. Akşam tembel işi hemen bir köfte kızart, yanına pilav. Ha, bu arada halamlardan ayrılırken tam kapıda arkadaşım aradı, bugün için buluşalım dedi. Ona da tamam dedim. Bugün de onunla bütün gün beraberiz. 11.30 gibi buluşucaz.

Yarın sabah görümce-kayınvalide- dayı kızı grubu bende kahvaltıda. Akşamüzeri, yarın için biraz bir şeyler almam lazım. Yarın akşam ise bir başka arkadaşa oturmaya gidicez. Çocukların okulları, dersaneleri, ÖSS hazırlık derken pek fırsat bulup görüşemiyorduk. Pazar inşallah ayaklarımı uzatır, dinlenirim. Saat 13'de Acil Servisi seyrederim, umarım.Pazartesi günü kardeşim İstanbul'dan geliyor. Akşam annemde yemekteyiz. Çok özledim onu. Doğum günümde beni aradı ama d.günüm için değil, başka bir şey için. Ben de bugün bi şey daha vardı, düşün bakalım deyince hatırladı ama kerata (40 yaşında koca herif de işte benim için hala kerata olacak kadar çocuk) öyle laflar etti ki, beni bankada sıra beklerken(o sırada bankadaydım) ağlattı . Kardeş bambaşka ya.

Neyse, uzun süredir bu kadar uzun yazmamıştım. Bu sabah eşim ihaleye yetişmek için erkenden (Sabah 6 gibi) yola çıktı. Ben de artık uyandım, hem de bugün arkadaşımla buluşucam, post yazmaya zaman kalmaz deyip uyumadım, b.sayar başındayım. Bakın ne fedakar bir insanım. Siz sevgili okurlarımı güzel yazılarımdan mahrum bırakmamak için güzel uykumdan feragat edip(Bülent Ersoy gibi ağdalı bir dil kullanıyorum)sabahın köründe b.sayar başındayım. Sizlerden için hiç bir fedakarlıktan kaçınmıyoruz. Değerinizi anlayın yani:))

Herkese güzel, bol eğlenceli, bol dinlenceli bir hafta sonu tatili diliyorum.

Pazartesi, Ocak 21, 2008

Bugün.......



Benim doğum günüm. 45 bitti, 46'ya giriyorum. Sabah 10.30 itibarı ile. Annecim, babacım sizleri çok seviyorum, benim varlık nedenlerimsiniz. 45 yıl genel olarak çok güzeldi, umarım önümüzdeki 45 de aynı güzellikte olur:)))

Pazar, Ocak 20, 2008

Hastasıyım


Son günlerde bu şarkısının ve dahi tüm albümünün. Şiddetle tavsiye edilir, özellikle yağmurlu bir günde, uzun yolda ve bangır bangır bir sesle...

Hiçbir şey niyetle olmuyor. Geçen postta annemi kalpçiye kardeşimle birlikte götürmeye niyet ettiğimi yazmıştım. Meğer ben o postu yazarken annem rahatsızmış ve evde yatıyormuş. Öğleden sonra babamla konuşunca öğrendim. Bi de benimkilerin böyle bir adeti vardır.Açıp ta söylemezler. Biz üzülmeyelim, onları dert etmeyelim diye. Hemen atladım, gittim. Bir gece önce kalbi ağrımış, tüm sol kolunda ve sırtında ağrısı varmış. O gün doktorunu bulamadık. Ertesi gün(cumartesi) için hemen randevu aldık. Tüm tetkikler yapıldı, kalp krizi değilmiş. Ama bazı ilaçları ve dozajları değiştirdi doktor. Şükür şimdi daha iyi ama hışır gibi. Yorgun ve biraz otursa hemen yatmak, dinlenmek istiyor. Aman sağ olsun, iyi olsun,uyursa uyusun.

Cumartesi günü akşam da k.validelere gittik. 1-2 saat oturduk. Bugün eşim anneleri ile yazlıkta. Oğlum baskete gitti. Ben de fırsattan istifade b.sayar başına oturdum. Ama önce renkliler yıkandı,asıldı, yine ekmek yapıldı:)) Bu sefer ki geleneksel ekmek unundan. Yani bildiğiniz fırından alınan ekmek. Fırından alsam 40 kuruş. Dün M.igros'ta indirim vardı S.öke Unlarda; 2,50 YTL idi. Bu arada 3,5 saat süren elektrik harcaması. Ekmek bayağı pahalı geliyor bize, bir de alınan kilolar cabası:))
Neyse, c.n.b.e'de ER seyrettim. Birazdan Scrubs'ı izleyeceğim. O nedenle hadi bana eyvallah....

Cuma, Ocak 18, 2008

Bu Cuma



Bu Cuma'nın güzeli de Uğur Polat olsun. Yalnız fiziğiyle değil, oyunculuğuyla, sesiyle ve duruşuyla sevdiğim bir sanatçı.

Geçen hafta annemin göz işleri ile ilgilenmiştim. Bu hafta ise kulaklarla ilgilendikk. Kulaklığı yenilendi, duyması düzeldi. Pazartesi günü de en son kulakları yıkatılacak ve inşallah daha da iyi olacak. 28 Ocak'ta kardeşim geliyor. O gelmeden annemi revizyondan geçiriyoruz, annemi daha iyi görsün diye. Kardeşim buradayken de annemi kalp doktoruna birlikte götürmek istiyorum. O da doktordan bire bir duysun annemin durumunu, içi rahatlasın.

Dün Salihli'ye gittim. Ne alaka diyeceksiniz, kel alaka:)) Eşim işi gereği her gün ilçelere gidiyor.Dün de Salihli'ye gidecekmiş. Orada da soy yönünden uzak ama candanlık yönünden çok yakın olduğumuz bir akrabamız var. "Hadi, gel seni ona götüreyim " dedi. Akşam tel. edip müsait mi diye sordum. Çok sevindi,ille gel dedi. Sabah eşimle birlikte ben de çıktım. Önce oğlanı okula bıraktık (bizim servis şöförümüz,eşim:D)oradan da doğru Salihli'ye gittik. Saat 10.30 gibi oradaydık. Eşim beni bırakıp işlerini halletmeye gitti. Canım ablamla birlikte sohbet ettik, dolaştık, yemek yedik, çaylar içtik. Saat 4.30 gibi de eşim geldi, birlikte eve döndük. Güzel bir gündü benim için.

Şu ekmek makinası geldiğinden beri ev fırın gibi çalışıyor. Her gün birine ekmek yapıyorum. K.valideye, anneme, teyzeme, eşimin teyzesine, dün gittiğim ablaya. Bugün de kendimiz için makinenin kitapçığındaki tarife göre sütlü ekmek yapıyorum. Hazır undan olmadığı için, kitaptaki ölçülere göre yaptığımdan bakalım becerebilecek miyim diye merak içindeyim.

Herkese iyi tatiller.

Çarşamba, Ocak 16, 2008

Kılım



Ben bu adama kılım. Şu çocuğu ile ilgili sorundan daha önce Cennet şarkısı ilk çıktığı zamanlardı. Şarkıda ne diyor? "Dünyaya bir daha gelsem sevgilim,arar bulurum yine seni severim..Cenneti değişmem saçının teline,ömrümün yettiği kadar seni severim" Ama maşallah arama-tarama ve sondaj çalışmaları hala bitmemiş garibimin. 3 evlilik ve 3. evlilik içinde devam eden günü birlik(doğrusu tek gecelik) ilişkiler falan. Tamam, herkes söylediği şarkılardaki gibi hayat sürmeyecek de ama adama da öyle bir misyon yükledi ki kadınlar ve medya."Romantik, gözü sevdiğinden başkasını görmeyen duyarlı adam" Halbuki o da tüm birden ünlü olan, biti kanlanan erkekler gibi ün ve parayı direkt kadın (t)avlamaya tahvil etti. Neyse, bunları geçtim de ne zamanki kızına nafaka ödememek için yaptığı cambazlıkları, attığı taklaları okudum,
ona duyduğum kıl olma durumu ikiye hatta üçe katlandı. Karına ne kadar kızsan da , aranız iyi olmasa da, eşinin maddi durumu ne kadar iyi olsa da o çocuk senin. Çeyizinde getirmedi onu kadıncağız.

Şimdi diyeceksiniz ki ne bu hiddet , bu celal. Az önce tv'de bu konuda bir şeyler gördüm ve o adam yine pişkin pişkin sırıtıyordu da, ben de burayı iç dökme yeri olarak kullandım. Sizlerin de başı şişirdim, kusura bakmayın. Oh be! Rahatladım ama...

Sonradan eklenen not: Şimdi gazetede okudum. Dün 3. eşinden de boşanmış. Ondan da bir oğlu varmış ve velayeti anne almış. O çocuklara yazık.

Pazartesi, Ocak 14, 2008

Haftasonu



Yukarıdaki resmin bizim Cumartesi grubu ile uzaktan yakından ilgisi yok ama konu ile bütünleşen en uygun bu resmi bulabildim g.ettyi.mages'de.

Cumartesi günü arkadaşımız, sağolsun çok güzel hazırlanmış. Ben saat 2 gibi oradaydım. Giderken yeni ekmek makinamda yaptığım ekmeği de götürdüm. S.öke U.n dan bin kere razı olsun. Hiç bir zaman başarısız olunmuyor. Kutunun üzerindeki tarife göre yapınca ekmeğin kabarmamasına imkan ve ihtimal yok. Bu kez tam buğday unundan yaptım, sıcacıktı da, bayıldılar. Bu arada 2 arkadaşın da 13 ve 15'i doğum günleriydi. Pastamızı da kestik. Muhabbet, curcuna ( 8 büyük,5 kız ve 1 erkek çocuk).Allahtan çocuklar başka odada b.sayar ve oyuncakların başındaydılar da çok gürültü olmadı. O gün tam hızlı çekim bir gündü benim için. Sabahtan kahvaltı hazırla, topla, beyazları makineye at, as, bu arada doğalgazcı geldi(apt. yeni yaptıracağız) onunla konuş, kuaföre git,fön çektir. Tabi sonra toplantıda dinlenmiş oldum.

Pazar günü ise öğleden sonra k.validemler ve görümcem çaya geldiler. Akşam ise biraz ütü yaptım. Malum hafta başı. Hem oğlanın okul pantolonu, gömlekleri, eşime gömlek, havlular ve yastık kılıfları. Bugün karar verdim, yemek yapmıycam. Birazdan çarşıya gidip balık alıcam. Akşam balık yaparım, yanına da rokalı, turplu,taze soğanlı bir marul salatası. Bugün yayılma günüm.

Herkese iyi haftalar.

Perşembe, Ocak 10, 2008

Yerlilere Devam



T.una K.iremitçi'nin kasedi çıkmış. Henüz dinlemedim ama ilk fırsatta dinlemek istiyorum. Kararımı buraya yazarım. Şimdi biliyorum içinizden bazıları geçmişteki ilişkileri nedeni ile kızıyordur ona ama [şimdi bana daha çok kızacaksınız:))] o maviş gözlü ne yapsa kızamıyorum ben ona. Kendisine E.lton J.ohn'da "Blue Eyes" şarkısını gönderiyorum.

Geçen hafta Cuma günü okuldan geldikten sonra oğlum çok ateşlendi. Pazar sabahına dek 39,5 ateşi düşüremedik. Ancak pazar sabahından itibaren kendini toplamaya başladı. P.tesi ve Salı da okula gidemedi. Şimdi nispeten daha iyi ama öksürük ve burun akıntısı devam ediyor. Kaç yaşına gelirse gelsin o benim bebeğim olduğundan geçen hafta moralim çok bozuktu. Bu hafta annemin sağlık sorunları ile uğraştım. Annemin göz tansiyonu nedeni ile bir gözü zaten epey görme kaybına uğramıştı. Diğerinde de göz tansiyonu başlamış. Hem onu baktırıp ilaç yazdırdık, hem de gözlüklerini yenilettik. Önümüzdeki hafta da kulaklık almaya gidicez. Eskisi artık iş görmüyor, sanırım miadını doldurdu. Yenileticez.

Geçen yıl arada katıldığım arkadaş grubunun toplantısına bu yıl daimi olarak katılmaya başladım. Yarın oraya gidicem. Ayda 1 toplanıyoruz. Eski arkadaşlarla birlikte olmak iyi geliyor insana. Haftaya ise çok sevdiğim başka bir arkadaşım yıllık izne ayrılıyor. İş nedeni ile doğru dürüst görüşemiyorduk. 1 gün de onunla buluşucaz. E bu arada evin işi gücü var. Zaten bir bakıyorum pazartesi, bir bakıyorum Cuma olmuş. Hayat şu Japonya'daki ekspres trenler gibi çok hızlı gidiyor. Aaaa, sonra bu ay çok önemli bir gün var:))) O gün gelince yazarım. Bu arada çocuklar sömestreye girecek, kardeşim 28 Ocak'ta İzmir'e gelecek. Sömestr süresince bizimle olacak, çok özledim onu.Bu ay inşallah hep güzel şeyler olacak. Umarım herkes için güzel olur.

Hadi, herkese iyi hafta sonları

Pazar, Aralık 30, 2007

MUTLU YILLAR





Herkese sevdikleri ile birlikte sağlık, mutluluk ve huzur dolu yeni bir yıl diliyorum. 2008 herkese hayırlı olsun. Bu da benden hepinize yeniyıl hediyesi olsun:)))))

Cuma, Aralık 28, 2007

Yerli Malı




Hep yabancı, hep yabancı. Bu Cuma'da bizden olsun dedim. Nasıl iyi demiş miyim?

Perşembe, Aralık 27, 2007

Cevap Veriyorum

Pakize Suda'nın başlığını çaldım ama benimki okur mektuplarına cevap değil, sevgili Pınar'ın sobesine cevap

1. Blog yazmaya ilk defa nasıl başladın?

Pek çok blogger gibi ben de ilk kez yemek tarifi ararken "portakal ağacına" rastladım. Onun verdiği linklerden ilk olarak Koyubeyaz'a ulaştım. Onu ve yazılarını çok sevdim. Oradan da diğer bloglara göz atmaya başladım. Bir süre sessizce, sonra yorum yazarak takibe devam ettim. Sonra da "eee, ben niye bir blog açmıyorum?" dedim ve macera başladı.

2. Blog yazılarının konusunun belli bir çizgide olması için özen gösteriyormusun? Yoksa içinden geldiği gibimi yazıyorsun

Ben içimden geldiği gibi yazıyorum. Çoğunlukla günlük olaylar , bazen ülkenin içinde bulunduğu durum, okuduğum bir haber ya da köşe yazısı. Yani anki ruh halime göre yazı konum değişebiliyor.

3. Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor musun ?

Zaten o yüzden bir süre yazmayı bıraktım. Yalnızca yazmak içn değil, diğer blogları tajip edeyim, yorum bırtakayım derken günümün çok büyük bir kısmı b.sayar önünde geçmeye başladı. Bir ara okuduğum blog sayısı 60'dan fazlaydı. Artık kendime saat koydum. Herşey dahil (otel tarifesi gibi oldu) 1 saatten fazla kalmamaya çalışıyorum şu aletin başında.

4. Blog yazmak senin için eğlenceli bir uğraş iken, şimdi artan bekleyiş yüzünden zorunlu bir hal almaya başladı mı?

Üstteki cevapta da belirttiğim gibi, öyleydi ama artık değil. Bazı günler ne b.sayara giriyorum ne de bloğuma ve yorumlara bakıyorum.

5. Blog yazmayı ne kadar sürdüreceksin?

Bakalım, allah bilir:))

Sonuç: blog yazmayı da , okumayı da seviyorum. Şimdilik gittiği yere kadar da gidecek.

Pazartesi, Aralık 24, 2007

Yaz Geldi:)))




Malum, 21 Aralık geçti, gitti. Artık günler uzamaya başlıyor. Şunun şurası saatleri ileri almaya da 3 ay kaldı. Eh, yaz geldi sayılır.

Herkesin geçmiş Kurban Bayramını kutluyorum. Çok güzel dinlendik. Her sabah saat 10.30-11 gibi kalktık. Güzel ve uzun bir kahvaltıdan sonra aile büyüklerini ziyaret edip, bayramlarını kutladık. Bu bayram fazla kasmadık, sanki daha rahat yetiştik her yere. Zaten ilk gün k.validede tüm aile kahvaltı ettik. Daha sonra eşim kurban işini halletti. Akşam da annemde yemekteydik. 3. gün görümcemde yine toplu kahvaltıdaydık. Bayramın en güzel sürprizi evlenince Ankara'ya taşınan ve en son 3 ya da 4 yıl önce gördüğüm bir arkadaşımın ziyareti oldu. Birkaç saatliğine de olsa onları görmek güzeldi.

Artık yılbaşı heyecanı sardı. Herkese alınacak hediyelerin listesi yapılacak. O gece arkadaşlar (her yıl olduğu gibi) bendeler. Alışveriş ve temizlik var. Cumartesi günü ise yılların alışkanlığı, yine çok sevdiğim bir arkadaşım ile buluşup yılbaşı öncesi kutlamamızı yapıp, birer kadeh beyaz şarabımızı içeriz. Her zaman gittiğimiz yerin Bostanlı şb.si kapandığından bu yıl uzun bir aradan sonra yine Alsancak'tayız. Bu hemen hemen 1989'dan beri sürdürdüğümüz bir gelenek. Umarım daha uzun yıllar devam eder.

Pazartesi, Aralık 17, 2007

Son günlerde

Son günlerde neler yaptım?

*Yaşamın Kıyısında'ya gittim
*Ayşe Kulin'in "Veda"sını okudum
*Elif Şafak'ın "Siyah Süt" ve Oya Baydar'ın "Kayıp Söz" kitaplarını internetten ısmarladım
*Facebook'a takılmak istedim. Üstelik de sahte bir isimle. Yaşım ve cinsiyetim doğruydu. Yalnızca eski arkadaşları aramak içindi. Bir sürü tanımadığım insandan "merhaba"mesajı geldi. Çok ilginçtir ki hepsi de erkekti.Facebook'u iptal ettim, bir daha da girmem. Bu arada baktım bizim bankanın hepsi orada, özellikle kıl olduğum insanlar. Bu da ikinci sebepti facebook'tan nefret etmeme. Yani yazmama sebebim facebook'a takılmak değildi, bunu da belirteyim dedim.
*Lost'un daha ilk sezonunu seyredebildim. Şubat'a kadar diğer 2 sezonu da izlemek istiyorum. Ama öyle acayip sarmadı beni. Heroes daha güzel:))
*Hayatımda ilk kez kumkuat denen meyvayla tanıştım, yazlığa aldık ve ektik. Üzerinde meyvesi vardı yedim, limonla mandalin arası ama azıcık da acımsıydı. Meğer meyveleri Nisan gibi olurmuş. Eeee, keçinin bilmediği ot misali...
*Bu arada benim blog 2 yaşını doldurmuş, kutlu olsun.

Cuma, Aralık 14, 2007

Veeeeee



Beklediğiniz cuma güzeli bu kez Sawyer. Ben de geçenlerde şu Lost çılgınlığına acık ucundan takıldım. Açıkçası Heroes konu itibarı ile beni daha çok çekiyor. Ama hakkını vermeli ki Lost'taki manzaralar ve manzaralar(!) daha güzel.

Pazartesi, Aralık 10, 2007

Döndüm (mü)?

Uzuuun bir süredir yazmadım, yazamazdım, elim gitmedi. Özel bir nedenden ya da depresiflikten falan değil, canım istemedi yalnızca. Hala da çok hevesli değilim ama içime kaçan yılbaşı böceği nedeni ile hem biraz blogda değişiklikler yaptım, hem de elim değmişken 2 satır da yazayım dedim.

Benim cephede çok fazla değişiklik yok. Eşim emekli oldu ama (şükür) çalışmaya devam ediyor. Oğlum Lise 3'de (Lise 4 de okuyacak. O yüzden daha ÖSS stresi başlamadı). Kuzenim evlendi. Onun dışında anam-babam sağ ve sağlıklı. Daha ne isterim, di mi?

Şu bilgisayara esir olmaktan kurtulmak istememin de yazmamamda etkisi var. Geçen kış bazen sabah 9'da oturup öğlen 3'te başından kalktığım oluyordu. Artık aramızda seviyeli bir beraberlik var, fazla samimi değiliz. Bilgisayarın başında 1 saatten fazla oturmamaya çalışıyorum. En önce i.t.iraf.com , ardından mailler, sonra birkaç gazete ve köşe yazarı ardından da birkaç blog okuyorum. Bu arada Sugibicim doğum yaptı, maşallah çok güzel bir oğlu var. Çoğunuzun zaten haberi vardır. Analı babalı büyüsün inşallah. Blogları okusam da pek yorum bırakmıyorum. Çünkü herkese 2 satır bile yazmaya kalksam epey zaman alıyor.

Neyse, gene ipin ucu kaçtı, uzun uzun yazmaya başladım. Tekrar görüşmek üzere

Cuma, Haziran 15, 2007

Hoşçakalın

Malum okullar kapandı. Küçükbeyden fırsat bulabilirsem bilgisayara girebiliyorum. Mesela şimdi baskete gitti de bana kaldı bilgisayar. Maşallah sabah 9'da mesaiye başlar gibi açıyor ve allah ne verdiyse, gece yarılarına kadar oyun oynuyor. Kısaca bana bilgisayara bakacak zaman bile kalmıyor. O nedenle yaz sonuna kadar yazamayacağım. Ama ara ara gelip, bloglarınızı okuyup yorum bırakacağım. Eylül'e kadar hoşçakalın.

Cuma, Haziran 08, 2007

Bu da Nostaljik Yabancı Güzeller




Bugün kışlık sinemalarımı anlatacağım için Steve Mc Queen resmi koydum. Toprağı bol olsun, çok yakışıklıydı. Bir çeşit eski zaman Bruce Willis'i. Yakışıklı, serseri, esprili, falan filan.

Evvelki günkü postta yazdığım gibi kışlık sinemalara gitmeye 2 yaşında başlamışım ama o kadar eskiyi hatırlamıyorum tabii. Hatırladığım ilkokulda olduğum dönemler. Eh, yaz bitmiş, o zamanlar tv de yok. Pazarları 14 ya da 14.30 seansı ailece sinemaya gittiğimiz seanstı. Bazen halamın kızları da alırdık. Onlar da sinema tutkunudurlar. Karşıyaka'da o zaman yabancı film oynatan 2 sinema var Efes sineması(ki şu an Karşıyaka Devlet Tiyatrosu) diğeri Elif sineması(şu anki Deniz sineması) Ayrıca Türk filmi oynatan Melek (galiba şu an sahilde Özsüt'ün falan olduğu yerler) bir de Ses sineması(o da şu an Ses Pasajının olduğu yer) var kapalı olarak. Neyse pazar günleri annem, babam, ben ve kardeşim(anneannem kışın teyzeme giderdi) doğru Efes ya da Elif'e gideriz. O zaman numaralı bilet uygulaması yok. Sinemalar da öyle cep sineması değil. Alt kat kocaman, üstte ise balkon var alt salonun 2/3'ü kadar. Kapılar açılınca biz koşa koşa balkona çıkarız ki balkonda en ön sıradan yer kapalım diye. Tabi içeri girmeden mutlaka patlamış mısırlar ve içecekler alınıyor. Ama her hafta gidiyoruz. Yalnız büyükler için olan filmlere değil, çocuk filmlerine de giderdik. Beni en çok etkileyen filmler Mark Lester'ın başrolünü oynadığı Oliver Twist ve Küçük Şahit ile şu an detaylarını bulamadığım "çölde kaybolan çocuk" filmi. Yukarıdaki o sarışın çocuk da benim çocukluk aşkım(8-10 yaşlarım) Mark Lester. Aslında o resmi buraya koymak istemiştim ama beceremedim, sürekli yukarı atıyor resmi.Neyse, yakışıklıymış ama , di mi? Bu arada Wang Yu'lu "Tek Kollu Kahraman" serilerini de kışlık sinemalarda izlemişimdir. Charles Branson'ın "Yağmurla Gelen Adam", Jeanne Moreau'nun "Siyah Gelinlikli kadın", bir sürü Alain Delon- Jean Gaben filmleri, daha adını ve oyuncularını hatırlayamadığım bir dolu film. Bazen kanallarda rastladıkça "aa, ben bunu izlemiştim" oluyorum.

Bir de annemle gittiğimiz kışlıklar var. İlkokulda hep öğlenciydim. İşime de gelirdi, çünkü sabah uykularını sever(d)im. Ortaokula başlayınca sanırım ilk 1-2 yıl Cumartesileri okula gitmeye devam etmiştik. Bu nedenle Çarşamba günleri 4 ders yapıyorduk ve ben saat 12'de okuldan çıkıyordum. O günde, genelde Türk filmi oynatan kapalı sinemalarda "Kadınlar Günü" olurdu. Fiyat yarı yarıya falan. Bütün kadınlar çoluk çocuk doldururdu sinemaları. Annem de beni ve kardeşimi alır, sinemaya giderdik. Tüm o Tarık Akan'lı filmleri kışlık sinemalarda izlemişimdir. "Beyoğlu Güzeli"nde ne kadar ağladığımı hala hatırlıyorum. Sonra "Mavi Boncuk" filmi falan. Bu arada kadın artistlerden Filiz Akın favorimdi(ki hala öyledir) , bir de Emel Sayın çıkınca ona da hayran olmuştum. Hala da hem kendini hem sesini çok beğeniyorum. Orta 3'e geçtiğim yıldı sanırım, Cumartesiler de tam gün tatil oldu. Bu durumda bizim Çarşamba günü de tam gün okullu olduk ve benim sinema sefalarım bitti. Haftasonu gidiyorduk ama haftaiçi annemin kardeşimle gittiğini bildiğimden , ne yalan söyliyeyim çok kıskanıyordum onları. Ama kardeşim için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Çünkü o çok sıkılırdı kışlık sinemadan. Şans işte. O istemez giderdi, ben istediğim halde gidemezdim.

Yıllar geçtikçe yazlık sinemalar kapansa da, kışlıklara gitmeye hep devam ettim. Yalnızca oğlum doğduktan sonra ilk 3-4 yıl gidemedik. Ama sonra çocuk filmleri bile olsa, gitmeye başladım. Hele şimdi, şükür emekliyim ve istediğim filme gidecek zamanım var.

Perşembe, Haziran 07, 2007

Nostaljik Güzel



Dünkü postla bağlantılı olarak bugün, gençlik aşkımın gençlik resmini yayınlayayım dedim. Bakın, yakışıklılığı ile ilgili sakın ola olumsuz yorumlar yazmayın, hayallerimi yıkmayın, kalbinizi kırarım sonra, peşin peşin söyliyeyim:))) Laf söyletmem Ferit'ime.

Bir gazetenin ekinde röportajını okumuştum Tarık Akan'ın. O zamanlar yaş daha 12-13 falan. Röportajın sonunda da resim isteyebileceğimiz bir adres vardı. Yazdım, istedim, gönderdi. Resmin geldiği günkü sevincimi unutamam. Her an gözümün önünde olacabileceği bir yere koymuştum resmi. Şu an acaba nerededir o resim? Bu kadar taşınma arasında kaybolup gitmiştir herhalde. Yine de annemlere gidince fotoğrafların durduğu emektar büfeyi bir karıştırayım bakayım. Belki de bulurum.Bu arada karar verdim, pazartesi de sizlere çocukluğumun kışlık yani kapalı sinemalarını anlatacağım.

Pazartesi gidemediğim için bugün annemlere gidiyorum, halamın kızları da gelecekmiş. Yarın da bir arkadaşımla buluşacağız. Ya Cuma akşamından ya da Cumartesi sabahtan Çeşme'ye gideceğiz. Bugün sabaha karşı şakır şakır yağmur yağdı ve gün içinde de yağmaya devam edecekmiş. Ama yarından itibaren yine günlük güneşlik. Belki hafta sonu denize girebiliriz.

Bugün iş çok. Tüm kartların ve ev kredisinin ödeme günü bugün. Ben kendimi sokağa atıyorum. Herkese kolay gelsin.

Çarşamba, Haziran 06, 2007

Yazlık Sinemalar




Aslında daha büyük ve güzel resimlerini koymak istemiştim eski yazlık sinemaların. Ama bulamadım, bunlarla idare edin. Geçen postta "Ihlamurlar altında" dizisi ile ilgili yazarken bahsetmiştim eski Türk filmlerinden. Bugün biraz nostalji yapmak istedim.

Babam gençliğinden beri tutkundur sinemaya. Eskiden 32 kısım tekmili birden ifadesi ile neredeyse sabah girilip karanlıkta çıkılan filmler oynarmış sinemalarda ama tabi bunlar kapalı sinemalar, yazlık değil. Tüm eski filmleri, oyuncularını bilir babam ama kendi telaffuzu ile:)) Örneğin geçenlerde bir tv kanalında eski bir filme rastladım. Babamı arayıp "Baba ... kanalında Stüvırt Grencır'ın filmi var dedim ama babamdan tık yok. Sonra "yani Stevart Granger" deyince anladı. Telefonu kapadıktan sonra çok güldüm ama n'apsın babacım, onun zamanında Oxford vardı da babam mı gitmedi, di mi?

Her neyse, evlendikten sonra annem de babama uymuş, 2 genç o sinema senin bu sinema benim hep gezmişler. Eh, eskiden zaten başka da eğlence pek yok. Ben olmuşum. Annem anlatır, 1-1,5 yaşlarındaymışım. Ben-Hur filmi gelmiş. Tabi babam gitmek için çıldıryor. Beni ilk kez amcamlara bırakacaklar. Annemin içi rahat değil. Nasıl gittim, nasıl izledim, nasıl döndüm anlayamadım der hep. Ama amcamlara bir gitmişler ki, yengem salona çingen salıncağını kurmuş, ben içindeyim, şarkılar, türküler, dönüp bakmamışım bile onlara. Rahmetli amcacığımın o zamanlar 2 oğlu olduğundan (şimdi 3)kız çocuklarını çok severdi, yengem de ki hala görüşüyoruz çok iyi bir insandır. Babam beni öyle görünce anneme bak kendini üzdüğüne değdi mi? demiş. Eee, ana yüreği işte.

O zamanlar kapalı sinemalara küçük çocuk almıyorlar. Ama eskiden her yer küçük, herkes birbirini tanıyor. 2 yaşımdan itibaren babamlar beni de sinemaya götürmeye başlamışlar. Ben de sessiz sessiz izlermişim filmleri. Yalnız sinema sahibi rica edermiş. Abi, belediyeciler dolaşırken çocuğu saklayın, ceza yemiyeyim diye. Ben de zaten ufak tefek. Belediyeciler dolaşırken yatarmışım annemle babamın dizine. Üzerime ceketlerini paltolarını örterlermiş. Ben de gıkımı bile çıkarmazmışım. Sonra mazallah, film yarım kalır:))

Yaz geldimi de en büyük eğlence yazlık sinemaya gitmekti. Bulunduğumuz yerde birbirine çok yakın 3 tane yazlık sinema vardı ve filmler 3 gecede bir değişirdi. Biz de tüm yaz boyunca döne döne bu 3 sinemaya gidip tüm filmleri izlerdik, tabi arada misafir geldiği olunca kaçardı bazı filmler. Yazları anneannem bizde kalırdı. Akşam yemeğinden kalkar kalkmaz anneannem beni alır,minderlerimizi koltuklarımızın altına sıkıştırır, doğru sinemaya giderdik. Ancak yol üzerinde çok önemli bir işimiz vardı, olmazsa olmazımız. Sinema çiğdemsiz(ayçekirdeği) çekilir mi? Yol üzerindeki Çiğdemci Mustafa'mızdan 5 külah çiğdem alırdık. Anneme, babama, bana, kardeşime ve anneanneme. Bu Çiğdemci Mustafa'mız eski bir puseti tahtayla dolap gibi yapmış, içine piknik tüp koymuş, dolabın üzerine koyduğu tablaya tüm çiğdemleri sermiş ve altta yanan tüp sayesinde her daim sıcacık çiğdemler elde etmiş, akıllı bir girişimcidir. Üstelik henüz 15 yaşlarındaydı. O da mahalledeki abilerimizdendi. Ha, be o zamanlar 9-10 yaşlarındayım.

Eh, çiğdemlerimizi de aldık, sinemaya girdik ama ben kurtlu peynir, yerimde oturabilir miyim? Elimde çiğdem , tüm sinemayı tavaf ederdim. Çünkü tüm duvarlarda yaz boyunca oynayacak filmlerin afişleri olurdu. Hepsine bakar , beğendiklerim olursa koşa koşa anneannemin yanına gelir "... filmine de geliriz di mi anneanne?" diye işi garantiye almaya çalışırdım. Bunlar benim özgürlük anlarımdı. Çünkü biraz sonra, sofrayı toplayıp, bulaşıkları yıkayan annem, babamı ve kardeşimi de alıp sinemaya gelirlerdi. Babam pek dolaşmamıza izin vermezdi.Herkes birbirini tanıdığından arada gizli bir anlaşma var gibiydi. Herkes hep aynı yerlere otururdu. Bizim oturma düzenimizde sıra başına anneannem, yanında bir boş iskemle( azıcık şişmandı rahmetli anneannecim, sıkılırdı) sonra annem ve babam. Öndeki sırada ise ben ve kardeşim. Tabi biz çiğdem canavarları ilk filmde çiğdemi bitirirdik. O arada babam bize gazoz alırdı. O zamanlar Su-Ga, Cincibir sade ve portakallı , bi de Sinalco Cola diye kolamsı bir içecek vardı. Bir de büyük olasılıkla sinema sahibinin karısının elleri ile yapıp küçük cam şişelere doldurduğu ayranlar. Ben (hala dahada) gazoz , kola pek sevmem. Ayran varsa ondan içerdim, ama o da her zaman olmazdı. Ayran yoksa babam 4 tane gazoz alırdı. Bilirdi ki ben her zamanki gibi ilk yudumdan sonra pişman olup gazozu ona vereceğim. Bu da hiç değişmezdi. Ben her sefer içicem diye gazozu alır,ilk yudumda yüzümü ekşitip baba al, sen iç diye babama verirdim gazozu.

Bir diğer ritüelse çiğdem konusundaydı. Anneannemin elbiselerinde her zaman 2 büyük cep olurdu. O, çiğdemlerini buraya koyardı. Eh, biz kendi çiğdemlerimizi bitirmişiz, ayran , gazoz ne varsa içmişiz, ikinci filme bir şey kalmamış. Hemen ben ve kardeşim arkamıza döner "anneanne, çiğdem var mı?" diye sorardık ki hiç bir zaman "yok" cevabı almadık ondan. Hemen elini cebine daldırır, bir avuç bana, bir avuç kardeşime verirdi. Biz de onları bitirene kadar yer, gene arkamıza döner, ondan yeni çiğdem isterdik , ta ki onunkilerin de dibine darı ekene kadar. 2. film de bittiğinde çiğdemler bitmiş olur, biz de film hakkında yorumlar yapa yapa eve dönerdik. Yoo, durun daha hemen uyumak yok. Yaz günü, okullar tatil, hele Temmuzsa babam da yıllık izinde. O yüzden ertesi sabah herkes uyuyabilir. Eve gidince bahçede oturulur, annem koca bir kayık tabak dolusu buzzzz gibi karpuzu keser getirirdi.Yani en son üste cila olarak karpuz da yenir ondan sonra mutlu, mesut yatılırdı.

Çocukluğun, mutlu, mesut, gamsız günleri. Affan Dede'ye para saysam, satar mı bana çocukluğu mu?

Pazartesi, Haziran 04, 2007

Yaz Geldi:)))))



Aslında yaz 1 Haziran'da yani cuma günü geldi ama ben o gün çok telaşlı olduğumdan algılayamadım. Neyse, sonunda benim mevsimim geldi. Yukarıdaki resimdeki yer Çeşme'de Pırlanta plajı, bizim eve 300 mt. mesafede. Burası Çeşme'de tek Kite Surfing yapılan yer. Ben tabi sadece seyrediyorum, o kadar gözü kara değilim. Bu Kite Surfing neyin nesi diyorsanız buraya bakın, resimler harika.

Cuma akşamı 11 kişiydik. Uzun uzun anlatmayacağım. Kısaca yedik, içtik, muhabbet ettik, çok güldük, çok eğlendik. Ben bir tek Ihlamurlar Altında'yı kaçırdığıma üzüldüm ama Pazar günü zaplarken baktım tekrarı vardı. Zevkle izledim. Şu an tv'de izlediğim 2 Türk dizisinden biri. Diğeri Avrupa Yakası. Biliyorum, dizi eski Türk filmi kokuyor ama n'apayım, 2 yaşından beri sinemaya giden ve hayatının ilk 15 yılı özellikle yazın her gece yazlık sinemalarda geçen biri olarak çok seviyorum bu diziyi. Zaten dizinin jeneriğininde de eski Türk filmlerine saygılarını gönderiyorlar.

Haftasonu k.valideler doktor randevuları nedeni ile İzmir'e geldiler. Bu gece de onları yemeğe çağırdım. Tabi, alt kattaki ablasını da. O yüzden bugün anneme gidemeyeceğim. Yarın temizlik. Herhalde Çarşamba'ya anneme giderim. Bu haftasonu Cuma akşamından Çeşme'ye gitmek istiyoruz. Kısmet. Belki yazın ilk denizine de gireriz. Öbür haftasonu pazar günü babalar günü olduğundan gidemeyiz. Malum k.peder Foça'da. Zaten günün yarısı yolda geçecek. Yazı hem çok seviyorum hem de şu amip gibi bölünmelerden nefret ediyorum. Biraz Bostanlı, biraz Çeşme, çok çok az(şükür) Foça.

Bu arada bu akşam için yapacağım yemeğin kısa tarifini vereyim. Ben de yeni öğrendim, ilk kez deneyeceğim.

Malzeme: Tavuk eti (arzuya göre, ister bütün, ister göğüs, ister but ya da karışık)
1 paket K.norr beşamel sos
1 kutu garnitür
1 su bardağı kaşar rende

Yapılışı: Tavuğu haşlayıp etini didikleyin. Beşamel sosu paketteki tarife göre pişirip(bu tembeller için, isteyen üşenmeyip kendisi evinde yapsın) tavuk etleri ile karıştırın. Yağladığınız borcama beşamel soslu tavuğun yarısı dökün. Üzerine garnitürü yayın. Kalan tavuğu da onun üzeirne dökün. En üste kaşar peyniri rendesini serpin. 175 derece fırında 20-30 dakika kadar pişirin. Afiyet olsun.

Bana çok kolay geldi. Akşamdan tavuğumu haşladım. Suyuna da çorba yapıcam. Yalnız k.peder pilav sevmediğinden geleneksel tavuk-pilav ikilisi yerine tavuk- domatesli makarna ikilisi olacak akşama.

Aslında ben eski Türk filmlerine gittiğim günlerden bahsetmiştim ilk 2 postta. Ama her ikisi de uçtu gitti. Bu post ta uçmadan hemen yayınlayacağım ki 4. kez yazmak zorunda kalmayayım. O konuyu da başka bir gün yazarım.

Herkese iyi haftalar....

Dip not: Sonradan aklıma geldi, ekliyorum. Eski Türk filmleri deyince; N.il K.araibrahimgil'in yeni klibi ne kadar güzel , değil mi? 60-70'li yılların Türk filmlerini seven biri olarak hem şarkıya hem de klibe bayıldım.