Perşembe, Haziran 07, 2007

Nostaljik Güzel



Dünkü postla bağlantılı olarak bugün, gençlik aşkımın gençlik resmini yayınlayayım dedim. Bakın, yakışıklılığı ile ilgili sakın ola olumsuz yorumlar yazmayın, hayallerimi yıkmayın, kalbinizi kırarım sonra, peşin peşin söyliyeyim:))) Laf söyletmem Ferit'ime.

Bir gazetenin ekinde röportajını okumuştum Tarık Akan'ın. O zamanlar yaş daha 12-13 falan. Röportajın sonunda da resim isteyebileceğimiz bir adres vardı. Yazdım, istedim, gönderdi. Resmin geldiği günkü sevincimi unutamam. Her an gözümün önünde olacabileceği bir yere koymuştum resmi. Şu an acaba nerededir o resim? Bu kadar taşınma arasında kaybolup gitmiştir herhalde. Yine de annemlere gidince fotoğrafların durduğu emektar büfeyi bir karıştırayım bakayım. Belki de bulurum.Bu arada karar verdim, pazartesi de sizlere çocukluğumun kışlık yani kapalı sinemalarını anlatacağım.

Pazartesi gidemediğim için bugün annemlere gidiyorum, halamın kızları da gelecekmiş. Yarın da bir arkadaşımla buluşacağız. Ya Cuma akşamından ya da Cumartesi sabahtan Çeşme'ye gideceğiz. Bugün sabaha karşı şakır şakır yağmur yağdı ve gün içinde de yağmaya devam edecekmiş. Ama yarından itibaren yine günlük güneşlik. Belki hafta sonu denize girebiliriz.

Bugün iş çok. Tüm kartların ve ev kredisinin ödeme günü bugün. Ben kendimi sokağa atıyorum. Herkese kolay gelsin.

Çarşamba, Haziran 06, 2007

Yazlık Sinemalar




Aslında daha büyük ve güzel resimlerini koymak istemiştim eski yazlık sinemaların. Ama bulamadım, bunlarla idare edin. Geçen postta "Ihlamurlar altında" dizisi ile ilgili yazarken bahsetmiştim eski Türk filmlerinden. Bugün biraz nostalji yapmak istedim.

Babam gençliğinden beri tutkundur sinemaya. Eskiden 32 kısım tekmili birden ifadesi ile neredeyse sabah girilip karanlıkta çıkılan filmler oynarmış sinemalarda ama tabi bunlar kapalı sinemalar, yazlık değil. Tüm eski filmleri, oyuncularını bilir babam ama kendi telaffuzu ile:)) Örneğin geçenlerde bir tv kanalında eski bir filme rastladım. Babamı arayıp "Baba ... kanalında Stüvırt Grencır'ın filmi var dedim ama babamdan tık yok. Sonra "yani Stevart Granger" deyince anladı. Telefonu kapadıktan sonra çok güldüm ama n'apsın babacım, onun zamanında Oxford vardı da babam mı gitmedi, di mi?

Her neyse, evlendikten sonra annem de babama uymuş, 2 genç o sinema senin bu sinema benim hep gezmişler. Eh, eskiden zaten başka da eğlence pek yok. Ben olmuşum. Annem anlatır, 1-1,5 yaşlarındaymışım. Ben-Hur filmi gelmiş. Tabi babam gitmek için çıldıryor. Beni ilk kez amcamlara bırakacaklar. Annemin içi rahat değil. Nasıl gittim, nasıl izledim, nasıl döndüm anlayamadım der hep. Ama amcamlara bir gitmişler ki, yengem salona çingen salıncağını kurmuş, ben içindeyim, şarkılar, türküler, dönüp bakmamışım bile onlara. Rahmetli amcacığımın o zamanlar 2 oğlu olduğundan (şimdi 3)kız çocuklarını çok severdi, yengem de ki hala görüşüyoruz çok iyi bir insandır. Babam beni öyle görünce anneme bak kendini üzdüğüne değdi mi? demiş. Eee, ana yüreği işte.

O zamanlar kapalı sinemalara küçük çocuk almıyorlar. Ama eskiden her yer küçük, herkes birbirini tanıyor. 2 yaşımdan itibaren babamlar beni de sinemaya götürmeye başlamışlar. Ben de sessiz sessiz izlermişim filmleri. Yalnız sinema sahibi rica edermiş. Abi, belediyeciler dolaşırken çocuğu saklayın, ceza yemiyeyim diye. Ben de zaten ufak tefek. Belediyeciler dolaşırken yatarmışım annemle babamın dizine. Üzerime ceketlerini paltolarını örterlermiş. Ben de gıkımı bile çıkarmazmışım. Sonra mazallah, film yarım kalır:))

Yaz geldimi de en büyük eğlence yazlık sinemaya gitmekti. Bulunduğumuz yerde birbirine çok yakın 3 tane yazlık sinema vardı ve filmler 3 gecede bir değişirdi. Biz de tüm yaz boyunca döne döne bu 3 sinemaya gidip tüm filmleri izlerdik, tabi arada misafir geldiği olunca kaçardı bazı filmler. Yazları anneannem bizde kalırdı. Akşam yemeğinden kalkar kalkmaz anneannem beni alır,minderlerimizi koltuklarımızın altına sıkıştırır, doğru sinemaya giderdik. Ancak yol üzerinde çok önemli bir işimiz vardı, olmazsa olmazımız. Sinema çiğdemsiz(ayçekirdeği) çekilir mi? Yol üzerindeki Çiğdemci Mustafa'mızdan 5 külah çiğdem alırdık. Anneme, babama, bana, kardeşime ve anneanneme. Bu Çiğdemci Mustafa'mız eski bir puseti tahtayla dolap gibi yapmış, içine piknik tüp koymuş, dolabın üzerine koyduğu tablaya tüm çiğdemleri sermiş ve altta yanan tüp sayesinde her daim sıcacık çiğdemler elde etmiş, akıllı bir girişimcidir. Üstelik henüz 15 yaşlarındaydı. O da mahalledeki abilerimizdendi. Ha, be o zamanlar 9-10 yaşlarındayım.

Eh, çiğdemlerimizi de aldık, sinemaya girdik ama ben kurtlu peynir, yerimde oturabilir miyim? Elimde çiğdem , tüm sinemayı tavaf ederdim. Çünkü tüm duvarlarda yaz boyunca oynayacak filmlerin afişleri olurdu. Hepsine bakar , beğendiklerim olursa koşa koşa anneannemin yanına gelir "... filmine de geliriz di mi anneanne?" diye işi garantiye almaya çalışırdım. Bunlar benim özgürlük anlarımdı. Çünkü biraz sonra, sofrayı toplayıp, bulaşıkları yıkayan annem, babamı ve kardeşimi de alıp sinemaya gelirlerdi. Babam pek dolaşmamıza izin vermezdi.Herkes birbirini tanıdığından arada gizli bir anlaşma var gibiydi. Herkes hep aynı yerlere otururdu. Bizim oturma düzenimizde sıra başına anneannem, yanında bir boş iskemle( azıcık şişmandı rahmetli anneannecim, sıkılırdı) sonra annem ve babam. Öndeki sırada ise ben ve kardeşim. Tabi biz çiğdem canavarları ilk filmde çiğdemi bitirirdik. O arada babam bize gazoz alırdı. O zamanlar Su-Ga, Cincibir sade ve portakallı , bi de Sinalco Cola diye kolamsı bir içecek vardı. Bir de büyük olasılıkla sinema sahibinin karısının elleri ile yapıp küçük cam şişelere doldurduğu ayranlar. Ben (hala dahada) gazoz , kola pek sevmem. Ayran varsa ondan içerdim, ama o da her zaman olmazdı. Ayran yoksa babam 4 tane gazoz alırdı. Bilirdi ki ben her zamanki gibi ilk yudumdan sonra pişman olup gazozu ona vereceğim. Bu da hiç değişmezdi. Ben her sefer içicem diye gazozu alır,ilk yudumda yüzümü ekşitip baba al, sen iç diye babama verirdim gazozu.

Bir diğer ritüelse çiğdem konusundaydı. Anneannemin elbiselerinde her zaman 2 büyük cep olurdu. O, çiğdemlerini buraya koyardı. Eh, biz kendi çiğdemlerimizi bitirmişiz, ayran , gazoz ne varsa içmişiz, ikinci filme bir şey kalmamış. Hemen ben ve kardeşim arkamıza döner "anneanne, çiğdem var mı?" diye sorardık ki hiç bir zaman "yok" cevabı almadık ondan. Hemen elini cebine daldırır, bir avuç bana, bir avuç kardeşime verirdi. Biz de onları bitirene kadar yer, gene arkamıza döner, ondan yeni çiğdem isterdik , ta ki onunkilerin de dibine darı ekene kadar. 2. film de bittiğinde çiğdemler bitmiş olur, biz de film hakkında yorumlar yapa yapa eve dönerdik. Yoo, durun daha hemen uyumak yok. Yaz günü, okullar tatil, hele Temmuzsa babam da yıllık izinde. O yüzden ertesi sabah herkes uyuyabilir. Eve gidince bahçede oturulur, annem koca bir kayık tabak dolusu buzzzz gibi karpuzu keser getirirdi.Yani en son üste cila olarak karpuz da yenir ondan sonra mutlu, mesut yatılırdı.

Çocukluğun, mutlu, mesut, gamsız günleri. Affan Dede'ye para saysam, satar mı bana çocukluğu mu?

Pazartesi, Haziran 04, 2007

Yaz Geldi:)))))



Aslında yaz 1 Haziran'da yani cuma günü geldi ama ben o gün çok telaşlı olduğumdan algılayamadım. Neyse, sonunda benim mevsimim geldi. Yukarıdaki resimdeki yer Çeşme'de Pırlanta plajı, bizim eve 300 mt. mesafede. Burası Çeşme'de tek Kite Surfing yapılan yer. Ben tabi sadece seyrediyorum, o kadar gözü kara değilim. Bu Kite Surfing neyin nesi diyorsanız buraya bakın, resimler harika.

Cuma akşamı 11 kişiydik. Uzun uzun anlatmayacağım. Kısaca yedik, içtik, muhabbet ettik, çok güldük, çok eğlendik. Ben bir tek Ihlamurlar Altında'yı kaçırdığıma üzüldüm ama Pazar günü zaplarken baktım tekrarı vardı. Zevkle izledim. Şu an tv'de izlediğim 2 Türk dizisinden biri. Diğeri Avrupa Yakası. Biliyorum, dizi eski Türk filmi kokuyor ama n'apayım, 2 yaşından beri sinemaya giden ve hayatının ilk 15 yılı özellikle yazın her gece yazlık sinemalarda geçen biri olarak çok seviyorum bu diziyi. Zaten dizinin jeneriğininde de eski Türk filmlerine saygılarını gönderiyorlar.

Haftasonu k.valideler doktor randevuları nedeni ile İzmir'e geldiler. Bu gece de onları yemeğe çağırdım. Tabi, alt kattaki ablasını da. O yüzden bugün anneme gidemeyeceğim. Yarın temizlik. Herhalde Çarşamba'ya anneme giderim. Bu haftasonu Cuma akşamından Çeşme'ye gitmek istiyoruz. Kısmet. Belki yazın ilk denizine de gireriz. Öbür haftasonu pazar günü babalar günü olduğundan gidemeyiz. Malum k.peder Foça'da. Zaten günün yarısı yolda geçecek. Yazı hem çok seviyorum hem de şu amip gibi bölünmelerden nefret ediyorum. Biraz Bostanlı, biraz Çeşme, çok çok az(şükür) Foça.

Bu arada bu akşam için yapacağım yemeğin kısa tarifini vereyim. Ben de yeni öğrendim, ilk kez deneyeceğim.

Malzeme: Tavuk eti (arzuya göre, ister bütün, ister göğüs, ister but ya da karışık)
1 paket K.norr beşamel sos
1 kutu garnitür
1 su bardağı kaşar rende

Yapılışı: Tavuğu haşlayıp etini didikleyin. Beşamel sosu paketteki tarife göre pişirip(bu tembeller için, isteyen üşenmeyip kendisi evinde yapsın) tavuk etleri ile karıştırın. Yağladığınız borcama beşamel soslu tavuğun yarısı dökün. Üzerine garnitürü yayın. Kalan tavuğu da onun üzeirne dökün. En üste kaşar peyniri rendesini serpin. 175 derece fırında 20-30 dakika kadar pişirin. Afiyet olsun.

Bana çok kolay geldi. Akşamdan tavuğumu haşladım. Suyuna da çorba yapıcam. Yalnız k.peder pilav sevmediğinden geleneksel tavuk-pilav ikilisi yerine tavuk- domatesli makarna ikilisi olacak akşama.

Aslında ben eski Türk filmlerine gittiğim günlerden bahsetmiştim ilk 2 postta. Ama her ikisi de uçtu gitti. Bu post ta uçmadan hemen yayınlayacağım ki 4. kez yazmak zorunda kalmayayım. O konuyu da başka bir gün yazarım.

Herkese iyi haftalar....

Dip not: Sonradan aklıma geldi, ekliyorum. Eski Türk filmleri deyince; N.il K.araibrahimgil'in yeni klibi ne kadar güzel , değil mi? 60-70'li yılların Türk filmlerini seven biri olarak hem şarkıya hem de klibe bayıldım.

Cuma, Haziran 01, 2007

Hugh Grant



Bana bu adamın bir tane kötü filmini söyleyin, ön dişlerimi kırayım:)) Yok o kadar da değil ama hep romantik komedilerde oynadığından kadınların büyük çoğunluğu hayrandır Hugh Grant'e (Bakınız; Çenebaz).Bu arada geçenlerde i.tiraf.com'da okuduğum bir yazıyı aktarayım. Delikanlının biri duvara "Notting Hill, Nigar" diye yazmış. Malum o filmin adı Türkçe'ye " Aşk Engel Tanımaz" diye çevrilmişti. Çok güldüm ben bu yazıya. Güzel ülkemin 6 yıllık devlet lisesi İngilizcesi işte böyle oluyor:)))

Çarşamba günü annemi doktora götürdük, yıllık rutin muayenesi için. Şükür, herşey iyi. Yani bu kadar hastalık içinde olabileceği kadar iyi. İlaçlara devam.

Pazar günü eşimin kuzeni gelmişti ya. Hafta içi oğlumun sınavları olduğundan ders çalışabilsin diye yemeğe alamamıştım, bu akşam için çağırdım. O nedenle dün evde zeytinyağlılarla tatlı kısmını hallettim. Bugün ise pilav ve sıcak yemekler kısmını halledicem. Bu arada dün akşam eve hoca geldi, oğluma ders vermeye. Tabi bi de ona hazırlık yaptım. Börek ve kakaolu kek.

Zavallı öğrenciler, bu sıcaklarda hala sınavlara giriyorlar. Hele haftaya fizik gibi kritik durumdaki bir sınava ve matematiğe girecekler. Eskiden 19 Mayıstan sonra okullarda bir gevşeme olurdu. Sınavlar çoktan bitmiş olurdu. Bizler öylesine okula gider, derslerde hocalarla birlikte sessiz film oynar, fıkralar falan anlatırdık. Zaten Mayıs sonu gibide okullar kapanırdı. Şimdi neredeyse Temmmuz'a kadar okullar açık. Gerçi, öğretmenler Temmuz başına kadar gidiyorlar okula.

Neyse, benim işe koyulmam lazım. Herkese iyi tatiller:)))

Salı, Mayıs 29, 2007

Neden:(((((((

Önce Pınar gitti,sonra Gayriye, şimdi de Çiçeklibahçe. Neden gidiyorsunuz? Lütfen dönün, yazılarınızı bekliyoruz:((

Ben yokken....

Cumartesiden başlıyayım. Cumartesi arkadaşıma gittim. 7 büyük, 4 kız çocuğu vardı. Kızlar 4-9 yaş arasındaydı. Güzel güzel oynadılar.Kavga falan etmediler. Bu gelenlerden 2'si hariç(biri ben oluyorum) diğerleri lise arkadaşı. Ama biz o 2 arkadaş, gelenlerden biri ve ev sahibi arkadaşım ise hepimiz mahalle ve çocukluk arkadaşıyız aynı zamanda. Sonuç olarak da çocukluk ve gençlik yıllarımızda hepimiz aynı semtteydik, şu an herkes başka başka yerlerde oturuyor olmasına rağmen. O benim gibi aynı liseden olmayan arkadaşımı herhalde yine 30 yıl falan olmuştur ilk kez gördüm. Bol bol konuşuldu, onca sene neler yapıldığı, kimlerle evlenildiği anlatıldı, çocukların resimleri gösterildi, çok çok güzeldi kısaca.

Pazar günü Ankara'dan eşimin kuzeni geldi ama bize değil de teyzesine. O akşam orada yemekteydik.

Dün sabahtan Çeşme'ye gidip evin vergisini yatırdık, eve gidip baktık, biraz havalandırdık. Gerçi herhalde okulların son haftası gidip temizletebilicem. Kadının zamanı yokmuş çünkü. Herkes şimdi haftasonları, kadını yazlık temizliğine çağırıyor.
Yaz geldi sonunda, bi de deniz sezonunu açsak, fena olmayacak.

Azıcık da ordan burdan kafama takılan şeyleri yazmak istiyorum. Ne kadar Amerikanlaştık yahu? Tüm kızlar tek taşla evlilik teklifi bekler olmuş. Kardişim, yok bizde böyle bir adet. Tek taş nişanda hatta ve hatta nikahta takılır bizde. Sonra damadın gelini gelinlikle görmesi uğursuzlukmuş. Bu gene nerden çıktı? Bizde gelinlik almaya damat ve sülalesi ile gelin ve avanesi birlikte gitmezler mi? Kısaca damat dahil herkes görür o gelinliği. Bu da Amerikan dizilerinden özenti. Hayır özeneceksen, medeniyetine özen, bilimine özen. Ama bizde herşey gösteriş. Yakında gelin kızlarımız bir eski, bir yeni, bi de mavi bi şey isterler takmak için, malum Amerikalıyız ya...

Gelelim beni hayal kırıklığına uğratan G.öksel'e. Şarkıcı olan hani. Ben hem bestelerini hem de yorumculuğunu çok beğeniyor(d)um G.öksel'in. Kendine özgü bir tarzı vardı. Ama sen tut o saçını G.wen S.tefani gibi , ön kısmında içinde bigudi unutulmuş modelden yap. Model kötü , taklitçilik daha da kötü. Üstelik taklit ede ede böyle ucube bi şeyi mi taklit ediyorsun? Sevdiğimden, yakıştıramadım ona böyle bir taklitçiliği.

Bunlar son zamanlardaki takıntılarım. Ohh, yazdım rahatladım.

Cuma, Mayıs 25, 2007

Yüksüklerin Efendisi:)



Bu haftaki güzelimiz de bu olsun. Her ne kadar Yüzüklerin Efendisi filmlerinden hiçbirini sevmesem de yiğidi öldür ama hakkını ver demişler, kendileri yakışıklı.

Gelelim bana. Çarşamba günü yağmurdan dolayı Çeşme faslını iptal ettik. Ben de hazır boş günüm var, gidip saçlarıma gölge yaptırayım dedim. Bu arada benim kuaför Göztepe'de, uzak ve açıkçası çooook pahalı diye de bu taraflarda yeni kuaför bulayım dedim. Ama sanırım eski kuaförümün (Yusuf , kulakların çınlasın) ahını aldım. Neyse, eşin dostun hem ucuz, hem çok iyi tavsiyesi ile yakındaki bir kuaföre gittim. Şimdi durumu açıklayan atasözlerini ardarda sıralıyayım, siz anlayın durumu; "ucuz etin yahnisi yavan olur"," ucuz alacak kadar zengin değilim" ve "bir musibet bin nasihatten iyidir". Senin neyine kuaför değiştirmek, ucuz diye gitmek. Allahım gölge bir bitti ki ne gölgesi. Ben olmuşum bir zebra. Eski saç rengi ile alakası yok. Siyah-sarı PTT forması gibi çizgili bir kafa. Sanki akşam pavyonda şarkı söylemeye çıkacağım. Ağlamak üzereyim. Adam bir de bu yılın moda rengi bu, ama istersen biraz daha açabilirim önlerin rengini filan diyor. Neyini açıcan. Açarsan siyah beyaz Beşiktaş forması olacak kafam bu kez. O hırsla ben eve geldim. Gören gülüyor zaten kafama. Bu işlerden hiç anlamayan kocam ve oğlum bile bana ağlamakla gülmek arası bakıyor. Gülemiyorlar, biliyorlar ki bir gülerlerse paparayı yiyecekler benden. Eşim sadece "git yeniden boyat bu saçını ama giderken de şapka falan giy, bu saçla görünme ortalarda" dedi. Fecaat yani. Ha, bu arada ben valla kalender bir insanımdır. Öyle ay saçım, ay başım diyen kokoş bir insan değilimdir. Gölgeyi seçmemin nedeni bile kuaföre 3 ayda bir gitmek. Acırım oradaki zamanıma. Akşam hemen kokoş arkadaşlarımdan birini aradım. Bana acil iyi bir kuaför adı ver diye. Bildiklerim var ama teyit almak istedim. Eski kuaförüme düzelttiremem, ihanetim ortaya çıkacak, yemiyor yani:))Sabah uyandım, yüzümü yıkadım, bizimkiler kapıdan, ben bacadan. Başıma da takmışım beyzbolcu şapkamı. Önerdikleri kuaföre gittim. Adamcağız 3 kat boya ile anca düzeltti ama çok içime sinen bir renk oldu. Hem bu arada uzun zamandır istediğim ve cesaret edemediğim renk değişikliğini de yaptırdım. Artık sarışın değil, kızılım. Ama C.andan E.rçetin gibi değil de daha kahve kızıl. Alttaki röflelerin renginden dolayı da ışıltılar oldu. Üstelik bu kadar uğraşmaya adam çok makul bir fiyat istedi. Bu kuaför de bana yakın. Artık yeni kuaförümü buldum. Yalnız tabi rengi düzeltmek için 15 gün sonra bir daha uğrayacağım. Olan parama( eskisine verdiğimin 1,5 katı çıkmış oldu) ve zamanıma (2 günde toplam 7 saat o berber koltuğunda oturdum, benim gibi yerinde duramayan biri için büyük zulüm) oldu.

Dün kuaför işinden sonra, arkadaşımın babasının 1. ölüm yıldönümü nedeni ile mevlüt vardı, oraya gittim. Benim pek o işlerle ilgim olmaz. Ben daha çok olayın servis ve manevi destek kısmındaydım. Onlar çok üzgündü. Hem böyle bir günde yanlarında oldum, hem de misafirlere yapılan ikramları düzenlemek, bulaşıkları makineye yerleştirmek, gerekenleri elde yıkamak işlerini yaptım. Akşam gelince teyzem aradı. Bugün için sevdiğim bir akrabamız var, ona geleceklermiş, sen de gel istersen dedi. Ben de bu sabah,teyzeme götürmek için mozaik pasta yaptım. Şimdi post yazıyorum. Birazdan akşam için bir şeyler pişireceğim, ardından yine vınn. Yarın hep bahsettiğim 40 yıllık arkadaşımda toplantı var, ondayım.

Çok anlattım, kafanızı şişirdim gene. Ama adım üstümde,"ÇENEBAZ"
Herkese iyi haftasonları.

Pazartesi, Mayıs 21, 2007

Balık- Şarap

Direkt olarak Cumadan başlıyayım. Mükemmel bir gündü, ama hava açısından değil. Hava kapalıydı, rüzgarlıydı ve sonra da sağanak yağmurluydu ama hiçbir şey neşemizi bozamadı. Arkadaşımız süper hazırlanmış. Tam kapanış toplantısı oldu. Malum okulların son haftaları. Oğlanlarla(hepimizin oğlu var, çok ilginç.)ilgilenmek lazım, hepsinde biraz kritik dersler var çünkü. Sonrasında da herkes yazlığa falan gider, artık seneye Ekim'de başlıyacağız tekrar. Neyse, çipuralar, salatalar, patlıcan-biber közler,yaprak sarması, sigara böreği. Bir de üstüne "Balık rakısız gitmez" deyip rakı açmaz mı? Gerçi ben rakı içemem, hiç sevemedim tadını. Biz 2 arkadaş beyaz şarap içtik. Üstüne kahveler, sonra tatlı ve en son çay. Akşam yemeği yiyemedim , o derece şişmişim yani. Bu arada aşağıda arkadaşımın yaptığı tatlını tarifini vereceğim, hem çok hafif, hem de yaza yaklaştığımız şu günlerde soğuk tadı ile serinletici etkisi var. Üstelik herşey hazırdan pişirme falan derdi de yok.

Cumartesi günü de annemlerde yemekteydik. Pazar günü de alt katımızdaki teyze yemeğe çağırdı. Kuzenler Güneydoğu gezisine gitmişlerdi(Mardin, Urfa, G.antep..) Pazar günü dönünce uğraşmasın diye onları yemeğe çağırmış, bizi de çağırdı. Kısacası Cumadan beri yemek yapmıyorum,hep 4 ayak üstüne düştüm. Dün yalnız arkadaşımın yaptığı tatlıdan ben de yaptım. Yeri gelmişken anlatayım.

Malzeme: 2 poşet krem şanti
2 bardak soğuk süt
2 paket kakaolu petite beurre
1 paket burçak
1 elma,
1 portakal
1 avuç dövülmüş ceviz, fındık
1 avuç kuru üzüm
Yapılışı: 2 poşet Kremşanti 2 bardak soğuk süt ile çırpılıp, hazırlanır. Tüm bisküviler kırılarak içine eklenir.Elma soyulup küp küp içine doğranır. Portakalın kabuğu rendelenip içine katılır. Ceviz, fındık ve üzüm de eklenip, içi streç filmle kaplanmış kalıba dökülür. Buzlukta en az 2-3 saat bekletilir. Sonra ters çevrilip çıkarılır. İstenirse üzerine çikolata sosu ya da ben maride eritilmiş çikolata dökülür. Afiyet olsun. Aslında içindeki malzeme arzuya göre eklenip çıkarılabilir. Örn; şeftali, armut mevsiminde meyva olarak onlar eklenebilir. Yaratıcılığınızı konuşturun işte.

Bugün anneme gidicem, yarın temizlik, çarşamba günü Çeşme'ye(evin vergisini yatırmaya) kısmetse(kısmetse, çünkü bu ay ne zaman niyet etsek babam hep hastalandı, lütfen bu sefer kötü bi şey olmasın, gerekirse ben vergiyi cezalı öderim, yeter ki babama bi şey olmasın, bu arada görüyorsunuz batıl inançlarım hiç yok:D), perşembe günü arkadaşım babasının ölüm mevlüdü var, cuma ise halama gitmeyi düşünüyoreum , tabi onlar müsaitse. Hafta doldu gene ve ben ne zaman saçlarımı boyatıcam, o boşluğu bulamadım. Böyle rezil gibi daha ne kadar gider bilmem ki?

Bu arada Gebelik ve Annelik adında yeni bir site kurulmuş. Bloglar dünyasında hamilelerin ve yeni annelerin çok olduğu bir dönemde yararlı olacağını düşünüyorum. Ayrıca yemek tarifleri, yararlı bilgiler gibi kısımlarda var, bir bakın derim.

Perşembe, Mayıs 17, 2007

Cuma:)))))



Y.alın'ın hem kendini hem de şarkılarını çok beğeniyorum. Lütfen, çüş demeyin. Hani nerdeyse oğlu yaşında çocuk falan diye. Güzele bakmak sevapmış. Ötesini boşverin. Bu aralar sürekli Y.alın'ın " Her şey Sensin" şarkısını dinliyorum. Ama benim vardır böyle takıntılarım. Bir şarkıya taktım mı artık durmadan onu dinlerim, yeni yetmeler gibi. Bir önceki albümündeki şarkıları da çok duygusaldı. Bu albüm de güzel olmuş. Özellikle şarkı sözleri kadınları tam kalbinden vuran türden. Bu arada Yalın'ın gerçek adı H.üseyin. Yalın ise gerçek soyadı. H.ürriyet yazarı F.erai T.ınç da teyzesi oluyor. Bakın size bol da magazin haberi verdim.

Bugün kısmetse emekli kızlar olarak karşıda buluşuyoruz. Karşı yani G.öztepe tarafı oluyor, İzmir dışındakiler içindi bu not. Balık var bugün, yanında bol kahkaha ve muhabbet. Çok ihtiyacım var.

Yarınsa 19 Mayıs. Hepinizin bayramını kutluyorum. Unutmayın, yarın gazete almak yok. Protesto ediyoruz. Yarın akşam içinse bir yemekli toplantı var ama daha detayları bile bilmiyorum. Ben kafadan giymek için bir şeyler hazırladım. Eğer o toplantı olursa muhteşem olucak. Detayları pazartesi yazarım.

Herkese iyi tatiller.

Pazartesi, Mayıs 14, 2007

Merhaba

Uzun bir ara verdim ama zamansızlıktan kaynaklanan bir uzaklaşmaydı. Hala da yapacak çok şey var. Onun için kısa kesip madde madde yazıcam.

1) Tüm blog arkadaşlarımın anneler günü kutlu olsun. Allah bizi evlatlarımızdan ayırmasın, onların acısını göstermesin.
2) Cumhuriyet Mitingini de yaptık. Tek kelime ile muhteşemdi. Umarım bunlar seçim sandıklarına da yansır.
3) Geçen pazartesi annemin teyzesini kaybettik. Tamam, yaşı vardı, hastaydı falan ama insan kendi canından kanından birini kaybedince kaç yaşında olursa olsun üzülüyor.
4) Hala, 1 hafta kaldı. Cuma günü İst.'a döndü.
5) Eşim Salı günü hastalandı. Önce hem kusma, hem ishaldi. Sonra kusma kesildi. Bayağı halsiz düştü. O da salıdan beri evdeydi. Bugün ilk kez işe gitti.
6) Oğluşum da Perşembe günü (sanırım yediği dondurmadan) kustu. Ancak onda ishal yoktu. Cuma sabahı da ateş içinde uyandı. Tabi, okula gitmedi. O da hasta yatıyordu. Haftasonu kurslarına göndermedik. O da bugün okula gitti.

Evde, hala var, hizmet bekliyor, eşim hasta o hizmet bekliyor, bir de ölüm olayı oldu. Oraya da gitmek lazım. Zaten teyzemiz evlenmedi, çoluğu, çocuğu yok. E, annemler ve diğer yeğenleri de çok yaşlı. Mecburen tüm görevler biz kuzenlere kaldı. Zaten kaç kişiyiz. Nereye bölüneceğimi şaşırdım. Olan bana oldu. Yorgunluktan ö lüyorum. Bugün de lokması var. Oraya gideceğim. Ama önce sabahtan okula aile birliğine gitmem gerekiyor.

Geçen hafta yapılacak emekliler günümüzü bu Cumaya ertelemiştik. Valla, cumayı iple çekiyorum. Biraz kafamı dağıtmak, farklı muhabbetler yapmak istiyorum. Tüm kemiklerim , boynum her yerim ağrıyor, biliyorum stres ve yorgunluktan. Bir isteksizlik var içimde. Geçecek, geçecek...

Cuma, Mayıs 11, 2007

Yine Cuma




Detaylar önümüzdeki hafta. Çok yoğunum. Herkese iyi tatiller

Perşembe, Mayıs 03, 2007

Bi de Bunlar Var


 
Posted by Picasa



Bugün yapmam gereken çok iş var. O yüzden dünden hazırlamıştım postumu, n'olur n'olmaz diyerek. Bunlar biliyorsunuz özel istekler. Bruce= Kurunane'ye, Richard ise Toprakveben'e gidiyor kızlar, ona göre:))

Niye çok işim var dedim , onu da açıklayayım. Eşimin halası daha doğrusu kayınpederimle amca çocukları olan hanım bize geliyor. İstanbul'da oturuyor. Şu an bir arkadaşını ziyaret için Ayvalık'taymış. İzmir'e de uğramak istemiş.Zaten tüm akrabaları burada. Kayınvalidem Foça'da olduğundan otomatikman bana geliyor. Tabi işin bir de geçmişi var. Benim tembel koca, lise 2'de iken neredeyse kalmak üzereymiş. O zamanlar da k.pederin işi nedeni ile Ankara'dalar. Bu halanın kızı, İst.da bir lisede öğretmen. Benim koca, Lise 2'de 2. dönemi İstanbul'da bu halanın yanında okumuş ve tabii sınıfını geçmiş:)) Yani taaa o zamanlardan gelen bir samimiyet var. Halanın da 2 kızı olduğundan, eşimi oğlu gibi sever. Eşim de bayram, seyran, kandil, yılbaşı her durumda onları arar, sorar. İşte bu hala geliyor diye biraz yemek yapayım dedim. Bu arada haftasonu yoğun. Pazar günü k.validemin doğum günü. Fakat o gün oğlumun veli toplantısı olduğundan yarın Foça'ya gidip kutlayacağız. Yarın yemek yapacak zaman bulamam, o yüzden 2 günlük yemek yapayım dedim. Dün hem sebze-meyve alışverişini hem de anneler günü ve doğum günleri alışverişini tamamladım. Doğumgünleri dedim; kayınvalidem, eşim, kuzenim. Anneler günü ise; annem,teyzem, kayınvalidem, eşimin teyzesi, bu yıl bir de hani bana sarma saran teyze var ya ona da bir şeyler aldım. Evli değil. Yaşlı. Mutlu olsun istedim. Dün canım çıktı sokaklarda dolaşmaktan. Hem zevkli hem de keseye uygun bir şeyler bulmak zor. Zaten Mayıs-Haziran yıkım ayları oluyor bana. Önümüzdeki ay ise babalar günü, görümcemin ve çok yakın bir arkadaşımın d.günleri var. Yok, yok ben bu kredi kartlarını denize atıcam. Başka türlü 2 yakam bir araya gelemiyecek. Bari yok derim, alamam.

Herkese iyi tatiller, iyi dinlenmeler, tabi dinlenebilenlere...
Ya, bu hala kaç gün kalır acaba?:))

Salı, Mayıs 01, 2007

Nuri Bilge Ceylan

Bugün blogları gezerken Burcu'nun bloğunda bir fotoğraf gördüm ve büyülendim. Burcu da kime ait olduğunu bilmiyormuş ama sağolsun lth adlı bir anonim hem fotoğrafın kime ait olduğunu belirtmiş, hem de sitesini yazmış. Sizler de bu güzelliklerden mahrum kalmayın istedim. Şimdi sizleri o harika fotoğraflarla başbaşa bırakıyor ve sessizce çekiliyorum. İyi seyirler

Not: Eğer resimleri daha net görmek istiyorsanız mutlaka siteye girin ve photograpy kısmını tıklayın.


Pazartesi, Nisan 30, 2007

Gurur Duydum



Dün tv karşına kilitlendm kaldım. Bu 2. ve bu da harika oldu. Ama ders alması gerekenler ders aldı mı? Ondan emin değilim. Hala adaylıktan çekilmiyor. Bu gibi durumlar için inadım inat, malum yerim iki kanat deriz ya, o durumda kendileri. Ama çok olduğunu bilmek, insanı rahatlatıyor.

Gelelim, geçen haftaya. Cuma günü kitap fuarına gittim. Çoğu yayınevinde %50'lere varan ciddi indirimler vardı. Birkaç kitap aldım. Oğlumun Penguen ciltlerini tamamladım.(Her yıl kitap fuarından geçmiş yılın tüm ciltlerini alıp koleksiyon yapıyoruz). Bir de odası için Leman'dan Bezgin Bekirli çöp kutusu (kağıtlarını atsın diye) aldım. Yolda kuzenle karşılaştım, kızı Ankara'dan gelmiş. Dönüşte bize uğrayın çay içelim dedim. Gelirken börek, lor kurabiyesi falan aldım. Ben eve girdikten yarım saat kadar sonra da onlar geldi. Oturduk, lafladık. Kuzenin kızı Ankara'da okuyor, arada gidip geliyor. Cumartesi için de yemeğe çağırdım. Ama bizim daha doğrusu eşimin sülalede birini çağırıp diğerlerini çağırmazsan bozuluyorlar. Eşimin teyzesini, onda kalan ve bana şu sarmaları saran ablayı, kuzenleri, görümcemi ve çocuklarını da çağırdım ki toplam 11 kişi oluyoruz. Kayınvalideler artık yazlığa gittiklerinden burada değiller, çağıramadım. Yalnız bu hafta inanılmaz bir üşengeçliğim vardı. Kolayına kaçtım. İçini biz hazırladık, pide yaptırdım. Yanında salata, yeşillikler, turşu, acı, yoğurt, taze soğan, kola, ayran falan derken herkesin çok hoşuna gitti. Ben de yorulmamış oldum. Pazar günü eşim annelerine giderken biz de gidecektik ama oğluş bey son dakika benim p.tesi fizik sınavım var deyince ben ve oğlum evde oturduk. Gerçi benim de hoşuma gitmedi değil. Yayıldım. O ders çalışırken pazar gazetelerini okudum, bir gün önce yemek telaşından seyredemediğim cnbc-e'deki acil servisi izledim(hastasıyım o dizinin) , mitinge baktım, ütüleri yaptım. Akşamüzeri eşim babası ile birlikte döndü. Bugün doktor randevusu varmış. Akşam yemeği, biraz tv, sonra uyku. Sabahta herkes dağılıştı. Eşim işe, oğluş okula, kayınpeder doktora. Ben de biraz ortalığı toplayıp dolaptaki tavuk göğüslerini haşladım. Pirinç ıslattım. Akşama pilav üstü tavuk yapıcam, bi de salata. Öğleden sonra anneme gidiyorum.

Bakalım, önümüzdeki günler neler getirecek ama en azından endişe yerini umuda bıraktı bende, mutluyum, gururluyum, umutluyum:))


1.Not: Dikkat ederseniz zırt pırt foto koyuyorum artık. Picasa'yı yükledim. Bugüne dek niye yapmamışım diye hayıflandım. Ve niye bu kadar teknolojiden korkuyorum diye kendime çok kızdım.

2.Not: Ya, şimdi hatırladım, bugün bizim nişan yıldönümümüz. 18 sene bitiyor. Vay be, iyi dayanmışız:))

Cuma, Nisan 27, 2007

Cuma Güzelleri



Bugün güzel değil, güzeller var. N'apayım? Cumhurbaşkanı seçiminin yapılacağı bu kara günde 2 güzel anca keser dedim. Başka da bir amacım yoktur yane:))

Çarşamba, Nisan 25, 2007

Hah, Şimdi Tam Oldu

Evet, tam padişahın hınk deyicisi şeklinde bir çözüm buldular. Başbakanı yasayı çıkaracak , cumhurbaşkanı onaylayacak ve istedikleri gib at koşturacaklar. Milyonlarca insanın karşı olduğu yalnızca rte değildi ki, temsil ettiği zihniyetti. Bu yapılan da ne demek; bağırsanız da çağırsanız da biz istediğimiz gibi bu memleketi yönetir, istediğimizi başa getiririz. Yani halkın sesine önem vermemek. Bir laf vardır; Gün olur, devran döner diye. Bu günler de geçecek.

Neyse dünden beri yatışmayan sinirlerimi boşverelim de geçen haftayı anlatayım. Cuma günü sarmalar yapıldı. Öğleden sonra kayınvalidem ve kardeşi de geldi. Çaylarımızı içtik. Yanında meşhur fındıklı kekim ve milföy börek de vardı. Fakat akşam saat 7 gibi ben de bir baş dönmesi başladı ki yanı sıra mide bulantısı,kafamı kaldıramıyorum. Saat 8 gibi yattım. Uyuyup uyanarak ertesi gün sabah 8'e dek yataktaydım. Ama o gün de sersem gibiydim. Bu benim kulağımdan kaynaklanan ve "menier" denen bir hastalık. Tam kesin tedavisi yok. Neyse, o kısım uzun, girmeyeyim. O 2 gün boyunca sesimdeki keyifsizliği anlar,üzülür diye annemleri aramadım. Pazar günü konuştuğumuzda gördüm kü babam da Cumadan beri hastaymış. O da hem alttan hem üstten feci durumdaymış. Hemen onlara gittim. Yaşlılar da aynı çocuklar gibi oluyor. 2 günde resmen süzülmüş, rengi kireç gibiydi. Ama artık çıkarmaları ve ishali kesilmişti. Halbuki pazartesi Çeşme'ye onlarla gideriz diyorduk, bize hazırlanmak iyi gelmiyor. Pazartesi biz üçümüz yola çıktık. Önce Altınoluk'ta ballı-kaymaklı, sucuklu, kaşarlı-yumurtalı mükemmel bir kahvaltı yaptık. Çeşme'ye gidince önce seralara uğradık. Fiyatlar hiç korktuğum gibi değildi. Neredeyse pazar fiyatı ile aynıydı. Çim tohumu aldık. Ayrıca ön taraf için ortanca, yan taraf içinse beyaz ve pembe papatyalar aldık. Ben ilk baktığımız serada gül beğenmiştim ama diğer çiçekleri iyideğildi. Dönüşte de yolumuzun üzerinde değildi, alamadık. Ama bahçıvana sordum, daha zamanı var, ekilir deyince bir sonraki gidişte 2 gül bir de begonvil almaya karar verdim. Orada rengarenk çiçekleri görünce insan kendinden geçiyor. Hepsini almak istiyor ama zaten el kadar bahçe. Nereye ekecesin? Biz o işleri yaparken eşimin kuzeni aradı."Biz de Çeşme'deyiz dolu balık var, 2 kişiyiz. Hadi gelin, beraber yiyelim" dedi. Bal-kaymaklar daha erimemiş, biz çatlamak üzereyiz. Onlar da geç kahvaltı etmişler. "5 gibi yaparız balıkları, hem akşam yemeği gibi olur hem de biz de erken dönmek istiyoruz, yarın iş var" deyince tamam dedik. İşlerimiz bitince marul alıp( herşey var, yalnızca ilave marul lazım dedi) onlara gittik. Bahçe güneş içindeydi. 2 koca kase salata yaptık. İçinde marul, roka, tere, dere otu, nane, taze soğan, bol yağ-limon ve nar ekşisi ile nefisti. Valla hala ağzım sulanıyor. Balıkların bir kısmı yenemedi, kediler yaşadı. Birer kadeh te şarap içtik (fazla içmedim, malum başım dönmüştü, pek alkol almamak lazım). Herşeyi toparlayıp saat 7 gibi evden çıktık. İzmir'e dönüşte geçerken annemlere yine uğradık. Babam bayağı toparlanmıştı. Dün de önce bir arkadaşa gidip oğluna İngilizce çalıştırdım. Bugün sınavı vardı, inşallah iyi geçer. Oradan yine annemlere gittim. Babam çıkamadığı için bazı alınacaklarını aldım. Annemin ayakları ağrıdığı için dış işleri babam yapar. O da hasta olunca evde özellikle meyva namına bir şey kalmamış. Normalde temizlik salı günleri ama pazartesi 23 Nisan olduğundan birer gün kaydı. Ben de bugün temizlik var. Onun dışında bu hafta ile ilgili hiç program yapmadım. Belki yarın kitap fuarına giderim, daha gidemedim. Olmazsa Cuma'ya.

Cuma, Nisan 20, 2007

Nimet'e

>

Bugün senin için yayınlıyorum Cuma Güzelini. Ve tabii tüm Ethan Hawk hayranları için.

Dün "Ben Sana Söylemiştim-Because I said so" filmine gittim. Yine hava civa, kakara kikirilik bir filmdi. En azından insanı 1,5-2 saat herşeyden uzaklaştırıyor. Çıkışta canım arkadaşımla(burayı okuyor musun H.?) deniz kenarında bir yerlerde oturup bir şeyler yiyip muhabbet ettik, güldük. Tam terapi oldu. Akşam ise B.usiness C.hannel'da "Roma Tatili" filmi vardı. Yüzlerce kez seyretsem bıkmayacağım bir film. Audrey Hepburn'un güzelliği, zarafeti, Gregory Peck'in yakışıklılığı ve romantizm. Bir de bunlar Roma'da olunca filmi onyüzmilyonbininci kez ,ilk kez seyredermişcesine seyrettim. Bu arada neden bu kısık gözlü erkekler çok yakışıklı oluyorlar ya. Gregory Peck, Richard Gere. Normalde herkes iri gözlüleri beğenir ama bunların o 2 çizgi gibi duran gözleri muhteşem. Neyse, biz gene normal konulara dönelim.

Haftasonu programımız değişti. Malum Çeşme'ye 3 günlüğüne yatılı gidecektik. Oğlumun kursu vardı, biz de bu hafta gitmez diyorduk ama oğlum gözlerimi yaşartacak bir şekilde en zor konuda olduklarını(trigonometri), o yüzden bu hafta dersi ekmek istemediğini söyledi. İlk kez böyle bir taleple karşılaşınca biz de Çeşme'ye yatılı gitmekten vazgeçtik. Pazartesiye günü birlik gidip dönücez. Çimleri, çiçekleri bahçıvana bırakırız. Öbür hafta da gidip ne olup bittiğine bakarız.

Bugün çok iyi görüştüğüm, uzaktan da akrabamız olan bir abla var, o gelip yaprak sarması yapıcak bana. Kendi teklif etti. Ben zaten bu tür şeyleri teklif etmem, edemem. Dün uğradı, hadi yarın geleyim, yaprak sarayım sana dedi. Bayıla bayıla kabul ettim. Bende öyle marifetler yok çünkü. Eh, yemek işi de çözüldüğüne göre bana ense yapmaktan başka bir şey kalmıyor.

Herkese iyi haftasonları.

Pazartesi, Nisan 16, 2007

Karmaşık Duygular

Cumartesi günü tv karşısında hem mitingi izleyip, hem de kahvaltı ettik. Nasıl duygulandım, nasıl sevindim, nasıl gurur duydum anlatamam. Hem benim gibi düşünen insanlar olduğunu görmek, hem nasıl uygar bir miting yapılırmış göstermek, hem de birilerine uyarı anlamında çok güzel bir miting oldu.Bizler de evlerimizde bayrak asarak destek olduk onlara. İzmir gelincik tarlası gibiydi. Heryer kırmızı-beyazdı. Muhteşemdi. Bu güzel duygularla tv karşısında oturuken o uğursuz kaza haberi ile boğazıma bir yumruk geldi oturdu sanki. Haberi gözyaşları içinde izledim, hala da her gördüğümde gözlerim doluyor. O küçücük evlatları her gördüğümde içim acıyor.Allah kimseye evlat acısı vermesin. Çok acı, allah kimsenin başına vermesin. Hele aynı aileden birkaç kişinin birden öldüğü durumlar var ki, insan ne diyeceğini şaşırıyor. Allah ailelerine sabır, ölenlere rahmet versin.

Bu haberle sıkılınca hava değişsin diye akşam eşimle biraz sahilde dolaştık, bir yerlerde oturup biraz bir şeyler atıştırdık. Hava yumuşacıktı. Sahil, deniz, lacivert gökyüzü, yemyeşil çimenler, sessizlik biraz olsun iyi geldi.

Pazar günü eşim annelerini yazlığa götürürken biz de onlara takıldık. Foça yolu üzerinde S.akıpağa diye bir yer var. Rumeli köftesi meşhurdur. Orada durup köfte yedik. Foça'da erik topladık. Ama daha erikler leblebi kadar. Küçük bir torba topladık. 15 gün sonra irileşir, güzel olurlar. O zaman daha fazla toplarız dedik. Sonra eve dönüş yemek, ütü falan.

Bugün anneme gidicem. Yarın ÖSS deneme sınavı olduğundan liseler tatil( en azından oğlumun okulu), oğlum evde olacak. Buradan çıkan sonuç, ben yarın bilgisayarın yanından bile geçemem:)) Yarın aynı zamanda temizlik de var. Çarşamba emekli kızlar toplantısı. Perşembe günü "Bir ömür yetmez" e gitmek istiyoruz arkadaşımla. Cuma geldi bile, hafta bitti. Bu hafta sonu malum 23 Nisan nedeni ile tatil 3 gün olacak. Annemleri de alıp Çeşme'ye yazlığa gidelim diyoruz. Aslında kalmak için gidiyoruz ama soğuk olursa kalmaz geri geliriz. Haftasonu sitenin bahçıvanı aradı. Yeni çim ekicektik. Artık zamanı, çim tohumlarını getirin dedi. Ben biraz da yeni çiçekler istiyorum ama buradan götürülmez, Çeşme'den alıcaz. Orası da çok kazık oluyor. Mevsim diye de herşey 2-3 kat daha pahalı. İzmirli arkadaşlar. Çeşme'de en ucuz çiçek satan yer neresi? Rehber olun bana:))

Perşembe, Nisan 12, 2007

Hislerimin Tercümanı, Teşekkürler Bekir Coşkun

" İstemem...


BEN Tayyip Erdoğan’ı "cumhurbaşkanı" görmek istemem.

Çünkü:

367 sayısı, her şarta uyan maddeler, kılıflar, kalıplar, uydurmalar benim umurumda değil.

Ben; bir siyasetçinin yüzde 30 küsur oy ile TBMM’nin yüzde 60’ına sahip olup ülkeyi beş yıl yönetmesi bile tartışılırken... Aynı kişinin beş yıl önceki aynı oy ile, bu kez artı 7 yıl cumhurbaşkanı olmasını demokrasinin hiçbir yerine sığdıramam.

Beş yıl önce AKP’ye oy veren birisine sorsalar:

"Bu seninki nasıl bir oy ki, arkadaşı beş yıl başbakan yapmaya yettiği gibi, şimdi de artı yedi yıl cumhurbaşkanı yapmaya yetiyor?.."

*

Ben Tayyip Erdoğan’ı "cumhurbaşkanı" görmek istemem.

Çünkü:

Ağızlarındaki "Atatürk" sözcükleri, dillerindeki "cumhuriyet" kelimeleri, söylemlerindeki "laiklik-maiklik" lafları umurumda değil.

Ben; Türkiye’nin türbanlı bir hanım tarafından temsil edilmesini, tüm dünyanın karşısına "Türkiye’nin first leydisi" olarak bir tesettürlü-türbanlı kadının çıkmasını istemem...

*

Ben Tayyip Erdoğan’ın "cumhurbaşkanı" olmasını istemem.

Çünkü:

Onun "yıldız ülke" müjdeleri benim umurumda değil.

Ben; daha geçtiğimiz cuma günü Kırıkkale’de "Bir çocuğum var" diyen kadına dönüp "Bir tane yetmez, yola devam" diyen... "Bakabildiğiniz kadar değil, doğurabildiğiniz kadar doğurun" diye düşünen bir zihniyetin ülkenin tepesine oturmasını istemem...

*

Bizim aydınlık umutlarımız, ışığa doğru bir yolumuz vardı.

Bizler her şeye rağmen çağdaş, uygar, Batılı bir toplum olmak için çırpınıp durduk.

Çocuklarımıza "Dağ başını duman almış" olsa bile, Mustafa Kemal’in tasarladığı parlak bir geleceğe doğru "yürümeyi" şarkılarla öğrettik.

Şimdi ise; tarikat okulları ile donatılmış bir Anadolu’yu, türbanlılara vaat edilmiş üniversiteleri, laikliği değiştirme olanağı sunulmuş devlet adamlarını, ulema özlemlerini, imamlar tarafından yönetilen bir Türkiye’yi istemem...

O "istikrar" denilen süreç umurumda değil.

Çünkü:

Benim için bir tek Türkiye var.

Onun başına Tayyip Erdoğan’ı "cumhurbaşkanı" istemem. "



Bu yazıdan sonra başka da bir şey demiyorum. Ellerine sağlık Bekir Coşkun.