Pazartesi, Ocak 14, 2008

Haftasonu



Yukarıdaki resmin bizim Cumartesi grubu ile uzaktan yakından ilgisi yok ama konu ile bütünleşen en uygun bu resmi bulabildim g.ettyi.mages'de.

Cumartesi günü arkadaşımız, sağolsun çok güzel hazırlanmış. Ben saat 2 gibi oradaydım. Giderken yeni ekmek makinamda yaptığım ekmeği de götürdüm. S.öke U.n dan bin kere razı olsun. Hiç bir zaman başarısız olunmuyor. Kutunun üzerindeki tarife göre yapınca ekmeğin kabarmamasına imkan ve ihtimal yok. Bu kez tam buğday unundan yaptım, sıcacıktı da, bayıldılar. Bu arada 2 arkadaşın da 13 ve 15'i doğum günleriydi. Pastamızı da kestik. Muhabbet, curcuna ( 8 büyük,5 kız ve 1 erkek çocuk).Allahtan çocuklar başka odada b.sayar ve oyuncakların başındaydılar da çok gürültü olmadı. O gün tam hızlı çekim bir gündü benim için. Sabahtan kahvaltı hazırla, topla, beyazları makineye at, as, bu arada doğalgazcı geldi(apt. yeni yaptıracağız) onunla konuş, kuaföre git,fön çektir. Tabi sonra toplantıda dinlenmiş oldum.

Pazar günü ise öğleden sonra k.validemler ve görümcem çaya geldiler. Akşam ise biraz ütü yaptım. Malum hafta başı. Hem oğlanın okul pantolonu, gömlekleri, eşime gömlek, havlular ve yastık kılıfları. Bugün karar verdim, yemek yapmıycam. Birazdan çarşıya gidip balık alıcam. Akşam balık yaparım, yanına da rokalı, turplu,taze soğanlı bir marul salatası. Bugün yayılma günüm.

Herkese iyi haftalar.

Perşembe, Ocak 10, 2008

Yerlilere Devam



T.una K.iremitçi'nin kasedi çıkmış. Henüz dinlemedim ama ilk fırsatta dinlemek istiyorum. Kararımı buraya yazarım. Şimdi biliyorum içinizden bazıları geçmişteki ilişkileri nedeni ile kızıyordur ona ama [şimdi bana daha çok kızacaksınız:))] o maviş gözlü ne yapsa kızamıyorum ben ona. Kendisine E.lton J.ohn'da "Blue Eyes" şarkısını gönderiyorum.

Geçen hafta Cuma günü okuldan geldikten sonra oğlum çok ateşlendi. Pazar sabahına dek 39,5 ateşi düşüremedik. Ancak pazar sabahından itibaren kendini toplamaya başladı. P.tesi ve Salı da okula gidemedi. Şimdi nispeten daha iyi ama öksürük ve burun akıntısı devam ediyor. Kaç yaşına gelirse gelsin o benim bebeğim olduğundan geçen hafta moralim çok bozuktu. Bu hafta annemin sağlık sorunları ile uğraştım. Annemin göz tansiyonu nedeni ile bir gözü zaten epey görme kaybına uğramıştı. Diğerinde de göz tansiyonu başlamış. Hem onu baktırıp ilaç yazdırdık, hem de gözlüklerini yenilettik. Önümüzdeki hafta da kulaklık almaya gidicez. Eskisi artık iş görmüyor, sanırım miadını doldurdu. Yenileticez.

Geçen yıl arada katıldığım arkadaş grubunun toplantısına bu yıl daimi olarak katılmaya başladım. Yarın oraya gidicem. Ayda 1 toplanıyoruz. Eski arkadaşlarla birlikte olmak iyi geliyor insana. Haftaya ise çok sevdiğim başka bir arkadaşım yıllık izne ayrılıyor. İş nedeni ile doğru dürüst görüşemiyorduk. 1 gün de onunla buluşucaz. E bu arada evin işi gücü var. Zaten bir bakıyorum pazartesi, bir bakıyorum Cuma olmuş. Hayat şu Japonya'daki ekspres trenler gibi çok hızlı gidiyor. Aaaa, sonra bu ay çok önemli bir gün var:))) O gün gelince yazarım. Bu arada çocuklar sömestreye girecek, kardeşim 28 Ocak'ta İzmir'e gelecek. Sömestr süresince bizimle olacak, çok özledim onu.Bu ay inşallah hep güzel şeyler olacak. Umarım herkes için güzel olur.

Hadi, herkese iyi hafta sonları

Pazar, Aralık 30, 2007

MUTLU YILLAR





Herkese sevdikleri ile birlikte sağlık, mutluluk ve huzur dolu yeni bir yıl diliyorum. 2008 herkese hayırlı olsun. Bu da benden hepinize yeniyıl hediyesi olsun:)))))

Cuma, Aralık 28, 2007

Yerli Malı




Hep yabancı, hep yabancı. Bu Cuma'da bizden olsun dedim. Nasıl iyi demiş miyim?

Perşembe, Aralık 27, 2007

Cevap Veriyorum

Pakize Suda'nın başlığını çaldım ama benimki okur mektuplarına cevap değil, sevgili Pınar'ın sobesine cevap

1. Blog yazmaya ilk defa nasıl başladın?

Pek çok blogger gibi ben de ilk kez yemek tarifi ararken "portakal ağacına" rastladım. Onun verdiği linklerden ilk olarak Koyubeyaz'a ulaştım. Onu ve yazılarını çok sevdim. Oradan da diğer bloglara göz atmaya başladım. Bir süre sessizce, sonra yorum yazarak takibe devam ettim. Sonra da "eee, ben niye bir blog açmıyorum?" dedim ve macera başladı.

2. Blog yazılarının konusunun belli bir çizgide olması için özen gösteriyormusun? Yoksa içinden geldiği gibimi yazıyorsun

Ben içimden geldiği gibi yazıyorum. Çoğunlukla günlük olaylar , bazen ülkenin içinde bulunduğu durum, okuduğum bir haber ya da köşe yazısı. Yani anki ruh halime göre yazı konum değişebiliyor.

3. Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor musun ?

Zaten o yüzden bir süre yazmayı bıraktım. Yalnızca yazmak içn değil, diğer blogları tajip edeyim, yorum bırtakayım derken günümün çok büyük bir kısmı b.sayar önünde geçmeye başladı. Bir ara okuduğum blog sayısı 60'dan fazlaydı. Artık kendime saat koydum. Herşey dahil (otel tarifesi gibi oldu) 1 saatten fazla kalmamaya çalışıyorum şu aletin başında.

4. Blog yazmak senin için eğlenceli bir uğraş iken, şimdi artan bekleyiş yüzünden zorunlu bir hal almaya başladı mı?

Üstteki cevapta da belirttiğim gibi, öyleydi ama artık değil. Bazı günler ne b.sayara giriyorum ne de bloğuma ve yorumlara bakıyorum.

5. Blog yazmayı ne kadar sürdüreceksin?

Bakalım, allah bilir:))

Sonuç: blog yazmayı da , okumayı da seviyorum. Şimdilik gittiği yere kadar da gidecek.

Pazartesi, Aralık 24, 2007

Yaz Geldi:)))




Malum, 21 Aralık geçti, gitti. Artık günler uzamaya başlıyor. Şunun şurası saatleri ileri almaya da 3 ay kaldı. Eh, yaz geldi sayılır.

Herkesin geçmiş Kurban Bayramını kutluyorum. Çok güzel dinlendik. Her sabah saat 10.30-11 gibi kalktık. Güzel ve uzun bir kahvaltıdan sonra aile büyüklerini ziyaret edip, bayramlarını kutladık. Bu bayram fazla kasmadık, sanki daha rahat yetiştik her yere. Zaten ilk gün k.validede tüm aile kahvaltı ettik. Daha sonra eşim kurban işini halletti. Akşam da annemde yemekteydik. 3. gün görümcemde yine toplu kahvaltıdaydık. Bayramın en güzel sürprizi evlenince Ankara'ya taşınan ve en son 3 ya da 4 yıl önce gördüğüm bir arkadaşımın ziyareti oldu. Birkaç saatliğine de olsa onları görmek güzeldi.

Artık yılbaşı heyecanı sardı. Herkese alınacak hediyelerin listesi yapılacak. O gece arkadaşlar (her yıl olduğu gibi) bendeler. Alışveriş ve temizlik var. Cumartesi günü ise yılların alışkanlığı, yine çok sevdiğim bir arkadaşım ile buluşup yılbaşı öncesi kutlamamızı yapıp, birer kadeh beyaz şarabımızı içeriz. Her zaman gittiğimiz yerin Bostanlı şb.si kapandığından bu yıl uzun bir aradan sonra yine Alsancak'tayız. Bu hemen hemen 1989'dan beri sürdürdüğümüz bir gelenek. Umarım daha uzun yıllar devam eder.

Pazartesi, Aralık 17, 2007

Son günlerde

Son günlerde neler yaptım?

*Yaşamın Kıyısında'ya gittim
*Ayşe Kulin'in "Veda"sını okudum
*Elif Şafak'ın "Siyah Süt" ve Oya Baydar'ın "Kayıp Söz" kitaplarını internetten ısmarladım
*Facebook'a takılmak istedim. Üstelik de sahte bir isimle. Yaşım ve cinsiyetim doğruydu. Yalnızca eski arkadaşları aramak içindi. Bir sürü tanımadığım insandan "merhaba"mesajı geldi. Çok ilginçtir ki hepsi de erkekti.Facebook'u iptal ettim, bir daha da girmem. Bu arada baktım bizim bankanın hepsi orada, özellikle kıl olduğum insanlar. Bu da ikinci sebepti facebook'tan nefret etmeme. Yani yazmama sebebim facebook'a takılmak değildi, bunu da belirteyim dedim.
*Lost'un daha ilk sezonunu seyredebildim. Şubat'a kadar diğer 2 sezonu da izlemek istiyorum. Ama öyle acayip sarmadı beni. Heroes daha güzel:))
*Hayatımda ilk kez kumkuat denen meyvayla tanıştım, yazlığa aldık ve ektik. Üzerinde meyvesi vardı yedim, limonla mandalin arası ama azıcık da acımsıydı. Meğer meyveleri Nisan gibi olurmuş. Eeee, keçinin bilmediği ot misali...
*Bu arada benim blog 2 yaşını doldurmuş, kutlu olsun.

Cuma, Aralık 14, 2007

Veeeeee



Beklediğiniz cuma güzeli bu kez Sawyer. Ben de geçenlerde şu Lost çılgınlığına acık ucundan takıldım. Açıkçası Heroes konu itibarı ile beni daha çok çekiyor. Ama hakkını vermeli ki Lost'taki manzaralar ve manzaralar(!) daha güzel.

Pazartesi, Aralık 10, 2007

Döndüm (mü)?

Uzuuun bir süredir yazmadım, yazamazdım, elim gitmedi. Özel bir nedenden ya da depresiflikten falan değil, canım istemedi yalnızca. Hala da çok hevesli değilim ama içime kaçan yılbaşı böceği nedeni ile hem biraz blogda değişiklikler yaptım, hem de elim değmişken 2 satır da yazayım dedim.

Benim cephede çok fazla değişiklik yok. Eşim emekli oldu ama (şükür) çalışmaya devam ediyor. Oğlum Lise 3'de (Lise 4 de okuyacak. O yüzden daha ÖSS stresi başlamadı). Kuzenim evlendi. Onun dışında anam-babam sağ ve sağlıklı. Daha ne isterim, di mi?

Şu bilgisayara esir olmaktan kurtulmak istememin de yazmamamda etkisi var. Geçen kış bazen sabah 9'da oturup öğlen 3'te başından kalktığım oluyordu. Artık aramızda seviyeli bir beraberlik var, fazla samimi değiliz. Bilgisayarın başında 1 saatten fazla oturmamaya çalışıyorum. En önce i.t.iraf.com , ardından mailler, sonra birkaç gazete ve köşe yazarı ardından da birkaç blog okuyorum. Bu arada Sugibicim doğum yaptı, maşallah çok güzel bir oğlu var. Çoğunuzun zaten haberi vardır. Analı babalı büyüsün inşallah. Blogları okusam da pek yorum bırakmıyorum. Çünkü herkese 2 satır bile yazmaya kalksam epey zaman alıyor.

Neyse, gene ipin ucu kaçtı, uzun uzun yazmaya başladım. Tekrar görüşmek üzere

Cuma, Haziran 15, 2007

Hoşçakalın

Malum okullar kapandı. Küçükbeyden fırsat bulabilirsem bilgisayara girebiliyorum. Mesela şimdi baskete gitti de bana kaldı bilgisayar. Maşallah sabah 9'da mesaiye başlar gibi açıyor ve allah ne verdiyse, gece yarılarına kadar oyun oynuyor. Kısaca bana bilgisayara bakacak zaman bile kalmıyor. O nedenle yaz sonuna kadar yazamayacağım. Ama ara ara gelip, bloglarınızı okuyup yorum bırakacağım. Eylül'e kadar hoşçakalın.

Cuma, Haziran 08, 2007

Bu da Nostaljik Yabancı Güzeller




Bugün kışlık sinemalarımı anlatacağım için Steve Mc Queen resmi koydum. Toprağı bol olsun, çok yakışıklıydı. Bir çeşit eski zaman Bruce Willis'i. Yakışıklı, serseri, esprili, falan filan.

Evvelki günkü postta yazdığım gibi kışlık sinemalara gitmeye 2 yaşında başlamışım ama o kadar eskiyi hatırlamıyorum tabii. Hatırladığım ilkokulda olduğum dönemler. Eh, yaz bitmiş, o zamanlar tv de yok. Pazarları 14 ya da 14.30 seansı ailece sinemaya gittiğimiz seanstı. Bazen halamın kızları da alırdık. Onlar da sinema tutkunudurlar. Karşıyaka'da o zaman yabancı film oynatan 2 sinema var Efes sineması(ki şu an Karşıyaka Devlet Tiyatrosu) diğeri Elif sineması(şu anki Deniz sineması) Ayrıca Türk filmi oynatan Melek (galiba şu an sahilde Özsüt'ün falan olduğu yerler) bir de Ses sineması(o da şu an Ses Pasajının olduğu yer) var kapalı olarak. Neyse pazar günleri annem, babam, ben ve kardeşim(anneannem kışın teyzeme giderdi) doğru Efes ya da Elif'e gideriz. O zaman numaralı bilet uygulaması yok. Sinemalar da öyle cep sineması değil. Alt kat kocaman, üstte ise balkon var alt salonun 2/3'ü kadar. Kapılar açılınca biz koşa koşa balkona çıkarız ki balkonda en ön sıradan yer kapalım diye. Tabi içeri girmeden mutlaka patlamış mısırlar ve içecekler alınıyor. Ama her hafta gidiyoruz. Yalnız büyükler için olan filmlere değil, çocuk filmlerine de giderdik. Beni en çok etkileyen filmler Mark Lester'ın başrolünü oynadığı Oliver Twist ve Küçük Şahit ile şu an detaylarını bulamadığım "çölde kaybolan çocuk" filmi. Yukarıdaki o sarışın çocuk da benim çocukluk aşkım(8-10 yaşlarım) Mark Lester. Aslında o resmi buraya koymak istemiştim ama beceremedim, sürekli yukarı atıyor resmi.Neyse, yakışıklıymış ama , di mi? Bu arada Wang Yu'lu "Tek Kollu Kahraman" serilerini de kışlık sinemalarda izlemişimdir. Charles Branson'ın "Yağmurla Gelen Adam", Jeanne Moreau'nun "Siyah Gelinlikli kadın", bir sürü Alain Delon- Jean Gaben filmleri, daha adını ve oyuncularını hatırlayamadığım bir dolu film. Bazen kanallarda rastladıkça "aa, ben bunu izlemiştim" oluyorum.

Bir de annemle gittiğimiz kışlıklar var. İlkokulda hep öğlenciydim. İşime de gelirdi, çünkü sabah uykularını sever(d)im. Ortaokula başlayınca sanırım ilk 1-2 yıl Cumartesileri okula gitmeye devam etmiştik. Bu nedenle Çarşamba günleri 4 ders yapıyorduk ve ben saat 12'de okuldan çıkıyordum. O günde, genelde Türk filmi oynatan kapalı sinemalarda "Kadınlar Günü" olurdu. Fiyat yarı yarıya falan. Bütün kadınlar çoluk çocuk doldururdu sinemaları. Annem de beni ve kardeşimi alır, sinemaya giderdik. Tüm o Tarık Akan'lı filmleri kışlık sinemalarda izlemişimdir. "Beyoğlu Güzeli"nde ne kadar ağladığımı hala hatırlıyorum. Sonra "Mavi Boncuk" filmi falan. Bu arada kadın artistlerden Filiz Akın favorimdi(ki hala öyledir) , bir de Emel Sayın çıkınca ona da hayran olmuştum. Hala da hem kendini hem sesini çok beğeniyorum. Orta 3'e geçtiğim yıldı sanırım, Cumartesiler de tam gün tatil oldu. Bu durumda bizim Çarşamba günü de tam gün okullu olduk ve benim sinema sefalarım bitti. Haftasonu gidiyorduk ama haftaiçi annemin kardeşimle gittiğini bildiğimden , ne yalan söyliyeyim çok kıskanıyordum onları. Ama kardeşim için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Çünkü o çok sıkılırdı kışlık sinemadan. Şans işte. O istemez giderdi, ben istediğim halde gidemezdim.

Yıllar geçtikçe yazlık sinemalar kapansa da, kışlıklara gitmeye hep devam ettim. Yalnızca oğlum doğduktan sonra ilk 3-4 yıl gidemedik. Ama sonra çocuk filmleri bile olsa, gitmeye başladım. Hele şimdi, şükür emekliyim ve istediğim filme gidecek zamanım var.

Perşembe, Haziran 07, 2007

Nostaljik Güzel



Dünkü postla bağlantılı olarak bugün, gençlik aşkımın gençlik resmini yayınlayayım dedim. Bakın, yakışıklılığı ile ilgili sakın ola olumsuz yorumlar yazmayın, hayallerimi yıkmayın, kalbinizi kırarım sonra, peşin peşin söyliyeyim:))) Laf söyletmem Ferit'ime.

Bir gazetenin ekinde röportajını okumuştum Tarık Akan'ın. O zamanlar yaş daha 12-13 falan. Röportajın sonunda da resim isteyebileceğimiz bir adres vardı. Yazdım, istedim, gönderdi. Resmin geldiği günkü sevincimi unutamam. Her an gözümün önünde olacabileceği bir yere koymuştum resmi. Şu an acaba nerededir o resim? Bu kadar taşınma arasında kaybolup gitmiştir herhalde. Yine de annemlere gidince fotoğrafların durduğu emektar büfeyi bir karıştırayım bakayım. Belki de bulurum.Bu arada karar verdim, pazartesi de sizlere çocukluğumun kışlık yani kapalı sinemalarını anlatacağım.

Pazartesi gidemediğim için bugün annemlere gidiyorum, halamın kızları da gelecekmiş. Yarın da bir arkadaşımla buluşacağız. Ya Cuma akşamından ya da Cumartesi sabahtan Çeşme'ye gideceğiz. Bugün sabaha karşı şakır şakır yağmur yağdı ve gün içinde de yağmaya devam edecekmiş. Ama yarından itibaren yine günlük güneşlik. Belki hafta sonu denize girebiliriz.

Bugün iş çok. Tüm kartların ve ev kredisinin ödeme günü bugün. Ben kendimi sokağa atıyorum. Herkese kolay gelsin.

Çarşamba, Haziran 06, 2007

Yazlık Sinemalar




Aslında daha büyük ve güzel resimlerini koymak istemiştim eski yazlık sinemaların. Ama bulamadım, bunlarla idare edin. Geçen postta "Ihlamurlar altında" dizisi ile ilgili yazarken bahsetmiştim eski Türk filmlerinden. Bugün biraz nostalji yapmak istedim.

Babam gençliğinden beri tutkundur sinemaya. Eskiden 32 kısım tekmili birden ifadesi ile neredeyse sabah girilip karanlıkta çıkılan filmler oynarmış sinemalarda ama tabi bunlar kapalı sinemalar, yazlık değil. Tüm eski filmleri, oyuncularını bilir babam ama kendi telaffuzu ile:)) Örneğin geçenlerde bir tv kanalında eski bir filme rastladım. Babamı arayıp "Baba ... kanalında Stüvırt Grencır'ın filmi var dedim ama babamdan tık yok. Sonra "yani Stevart Granger" deyince anladı. Telefonu kapadıktan sonra çok güldüm ama n'apsın babacım, onun zamanında Oxford vardı da babam mı gitmedi, di mi?

Her neyse, evlendikten sonra annem de babama uymuş, 2 genç o sinema senin bu sinema benim hep gezmişler. Eh, eskiden zaten başka da eğlence pek yok. Ben olmuşum. Annem anlatır, 1-1,5 yaşlarındaymışım. Ben-Hur filmi gelmiş. Tabi babam gitmek için çıldıryor. Beni ilk kez amcamlara bırakacaklar. Annemin içi rahat değil. Nasıl gittim, nasıl izledim, nasıl döndüm anlayamadım der hep. Ama amcamlara bir gitmişler ki, yengem salona çingen salıncağını kurmuş, ben içindeyim, şarkılar, türküler, dönüp bakmamışım bile onlara. Rahmetli amcacığımın o zamanlar 2 oğlu olduğundan (şimdi 3)kız çocuklarını çok severdi, yengem de ki hala görüşüyoruz çok iyi bir insandır. Babam beni öyle görünce anneme bak kendini üzdüğüne değdi mi? demiş. Eee, ana yüreği işte.

O zamanlar kapalı sinemalara küçük çocuk almıyorlar. Ama eskiden her yer küçük, herkes birbirini tanıyor. 2 yaşımdan itibaren babamlar beni de sinemaya götürmeye başlamışlar. Ben de sessiz sessiz izlermişim filmleri. Yalnız sinema sahibi rica edermiş. Abi, belediyeciler dolaşırken çocuğu saklayın, ceza yemiyeyim diye. Ben de zaten ufak tefek. Belediyeciler dolaşırken yatarmışım annemle babamın dizine. Üzerime ceketlerini paltolarını örterlermiş. Ben de gıkımı bile çıkarmazmışım. Sonra mazallah, film yarım kalır:))

Yaz geldimi de en büyük eğlence yazlık sinemaya gitmekti. Bulunduğumuz yerde birbirine çok yakın 3 tane yazlık sinema vardı ve filmler 3 gecede bir değişirdi. Biz de tüm yaz boyunca döne döne bu 3 sinemaya gidip tüm filmleri izlerdik, tabi arada misafir geldiği olunca kaçardı bazı filmler. Yazları anneannem bizde kalırdı. Akşam yemeğinden kalkar kalkmaz anneannem beni alır,minderlerimizi koltuklarımızın altına sıkıştırır, doğru sinemaya giderdik. Ancak yol üzerinde çok önemli bir işimiz vardı, olmazsa olmazımız. Sinema çiğdemsiz(ayçekirdeği) çekilir mi? Yol üzerindeki Çiğdemci Mustafa'mızdan 5 külah çiğdem alırdık. Anneme, babama, bana, kardeşime ve anneanneme. Bu Çiğdemci Mustafa'mız eski bir puseti tahtayla dolap gibi yapmış, içine piknik tüp koymuş, dolabın üzerine koyduğu tablaya tüm çiğdemleri sermiş ve altta yanan tüp sayesinde her daim sıcacık çiğdemler elde etmiş, akıllı bir girişimcidir. Üstelik henüz 15 yaşlarındaydı. O da mahalledeki abilerimizdendi. Ha, be o zamanlar 9-10 yaşlarındayım.

Eh, çiğdemlerimizi de aldık, sinemaya girdik ama ben kurtlu peynir, yerimde oturabilir miyim? Elimde çiğdem , tüm sinemayı tavaf ederdim. Çünkü tüm duvarlarda yaz boyunca oynayacak filmlerin afişleri olurdu. Hepsine bakar , beğendiklerim olursa koşa koşa anneannemin yanına gelir "... filmine de geliriz di mi anneanne?" diye işi garantiye almaya çalışırdım. Bunlar benim özgürlük anlarımdı. Çünkü biraz sonra, sofrayı toplayıp, bulaşıkları yıkayan annem, babamı ve kardeşimi de alıp sinemaya gelirlerdi. Babam pek dolaşmamıza izin vermezdi.Herkes birbirini tanıdığından arada gizli bir anlaşma var gibiydi. Herkes hep aynı yerlere otururdu. Bizim oturma düzenimizde sıra başına anneannem, yanında bir boş iskemle( azıcık şişmandı rahmetli anneannecim, sıkılırdı) sonra annem ve babam. Öndeki sırada ise ben ve kardeşim. Tabi biz çiğdem canavarları ilk filmde çiğdemi bitirirdik. O arada babam bize gazoz alırdı. O zamanlar Su-Ga, Cincibir sade ve portakallı , bi de Sinalco Cola diye kolamsı bir içecek vardı. Bir de büyük olasılıkla sinema sahibinin karısının elleri ile yapıp küçük cam şişelere doldurduğu ayranlar. Ben (hala dahada) gazoz , kola pek sevmem. Ayran varsa ondan içerdim, ama o da her zaman olmazdı. Ayran yoksa babam 4 tane gazoz alırdı. Bilirdi ki ben her zamanki gibi ilk yudumdan sonra pişman olup gazozu ona vereceğim. Bu da hiç değişmezdi. Ben her sefer içicem diye gazozu alır,ilk yudumda yüzümü ekşitip baba al, sen iç diye babama verirdim gazozu.

Bir diğer ritüelse çiğdem konusundaydı. Anneannemin elbiselerinde her zaman 2 büyük cep olurdu. O, çiğdemlerini buraya koyardı. Eh, biz kendi çiğdemlerimizi bitirmişiz, ayran , gazoz ne varsa içmişiz, ikinci filme bir şey kalmamış. Hemen ben ve kardeşim arkamıza döner "anneanne, çiğdem var mı?" diye sorardık ki hiç bir zaman "yok" cevabı almadık ondan. Hemen elini cebine daldırır, bir avuç bana, bir avuç kardeşime verirdi. Biz de onları bitirene kadar yer, gene arkamıza döner, ondan yeni çiğdem isterdik , ta ki onunkilerin de dibine darı ekene kadar. 2. film de bittiğinde çiğdemler bitmiş olur, biz de film hakkında yorumlar yapa yapa eve dönerdik. Yoo, durun daha hemen uyumak yok. Yaz günü, okullar tatil, hele Temmuzsa babam da yıllık izinde. O yüzden ertesi sabah herkes uyuyabilir. Eve gidince bahçede oturulur, annem koca bir kayık tabak dolusu buzzzz gibi karpuzu keser getirirdi.Yani en son üste cila olarak karpuz da yenir ondan sonra mutlu, mesut yatılırdı.

Çocukluğun, mutlu, mesut, gamsız günleri. Affan Dede'ye para saysam, satar mı bana çocukluğu mu?

Pazartesi, Haziran 04, 2007

Yaz Geldi:)))))



Aslında yaz 1 Haziran'da yani cuma günü geldi ama ben o gün çok telaşlı olduğumdan algılayamadım. Neyse, sonunda benim mevsimim geldi. Yukarıdaki resimdeki yer Çeşme'de Pırlanta plajı, bizim eve 300 mt. mesafede. Burası Çeşme'de tek Kite Surfing yapılan yer. Ben tabi sadece seyrediyorum, o kadar gözü kara değilim. Bu Kite Surfing neyin nesi diyorsanız buraya bakın, resimler harika.

Cuma akşamı 11 kişiydik. Uzun uzun anlatmayacağım. Kısaca yedik, içtik, muhabbet ettik, çok güldük, çok eğlendik. Ben bir tek Ihlamurlar Altında'yı kaçırdığıma üzüldüm ama Pazar günü zaplarken baktım tekrarı vardı. Zevkle izledim. Şu an tv'de izlediğim 2 Türk dizisinden biri. Diğeri Avrupa Yakası. Biliyorum, dizi eski Türk filmi kokuyor ama n'apayım, 2 yaşından beri sinemaya giden ve hayatının ilk 15 yılı özellikle yazın her gece yazlık sinemalarda geçen biri olarak çok seviyorum bu diziyi. Zaten dizinin jeneriğininde de eski Türk filmlerine saygılarını gönderiyorlar.

Haftasonu k.valideler doktor randevuları nedeni ile İzmir'e geldiler. Bu gece de onları yemeğe çağırdım. Tabi, alt kattaki ablasını da. O yüzden bugün anneme gidemeyeceğim. Yarın temizlik. Herhalde Çarşamba'ya anneme giderim. Bu haftasonu Cuma akşamından Çeşme'ye gitmek istiyoruz. Kısmet. Belki yazın ilk denizine de gireriz. Öbür haftasonu pazar günü babalar günü olduğundan gidemeyiz. Malum k.peder Foça'da. Zaten günün yarısı yolda geçecek. Yazı hem çok seviyorum hem de şu amip gibi bölünmelerden nefret ediyorum. Biraz Bostanlı, biraz Çeşme, çok çok az(şükür) Foça.

Bu arada bu akşam için yapacağım yemeğin kısa tarifini vereyim. Ben de yeni öğrendim, ilk kez deneyeceğim.

Malzeme: Tavuk eti (arzuya göre, ister bütün, ister göğüs, ister but ya da karışık)
1 paket K.norr beşamel sos
1 kutu garnitür
1 su bardağı kaşar rende

Yapılışı: Tavuğu haşlayıp etini didikleyin. Beşamel sosu paketteki tarife göre pişirip(bu tembeller için, isteyen üşenmeyip kendisi evinde yapsın) tavuk etleri ile karıştırın. Yağladığınız borcama beşamel soslu tavuğun yarısı dökün. Üzerine garnitürü yayın. Kalan tavuğu da onun üzeirne dökün. En üste kaşar peyniri rendesini serpin. 175 derece fırında 20-30 dakika kadar pişirin. Afiyet olsun.

Bana çok kolay geldi. Akşamdan tavuğumu haşladım. Suyuna da çorba yapıcam. Yalnız k.peder pilav sevmediğinden geleneksel tavuk-pilav ikilisi yerine tavuk- domatesli makarna ikilisi olacak akşama.

Aslında ben eski Türk filmlerine gittiğim günlerden bahsetmiştim ilk 2 postta. Ama her ikisi de uçtu gitti. Bu post ta uçmadan hemen yayınlayacağım ki 4. kez yazmak zorunda kalmayayım. O konuyu da başka bir gün yazarım.

Herkese iyi haftalar....

Dip not: Sonradan aklıma geldi, ekliyorum. Eski Türk filmleri deyince; N.il K.araibrahimgil'in yeni klibi ne kadar güzel , değil mi? 60-70'li yılların Türk filmlerini seven biri olarak hem şarkıya hem de klibe bayıldım.

Cuma, Haziran 01, 2007

Hugh Grant



Bana bu adamın bir tane kötü filmini söyleyin, ön dişlerimi kırayım:)) Yok o kadar da değil ama hep romantik komedilerde oynadığından kadınların büyük çoğunluğu hayrandır Hugh Grant'e (Bakınız; Çenebaz).Bu arada geçenlerde i.tiraf.com'da okuduğum bir yazıyı aktarayım. Delikanlının biri duvara "Notting Hill, Nigar" diye yazmış. Malum o filmin adı Türkçe'ye " Aşk Engel Tanımaz" diye çevrilmişti. Çok güldüm ben bu yazıya. Güzel ülkemin 6 yıllık devlet lisesi İngilizcesi işte böyle oluyor:)))

Çarşamba günü annemi doktora götürdük, yıllık rutin muayenesi için. Şükür, herşey iyi. Yani bu kadar hastalık içinde olabileceği kadar iyi. İlaçlara devam.

Pazar günü eşimin kuzeni gelmişti ya. Hafta içi oğlumun sınavları olduğundan ders çalışabilsin diye yemeğe alamamıştım, bu akşam için çağırdım. O nedenle dün evde zeytinyağlılarla tatlı kısmını hallettim. Bugün ise pilav ve sıcak yemekler kısmını halledicem. Bu arada dün akşam eve hoca geldi, oğluma ders vermeye. Tabi bi de ona hazırlık yaptım. Börek ve kakaolu kek.

Zavallı öğrenciler, bu sıcaklarda hala sınavlara giriyorlar. Hele haftaya fizik gibi kritik durumdaki bir sınava ve matematiğe girecekler. Eskiden 19 Mayıstan sonra okullarda bir gevşeme olurdu. Sınavlar çoktan bitmiş olurdu. Bizler öylesine okula gider, derslerde hocalarla birlikte sessiz film oynar, fıkralar falan anlatırdık. Zaten Mayıs sonu gibide okullar kapanırdı. Şimdi neredeyse Temmmuz'a kadar okullar açık. Gerçi, öğretmenler Temmuz başına kadar gidiyorlar okula.

Neyse, benim işe koyulmam lazım. Herkese iyi tatiller:)))

Salı, Mayıs 29, 2007

Neden:(((((((

Önce Pınar gitti,sonra Gayriye, şimdi de Çiçeklibahçe. Neden gidiyorsunuz? Lütfen dönün, yazılarınızı bekliyoruz:((

Ben yokken....

Cumartesiden başlıyayım. Cumartesi arkadaşıma gittim. 7 büyük, 4 kız çocuğu vardı. Kızlar 4-9 yaş arasındaydı. Güzel güzel oynadılar.Kavga falan etmediler. Bu gelenlerden 2'si hariç(biri ben oluyorum) diğerleri lise arkadaşı. Ama biz o 2 arkadaş, gelenlerden biri ve ev sahibi arkadaşım ise hepimiz mahalle ve çocukluk arkadaşıyız aynı zamanda. Sonuç olarak da çocukluk ve gençlik yıllarımızda hepimiz aynı semtteydik, şu an herkes başka başka yerlerde oturuyor olmasına rağmen. O benim gibi aynı liseden olmayan arkadaşımı herhalde yine 30 yıl falan olmuştur ilk kez gördüm. Bol bol konuşuldu, onca sene neler yapıldığı, kimlerle evlenildiği anlatıldı, çocukların resimleri gösterildi, çok çok güzeldi kısaca.

Pazar günü Ankara'dan eşimin kuzeni geldi ama bize değil de teyzesine. O akşam orada yemekteydik.

Dün sabahtan Çeşme'ye gidip evin vergisini yatırdık, eve gidip baktık, biraz havalandırdık. Gerçi herhalde okulların son haftası gidip temizletebilicem. Kadının zamanı yokmuş çünkü. Herkes şimdi haftasonları, kadını yazlık temizliğine çağırıyor.
Yaz geldi sonunda, bi de deniz sezonunu açsak, fena olmayacak.

Azıcık da ordan burdan kafama takılan şeyleri yazmak istiyorum. Ne kadar Amerikanlaştık yahu? Tüm kızlar tek taşla evlilik teklifi bekler olmuş. Kardişim, yok bizde böyle bir adet. Tek taş nişanda hatta ve hatta nikahta takılır bizde. Sonra damadın gelini gelinlikle görmesi uğursuzlukmuş. Bu gene nerden çıktı? Bizde gelinlik almaya damat ve sülalesi ile gelin ve avanesi birlikte gitmezler mi? Kısaca damat dahil herkes görür o gelinliği. Bu da Amerikan dizilerinden özenti. Hayır özeneceksen, medeniyetine özen, bilimine özen. Ama bizde herşey gösteriş. Yakında gelin kızlarımız bir eski, bir yeni, bi de mavi bi şey isterler takmak için, malum Amerikalıyız ya...

Gelelim beni hayal kırıklığına uğratan G.öksel'e. Şarkıcı olan hani. Ben hem bestelerini hem de yorumculuğunu çok beğeniyor(d)um G.öksel'in. Kendine özgü bir tarzı vardı. Ama sen tut o saçını G.wen S.tefani gibi , ön kısmında içinde bigudi unutulmuş modelden yap. Model kötü , taklitçilik daha da kötü. Üstelik taklit ede ede böyle ucube bi şeyi mi taklit ediyorsun? Sevdiğimden, yakıştıramadım ona böyle bir taklitçiliği.

Bunlar son zamanlardaki takıntılarım. Ohh, yazdım rahatladım.

Cuma, Mayıs 25, 2007

Yüksüklerin Efendisi:)



Bu haftaki güzelimiz de bu olsun. Her ne kadar Yüzüklerin Efendisi filmlerinden hiçbirini sevmesem de yiğidi öldür ama hakkını ver demişler, kendileri yakışıklı.

Gelelim bana. Çarşamba günü yağmurdan dolayı Çeşme faslını iptal ettik. Ben de hazır boş günüm var, gidip saçlarıma gölge yaptırayım dedim. Bu arada benim kuaför Göztepe'de, uzak ve açıkçası çooook pahalı diye de bu taraflarda yeni kuaför bulayım dedim. Ama sanırım eski kuaförümün (Yusuf , kulakların çınlasın) ahını aldım. Neyse, eşin dostun hem ucuz, hem çok iyi tavsiyesi ile yakındaki bir kuaföre gittim. Şimdi durumu açıklayan atasözlerini ardarda sıralıyayım, siz anlayın durumu; "ucuz etin yahnisi yavan olur"," ucuz alacak kadar zengin değilim" ve "bir musibet bin nasihatten iyidir". Senin neyine kuaför değiştirmek, ucuz diye gitmek. Allahım gölge bir bitti ki ne gölgesi. Ben olmuşum bir zebra. Eski saç rengi ile alakası yok. Siyah-sarı PTT forması gibi çizgili bir kafa. Sanki akşam pavyonda şarkı söylemeye çıkacağım. Ağlamak üzereyim. Adam bir de bu yılın moda rengi bu, ama istersen biraz daha açabilirim önlerin rengini filan diyor. Neyini açıcan. Açarsan siyah beyaz Beşiktaş forması olacak kafam bu kez. O hırsla ben eve geldim. Gören gülüyor zaten kafama. Bu işlerden hiç anlamayan kocam ve oğlum bile bana ağlamakla gülmek arası bakıyor. Gülemiyorlar, biliyorlar ki bir gülerlerse paparayı yiyecekler benden. Eşim sadece "git yeniden boyat bu saçını ama giderken de şapka falan giy, bu saçla görünme ortalarda" dedi. Fecaat yani. Ha, bu arada ben valla kalender bir insanımdır. Öyle ay saçım, ay başım diyen kokoş bir insan değilimdir. Gölgeyi seçmemin nedeni bile kuaföre 3 ayda bir gitmek. Acırım oradaki zamanıma. Akşam hemen kokoş arkadaşlarımdan birini aradım. Bana acil iyi bir kuaför adı ver diye. Bildiklerim var ama teyit almak istedim. Eski kuaförüme düzelttiremem, ihanetim ortaya çıkacak, yemiyor yani:))Sabah uyandım, yüzümü yıkadım, bizimkiler kapıdan, ben bacadan. Başıma da takmışım beyzbolcu şapkamı. Önerdikleri kuaföre gittim. Adamcağız 3 kat boya ile anca düzeltti ama çok içime sinen bir renk oldu. Hem bu arada uzun zamandır istediğim ve cesaret edemediğim renk değişikliğini de yaptırdım. Artık sarışın değil, kızılım. Ama C.andan E.rçetin gibi değil de daha kahve kızıl. Alttaki röflelerin renginden dolayı da ışıltılar oldu. Üstelik bu kadar uğraşmaya adam çok makul bir fiyat istedi. Bu kuaför de bana yakın. Artık yeni kuaförümü buldum. Yalnız tabi rengi düzeltmek için 15 gün sonra bir daha uğrayacağım. Olan parama( eskisine verdiğimin 1,5 katı çıkmış oldu) ve zamanıma (2 günde toplam 7 saat o berber koltuğunda oturdum, benim gibi yerinde duramayan biri için büyük zulüm) oldu.

Dün kuaför işinden sonra, arkadaşımın babasının 1. ölüm yıldönümü nedeni ile mevlüt vardı, oraya gittim. Benim pek o işlerle ilgim olmaz. Ben daha çok olayın servis ve manevi destek kısmındaydım. Onlar çok üzgündü. Hem böyle bir günde yanlarında oldum, hem de misafirlere yapılan ikramları düzenlemek, bulaşıkları makineye yerleştirmek, gerekenleri elde yıkamak işlerini yaptım. Akşam gelince teyzem aradı. Bugün için sevdiğim bir akrabamız var, ona geleceklermiş, sen de gel istersen dedi. Ben de bu sabah,teyzeme götürmek için mozaik pasta yaptım. Şimdi post yazıyorum. Birazdan akşam için bir şeyler pişireceğim, ardından yine vınn. Yarın hep bahsettiğim 40 yıllık arkadaşımda toplantı var, ondayım.

Çok anlattım, kafanızı şişirdim gene. Ama adım üstümde,"ÇENEBAZ"
Herkese iyi haftasonları.

Pazartesi, Mayıs 21, 2007

Balık- Şarap

Direkt olarak Cumadan başlıyayım. Mükemmel bir gündü, ama hava açısından değil. Hava kapalıydı, rüzgarlıydı ve sonra da sağanak yağmurluydu ama hiçbir şey neşemizi bozamadı. Arkadaşımız süper hazırlanmış. Tam kapanış toplantısı oldu. Malum okulların son haftaları. Oğlanlarla(hepimizin oğlu var, çok ilginç.)ilgilenmek lazım, hepsinde biraz kritik dersler var çünkü. Sonrasında da herkes yazlığa falan gider, artık seneye Ekim'de başlıyacağız tekrar. Neyse, çipuralar, salatalar, patlıcan-biber közler,yaprak sarması, sigara böreği. Bir de üstüne "Balık rakısız gitmez" deyip rakı açmaz mı? Gerçi ben rakı içemem, hiç sevemedim tadını. Biz 2 arkadaş beyaz şarap içtik. Üstüne kahveler, sonra tatlı ve en son çay. Akşam yemeği yiyemedim , o derece şişmişim yani. Bu arada aşağıda arkadaşımın yaptığı tatlını tarifini vereceğim, hem çok hafif, hem de yaza yaklaştığımız şu günlerde soğuk tadı ile serinletici etkisi var. Üstelik herşey hazırdan pişirme falan derdi de yok.

Cumartesi günü de annemlerde yemekteydik. Pazar günü de alt katımızdaki teyze yemeğe çağırdı. Kuzenler Güneydoğu gezisine gitmişlerdi(Mardin, Urfa, G.antep..) Pazar günü dönünce uğraşmasın diye onları yemeğe çağırmış, bizi de çağırdı. Kısacası Cumadan beri yemek yapmıyorum,hep 4 ayak üstüne düştüm. Dün yalnız arkadaşımın yaptığı tatlıdan ben de yaptım. Yeri gelmişken anlatayım.

Malzeme: 2 poşet krem şanti
2 bardak soğuk süt
2 paket kakaolu petite beurre
1 paket burçak
1 elma,
1 portakal
1 avuç dövülmüş ceviz, fındık
1 avuç kuru üzüm
Yapılışı: 2 poşet Kremşanti 2 bardak soğuk süt ile çırpılıp, hazırlanır. Tüm bisküviler kırılarak içine eklenir.Elma soyulup küp küp içine doğranır. Portakalın kabuğu rendelenip içine katılır. Ceviz, fındık ve üzüm de eklenip, içi streç filmle kaplanmış kalıba dökülür. Buzlukta en az 2-3 saat bekletilir. Sonra ters çevrilip çıkarılır. İstenirse üzerine çikolata sosu ya da ben maride eritilmiş çikolata dökülür. Afiyet olsun. Aslında içindeki malzeme arzuya göre eklenip çıkarılabilir. Örn; şeftali, armut mevsiminde meyva olarak onlar eklenebilir. Yaratıcılığınızı konuşturun işte.

Bugün anneme gidicem, yarın temizlik, çarşamba günü Çeşme'ye(evin vergisini yatırmaya) kısmetse(kısmetse, çünkü bu ay ne zaman niyet etsek babam hep hastalandı, lütfen bu sefer kötü bi şey olmasın, gerekirse ben vergiyi cezalı öderim, yeter ki babama bi şey olmasın, bu arada görüyorsunuz batıl inançlarım hiç yok:D), perşembe günü arkadaşım babasının ölüm mevlüdü var, cuma ise halama gitmeyi düşünüyoreum , tabi onlar müsaitse. Hafta doldu gene ve ben ne zaman saçlarımı boyatıcam, o boşluğu bulamadım. Böyle rezil gibi daha ne kadar gider bilmem ki?

Bu arada Gebelik ve Annelik adında yeni bir site kurulmuş. Bloglar dünyasında hamilelerin ve yeni annelerin çok olduğu bir dönemde yararlı olacağını düşünüyorum. Ayrıca yemek tarifleri, yararlı bilgiler gibi kısımlarda var, bir bakın derim.