çenebaz

İyi ki Doğdun

2011-03-28T08:09:00.002+03:00

Dün 27 Mart, oğluşumun doğum günüydü. Artık 20'li hanelere başladı. Kocaman olsa da o benim hep minik kara kuzum olacak. Oğluşum, iyi ki doğdun, iyi ki varsın, iyi ki bizimsin. Seni çok seviyorum. Aslında bu seni seviyorum çok kuru kalıyor ama sen onun içindekileri biliyorsun.

Blog?

2011-03-24T00:07:00.003+02:00

Herkes "Bloğuma Dokunma" diye feryat ederken ben gayet güzel tüm blogları görüyor, post ve yorum yazabiliyordum. Hatta Pie Kurabiye Petek'le aynı konuyu konuştuk. Ben dns ayarı falan yapmadan eskisi gibi gayet rahat giriyorum bloglara diye bi de hava attım ona:)) E, allahın sopası yok. Şimdi bloğun birine girsem, birine giremiyorum, bazı bloglara yorum bırakamıyorum, hatta kendi bloğumda post yazamadığım zamanlar oluyor. Kısaca bilgisayar, kafasına göre takılıyor. Şimdi öylesine bir bakayım dedim de, şansıma post yazabildiğimi gördüm.

Geçen günlerde her zamanki şeyleri yaptım, hayat aynen devam ediyor benim için. Ama ben zaten statükoyu severim, alışkanlıklarıma bağlıyımdır. Yani bir şikayetim yok durumumdan. Yarın Petek'teyiz, emekli bankacılar olarak. Yine muhabbet, kahkaha, dostluk ve güzel mamalar var:))

Herkese yasaksız bloglar dileği ile...

Adaletin Bu mu Dünya?

2011-03-10T11:00:00.002+02:00

Aslında başlığın doğrusu adaletin bu mu Türk adalet sistemi olmalıydı. Çocuk yaştaki kıza cinsel istismarda bulunan yaşlı herif(adını bilmek yazmak istemiyorum o şerefsizin) dışarıda, daha suçlarının ne olduğunu ne kendilerinin ne de Türk halkının bildiği aydınlar içeride. Daha ne yazayım, söylenecek ne var...

Tetanos Aşısı

2011-03-09T08:35:00.003+02:00

Geçen gün Prima'dan sosyal sorumluluk projelerine katılıp katılmayacağımı soran bir mail aldım. İletilerine olumlu yanıt vermemin ardından bana çok şirin bir saten kese içinde kampanya bilezikleri ile tanıtım yazılarını gönderdiler. Prima çok güzel bir projeye imza atıyor. Satılan her bir paket bez ya da facebook sayfalarını beğenmeniz karşılığında Unicef'e tetanos aşısı bağışlıyorlar. Amaç bebekleri kurtarmak. Hadi ne duruyorsunuz? Prima'nın sosyal sorumluluk projesi olarak başlattığı 1=1 kampanyasına katılın. Bunun için bir tık lütfen. Bu sayfayı beğendiğiniz anda sizin adınıza da Prima, Unicef'e bir aşı bağışlayacak. Hedefleri 200.000 aşı. Şu an itibarı ile 43.000'e yaklaşmışlar. İster bloglarınız da duyurun, ister eşe dosta haber verin. Prima'ya bu güzel kampanyada hep birlikte, blog dünyası olarak destek verelim.

Dünya Emekçi Kadınlar Günü

2011-03-08T00:19:00.002+02:00

Tüm kadınların Dünya Emekçi Kadınlar Günü kutlu olsun.

Bu da bu sabah eklediğim link

Güzel Bir Gün

2011-03-07T08:46:00.002+02:00

Cumartesi günü İzmir'de bir toplantı vardı, yemek blogçularının katıldığı. Toplantı tarihi belli olunca biz de kendi aramızda küçük bir organizasyon yaptık. Petek'le Zehra daha önceden tanışıyorlarmış. Onların ayarlaması ile Asortiğim , Ecem ve benim de katıldığım mini bir grup oluşturduk. Aslında Serap da gelecekti ama toplantı sonrası işi olduğundan gelemedi. Asortik, Zehra ve Ece , toplantı çıkışında Karşıyaka sahilde onları beklediğimiz bir cafeye geldiler. İlk tanışma ve muhabbet faslından sonra oradan kalkıp Petek'e gittik. Ece yolda bizden ayrıldı haklı olarak, onu 4 gözle bekleyen 2 ufaklık vardı evde. Petek'te de muhabbete devam ettik. İlk kez görüşmemize rağmen sanki uzuuuun süredir arkadaşmışız gibi konu konuyu açtı, zamanın nasıl geçtiğini anlamadık. Bir sonraki toplantımızı Fethiye'de mi yapsak diyerek günü noktaladık. En yakın zamanda tekrar görüşmek dileği ile...

Hoşgeldin Bahar

2011-03-01T07:00:00.001+02:00

Bugün 1 Mart. Günün anlam ve önemine binaen yukarıdaki Yeliz şarkısıyla kutlayalım resmi açılışını baharın. Gözümün önünde ilkokulda, duvardaki mevsimler resmi. Yeryüzündeki 50. baharım. İnşallah daha bir o kadar beraberizdir baharla:)))

İzmir Kızımız

2011-02-20T16:01:00.005+02:00

Epeydir ihmal ettim yine burayı. Koşuşturmacadan zaman bulamadım. Geçen hafta üst üste bir kaç gün dışarı çıkınca bugün hava güzel olmasına rağmen tembellik ettim, bütün gün evde yayıldım. Gerçi evin içinde iş bitmiyor, pek oturduğum söylenemez ya. Kahvaltı sonrası uzun bir gazete mütalaası, ardından tavuğu yanında iri iri kesilmiş patates ve havuçlarla haşlamaya koydum, pirinci ıslattım. Nevresimleri değiştirdim. Uzun zamandır yapmak isteyip te daha önceki başarısız denemeler nedeniyle korktuğum mercimek köftesini yapmaya karar verdim. Ne kayınvalidemin yılların denenmiş tarifi ne malum yemek sitesinden aldığım tarif. Hiç biri güzel olmuyordu. Geçen gün Yemek Aşkında gördüğüm tarifi bire bir uyguladım, sonuç mükemmel. Oğlum acı yemediğinden tarifte de kırmızı biber olmadığından köfteleri pek beğendi. Ben, kendim için yanına kırmızı biber koydum, banarak yedim.. Bir de gördüğüm en kolay mozaik pasta tarifi vardı. Çayın yanına yalnız tuzlu olmaz bi de tatlı lazım diyerek onu da yaptım. Bu tarifi de hem kolaylığı hem güzelliğinden dolayı öneririm. Akşama tavuğun yanına da pilav yaparım. Sonra da Behzat amirim var. Sanırım bugün gene özeti uzun tutarlar, çünkü Fener-Beşiktaş maçı var. Maç 20.45'de biteceğine göre diziyi de geç başlatırlar. Ardından (artık hangi dakikasında yakalarsam) Bitmeyen Şarkı'ya bakarım biraz. Tam Türk filmi tadında, seviyorum o diziyi de. Hem bir kaç hafta izlemesem bile pek ilerlememiş oluyor, yakalıyorum gene bir noktasından:))

Pazartesi anne ziyareti, salı günü temizlik var ama annemin de doktor randevusu var. Ben annemle doktora giderim, perşembe günü de emekli bankacılar toplantımız var. Bu sefer ara epey açıldı. Sömestr tatili, burada olmayan arkadaşlar falan derken 1 ayı geçti buluşmayalı. Telefonlaşsak ta yüzyüze görüşmek başka oluyor. Özledim hepsini.Perşembeyi sabırsızlıkla bekliyorum.

Resimlerdeki kızımız çok tatlı, değil mi? Sömestrede biz ayın 4'ünde gitmiştik Doğal Yaşam Parkına ve filleri görememiştik, içeri kapatmışlardı. Yeğenim üzülmüştü filleri göremediğine.Meğer kızımızın doğumu yaklaşmış o yüzdenmiş. Ertesi gün doğdu çünkü. O da benim gibi kova burcu:)) Diğer resimlerine şuradan ulaşabilirsiniz.

Herkese iyi haftalar...

Mısır ve Biz

2011-02-04T11:45:00.003+02:00

Bu yazıyı Mel.ih Aş.ık'ın Mill.iyet gazetesinde bugün yayınlanan yazısından ödünç aldım . Sizlerle paylaşmak istedim.

Mübarek’e mektup
Liberal Demokrat Parti Genel Başkanı Cem Toker , Hüsnü Mübarek’e gönderdiği mektubun bir kopyasını da bize yollamış... Okuyoruz:
“Mübarek Abi,
Hayretler içindeyim doğrusu! Seninki nasıl bir diktatörlük?
Gösteriler başlar başlamaz, hem gösteri yapanları, hem de gösteri yapma ihtimali olanları gaz, cop ve tazyikli su ile bir güzel ıslatmadın mı abi? Bir toplama kampı kurup darbe yapacaklar diye muhalifleri içeri tıkmayı akıl edemedin mi?
Bu duruma nasıl düştün sen abi?
Telefon dinleme, teknik takip, kaset yayma, medyaya tehdit, yargıya gözdağı, köşe yazarlarına fırça, iş adamlarına vergi denetimi gibi demokrasi taktiklerini uygulamadan demokrasi yürür mü abim?
Dört yılda bir halka birer koli nohut, mercimek, makarna dağıtsan millet katiyen sokağa dökülmezdi. Oralar sıcak ama sözümü dinle sen kömür de dağıt. Yanında biraz da fakir fukara, garip gureba edebiyatı parçaladın mı, cahil cühelanın desteğini o anda sağlarsın.
Telefonları da dinletmedin sanırım, “Milli güvenlik için” deyip ortam dinleme araçları alıp da kullanmadın tabii. Yoksa bunlar başına gelir miydi?
Diktatörler çevrelerin biraz korku salmalı Hüsnü Abi.
Seni desteklemeyip sessiz kalanlar olursa ‘Bi taraf olan bertaraf olur’ dümeniyle hizaya getirecektin. İş adamlarının peşine maliyecileri takacak, uslanmayanın sermayesini kendi eşine dostuna naklederek piyasayı terbiye edecektin.
Bunları yapmadan ne demokrasi yürür abi, ne diktatörlük...
Senin bizden öğreneceğin çok şey var, çok.”

Sadri Alışık_Menekşe gözler

2011-02-03T19:08:00.002+02:00

Menekşe Gözler filminin aynı adlı, hüzün dolu şarkısı. Alttaki de aynı filmden başka bir şarkı. İkisini aynı posta koymayı beceremedim, özür...

2011-02-03T19:07:00.002+02:00

Öyle bir efkar bastı gönlümü durumları, kötü bi şey yok yani. Öyle işte , içimden geldi.. Sadri Alışık'ın hep ağladığım bi filminden hep ağladığım bi şarkısı. Ama o ağlamanın bile keyfi bi başka.

ŞÜKÜR

2011-01-29T08:14:00.002+02:00

Kardeşimin sonucu ile ilgili doktorun (onkolog) yorumu " Kötü diyemeyiz. %90 kötü bir şey çıkmayacak." Şimdi içim rahat etsin mi, etmesin mi karar veremedim ama yine de doktorun bu dediğinin iyi bir şey olduğunu düşünüyorum. İzmir'den dönüşte bu kez de branş doktoruna (karaciğer) gösterecek. Hayırlısı...

Bugün geliyorlar. Her şeyi unutup tatilin ve birlikte olmanın keyfini çıkarmalı.

Tüm blog öğrencilerine, öğretmenlerine iyi tatiller, annelere sabırlar (!) diliyorum:)) 15 gün çabucak geçecek, sıkın dişinizi:))

İMDAAAAATTTTTT

2011-01-28T11:52:00.002+02:00

Bloğun arka planını değiştirirken yazı karakteri de minnacık oldu. Yazıların daha büyük olması için ne yapmam lazım. Bilen varsa n'olur yazsın. Şimdiden teşekkürler.

Kısa Kısa

2011-01-28T00:14:00.003+02:00

- Kardeşimin sonuçları bugün belli olmadı. Belki yarın vereceklermiş. Hayırlısı bakalım.

-Cumartesi sabahı kardeşim, eşi ve yeğenim geliyorlar. Annemlerde kalacaklar. Ama hep birlikte olacağız tatil boyunca:))

-Yarın anneme gidip yemek ve kek yapacağım cumartesi için. Bir kaç çeşit yapacağım ki, annem de bir kaç gün rahat etsin, yemek derdi düşünmesin.

-Türkan dizisini seyredenler. O dönemde insanlar ne kadar saygılı, kibar değil mi? Toplumun büyük çoğunluğu böyleymiş. O insanlar şimdi neredeler? Ne oldu da toplumumuz bu hale geldi? Çok üzülüyorum:((

-Salı günü emekli bankacılar olarak buraya gittik. Aslında restoran kısmına gitmek istiyorduk ama o gün bir dernek, toplantıları için restoranı tamamen kapatmış. Biz de kafe kısmına geçtik, beğendik. Önerilir.

- Oğlumun sınavları devam ediyor. Şimdilik fena gitmiyor. Umarım önümüzdeki haftaki sınavları da iyi geçer. Ehliyet için dosyasını aldı ama başvuruyu sınavlar sonrası yapacak.

-Bugün saçlarıma dip boya yaptırdım, biraz da kısalttırdım. Aslında kısa saçı çok severim. Ama benim saçlar gür ve dalgalı olduğundan kısayken hiç zaptedilemiyor, sürekli fön gerekiyor. Şimdi kısa-orta arası, en azından taçla falan kabarıklığını bastırabiliyorum.

Şimdilik bu kadar. Geç olmuş, yarın da erken kalkmam gerek. Herkese iyi geceler...

Hafta Sonu

2011-01-23T23:50:00.002+02:00

Dün güzeldi. Gündüz arayanlar, soranlar. Bütün gün doğum günü şerefine tembellik ettim, hiç bir şey yapmadım. Hediyelerimi aldım:))Akşam da güzel bir yemekle doğum günü olayını noktaladık. Bugünse dünkü tembelliğimin acısını çıkardım ama gönüllü olarak. Fazla oturmaktan da sıkılıyorum bazen. Eeee, şeytan azapta gerekmiş:)) Kahvaltının ardından hemen dışarı fırladım. Hem gazete, dergi hem de mutfak alışverişi için. Çıkmışken yufka aldım, tavuk aldım. Gelince önce yalancı su böreğini peynirli olarak hazırlayıp akşam üzerine dek beklemesi için buzdolabına attım. Tavuğu haşladım. Suyuna şehriye çorbası yaptım. Tavuğun etlerini tifttim. Beşamel sosla karıştırıp onu da yarının yemeği olarak buzdolabına kaldırdım. Yarın üzerine kaşar rendeleyip fırınlayacağım. Saat 3,5 gibi böreği fırına attım. Kekim vardı zaten. Börek olunca da çayı demledim. 5 çayı keyfi yaptık. Akşam üzeri 7 gibi eşimle hadi biraz hava alalım dedik. Hem biraz dolandık, hem de çerez aldık. Behzat Amirimin yanında iyi gider dedik. Akşam içinse makarna salatası yaptım. Oğlum çok seviyor. Bol marul, yeşillik, yağ, limon, nar ekşisi ve makarna. Üzerine de yağsız tavada kızarttığım küp küp kesilmiş tavuk biftek. Yemekten sonraysa tv, çerez, meyva.

Şimdi eşim de, oğlum da yattı. Yarın oğlumun finalleri başlıyor. Eh, geçen yıla göre bu sömestr oldukça iyi çalıştı. İnşallah karşılığını alır, notlarında bunu görür.

Herkese iyi haftalar...

İyi ki Doğdum!

2011-01-22T00:21:00.003+02:00

İyi ki doğdum, 49 oldum. Kaldı 1 yıl 50'ye. Ya da tersten söylersek; Yarım Asır-1 olduk. Amaaan, sağlıklı olalım, sevdiklerimizle birlikte olalım. Nasılsa bu yıllar istesek te, istemesek te geçiyor. Bari tadını çıkaralım. Yaşasın yeni yaşım:))

Not:Foto, getty images'dan.

Ehliyet

2011-01-17T08:35:00.003+02:00

Oğlum ehliyet sınavını geçti, artık o da bir trafik canavarı:)) Gerçi dosya 10 gün sonra verilecekmiş, yani resmi olarak elinde sürücü belgesi yok. Haftaya pazartesi okul sınavları başlıyor. Sınavlardan sonra yapacak başvurusunu. Artık 2 özel sürücüm oldu:))

Not:Resim getty images'den. Chevrolet Corvette Roadster'mış. Bayıldım, hele de rengine.

Bugün

2011-01-15T17:57:00.004+02:00

Hep hastalık haberleri ile sıktım canınızı. Biraz bu havadan çıkalım. Çok önceden kararlaştılmış bir gün vardı bende bugün. Dünden tatlıyı yapıp, böreği hazır etsem de hem böreğin pişirilmesi hem de salatanın yapılışı bugüne kaldı. Sabah evde oğlum, eşim, kahvaltı, etrafı toparlama, bunları pişirme derken motor takılı gibi dolanıp durdum evin içinde. (Motor nerene takılıydı diye sormayın sakın ) Bu günde de diğer bankacılar toplantısı gibi yiyecek sayısını 3 çeşitle sınırlandırmıştık. 1 tatlı, 1 tuzlu ve 1 salata. Hatta ben önermiştim, herkes kabul etmişti. Salata olarak kuskuslu yeşil mercimek salatası yaptım Tarif , yine bizim bankadan çok eski bir arkadaşımızın eşi olan Lezzet-i Mekan Serpil'in bloğundan.Bire bir aynen yaptım, 2 ölçü olanından.

Tuzlu olarak da perşembe günü gittiğimiz arkadaşımız Nurcan'ın bize yaptığı böreğin aynısını yaptım. Baktım bloglarda duşlu börek diye geçiyor adı. Yufka eritilmiş margarinle yağlanıp 6'ya bölünür.. Geniş kenarına hazırlanan iç malzeme konur. Yuvarlanır. Tüm yufkalar sarılınca su dolu tepsiye konup 10 dakika bekletilir. Sonra kağıt havlu serili tepsiye alınır.Bir 10 dakika da böyle bekletilir. Daha sonra yağlı kağıt serili tepsiye dizilip üzerlerine yumurta sarısı sürülür. Ben yarısını peynirli, yarısını kıymalı-patatesli yaptım. Üzeri çörek otlu olan kıymalı, diğer peynirli.
Son olarak ta tatlı kısmı için tiramisu yaptım. Bu tatlının hem tadını hem de kolaylığını seviyorum. Hem bir gün önceden yapıldığından zamandan da kazanıyor insan.

8 arkadaştık. Muhabbet ettik, dertleştik, tabi mamalarımızı yedik. Kafaları dağıtmış olduk. Güzel bir gün geçirdik.

Beklemedeyim

2011-01-14T13:34:00.003+02:00

Ailece beklemedeyiz. Annem için de, en önemlisi kardeşim için de. Kardeşimin haftaya perşembeye bazı tetkikleri var. Ama onların sonuçlarını da 1 haftadan önce vermiyorlar. Sonrasında da doktoru ayarlayıp, randevu almak falan. Ben çok sabırsız bir insanımdır. Hemen her şey olsun bitsin ister(d)im. Böyle böyle sabrı öğreniyorum. Sonucu iyi olsun da bekleyeceğiz, n'apalım.

Not:Kardeşimi ailedekiler bilmiyor. Kendi hastalıkları ile uğraşırken üzülmesinler istedik.

Secret

2011-01-10T07:13:00.002+02:00

Yeni yıl dileklerimde hep sağlık vardı, tek sağlık vardı. Hem kendime, hem aileme, hem de tüm sevdiklerime. E, hani secrettı. Hani sen ne dilersen evren sana onu geri gönderiyordu. Detaylara girmek istemiyorum, belki bir kaç gün sonra, ama dört koldan saldırıyorlar. İmtihan ediliyorum galiba. Hayatımdaki gerileme dönemine mi girdim acaba? Yine de allah beterinden saklasın, devasız dert vermesin diyorum. Biz gene de secretımızı yapalım.

Mutlu Yıllar

2010-12-31T09:10:00.003+02:00

Tüm sevdiklerinizle birlikte geçireceğiniz sağlık, mutluluk, huzur dolu, kayıpsız yeni bir yıl diliyorum. Her şey gönlünüzce olsun.

Çalışan Kadın ve Erkek

2010-12-26T18:39:00.003+02:00

Bugün internetten gelen bir e-postayı çok beğendim, sizlerle paylaşmak istedim.Bakın bakalım, size de birilerini hatırlatıyor mu?

"Eskiden kadin olmak daha kolaydi.
Kadinlar sadece evde olur, yemek yapar, cocuk bakarlardi.
Sadece esinin geliri dusukse kadin calisirdi ve calisan kadina acinirdi.
Kadin calisiyorsa, evine bakamayacagi dusunulurdu,
Zaten kadin bekarken calisiyor idiyse bile evlenince evinin kadini olurdu.
90'li yillara gelindiginde kadin sadece evde olmak istemedi, artik
Calismak ekonomik olarak ozgurlesmek istiyordu.

Once universite okumaya ,sonra calismaya basladi. Bu kadinin hosuna gitmisti.
Calisiyor, istedigi gibi harciyor, geziyordu.
Artik calisan kadin evli olmak degil bekar olup gununu gun etmek istiyordu.
Yasasin ozgurluk...

Calisan kadin artik iskolik olmustu, calisiyor ve yuksekliyordu.
Zirveye ulasmisti. Bircok sirkette once orta kademe, sonra ustkademe yonetici kad in oldu.
Doksanlarin sonuna gelindiginde sirketler yalniz ve iskolik 30lu yaslarinda kadinlarla doluydu..
Bu calisan kadina yetmedi, citayi biraz daha yukseltti.

Artik hem evli ve hem de basarili calisan kadin olmaliydi.
Calisan kadin etrafina bakindi. Basarili, parali koca adaylari gozden gecirildi.

Adaylardan kel, sisman ve kisa boylu olanlar hemen elendi.
Ince ruhlu, saraptan anlayan, 14 Subat'ta muthis surprizler
Yapabilen, kimsenin bilmedigi yerlerde basbasa tatillere goturen, yasamayi
Seven ve bol bol espiri yapanlar hemen kapisildi.
Yurt disindan gelinlikler getirtildi. Otellerde muhtesem dugunler yapilip, Maldivler'e ya da Bali'ye balayina gidildi.

Balayindan sonra calisan kadin hizla is basi yapti.
Gunduzleri toplantidan toplantiya kostururken artik aksam yemegini de dusunmeye baslamisti.
Aksam NE yenmeli, nereye gidilmeli, esinin gomlekleri, pantolanlari utulu mu, kiyafetleri kuru temizlemeciye
Gitti MI geldi MI, marketten alinacaklarin listesini cikar, is cikisi gital, eve gel, aksam yemegini hazirla....

Calisan kadin artik mutluydu. Gece yatagi sicacikti.
Uzulunce derdini paylasan, hastalaninca ona bakan, aglayinca destek
Olacak bir omuza, goz yaslarini silecek sevkatli ellere sahipti. 15 saat
Kosturmak kadina viz geliyordu. Etraf bu sekilde kosusturan, ev ile is
Arasi cift vardiya calisan Kadinla doluydu.

Zaman geciyordu. Calisan kadin 35 ine yaklasiyordu.
Biyolojik saati 'be bek, be - bek' diye uyari vermeye basladi.
Evet calisan kadin hemen cigliklar atmaya basladi 'Bebek de yaparim kariyer de ' diye...
Calisan kadinlar hemen sosyetik kadin dogumcularin randevularini doldurdular.
Calisan kadinlar ajandalarina ve islerinin temposuna
Uygun zamani secip hemen mikroenjeksiyonla bebek yapmaya basladilar.
1-2 ay sonra guzel haberler sirayla gelmeye basladi,calisan kadinlar ham ileydiler.

Calisan kadin hem hamile, hem guzel olmak istedi.
Hemen diyetisyenlere kosulup, ozel hamile diyetleri alindi, bol bol
Kivi yenmeye baslandi. Eskisi gibi tatli, tursu, borek, Erik aserilmiyor,
Karpuz, kivi ve mango isteniyordu gecenin bir yarisi eslerden.

Calisan kadin cocugunu eski usul buyutmeyecekti. Hemen onlarca
Hamilelik, bebek buyutme kitaplari alindi, bir cok Internet
Sitesine uye olundu, Yoga ve Anne-baba kurslarina yazilindi.

Calisan hamile kadin artik gun gun takip ediyordu bebeginin gelisimini.
Bugun 43. Gun, bebegim uzum tanesi gibi... 59. Gun, parmaklari olustu... 89.
Gun, bugun ilk defa hickirdi... 210 uncu gunden sonra artik bebegin
Matematik zekasinin artmasi icin Mozart dinletilecek... Sonunda mutlu gun geldi.
Calisan kadin artik anneydi. 3-4 aylik izinden
Sonra calisan kadin oldurucu diyetlerle zayiflayarak incecik bir sekilde isbasi yapmisti.

Artik basarili bir yonetici, iyi bir es ve Anne olarak 24 saat calisiyordu.
Bebek buyudukce, sosyallesmesi icin calisan kadin cumartesilerini
Cocuguna ayirdi. Artik tum anneler topluca etkinliklere katilmaya
Basladilar. Yas gunu partileri, tiyatrolar,piyano dersleri, basketbol,
Tenis ve yuzmekurslarinin biri bitiyor, digeri basliyordu.

Calisan kadina bu DA yetmedi. Artik hem calisiyor, hem
Iyi bir es olmaya gayret ediyor ve hem de annelik yapiyordu. Calisan
Kadin citayi birkez daha yukseltti.
O artik evinde katkisiz, saglikli ekmekler, receller yapmali,
Organik gidalarla, vitamini bol sebze yemekleri hazirlamali,
Cocuguna ve esine ozel gunlerde pastalar yapabilmeli, bu pastalari cok guzel susleyebilmeliydi.
Butun calisan kadinlar yemek yapma kurslarina kosmaya basladilar.

Evlerine ekmek yapma makinalari aldilar,
Toplanti aralarinda bir birlerine yemek tarifleri vermeye
Basladilar, 'Dun nefis bir cavdarli ekmek yaptim, istersen tarif ini
Vereyim 'Ben de hafta sonu harika bir pasta yaptim. Evdekiler bayildi. Bir
Aksam gelin de size de yapayim' Bakalim calisan kadin bundan sonra citasini nereye yukseltecek?

Gelelim erkege...
Bu surec icerisinde calisan erkek ise citasini hic yukseltmedi.
80 lerde, 90 larda ve 2000 lerde hep TV izliyor,bira iciyor ve maca gidiyordu...

Şair Eşref

2010-12-22T10:54:00.003+02:00

Yukarıdaki resim Şair Eşref'e ait. Bugün facebook'tan çok güzel bir ileti geldi ona ait. Demiş ki şair;

Bir soğan soyuluyor, yaşarıyor gözler
Bir devlet soyuluyor, aldırmıyor öküzler

Demek ki o yüzyıldan bu yüzyıla canım ülkemde değişen hiçbir şey yok, ne acı:(((((

Yaz Geliyooooooorrrrrrrr

2010-12-21T10:56:00.001+02:00

Bugün 21 Aralık, en uzun gece ve en kısa gün. Yarından itibaren günler birer ikişer dakika uzamaya başlayacak. Demek ki yaz geliyoooorrrrr:))

Karışık

2010-12-20T20:17:00.005+02:00

Behzat Ç.'ye bi de Ne.jat İş.ler katılıyor, çift kaşarlı tost gibi, kaymaklı ekmek kadayıfı gibi, ballı lokma tatlısı gibi, yani pazarı sabırsızlıkla bekliyorum.

Cuma günü eşimi bana yılbaşı hediyesi almak zorunda bıraktım:)) Çarşı'da dolaşırken P.an Ki.tap.evine girince gözüm döndü. Epeydir çantamda dolaştırdığım listedeki kitapları aldım, bunlar da bana yeniyıl hediyen olsun dedim:) Nasıl, garantili değil mi? O, beğenir mi derdinden kurtuldu, ben ne alacak ki diye beklemekten. Kitaplardan biri geçen yıl Ki.tap Fu.rından aldığım ve kendisine imzalattığım Ayla Kutlu'nun "Bir Göçmen Kuştu O" kitabının devamı olan "Emir Bey'in Kızları". Zevkli, su içer gibi okunan bir kitap. Yalnızca konu itibarı ile değil, dil, sözcükler, hepsi şiir gibi. Mutlaka ama mutlaka okunması gereken bir kitap, şiddetle öneriyorum. 400 sayfaya yakın ama cuma akşamı başladım, pazar akşamı bitmişti. Diğerleri; Ayfer Tunç'un "Kapak Kızı" ve "Yeşil Peri Gecesi", Onur Caymaz'ın " Gece Güzelliği" ve E.Erol Ergir'in "Giritli Mustafa" sı.

Bugün annemdeydim. Kısır yaptık, poğaça pişirdik. Babam poğaçayı çok seviyor. Bir tepsi yapıyorum, her sabah bir iki tane ısıtıp yiyor. Giderken anneme benim daha önceden okuduğum kitaplardan götürdüm. Bir de nergis ve sümbül aldım. Evimiz tek katlıyken bahçede mavi-pembe sümbüller vardı. Onları da anımsattığından aldım. Anneciğim sümbülleri hem sever, hem de hüzünlenir. Ben de bu çiçekleri görünce sanki kış bitmiş de bahar gelmiş, ardından da hemen yaz olacakmış gibi seviniyorum. Oysa daha yılbaşı bile gelmedi.

Yılbaşı hediye alışverişleriniz ne alemde? Ben, kime, nereden, ne alacağımı saptadım ama henüz gidip alamadım. Bu hafta sonuna kadar inşallah zaman bulur da alışveriş yapabilirim.

Benden havadisler şimdilik bu kadar. Herkese iyi haftalar...

Not:Foto, internetten

Kar

2010-12-13T23:43:00.005+02:00

Cumartesi günü eşimin sağlıkla ilgili( önemli bir şey değil, her zamanki gibi bizimkinin evhamları) bazı çekimleri nedeni ile sabahın köründe yola çıktık. Zaten sabah 7'de kalkmışız, kahvaltı bile canım istememiş, hatta çay bile içmemişim. Kısaca afyonum patlamamış. Asık suratla giderken Girne Caddesine döner dönmez ikimizin de yüzü aydınlandı. Tüm Yamanlar karlar altındaydı. Her gök görmemiş İzmirli gibi bizde de bir sevinç, bir mutluluk. Sanki Uludağ'a bakıyoruz. Sonuçta dağın alt kısımlarında kar yok ama alışık değiliz tabi biz:)) O andan sonra gün güzelleşti. Gittiğimiz yerde de bekleme salonu hem dağa bakıyordu hem de uzun bir süre ince ince kar yağmaya devam etti. Ben de sıcacık bir ortamda karları seyrederek onu bekledim.

Cuma günü bir arkadaşımla Konak'ta buluşup Man.dolin Ka.fe'ye gittik. Giderken öğle güneşinin etkisi ile de hava gayet normaldi. Ama akşam üzeri ne zaman sahilden vapur iskelesine doğru yürümeye başladık, rüzgar ve soğuk resmen ısırıyordu. Yani aynı gün hem ılık bir sonbaharı hem de dondurucu bir kışı yaşadık. Aslında cuma akşamından cumartesinin nasıl olacağı belliydi de biz inanmak istemedik.

Pazar günü ise tüm gün evde tembellik yapıp, yayıldık. Sıcacık evde uzuuun bir pazar kahvaltısı, gazeteler, biraz tv derken akşamı ettik. O soğukta dışarıya çıkmayı gözümüz yemedi. Bu arada pazar günü bi tanecik yeğenimin, Kaan'ımın doğum günüydü. Malum İstanbul'dalar. Telefonla konuşup, kutladık onu. Hediyesini daha önceden göndermiştik zaten.Nice sağlıklı, mutlu yıllara inşallah. Gurbetlik çok zor. İyi haber, sömestrede geliyorlar, uçak biletlerini almışlar bile:))Pazar akşamının sonuna ise Beh.zat amirimle nokta koyduk.Sonunda doğru gün ve saati buldular, inşallah değişmez, daha doğrusu dizi yayından kalkmaz umarım.

Bugün de anneme gittim, her pazartesi olduğu gibi. Poğaça yaptık, muhabbet ettik. Annemin yaptığı sütlacı (benim ağız tadıma uygun yapan tek kişi) zevkle ve özlemle mideye indirdim. Bu arada sabahtan 2 posta çamaşır yıkamıştım. Akşam gelince de onları kaloriferde çabuk çabuk kuruttum.

Oğlum, yarın ilk direksiyon dersini alıcak, pazar günü ise yazılı sınavı var. Sınavı takmıyor da, direksiyon dersi için belli çok heyecanlı. Erkek çocuk olmasına rağmen araba kullanmaya hiç heves etmemişti şimdiye kadar, çok ilgisizdi. Babası bazen boş yerlerde gel öğreteyim derdi, o istemezdi bile. Sanırım bu sefer bu kadar istekli olmasında, kız arkadaşının ondan önce ehliyet alması da etkili:)) Hayırlısı...

İlk günü geçmiş olsa da, kalan kısmı için herkese iyi haftalar...

Not:Foto, Yamanlar Dağının tepesindeki Karagöl. İnternetten aldım. Burası hakkında daha fazla bilgi içinse tık

Sonunda

2010-12-07T11:27:00.004+02:00

Yıllardır kaçtığım dişçi koltuğuna oturdum. Bizde ailece bir dişçi fobisi var, baba tarafımda. Hepimiz çok mecbur kalmadıkça gitmeyiz. Ben en son 15 yaşımda gitmiştim. Bir türlü çıkamayan azılarım için. Daha sonra hamilelik sırasında kontrol ettirmiştim. Bir problem yoktu. Zaten dün dişçi de onu dedi. Demek düzenli fırçalamış ve dişlerinize iyi bakmışsınız ki bugüne dek problem yaşamamış ve bize gelmek zorunda kalmamışsınız. Böylece 33 sene sonra bir kez daha o koltuğa oturdum, hem de ne oturma. Aynı gün 3 dolgu birden yaptırdım. Çarşamba günü de son dolgum ve diş taşı temizliğim var. Gerçi çekilmesi gereken bir 20'lik dişim ve yine doldurulması gereken diğer 20'lik var ama bana bu kadar heyecan yeter, onları yılbaşı sonrasına bırakıyorum. Bu arada dişçi arkadaşlar, ne olur gücenmesinler dişçi diyorum diye. Tamam, biliyorum diş hekimisiniz ama dişçi lafı daha kolay ve pratik, üstelik yılların alışkanlığı. Yoksa sizi küçümsediğimden falan değil. Aman, yanlış anlaşılma olmasın.

Dün ev kredimizin son taksidini ödedik. Fek yazımızı talep ettik. Yazı gelince tapudan ipoteği de kaldırıcaz, yani artık evimiz bizim. Ben yıllardır söylerim; borç yiğidin kamçısıdır. Nasılsa bir şekilde ödeniyor. Sözüm özellikle gençlere. Çalışıyorsanız, mutlaka ya ev (ki ilk tercihimdir) ya da araba kredisine girin, mal sahibi olun. Borç olunca önce onu ödeyip, kalanla idare etmeyi öğreniyorsun. Öbür türlü elindekini avucundakini (büyük olasılıkla) çula çaputa yatırıyorsun. Onun da ertesi sezon modası geçiyor, sil baştan gardrop düzüyorsun. Gençken ve çalışırken para kolay kazanılıyor ve kolay harcanıyor. Yaş ilerledikçe insana para daha çok lazım oluyor. Neyse bu da bugünkü nasihat saatiydi, mesaj verildi, gelelim diğer konulara

Bugün temizlik yok, perşembe günü olacak. Bugünse bir arkadaşım öğle yemeğine geliyor. Akşam üzeri ise bana yakın bir hastanede şu an dizlerinden ameliyat olan başka bir arkadaşımın annesini ziyarete gideceğim. Allah şifa versin. Yarın diş dolgusu ve dünkü dişçi işinden dolayı ertelenen annemleri ziyaret var. Perşembe temizlik ve belki halama ziyaret, cuma ise bir başka arkadaşımla Pasaport tarafında buluşma.

Bu arada havalar soğumaya başladı İzmir'de. Özellikle rüzgar sert esiyor ve üşütüyor. Eh, Aralık'ın 7'si olmuş biz hala kış görmemişi. Bu havalar normal yani.

Herkese sağlıklı günler.

Not: Foto, get.ty ima. ges'dan.

Kış?

2010-12-03T13:06:00.004+02:00

Bugün 3 Aralık (Demirbank hayırlı günler diler, demeyeceğim işte) yani kışın 3. günündeyiz ama hala yazı yaşıyoruz. Hala ısınmak için herhangi bir şey yakmıyoruz. Penyelerle dolaşıyoruz( en azından İzmir'de öyle), hava 22-25 derece arasında değişiyor, güneşli yerler yakıyor, hala gölge arıyoruz. Avrupa donuyor, bizse hala yazı bitiremedik. Şikayetçi falan değilim, yalnızca durum saptaması yapıyorum, o kadar:)

Dün arkadaşlarım bendelerdi. 10 kişiydik. Neşeli, kahkahalı, bol muhabbetli bir gündü. Menümüz 3 adetle sınırlı olduğundan kısır, tiramisu ve patatesli kek yaptım. Her birimizde kolestrol, tansiyon, şeker, kilo gibi sorunlardan biri mutlaka var. Geçmiş yıllardaki toplantılarımızda olay 7-8 çeşide çıkınca buna dur dedik, daha doğrusu Serap dedi, biz de ona uyduk. İyi de oldu:))

Akşam o koşuşturmanın üzerine kocamın F.oça'dan gelirken getirdiği 3 kilo polikeyi (yani turp otunun Fo.çacası) ayıkla, yıka, haşla. Türkan'a zor yetiştim.

Oğluşumun elindeki dikişler önceki gün alınacaktı. Ama açılınca dikişlerin iyi yapılmadığı ve kesik yerin hiç kaynamadığı görüldü. Eski dikişler alındı, bu kez 6 dikiş (önceki 4 dikişti) atıldı, yine bir 10 gün beklemedeyiz. İlk dikişi atan da doktordu ama demek doktor var doktorcuk var.

Şimdi bu güzel havadan yararlanmak için Kar.şıyaka'ya doğru bir yürüyüp gelicem. Çenebaz kaçar...

Yeni Yıl

2010-11-29T01:07:00.003+02:00

Bu yıl yeni yıl moduna erken girdim, bundan blok da nasibini aldı. Önümüzdeki hafta sonu da ağacımızı süslerim, ışıklarını yakarım, ev de aynı moda girer:))

Oğlumun vizeleri bitti ama eli hala sarılı. Pazartesi ya da salı günü dikişler alınacak. Öbür hafta da ehliyet kursuna başlıyor oğlum. Allahtan direksiyon sınavı Ocak içinde de eli düzelir o zamana kadar.

Geçen hafta çarşamba günü rahmetli kayınpederimin ölüm yıl dönümüydü. Kayınvalidem evde mevlüt okuttu. Öyle arzu etmiş, tavuk-pilav yapmış, aşure yapmış, tabi bi de mevlütlerin olmazsa olmazı şerbet. Misafirler gittikten sonra bizler yine çekirdek kadro (görümcemler, biz ve diğer kuzenler) olarak akşam yemeğine de kaldık. 14 kişiydik. O gün epey yorulduk hepimiz.

Perşembe günü de küçük bir operasyon geçiren halamı ziyarete hastaneye gittim. Operasyon ufak falan ama yine de 2 gece yattı hastanede. Yarın da evine gideceğim. Giderken yemek yapıp götürmek istiyorum ama sulu şeyler olmaz. Herhalde ben de hem taşıması kolay hem de yemesi güzel diye tavuk- pilav yapıcam, bir de kek yapmak istiyorum. Oradan da anneme geçerim.

Cumartesi günü bir arkadaş toplantısındaydım. Uzun süredir görmediğim arkadaşlarla toplanmak güzeldi, epey muhabbet ettik.

Perşembe günü emekli bankacılar toplantımız var, bu kez bende toplantı. Menü kafamda oluştu gibi. Salı günü eksik malzemelerimi alıcam.

Vakit epey geç olmuş, hatta Pazartesi olmuş bile:)) Herkese iyi haftalar, sendromsuz Pazartesiler.

5 YIL

2010-11-21T22:48:00.002+02:00

18 Kasım'da bloğum 5 yaşını bitirmiş. Bayram hayhuyu içinde unutmuşum. Bugün farkına vardım. Nice yıllara sevgili bloğum:))

Not:Foto, (görüldüğü üzere) getty images'den.

Bayram da Bitti

2010-11-20T17:47:00.008+02:00

Bayram, bayram dedik, o da bitti. Bayramın ilk günü sabah daha kahvaltı ederken(dahamız 11 ama) kuzenler geldi. Meğer aşağıdaki teyzeye gelmişler, onlar da kabristan ziyaretinde olduklarından bulamamışlar, bize çıktılar. Ailede en küçük olduğumuzdan, bayramlarda hep biz gezeriz, bize kimse gelmez diye evde ne tatlı var ne çikolata. Hemen kahve yaptım, evdeki kare çikolatayı da kırıp verdim:)) Sonra teyze ve k.valide evlerine geldiklerinden hep birlikte alt kata indik, görümcem de geldi. Topluca bayramlaştık. Sonra biz de kabristana gittik. Oradan da benim annemlere geçtik. Annemlerde öğlen yemeği yedik. Sonra su börekli, baklavalı çay faslı yaptık. Zaten akşam oldu. O gece eşimin Ankara'daki kuzeni İzmir'e geldi ama çok geç (gece 12 gibi) olduğundan ancak ertesi gün görüşebildik.

2.gün, benim iki halamı ziyaret ettik, Ankara'dan gelen kuzenle görüşmek için oradan kuzene geçtik. Kuzende ertesi gün hep birlikte Şirince'ye gitmeye karar verdik. Bayramın 3.günü İzmir'i seller götürürken biz günlük güneşlik bir havada gezi yaptık. Aşağıda Şirince resimleri var.

Her yer böyle dimdik yokuş. Ayağına güvenen gelsin buralara. Bir de bayram nedeni ile çok kalabalık olduğundan arabaları bile Şirince'nin dışında, tepelerde bir yerlere park ettirdiler. Hep yürüdük, çok yürüdük.

Malum Şirince=Şarap. Yer gök şaraptı. Her tür şarabı tattık. Ben en çok beyaz ve sıcak şarapları beğendim. Sabah sadece atıştırıp çıktığımızdan önce kahvaltı ettik. Gözlemeler çok çeşitliydi. Kıymalı, patatesli, patlıcanlı, otlu, vs. Hepsinden ortaya söyledik. Nefis tavşan kanı çaylar eşliğinde yedik onları. Kalkmamıza yakın taze keşkeş çıktığını söylediler. Ben ilk kez tattım keşkeği. Fena değil. Ama olmazsa olmaz listeme girecek bir yemek değil. Hani bir daha ömür boyu yemesem aramam. Neyse , bunu da tatmış olduk. Yoldan mandalinlerimizi de aldık. Tüm yol mandalin ve ayva bahçeleri ile dolu. Bahçe sahipleri mandalin almak istediğinizde kovaları size veriyorlar, gir bahçeye kendin topla diyorlar. Siz de elcağzınızla istediğiniz mandalinleri topluyorsunuz.
Oradan Dilek yarımadasını ucundaki Karina'ya geçtik. Aslında Domatia köyüne de (eski Rum köyü) gidecektik ama Şirince'de fazla kalınca oraya zaman yetmedi, malum hava artık erken kararıyor. Karina resmen yolun sonu, yol orada bitiyor. Alt resimde yolun sonunu görüyorsunuz, devamı yok. Resmi de oturduğumuz restorandan çektim. Yalnız manzara süper, ortalık dingin, huzur dolu bir sessizlik var. Önümüz derya deniz, kısacası yer olarak çok güzeldi.Izgara levrekler de muhteşemdi. Her biri yarımışar kilo vardı. Salata, kalamar ve buz gibi beyaz şarapla iyi gitti:))
Karina'da güneşi de batırdık. Hava da limonata gibi, ceket bile giymeden tek bir bluzla oturabildik.

4. gün hem benim hem de eşimin yengelerimizi ziyaret ettik. İkimizin de amcası vefat etti. Bizi görünce çok mutlu oldular. Bayram hayırlısı ile bitti derken dün gece oğlum ampul değiştirirken güç denemesi yapmış,ampul elinde kırıldı. Sağ elinin baş parmağının iç kısmı bayağı derin ve uzun kesildi. Hemen hastaneye gittik, dikiş atıldı, tetanos aşısı yapıldı. Bununla gelmiş geçmiş olsun dedik. Pazartesi sınavları da başlıyor ama allahtan elini kullanabilecek, tabii sargılı olarak.

Uzun bir tatil de böyle geçti. Yarın herkes bende, kahvaltıda olacak. 12 kişiyiz. Bal-kaymaklı, sucuklu-yumurtalı güzel bir kahvaltı. Sülaledeki herkes boğazlı olunca durmadan yemek yemişiz, yemek yazmışım. Herkese şimdiden iyi bir hafta olsun. Bilirim uzun tatillerden dönüşlerde iş çekilmez olur, pazartesi allah hepinize kolaylık versin.

İyi Bayramlar

2010-11-15T09:37:00.000+02:00

Herkese sevdikleri ile birlikte mutluluk, sağlık, huzur dolu nice bayramlar dilerim.

Çifte Kutlama

2010-10-28T17:12:00.002+03:00

Yarın, her yıl olduğu gibi bizde çifte kutlama var. Hem Cumhuriyetimiz 87 yaşına basacak, hem de canım babam 77 yaşına:))) Babam Cumhuriyetin 10.yılında doğmuş. Her zaman benim doğuşum ne şenliklerle kutlanmış diye bize takılır. Tabi, cumhuriyet bayramında doğduğu için de adı;Cumhur:)) Cumhuriyetimize de , canım babama da nice yıllar diliyorum.

Not: Foto, Pastacı'nın eski bir postundan. Sanırım resmi kullanmama kızmaz. Hem Cumhuriyet'i hem de doğumgününü simgeleyen bir resim olduğundan çok beğendim.

Dün

2010-10-27T12:16:00.006+03:00

Dün bi hamaratlık,bi hamaratlık, sormayın gitsin. Sabahtan temizlik vardı. Neyse o iş bitince önce Serap'ın tarifine göre sütlaç ki tek sevdiğim sütlü tatlıdır ve oğlum için pudingli kek. Ama bu kez puding yerine supangle koydum, böylece kakao tadı daha yoğun oldu. Biraz da dövülmüş ceviz ekledim içine. Sütlacın üstünde tarçın yok, çünkü o da bir başka sevmediğim şey. Aslında mızmız değilimdir ama sevmediklerim arka arkaya geldi bu yazıda. Ha, mecbur kalırsam yerim, gıkım çıkmaz da pek severek yememiş olurum.

Bu aralar pek negatifim. Daha doğrusu maymunun gözü açıldı da o yüzden. Bir kaç olayı arka arkaya anlatayım, haklı mıyım, haksız mıyım, siz karar verin, lütfen tarafsız olun ve gerçek duygularınızı yazın bana.

İnsanlarla kötü olmayı asla istemem. O yüzden toleransım çok yüksektir. Çoğu şeye aldırış etmem, karşımdakine anlayış gösteririm. Ama insanlar böyle yapınca seni salak sanıyorlar.

Birinci olay, bir arkadaşımın kızı yazın evlendi. Herkes yazın tatilde olduğundan kimse katılamadı. O yüzden hediye işi de Eylül'e kaldı. Eylül ayında bir arkadaş(ki kendisi bu konularda sürekli organizatördür) hemen para topladı, hediye alındı, arkadaşa gittik, hediyemizi verdik. Sonra bu arkadaşlar yeni gelin kızımızın evine hep birlikte gitmişler. Biz grupta 9 kişi var. Bunların 7'si gitmiş, biz 2 arkadaş aranmadık bile. Ve ben bunu ilk toplantımızda konuşmalar sırasında öğrendim. Aaa, siz S.'nin kızına mı gittiniz? deyince bunlar laf çevirip, işte öyle aniden karar verdik, vırt zırt kıvırmaya başladılar. Ben toplantının tadı kaçmasın diye işi uzatmadım ama bozuldum. Para verileceği zaman hemen aranıyoruz, toplanılacağı zaman akıllarına bile gelmiyoruz. Arkadaşlık bu mudur?

İkinci olaysa apartmanda oldu. Zaten bizim apt.da kimse birbirine gidip gelmez, yalnızca asansörde, kapıda karşılaşınca merhaba, nasılsınız, o kadar. Geçenlerde biri kalorifer için mazot almış, merdivenler, arka bahçeye çıkılan oda gibi yer, asansörün içi ve asansöre binenlerin ayaklarına bulaştığından tüm merdivenler mazot içinde. Apartmanın içinde kokudan durulmuyor. Ben de yönetici hanımı aradım. Apt.içinin mazot içinde kaldığını, mümkünse merdivenleri yıkayan kadını bugün göndermesini söyledim. Çünkü merdivenleri yıkayan hanım, onun dairede çaycılık yapıyor. O da öğle tatilinde gönderdi. Ben kimin mazot aldığını bilmediğimden bu konu ile ilgili ne isim verdim ne bişey. Zaten apt.da doğal gazı olan biz, yönetici, bi de eşimin teyzesi var. Kalan 5 kişiden herhangi biri olabilir, asla bilmeden suçlamam. Neyse merdivenler yıkanırken olayın faili olan daire çok bozulmuş, çünkü yöneticinin kiracısı. Niye şikayet ediyorlar, ben zaten kendi kadınımı çağırıp temizletecektim, bu zaten mazot, yarına kadar uçardı filan diye epey söylenmiş. Sanırım yönetici benim aradığımı söylemiş ki bana trip atıyor. Gerçi yönetici "şikayet değil ki, ne güzel duyarlı davrandılar, haber verdiler, zaten kadın perşembeleri geliyor, salıdan merdivenler temizlenmiş oldu" dese de çok bozulmuş hanımefendi.

Neyse, daha da var bozulduğum şeyler ama yazmak istemiyorum, yazarken bile sinirlerim bozuluyor. Gittiği yere kadar...

Eski Dostlar

2010-10-24T00:26:00.012+03:00

Geçen gün kitaplığı kurcalarken birden eski dostlarıma rastladım. Uzun süredir bakmadığım çocukluk kitaplarım. Bu ikisini bana eniştem (büyük halamın eşi) hediye etmişti. Daha doğrusu kızlarına almış, onlar okumuş, kütüphanelerinde duruyordu. Bir gün onlara kalmaya gittiğimde benim kitaplarla çok ilgilendiğimi gören eniştem bana vermişti bunları. Bir de "Bilgi Çantası" diye bir kaç ciltten oluşan bir ansiklopedi ama fotoğraflı, çizimli falan inanılmaz güzel bir şeydi. Maalesef yıllar içinde onu kaybettim. Ama bunlara rastlayınca resimleyeyim dedim.

Bu Jack London'ın Kurt Kanı kitabının basım tarihi, benden 7 yaş büyük:)) Bu arada o zamanlar logodaki kızın ben olduğumu sanırdım. Çünkü o zamanlar hemen her kız çocuğunda olduğu gibi benim saçımda da o koca beyaz kurdeleden vardı:))

Bu ise Duygulu Dostlar kitabının basım tarihi. Bu da benden 1 yaş büyük:)) Bu kitapta hayvanlarla ilgili gerçekten çok duygulu öyküler var

Bunlarda Armağan Çocuk Klasiklerinden çıkmış ve üst kapak kağıtları bile duran kitaplarım. 4 tane de kapaksız ama ciltleri sağlam olanlar vardı, artık onları çekmedim. Bunlar benden küçük:)) Genellikle 70'li yıllarda yayınlanmış kitaplar.

Bizim dönemimizde her çocuğun okuduğu meşhur Çocuk Kalbi kitabı. Bu kitabı bana annem sınıf geçme hediyesi olarak almıştı, sanırım 4'den 5'e. Bakın, alt resimde de benim o zamanlar düştüğüm not var. Altına adımı-soyadımı da yazmışım, o kısmı stickerla sansürledim:)) 10 yaşındaki Çenebazın yazısı, pek kötüymüş(Sanki şimdi süper)

O gün biraz nostalji yaptım, eski kitap kokusunu içime çektim, mutlu oldum ve sizlerle de paylaşmak istedim. Sizler de varsa kütüphanenizin kenarında köşesinde böyle unutulmuş eski çocukluk kitaplarınız, onları bulun , eski günleri hatırlayıp mutlu mutlu gülün ve isterseniz bizlerle paylaşın.

TV8 ve Filmler

2010-10-22T18:32:00.004+03:00

Bu hafta sonu TV8'de cuma, cumartesi ve pazar günleri saat 21.15'de hep tv'de ilk kez gösterilecek çok güzel filmler var. Bu akşam Aşk ve Gurur, yarın akşam Çevirmen ve pazar akşamı da Jarhead filmi var.( Malum artık Behzat Ç., pazartesi akşamları saat 20'ye alındığından pazar akşamları film izleyebilirim) Kaçıranlara, daha önce izlemeyenlere duyurulur:)

Öyle bir Geçer Zaman ki

2010-10-20T11:19:00.004+03:00

Bu dizi, favori dizim ve pek çok kişi gibi benim de bu dizideki favorim Osman. İyi de dünkü bölümde Berrinle Ahmet hastaneden çıktılar, ana , Ahmet'in saçlar fönlü. Yönetmenim, devrimci adam saç fönler mi? Yapma allah aşkına. Üstelik 60'lı yıllar. Neyse, o kadar kusur kadı kızında da olur dedim, yuttum ve zevkle izledim yine:)) Bir de Mete'yi oynayan çocuk Beren Saat'in oynadığı Pa.tos R.olls reklamında hani "hüüp" diye Beren'i çeken çocukmuş, dün gece dikkatimi çektim birden. Belki herkes biliyordur da ben Amerika'yı yeniden keşfetmişimdir:))

Geçen postta yazdığım turşuyu açtım, kütür kütür olmuş, etli nohutun yanında afiyetle yedik. Pazar günü de 2 küçük kavanoz lahana turşusu yaptım. Bakalım onlar da bir şeye benzeyecek mi?

İzmir 2 gün yağmura teslimdi. Pazartesi çok yağmur olunca annemlere dün gittim. Bostanlı çarşıdaki dükkanların çoğunu su basmıştı. Belediye gelmiş, tüm dükkanlardaki sular pompalarla tahliye ediliyordu. En çok kitapçıya üzüldüm:(( Dün ise günlük güneşlik bir gündü. Annemlerde çayımızı balkonda içtik, o derece.

Bugün Bospa günü. Yağmur yağmazsa gitmek istiyorum. Hava gene kapalı.Evde temizlik var bu arada. Bir de tutulması gereken kek sözüm. Çok üşendim. Bütün günü b.sayar başında pinekleyerek geçirmek istiyorum.

Dip Not: Pazar dönüşü kekten vazgeçip, Serapçığımın kurabiyesinden yaptım. (Bakınız; üstteki foto) Çok da bereketli oldu. 30 küsur tane çıktı. Yalnız bana tadı biraz az geldi, programa ilaveten üzerine pudra şekeri serptim. Bence böyle de güzel oldu.

Limon mu, Sirke mi?

2010-10-01T17:18:00.005+03:00

Bunlar benim hayatta ilk kez kurduğum turşular, bakalım neye benzeyecekler. Okuduğum blogların bir kısmında kış hazırlıkları son sürat gidiyor. Valla, ne anamda gördüm ben, ne de sonradan öğrendim. Zaten okul, iş hayatı derken böyle ince işlere giremiyordum.Emeklilikten sonra yani 42 yıldan sonra azıcık kadınlık yapayım dedim. Gerçi karar vermekle harekete geçmek arasında bir 6 yıl olmuş ama çaktırmayın artık:))Bunun tarhanası var, makarnası, salçası var. Ama en kolayı turşu kurmak. Çarşamba günü pazarda da kütür kütür minicik salatalıkları görünce dayanamadım 2 kilo aldım. Hatta yanımdaki hanım abarttı 7 kilo aldı, herhalde yatıp kalkıp turşu yiyorlar:)) Velakin kadın olmak o kadar da kolay değilmiş çünkü serde tembeloşkalık da var:)) Ama artık benim gibileri de düşünmüşler, baktım markette hazır turşu suları var. Bakınız aşağıdaki resim;

Aldım sevgili Fersan Turşu Yap'ı, salatalıkları kendi cam kavanozlarıma yerleştirdim, içlerine 7-8 diş sarımsak, üzerine dereotu ve maydanoz koyup, turşu yapla ağzına kadar doldurdum. Kapaklarını kapatıp mutfak dolabına, gölge bir yere kaldırdım. 20 gün sonra yazarım sonucu, inşallah beni utandırmazlar. Bu kadar turşu muhabbeti üzerine rahmetli Adile Naşit'le Münir Özkul'u ve onların sımsıcak filmi "Neşeli Günler"i de anmadan olmaz...

Bu börekçik de benim meşhur tava böreğim. Canım çok börek istediğinde hemen 2 yufka ile yapıyorum, o pişene kadar çay da oluyor. Karnım acıktı ya bu kadar yemek mevzusu yazınca.
Herkese iyi hafta sonları...

Daha Dur....

2010-09-22T09:29:00.003+03:00

Dünkü olaylardan bazıları;
1)Beyoğlu'nda 2 ayrı sanat galerisi açılışında içki içiliyor diye 30 kişi her 2 galeriye de taşlı sopalı saldırıda bulunuyor. İnsanlar ve sanatçılar yaralanıyor, galeriler ve eserler zarar görüyor.
2)Ankara'da polis parkta oturan bir sürü genci uygunsuz oturuyorsunuz diye toplayıp, haklarında tutanak tutuyor.
3)TRT'te Ajda Pekkan ve Ziynet Sali'nin konser görüntüleri verilirken dekolteleri buzlanarak gösteriliyor. (Ben bunu uydudan yayın yapan Afgan TV'de gördüm bir tek.)

Teşekkürler %52 :(((((((

Yaşlanmak?

2010-09-20T07:33:00.002+03:00

Bugün sabah yaşlandığıma kanaat getirim artık. Aynı anneanneme benzedim. Uykularım azaldı çünkü. Ne kadar geç yatarsam o kadar erken kalkıyorum. Dün gece 2.30-3 arası daha yatağa yeni girmiştim, üstelik hemen de uyuyamadım. Sabah 7'de sanki beni dürttüler, uyandım. Sağa dön, sola dön, uyumaya çalıştım ama yok, olmadı, uyku tutmadı. Bu durumda herkese günaydın:))

Dizi, Kitap, Tv

2010-09-18T22:34:00.003+03:00

Biraz ortaya karışık yazmak istedim. Bu aralar 2 kitap aldım. Biri favori yazarlarımdan Oya Baydar'ın "Savaş Çağı, umut çağı" kitabıydı. 68'leri ve 68'lileri sevdiğimden bir solukta okuduğum güzel bir kitaptı. Diğer kitap ise Orhan Pamuk'un "Manzaradan Parçalar"ı. Bu kitabın da güzel tarafı bağımsız bölümlerden oluşması. Beğendiğim başlığa göre bir ordan bir burdan okuyorum kitabı.
Gelelim televizyona. Pazartesi akşamları TRT'de "Elde Var Hayat" diye bir dizi var. Bana çok sıcak bir dizi geldi ama genelde o gece bir şey oluyor seyredemiyorum. Ben de birkaç akşam sonra b.sayardan izliyorum, öneririm. Hem araya reklam da girmiyor, iyi oluyor."Çocuklar Duymasın" beni güldürüyor. "Bitmeyen Şarkı'yı" sevdim, yok yok Bülent İnal'ın yakışıklılığının bunda hiç bir payı yok:)) Bir de yeni başlayan" Öyle Bir Geçer Zaman ki" var. O da iyi bir dizi, en azından ben zevkle izledim. Dizi 60'larda başladı, tam benim doğduğum yıllar, biraz da o yüzden çekici geldi. Şimdilik bana bu kadar dizi yeter, arada film falan da izlemek lazım, her geceyi dizi ile doldurmak istemiyorum. Gerçi artık b.sayardan kaçırdığınız her diziyi ve her bölümü bulup izleyebiliyorsunuz. Yaşasın teknoloci:))
Bi de itiraf ediyorum "Survivor"ı izledim ve şu anda da hem yazıyorum hem de izliyorum finali. Ben Merveciyim, kadın dayanışması. Ayrıca herkesin dediği gibi İhsan sinsi geldi bana da. Henüz sonuçlanmadı, inşallah Merve kazanır. Sırf destek olmak için Merve'ye hem benim hem de eşimin cebinden oy attım, ay çok utandım valla. Sen orda entel, dantel kitap okudum falan de, sonra da eyooo Merve'ye oy at, yuh olsun bana:))

Dip Not: Yarışma şimdi bitti, Merve kazandıııııııı...

:(((((((((((((

2010-09-12T19:43:00.001+03:00

Referandum sonuçlarının açıklanması ile birlikte ruh durumum aynen yukarıdaki gibidir. Daha fazla bi şey yazmak bile istemiyorum:((((

Bayramınız Kutlu Olsun

2010-09-08T08:25:00.002+03:00

Herkese iyi bayramlar diliyorum. Mutlulukla , sağlıkla nice bayramlara.... Ağzınızın tadı hiç bozulmasın.

Zaman

2010-09-03T10:42:00.003+03:00

Burada her şey, zaman bile farklı sanki. Bakmayın bu saatte yazdığıma, bugün biraz erken kalktım, 10.15 gibi:))) Diğer zamanlar 11.30'u buluyor kalkmam. Çocuklarsa 12.30 gibi kalkıyor. Kahvaltı saat 1'de. Ardından deniz ya da havuz ki tembellikten daha çok havuzu tercih ediyoruz, yaklaşık 10 adım mesafede eve. Eve gel, duş al.Saat 5 gibi ya çay ve kek-poğaça gibi bi şeyler ya da basit bir öğle yemeği, makarna ya da zeytinyağlı gibi tek bir çeşit yemek. Sonra bazen çocuklar havuz sefasına geri dönüyorlar. Akşam için genelde et-balık gibi bir şey , yanına bir zeytinyağlı, salata, makarna ya da pilav. Sonra Çeşme'ye dolaşmaya. Bazen de Çeşme'de kumru, döner, gözleme falan gibi bir şeyler atıştırıyoruz. Akşam eve dönüş, ben mutlaka saat 00.30'daki TNT'de Life dizisini seyrediyorum. Saat 1'den sonra da dizinin bitiş saatine göre yatıyorum. Eşim zaten yatmış oluyor. Çocuklar o saatten sonra internetten indirdikleri filmi seyredip 3-4 gibi yatıyorlar. Böyle bir gevşeme hali, adam sendecilik. Ama pazartesi İzmir yolları görünüyor ve bayram telaşı var. Gerçi bize gelen olmuyor henüz, hala genç kategorisinden biz hep ziyaret eden taraf oluyoruz ama gene de ne zamandır eve yoktuk, evi .ok götürüyor, temizlik yaptırmak lazım. Salı temizlik var, o gün K.ılıçdar.oğlu'nun İz.mir mitingi de var, gitmek istiyorum. Bu araya bir de anne-baba ziyareti sıkıştırmam lazım. Zaman burada ne kadar yavaş işliyorsa, İz.mir'de o kadar hızlı. 24 saat yetmiyor.

Havalar soğuduğundan beri buranın da tadı açtı gerçi. Çoğu aile yazlığı kapatıp evine döndü. Rüzgar var ve hava oldukça serin. Geceleri pike üstüne yatak örtüsünü de çekmeye başladık. Ama biz henüz evi kapatmayı düşünmüyoruz. Oğlanın okulu bu ayın 27'sinde. Belki bayram sonrası bir kaç günlüğüne geliriz yine. Ekim'e doğru kapatırım evi. Kapatmak dediğim de tüm erzağı eve getirmek, halıları kaldırmak, çekmeceleri (rutubete karşı) yarı açık bırakmak, elektrikleri kesmek falan. Acelesi yok, yaparız bir gün:))

Bugün cuma, herkese iyi hafta sonları...

Plastik Kapak Projesi

2010-08-27T19:43:00.002+03:00

Gamzeli Anne'nin bloğundan aynen alıntılıyorum, sanırım bu konuda bana anlayış gösterecektir.

"Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi öğrencilerinden bir grup, Fakülte yönetimine başvurdular ve İstanbul Ataşehir Belediyesinin düzenlediği "Plastik kapakları toplayarak ihtiyaç sahibi vatandaşlarımıza birer engelli arabası kampanyasına katılmak istediklerini söylediler ve
"Yönetimden destek bekliyoruz" dediler.
Kampanyanın adı "Teker teker kapakları toplayalım adım adım engelleri aşalım"
***
İşte bu aşamada, Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dekan yardımcısı Prof. Dr. Nurselen Toygar'a kampanya ile ilgili gelişmeleri sordum.
Prof. Toygar" Öğrencilerimizin istedikleri desteği sonuna kadar vereceğiz. Kampanyamızı duyurmak için İngilizce ve Türkçe olarak bir facebook sayfası oluşturduk. Bu facebook sayfamız Türkiye'de Hollanda'da Amerika'da İngiltere'de Fransa'da ve diğer yabancı ülkelerde oldukça ilgi gördü" yanıtını verdi.
***
Kampanya ile ilgili afişler ve broşürler bastırıldı. Diğer üniversitelere, ilköğretim ve ortaöğretim Okullarına özel ve resmi kurumlara ulaşıldı.
Bu kampanyanın ulaştığı kişilerde oluşan duyarlılık heyecan ve destek isteği halkımızın, kurumlarımızın toplumsal çok önemli bir sorun olan engelli vatandaşlarımızın gereksinimlerinin karşılanması konusunda ne kadar duyarlı olduklarını gösteriyor.
Prof. Nurselen Toygar'dan bir açıklama daha...
"Bu kampanya kapsamında 250 Kg. plastik kapağa 1 engelli arabası, bir ton kapağa 4 engelli arabası verilecek.. Kampanya 30 Eylül 2010 tarihine kadar devam edecek."
İletişim Adresi: Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Bornova-İZMİR Tel No: 0 232- 388 64 32 begin_of_the_skype_highlighting 0 232- 388 64 32 end_of_the_skype_highlighting / 2 Kurul İşleri : 0 232- 388 11 07 begin_of_the_skype_highlighting 0 232- 388 11 07 end_of_the_skype_highlighting

Neden Plastik Kapak: Herkesin kullandığı ambalajlarda bulunduğundan ve kolay toplanabildiği için plastik kapaklar tercih edilmiştir.

Hangi Kapaklar Kampanya Kapsamında: Plastik kapak olmalı, renk ve büyüklük önemli değil.

Kampanya Tarihleri: Kampanyamız 22.04.2010 - 30.09.2010 tarihleri arasındadır.

Toplanan Kapaklar Nereye Teslim Edilecek: Topladığınız plastik kapakları Ataşehir Belediyesi Çevre Koruma ve Kontrol Müdürlüğüne getirebilirsiniz. Ulaştıramadığınız kapaklar için 0216 570 50 99 begin_of_the_skype_highlighting 0216 570 50 99 end_of_the_skype_highlighting nolu Alo Çevre Hattından bilgi alabilirsiniz.

Kaç Kapağa Kaç Tekerlekli Sandalye Alınabilir: Yaklaşık 250 kg Plastik kapak ile 1 tekerlekli sandalye alınabilmektedir."

Ayrıca daha ayrıntılı bilgi almak için http://www.engellilersitesi.com/haber/6550-yasam-sise-kapaklari-engelliler-icin-umut-oluyor.html

Ben , bazı yerlerde bu kampanya için topladığınız kapakları alan yerler gördüm. Böylece tek tek ulaştırmak yerine toplu olarak ulaştırılacak, kolaylık olur. Bu yaz sıcaklarında deli gibi su tüketirken kapakları lütfen atmayın, biriktirin. Bizim de bir katkımız olsun. Hele bloğunuzda duyurursanız daha da iyi olur.

Kitapkolik

2010-08-23T11:28:00.002+03:00

Kitapkolik sitesi bir yarışma düzenlemiş. Katılım koşulları çok basit, siteye link verip bunu onlara bildirmek. Kitap kurtları, haydi işbaşına.

Nereye?

2010-08-01T07:14:00.004+03:00

Nereye gittiğimizi ya da götürüldüğümüzü görmek açısından güzel bir yazı dizisi. Biraz zaman ayırıp okumanızı öneririm. Bazı şeyler çok tanıdık gelecek:((

Düğün ve daha fazlası

2010-07-20T23:15:00.004+03:00

Eh, düğün düğün derken o da geçti, bitti, gitti. Düğün klasik Türk düğünü gibi değildi. Alsancak'ta yemyeşil bir ortamda güzel bir yemekti. Öyle göbek havası, gelinin anası çıksın, danası çıksın, hiç biri yoktu. Zaten erkek tarafı diye bir şey yoktu, malum damadımız Ame.rikalı. Hepimiz kız tarafıydık. O yüzden daha da samimi bir ortam oldu. Yemekler çok güzeldi. Yemek boyunca hafif müzik çaldı.Pastayı kestikten sonra dans edildi. 12 gibi dağıldık. Gençler hep birlikte başka bir yerde eğlenmeye devam etmek için bizden ayrıldılar. Ben kendi adıma hem çok eğlendim, hem çok zevk aldım. Çocuklar ertesi gün hemen Tür.kiye turuna çıktılar. Şimdi Kap.adokya'dalar. Daha sonra Ef.es, Mer.yem Ana, Şir.ince güzergahı üzerinden güneye inecekler. Son 4 gün İst.anbul ve sonra dönüş. Yarın döndüklerinde kuzende yemekte hep birlikte olacağız. Bakalım yabancı damadımızın bizler ve ülkemizle ilgili görüşleri ne, öğreneceğiz.

Bu hafta düğün sonrası hemen Çe.şme'ye dönmeyi düşünürken eşimin bazı tahlilleri nedeni ile kaldık buralarda, hem de bu sıcaklarda. Oğlum da arkadaşları ile Fet.hiye'ye Kel.ebekler Vadisine gitti. Cuma sabahı İzmir'e dönecek. Eşimin işleri de perşembe günü biteceğinden 1 gece daha bekleriz, oğlumuzu da alırız gideriz Çe.şme'ye dedik. Giderken ka.yınvalidemi de götürücez. Kardeşim bu hafta sonu An.talya'ya geçiyor. Oğlu, anneannesi ile orada. Eşi de İst.dan geçip onlara katılacak. 1 hafta sonra da kardeşim yeğenimi de alıp İzmir'e gelecek. Sonra da annemleri alıp Çe.şme'ye bizim yanımıza gelecekler. Herhalde 15 gün kadar kalıp sonra tekrar İst.a dönecekler. Sanırım annemler de İzmir'e döner. Zaten Ramazan diye kayı.nvalide de ya İzmir'e ya da Fo.ça'ya geçer. Kısacası koşuşturma sürüyor.

Bugün Serapçım uğradı bana sabahtan. Biz henüz kahvaltı etmemiştik, o da tahlil yaptırmış, açmış. Hep birlikte geç bir kahvaltı ettik, kahveler içtik. Serap gittikten sonra görümcem uğradı. Onunla da sohbet, bu kez kayın.validem hadi senin annenlere gidelim dedi. Annemlerde de 5 çayı içtik. Eve geldiğimizde saat 8 gibiydi. Bu sabah daha doğrusu sabaha karşı oğlumu yolcu ettiğimden dün geceden 3-4 saatlik uykuyla duruyorum, gözlerimin içinde sanki kum tanecikleri var. Ama daha uyumak da istemiyorum. Dayanabildiğim kadar oturmak amacım. Epeydir uzak kaldığım b.sayarıma doyayım birazcık:))

Herkese iyi geceler

Sıcak, Sıcak, Sıcak

2010-07-15T07:24:00.004+03:00

Sizlerden ricam bu yazıyı okurken Em.re Al.tuğ'un " sıcak, çok sıcak" şarkısını dinlemeniz ya da içinizden mırıldanmanız.Salı günü akşam üzeri cehennem sıcağına geri döndük, yani İzmir'deyiz. Yazlıkta pike örtünürken burada kendimizi nerelere atacağımızı bilemiyoruz. Gündüz evde klima falan idare ediliyor da gece yatınca çok fena ya. Bir gram esinti yok. Bazen klimayı çalıştırıp 1 saatlik kuruyoruz. Tabi soğuk oluyor diye pikeyi de örtüyoruz. O serinlikte uykuya dalıyor insan. Ama sonra gecenin bir yarısı uyanıyorsun, klima durmuş, sen üzerinde sımsıkı pike ile 2 kat daha fazla yanmışsın, terlemişsin. Yani kısaca İzmir kabus gibi. Cumartesi görümcemin kızının düğün yemeği var, sanırım ertesi gün hemen vıın Çeşme yapıcaz, dayanılır gibi değil.

Salı günü akşamüzeri 4 gibi eve geldik. hemen bavulları boşalttım, bi posta çamaşırı makineye attım, eşimle oğluma yiyecek bir şeyler hazırlayıp doğru berbere gittim. Saat 5 gibi çıktığım eve akşam 9 gibi dönebildim. Meğer herkes serin olsun diye 5'den sonra berbere gidiyormuş, berber nasıl kalabalıktı anlatamam. Saçlarımı boyattım, kestirdim bu kadar şey 4 saati buldu. Dün ise sabahtan görümceme gittim, kendine düğün için bir elbise almıştı, daha sonra kızı ile gezerken başka bir elbise beğenmişler, kızı da ille bunu al, ben bunu daha çok beğendim demiş, o da kıramamış, sonuçta ilk aldığı elbise açığa çıkmış. Bana gel beğenirsen sen giy, 1 gece için boşu boşuna bi ton para verme dedi. İşte o sebeple sabah 9'da ona gittim. Elbise sanki tam benim için dikilmiş, sadece etek boyu kısaltılacak, onu da bu sabah halledeceğim.

Görümcemin kızı 2 yıl önce dil okulu için Amerika'ya amcasının yanına gitmişti. Orada bu evlendiği çocukla tanışıyor, anlaşıyorlar. Geçen yıl Ocak ayında da evlendiler, yani aslında 1,5 yıllık evliler. Ama kızımız ve damat o zamandan beri ilk kez Türkiye'ye geliyorlar. Görümcem de heves etti, ilk mürüvveti (öyle derler ya) hazır kızım Türkiye'ye gelmişken bari bir düğün yemeği yapayım, eş, ahbap, dost bir araya gelelim dedi. İşte şimdi Cumartesi günü böyle bir yemeğimiz var.

Dün görümcemden döndükten sonra önce eşimin kuzeni kahve içmeye uğradı, o arada kardeşim de geldi. Sonra kuzen gitti, eşim annlerini almaya Fo.ça'ya gitti. Ben onlar(k.valide, kardeşi ve bize uğrayan kuzenin görümcesi) akşama gelecekler, evleri tamtakır, yaşlı insanlar, e baktım ne kızı ne de bize uğrayan kuzen yemek konusunda tınmıyorlar, onları akşama bize gelin yemeğe (yani 2 kat yukarı çıkacaklar, malum aynı apt.dayız) dedim. Akşam yemeği için bir şeyler pişirip, kardeşimle saat 2 gibi dışarı çıktık. O kendine bir şeyler baktı , oradan da annemlere geçtik. Babam çok şükür daha iyi. Pazartesi günü dikişleri alındı. 2 ameliyat geçirdim, dikişler alınırken daha çok acıdı diyor. Annem de ben gittiğimden beri grip gibiydi. İlaç da kullanmıyor. Zaten günde 5-6 ilacım var, içiyorum, bir de onları içemem dedi. Nane limonla, limonlu çayla, limonlu çorbayla iyi olmaya çalışmış. Kardeşimi de dinlemiyor. Neyse ama dün daha iyiydi, e tabi beni gördü daha iyi oldu:)) Şaka bir yana erkek çocukları farklı oluyor kızlardan pek konuşmuyor, detay anlatmıyorlar. Ben gittim, tabi cır cır cır anneme kaldığımız günleri tek tek ne yaptık hep anlattım. kardeşim normalde de pek konuşkan değildir. Dün mesela şöyle bir olay oldu; kardeşim haftaya cuma günü gidiyor. Ama 30 Temmuz'da bu kez yeğenimi de alarak İzmir'e tekrar gelecek. Annemleri de alıp bizim yazlığa gideceğiz bir 15 gün kadar. Anneciğimin bunlardan haberi bile yok. Kardeşimin 30'unda tekrar geleceğini duyunca nasıl şaşırdı ne sevindi anlatamam. Bunlar (babamla kardeşim) bana bir şeyler anlatmıyorlar diye bana şikayet etti:)) Annemin kulaklığa rağman kulakları iyi duymuyor. Götürdüğümüz doktorlar iç kulağın çökmüş olduğunu, kulaklıkla bile ancak bu kadar duyabileceğini söylemişlerdi. Ben biraz bağırarak (zaten normal sesim de yüksektir, ayarlayamam, kısaca tepesi delik derim kendim için) biraz işaretlerler anlatıyorum, usanmıyorum. O da zaten meraklıdır, ille ne olmuş öğrenecek. Oooo canım anacım benim. Dün çok mutluydu. Eh 2 evladı yanında, babam iyileşti sayılır, kendi de öyle. Bundan büyük mutluluk var mı? Şimdi bu noktada hep birlikte "yeryüzünde sağlık, en büyük varlıktır" şarkısını söylüyoruz; 1-2-3 başla:)))

Bugün banka işleri var. Eteği kısaltmaya vericem. Daha oğluma ayakkabı ve gömlek alınacak. Onları da yarın yaparız herhalde. Bir koşuşturmaca ki nasıl anlatamam. Bir de bunları İzmir sıcağında yapınca insan kat be kat daha fazla yoruluyor.

Şu an ev halkı uyuyor. Ben onlar uyurken akşamın yemeğini de hazırlayayım, çünkü gene saat 11 gibi sokaklara bir dökülücez, akşama dönebilirim ancak.

Herkese serin günler dileği ile

Tatildeyiz

2010-07-07T08:42:00.002+03:00

Malum babam ameliyat olmuştu. Cuma günü hastaneden çıktı. Cumartesi günü akşamı biz Çeşme'ye geldik. Hiç içime sinmiyor. Tamamen eşimin zorlaması ile. O bir yıldır bu tatili bekliyormuş. Emekli olmuş, bütün yazı yazlıkta geçirme hayalleri kurmuş, zaten yaz bitiyormuş söylenmeleri ile beni bezdirip buraya geldik. Allahtan kardeşim yanlarında. Biraz öyle teselli ediyorum kendimi. Cumartesi günü önce annemlere uğradık, oradan da doğru Çeşme'ye geldik. Herhalde isteksizliğimden kaynaklandı, boğazlarım feci durumda. Sesim erkek gibi, boğazım sürekli yanıyor. Geçer diye sürekli ılık şeyler içtim, limon sıkıp, içine tuz koyup gargara yaptım ama banamısın demedi. Bugün antibiyotiğe başlıyacağım sanırım. Gelirken gelin kızımız da geldi bizimle birlikte. Günler yemek yapmak ve denize/havuza girmekle geçiyor. Bir de akşamları Çeşme'de dolaşmakla. Buraları çok serin. Akşam pike örtmeden uyunmuyor. Ama ben bu rutinden sıkıldım. Ben babamı görmek istiyorum. Aklım onlarda. İzmir sıcakmış, falan filan, o klimaları neden taktırdık o zaman? İşe yarasınlar, di mi?

Burada düzen de daha farklı oluyor. Sabah kahvaltıları 12 gibi. 4 gibi öğle yemeği, 9 gibi de akşam yemeği yeniyor. Her gün en az 3 çeşit tencere yemeği pişiyor. Izgara/mangal kısmı hariç. Ben daha sabahtan herkes uyurken 2 çeşit sebze yemeği yapıyorum. Yemekten önce de makarna ya da pilav gibi bir yardımcı yemek daha. Anca, 4 büyük 2 öğün yiyince evde sürekli bir yemek pişirme ve yeme halleri oluyor. Buna bir de denize girmenin verdiği iştah açıklığı da eklenince tutmayın bizi.

Her sabah önce verandayı yıkıyorum, çimenleri suluyorum. Sonra kuş sesleri eşliğinde b.sayarı açıyorum. Gerçi sıcaklar arttığından beri cırcır böceklerinin sesi kuşların sesini bastırmaya başladı. Bu saatler en sevdiğim saatler. Yalnızım ve etrafta insan sesi yok. Bir diğer sevdiğim olaysa akşam 7 gibi havuza girmek. Genellikle çoluk-çocuk gitmiş oluyor, pek kimse kalmıyor. Ben havuzda (genellikle yalnız) yüzerken kırlangıç ve serçeler uçarak pike yapıp havuzun suyundan içiyorlar. Nasıl güzel bir görüntü anlatamam. Onları takip etmek bile zevk veriyor insan.

Ben artık ufaktan ufaktan yemek işine girişeyim. Tatildekilere iyi tatiller, çalışanlara iyi mesailer, evde oturanlara iyi günler...

2010-07-03T06:32:00.003+03:00

Uzun süredir yazamadım yine. Ama bu kez sağlık sorunları nedeni ile. Babam bu yaz da ameliyat oldu. Artık her yazı deniz kenarı yerine hastanede geçirmeye başladık. Bu kez basit bir ameliyat olduğundan gırgır geçebiliyorum. Geçen seneki gibi kalça kırığı falan olsa bu kadar rahat yazamazdım bu konuda. Babamda bu kez de fıtık çıktı, hani şu Cem Yılmaz'da da olandan. Hatta kalkan balığının düğmelerinden yapıştırıp hiç doktora gitmeyelim diyorduk ama :)) Ha, bu kalkan balığı ne iş diyenler bir zahmet Cem Yılmaz seyretsin ya da bilenler bilmeyenlere anlatsın:))
İşin şaka kısmını geçersek, babam Mayıs ayı sonu gibi sağ kasığında yumurta büyüklüğünde bir fıtık olduğunu söyledi. Hemen doktora gittik. Doktor ayrıca sol kasıkta ve göbekte de olduğunu söyledi, yani 3 tane. Şok olduk tabi. Hemen ameliyat sırasına alındı. 15-20 gün içinde aradılar ameliyat için. Ama tabi öyle hemen ameliyat olamıyorsun. 2 gün de tetkikler sürdü. Tahliller, EKG, akciğer filmi, dahiliye doktoru, anestezi doktoru. Hepsi tamamlandı hastaneye yattı, bu kez orada üşüttü herhalde, hem alttan hem üstten gidiyor. Ameliyat yine ertelendi. Neyse ki hastanedeyiz, hemen serum bağladılar, ertesi güne bir şeyi kalmadı ama bu kez de çarşamba olmuştu ve o gün ameliyat yoktu. Perşembe günü ameliyat oldu, ertesi gün de (yani dün) sabahtan hemen taburcu ettiler. Şu an evde dolaşıyor, bitkin değil, iştahı açık, maşallah (lütfen burayı okuyan herkes tahtaya vurup kulağını çeksin ve 41 kere maşallah desin) hiç ameliyatlı gibi değil. Mesela dün sabah taburcu olunca saat 10.30 gibi evdeydik. saat 11'de ailece kahvaltıya oturduk, gülüş ahenk yedik, muhabbet ettik. Sanki evde hasta yok gibiydi. Ay, bi daha 41 kere maşallah diyor, dilimi ısırıyorum. İnşallah böyle de gider. 10 gün sonra tekrar hastaneye gidicez, bantları açılacak. Tabi dikkat etmesi, ağır kaldırmaması lazım artık. O konuda canının kıymetini hiç bilmez, ben de ona çekmişim gerçi. Ölecek duruma gelsek, yine de kuyruk her daim dik olacak, kimseden yardım istenmeyecek, kendi işini kendin yapmaya çalışılacak, kimseye eziyet vermemeye çalışılacak. Ama insan hastaneye gidince sağlığın ve yaşamın kıymetini daha iyi anlıyor. Bu güzel cumartesi gününde kimsenin moralini bozmak istemiyorum ama gerçekten herşey boş şu dünyada. Babamın yattığı odada 24 yaşında kanserli bir çocukcağız vardı. O çocuğun durumu, ana-babasının çaresizliğini görünce binlerce kere şükrettim durumumuza. Bırakın bir şeyler eksik olsun, birileri ne derse desin, yeter ki sağlığımız yerinde olsun, allah devasız dert vermesin, gerisi boş çünkü. İşin sonunda yalnızca yaşadığımız güzel anlar yanımıza kar kalıyor. Bakıyorum blog açacak ya da en azından okuyacak durumda olan hepimizin maddi durumları en azından orta sınıf düzeyinde. Herkesin kendine göre maddi anlamda bir şeyleri var. Daha fazla hırsın anlamı yok. Sarılın evlatlarınıza, sevdiklerinize, gerçek dostalarınıza. Hepsi ve siz de sağlıklıysanız geri kalan her şeye çare var.
Bu güzel Temmuz gününde herkese iyi tatiller, sağlık dolu günler...

Dünya Kupası

2010-06-17T20:29:00.004+03:00

Evde 2 adet erkek olunca, biri emekli diğeri de sınavlar nedeni ile evde olunca ben de Dünya Kupasını yakinen takip etmek zorunda kalıyorum. Gerçi benimki daha çok göz ucu ile arada bakmak.

Tv'nin Türkiye'de yeni yeni yaygınlaşmaya başlamasının da etkisi ile net olarak hatırladığım en eski Dünya Kupası 1974'teki kupadır. Finali Almanya( tabii o zamanki adı Batı Almanya) ile Hollanda oynamış ve Almanya Hollanda'yı 2-1 yenerek kupayı (maalesef) almıştı. Biz o yaz Bodrum'daydık ve ben erkek Fatma olarak kaldığımız M.ercan Pansiyonun alt katındaki hem yemek yenilen, hem tv seyredilen ya da yalnızca oturulan bahçesinde serin serin, tv'den babamla birlikte izlemiştim finali. İşte o finalde herhalde babamın da etkisi ile Hollanda'yı tutmuş ve maç sonunda çok üzülmüştüm. Bir diğer hatırladığım şeyse o kupada ilk kez bir Türk hakem, Doğan Babacan maç yönetmişti. Hey gidi günler hey. O zamandan beri her türlü uluslararası futbol turnuvasında, eğer Türkiye yoksa , Hollanda favorimdir. Dünya Kupalarında ise buna bir de Brezilya eklenir. Yani ikisinden biri kazansın da farketmez. Yürüyün be portakallarım (Hollanda), sambacılarım (Brezilya) kim tutar sizi.

Yukarıdaki resim, Dünya Kupasının resmi maskotu Zakumi adlı leopara ait. Ben de bu yazı için görsel bi şeyler ararken buldum ve öğrendim.

Zakuminin anlamını postu yazıp yayınladıktan sonra öğrendim, onu da paylaşayım dedim. Zakumi, Za ve kumi sözcüklerinin birleşiminden oluşmuş. Za: Güney Afrika Cumhuriyetinin uluslararası trafik kodu. Kumi: Afrika dilinde 10 demekmiş. Yani; Güney Afrika 2010'nun kısaltması. Bu da böyle küçük bir bilgi olsun.

İyi ki Doğdun Belgin

2010-06-14T08:50:00.001+03:00

Canım arkadaşım, iyi ki doğdun, iyi ki varsın, iyi ki arkadaşım, dostumsun. Bu pasta da ne biçim deme sakın. İnternetten buldum, pırlantalı pastaymış, fiyatını yazmıyorum, hediyenin parası söylenmez, ayıptır diye:)))
Düşündüm, düşündüm, benim kokoş arkadaşıma da böylesi bir pasta yakışır dedim. Nice yıllara Belginim.

Gündem

2010-06-11T09:08:00.001+03:00

Bugün internetten gelen bir mesajı sizlerle paylaşmak istiyorum;

"Bir hafta önce yurt dışında gazetecilik yapan bir arkadaşımla sohbet ederken AKP ve AKP’nin başı için dedi ki;
“Kendilerini kurtarmak için savaş çıkarmak istiyorlar.”

O gün bu cümle üzerinde fazla durmamıştım ama İsrail ile Türkiye arasında ki gelişen olaylara bakınca mümkün olabilir diye düşündüm.

Baykal’a kurulan tuzağın geri tepmesi ve Sayın Kılıçdaroğlu’nun ilk genel seçimden sonra gelecek Başbakan gibi yorumlanması AKP için adeta bir korku tünelinin giriş biletiydi.

Demokrasi ile şeffaf bir şekilde idare edilen ülkelerde bir seçimle gelip, başka bir seçimle muhalefete düşmek normaldir ama AKP için değil. Çiftçisini, işçisini, doktorunu, bakkalını, eczacısını, Ordusunu karşısına almış bir hükümet için iktidardan düşmek… Korkutarak susturdukları nın korku ortadan kalkınca ne yapacağını bilememek… Var olduğu söylenen gizli holdinglerin, onun-bunun üzerine kurulduğu anlatılan işletmelerin akıbetini bilememek… Yüce divan yolları ve arkalarında biriktirdikleri nefret… Talat giderken (delil bırakmamak için olsa gerek) bazı belgeleri yok etmeye kalkmıştı. AKP ve Başı, ne kadar kayıt dışı olsa da, birilerinin kayda almış olabileceği görüşmelerin ve sözlerinin ortaya düşmesi korkusu…

Anayasayı değiştiremeden, yargıyı kendi lehlerine fetva verecek ulema haline getiremeden iktidar ya elden giderse? Deliğin etrafında gezinmek, yüzlerce korumaya rağmen nefret dolu tepkilerden kurtulamamak…

16 Nisan tarihli yazısında Savaş Süzal şöyle diyordu:
“Gelelim Başbakan’ın iki günlük Washington temaslarına. Erdoğan ABD başkentine Pazar gecesi geldi. Pazartesi sabahı ise 4 milyon dolar bağışla George Mason Üniversitesi içinde kurulan bir bölümde düzenlenen ısmarlama bir konuşma yaptı. Salonun yarısı Türk geri kalanı Arap ve beş on Amerikalı vardı.
Bir de dikkatimizi çeken şey; Erdoğan’ın Washington’da İsrail lafını ağzına aldığını görmedik. Ne olduysa birileri kulağını mı büktü ne, hiç İsrail demedi. Pardon George Mason Üniversitesinde toplam 60 kişi önünde konuşurken son olarak söylemişti. Orayı da Türkiye’de, konferans verdim diye sattı. Aslında zirveye gelen liderler arasında kabile reisi gibi, çoluğu çocuğu, kızı oğlu, yedi sülalesiyle gelen tek lider bizimkiydi. Karısından ayrılmayan Fransa Devlet Başkanı Sarkozy bile yalnızdı.

İki günlük ziyaret sırasında oldukça garip şeyler de oldu. Örneğin bizim heyete 40 araba kiralanmış ve bunlara 200 bin dolara yakın para ödenmiş. Ayrıca heyet için otele Divan lokantasından 300 pide yaptırılıp gönderilmiş, adam başına 15 tane falan düşüyor.”

İşte bu Başbakan şimdi tutmuş “biz kabile devleti değiliz” diye bağırıyor. Biz kabile devleti değiliz de, siz kabile şeyhi gibi görüntü veriyorsunuz maalesef.

PKK saldırırken sınır ötesi harekat talebine ayak direyen Başbakan, kamuoyu baskısı sonucunda meclisten sınır ötesi harekat için yetki çıkartmak zorunda kalmıştı. Sonra ne oldu? “Bir de ABD’ye gidip konuşalım bakalım” diyerek kendi devletinin güvenliğini sağlama iznini ABD’ye bağlayarak kabile devletin kabile başkanı gibi hareket etmişti.

Kendi ordusunun başına geçirilen çuvaldan, üç MİT mensubunun Barzanicilerce derdest edilip şehit edilmesinden onuru incinmeyen ve hesap soramayan, o Barzani’yi de “kardeşim” diyerek kucaklayan bir Başbakan’ın bıyıkları gelip geçene yol olur.

İsrail’in Filistin Kurtuluş Örgütü’nü dağınık olduğu için kontrol edemediği ve Hamas’ın İsrail’in desteği ile kurulduğu iddialarını Başbakan’a anlatacak kapasitede bir danışmanı var mıdır acaba? İsrail Filistin’e saldırdığında o hayran oldukları Araplar’ın petrol fiyatlarının yükselmesi ve bu kirli savaşın getirdiği para nedeniyle Filistin için çözüm istemediğini Başbakan’a kim anlatacak? Yoksa biliyor da, kendisi de siyasi rantını mı yemeye çalışıyor?
Sayın Başbakan, size ve bu Filistincilere asla inanmıyorum! Neden mi?

İHH için alınan gemilerin para kaynağını geçsek bile, havada kalan ve cevap bekleyen çok soru var. Siz Irak’ta Müslümanlar öldürülürken daha rahat öldürülmeleri için ABD ve müttefiklerine Türk hava sahasını açmadınız mı? Iraklı Müslüman kadınlara tecavüz edilirken ABD’nin tecavüzcü, katil, sapık askerleri sağ salim memleketlerine dönsün diye dua etmediniz mi?

Çin Uygur Türkleri’ne katliam uygularken, Müslüman Türk kadınları kısırlaştırılırken “biz Çin’in bütünlüğünden yanayız” demediniz mi? Ermeniler’in ülkemize yasa dışı yollardan girip kaçak çalışmasına göz yumarken ülkemize sığınmış Çeçenler’in çocuklarını okutamadığını ve çalışma izinlerinin olmadığını bilmiyor musunuz? Sizin için Yunanistan’da baskı altında kalan ve Türk oldukları inkar edilerek kendi müftüsünü seçmesi engellenen Batı Trakya Türkleri bir şey ifade ediyor mu? Yunanistan geziniz sırasında Rum Pontus soykırım anıtı dikilerek atalarımıza iftira edildi ve siz bu durumdan hiç rahatsız olmadınız.

Sıfır terörle teslim aldığınız ülke yönetimi şimdi hangi noktada Sayın Başbakan? Terörü 1993 noktasına yeniden taşıdınız. Hatta daha da ileri götürüp şehirlere yaydınız. Siz geleli kaç Mehmetçiğimizi kaybettik bir bilginiz var mı? Şehirlerimiz PKK terörüne mahkum edildi. İstanbul’da, Ankara Ulus’ta patlayan bombalar ve parçalanan genç kızlarımız… Gözünüzde bir Filistinli’ye eşit olması için daha kaç bin Türk Vatandaşı şehit edilmeli Sayın Erdoğan?

Baydemir küfrediyor, siz sağırı oynuyorsunuz. DTP’li vekiller Türkiye’yi kan gölüne çevirmekle ve Türk Halkını diz çöktürmekle tehdit ediyor, gıkınız çıkmıyor. Evlat acısıyla birkaç kelam etmiş şehit babasını sıkılmadan mahkemeye verip mahkum ettiriyorsunuz. Bir damla vicdanı olan bu duruma isyan eder ama vicdanlar susmuş. Kuru ağaçtan düdük çıkar mı Sayın Başvekil?

Şehit cenazelerine katılıma yasak geliyor ama Filistin için Taksim emirlere amade. Şehit Mehmetçikler için bir damla gözyaşını göremediğimiz eşiniz Filistin için gözyaşı akıtmıştı. O Filistin ki, terör örgütlerinin Türkiye’ye saldırmak için eğitim aldığı yer. O Filistin ki; Ortadoğu ülkeleri ile yapılan bir toplantıda “Osmanlı Ortadoğu’dan ayrılalı kargaşa devam ediyor” diyen Türk konuşmacıya İsrailli yetkili ile birlikte itiraz ediyor.

İHH yardım gemisi gitmeden İsrail olacakları söyledi. İsrail nasıl bir devlettir ortada iken, AKP nasıl bir hükümettir ki, o insanları ateşe attı. Şimdi kalkmış ucuz nutuklar atıyorlar. Bizim Anadolu’da bunlar gibilerle “kendi başını düzemeyen gelin başı düzüyor” diye alay ederler.

Sizleri Irak’ta Müslümanlar katledilirken, Uygur Türkleri katledilirken, Mehmetçiklerimiz, fidanlarımız kahpe kurşunlarla şehit edilirken de Taksim’de, yardım konvoylarında görseydim inanabilirdim. Dahası yanınızda da yer alabilirdim ama; yüreği çatallı olanlara, katilin birini alkışlarken diğerini eleştirenlere, küçüğüne posta koyup büyüğüne tapanlara, kan üzerinden siyasi rant uman zavallılığa sadece acıyabilirim.

Ülkeler ekonomik tıkanmışlıklarda savaşı bir kurtuluş olara görmüştür. AKP yolun sonuna geldiğini ve baskı ile sakladığı yolsuzluk ve verdiği tavizlerin ortaya çıkacağını düşünerek paniğe kapılmış olabilir. Bir savaşı kendisi için kurtuluş çaresi olarak görebilir. Yalnız unuttukları bir şey var. Sürekli operasyon yaptırdıkları, yandaş ve devlet destekli basınlarına sürekli dövdürttükleri Ordu bunlar için savaşır mı?

Bir hatırlatma daha:

Sayın Başvekil, İngilizler'in özel yetiştirdiği casuslar Osmanlı topraklarında batıl olan KADERİYE tarikatını kurdu. Kaderiye mensupları şeytanın yolundan giderek günah işlemeyi de kadere bağlayıp Allah’ı suçlar. Siz tedbir almayarak madencilerin ölmesine sebep olan taşeronu aklayıp Allah’ı suçladınız ve batıl olan KADERİYE tarikatı mensubu gibi açıklama yaptınız. Osmanlı’nın çökmesine neden olan anlayışlardan birisi de İngiliz casuslarının dine soktuğu bu anlayıştır. Madem sizin kader anlayışınız bu, o zaman sizin anlayışınıza göre biri çıkp ta, İsrailliler’in yardım gemisine saldırıp ölümlere sebep olması da bir kaderdir derse ne diyeceksiniz( !)? İşte bu yüzden büyüklerimiz diline hakim olamayıp aklına geleni konuşanlara; “Dilim, sensin zorum” demiştir.

İsrail terörist bir devlet gibi davranmıştır, Filistinliler’e yaptıkları bir insanlık suçudur. Hepsi tamam ama “kendi başını düzemeyenlerin gelin başı düzmeye kalkması” trajik bir durumdur.

Pek Sayın Erdoğan ne yaparsa yapsın, yolun sonu görünmüştür. Korkunun ecele faydası yoktur. Asiye nasıl kurtulur filmi gibi AKP’nin nasıl kurtulacağı bu milletin derdi değildir! Bu ülke ancak ve ancak kendi bekası için savaşır. Tayyip Bey çok meraklıysa Filistin’e başbakan olabilir.

AKP ve BOP Eş Başkanının mecburiyetleri Türk Halkı’nın mecburiyeti değildir! Bu da böyle biline. "

Geçecek.....

2010-06-10T11:58:00.004+03:00

Bir önceki postu Çe.şmeden yazdığım gün, bir yağmur başladı ama şakır şakır değil de çisil çisil, nasıl güzel anlatamam. Tüm gün yağmasına rağmen hava fazla serin olmadığından balkonda da oturabildiğimizden hiç de sıkıcı gelmedi bize yağmur. Biraz gazete, kitap biraz yazlıkların vazgeçilmez oyunu "okey" derken akşam oldu, Ilıca'ya meşhur "D.ost P.ide"ye gittik. Orada bir arkadaşıma rastladım, biraz lafladık. En sevdiğim pide olan kuşkaş( kuşbaşılı, kaşarlı) yedim, üzerine de tatlı niyetine ortaya tahanlı pide söyledik. Oradan Çe.şme'ye geçip çarşıda dolaştık, eve döndüğümüzde herkes yataklara zor attı kendini. Pazar günü yağmur dindi ama denize girilecek kadar da sıcak değildi. O gün ise, Il.dırı'daki tepedeki kahveye gidip gözleme yedik ki gözleme bahane, manzara şahanedir orada. Pazartesi günü ise fırtına vardı. Ben biraz evi topladım, havluları, çarşafları yıkadım, çocuklar ders çalıştı, akşam üzeri yola çıktık, evimize geldik.

Salı günü temizlik ve faturaları, kartları yatırma işi ile uğraştık. Dün Bospa (Bos.tanlı pazarı) ziyareti, ardından bozulan uydu yayın için adam bulma, yaptırma akşam oluverdi hemen. Bugünse anneme gitmek istiyorum. Cuma 1 saatliğine uğramıştım ama anneciğime yetmiyor, uzun uzun muhabbet istiyor. Yazlıktan pazartesi akşamları döndüğümüz için pazartesileri anneme gidememeye başladım. Birazdan çıkarım. Akşamdan yemeğimi yaptım ki bugün rahat olayım. Eşim de arabayı vizeye götürdü. O da aradan çıkıversin.

Yarınsa bir arkadaşımla buluşucam. O Bostan.lı'ya gelecek, buralarda takılıcaz. Epydir görüşememiştik, muhabbet birikti.

Bu hafta sonu Çe.şme'ye gitmiyoruz, oğlum evde daha rahat ders çalıştığını söylüyor. Eh, o çalışsın da biz her yere razıyız. Hep söylüyorum, önce sağlık ama sonrasında tek dileğim oğlumun şu seneyi geçmesi, kalmaması. Yoksa olacaklardan korkuyorum. Neyse, iyi düşünelim, iyi olsun di mi? Acaba 40 kere söylersem, olur mu ki? Geçecek, geçecek, geçecek..............

Not:Foto, getty images'den ama hem saçları hem de ders çalışmada ki istekli tavrı aynı benim oğlum:))

Çeşme'den Bildiriyorum:))

2010-06-05T09:01:00.003+03:00

Dün akşam geldik buraya. Oğlum dersinden döndü, ufak bir çanta yaptık, kızımızı da aldık, önce araba vapuru ile Üç.kuyulara geçtik ki ne zamandır bir türlü saatini denk getiremediğimizden hep körfezi dolaşmak zorunda kalıyorduk, üstelik cuma trafiği feci oluyor, neyse Çe.şme'de önce Ta.nsaş'tan alışveriş sonra fiş, sonra da doğğğru evimize. Kızımız et, tavuk sevmiyor, bu durumda hemen köfte, patates, makarna eşsiz üçlüsü hazırlanır, alınan hazır mezeler falan saat 10'da biz daha yeni akşam yemeğimizi yiyorduk. Sonra çerezdi, meyveydi derken onlar biraz ders çalıştılar. Önümüzdeki hafta kızımız final sınavına giriyor, İng. hazırlıkta. Oğlumun önümüzdeki haftası tatil ama sonraki 2 hafta da onun finalleri var, işi zor yani. Şimdi herkes uyuyor. bense kalktım, kuş sesleri arasında önce balkonu güzelce yıkadım, açtım b.sayarımı, ooohh benden keyiflisi yok. Böyle herkes uyurken (herkes derken yalnız ev ahalisi değil, tüm site neredeyse), kuş sesleri, iğde kokuları arasında hafif bir de serinlik varken değmeyin keyfime, en sevdiğim saatler.

Bu keyfi daha fazla almak için Çenebaz şimdilik kaçar...

Herkese iyi, mutlu, keyifli bir hafta sonu...

Not:Resim bizim bulunduğumuz yerdeki Pı.rlanta plajı, internetten aldım.

1 Haziran

2010-06-01T10:17:00.004+03:00

Hayat Bilgisi derslerine göre bugün resmi olarak yaz geldi, yani en sevdiğim zaman dilimi. Ama niye içimde buna uygun coşku yok? Ülke ve dünya gündemi can sıkıcı. Hangi birine üzüleceğini şaşırıyorsun. Sevinçlerimiz bile buruk buruk ve yarım.

Ben de uzun süredir gene sallamışım burayı. Blog yazmak artık çok cazip gelmiyor nedense. Okuması öyle değil ama. Öteden beri baktığım blogları yine zevkle izliyorum, yorum bırakıyorum ama kendim yazmak istemiyorum. Sanırım böyle kör topal devam eder, 1 yazar 3 yazmam.

Geçen hafta jinekoloğa gittim. En son (utanarak söylüyorum) 98'de gitmişim. Bir de 2007'de mamografi çektirmişim o kadar. Şehirli Kezban Çenebaz:)) Smear testi yaptırdım, mamografiyi bu hafta çektireceğim. Biraz da kendime bakayım dedim.

Cuma günü öğleden sonra yazlığa gittik, pazartesi günü de öğlene doğru döndük, öğleden sonra oğlumun dersi vardı çünkü. Cumartesi günü deniz sezonunu açtık. Hava çok sıcaktı ve deniz de çok güzeldi. İyi bir dinlenme oldu benim için. Sanırım bu hafta sonu da cumadan gideriz yine. Gerçi sitede daha pek insan yok, marketi bile açılmadı ama daha güzel oluyor. Ortalık sessiz sakin, sabah kuş cıvıltıları ile uyanıyor insan. Vücut kadar ruh da dinleniyor ki şu aralar en çok ihtiyacım olan şey.

Herkese iyi haftalar...

Mercimek Köfte

2010-05-17T12:55:00.003+03:00

Cumartesi eşimin doğum günüydü. O gün kahvaltı sonrası birlikte dışarı çıktık. Annemle babam "siz istediğinizi alın, biz parasını verelim" dediler. Annem ayaklarından dolayı dışarı çıkamıyor, e babam da erkek pek anlamaz hediye işlerinden. Hem daha iyi oldu, ihtiyacı olan birşeyler aldık. Önce bizim oralardaki dükkanları dolaştık, kendine lacivert, çizgili bir tişört beğendi. Gerçekten de ihtiyacı var. Yazın belki sık yıkandığından ertesi yaza tişörtler pek yeni olmuyor. Babamların hediyesi olarak onu aldık. Daha sonra K.arşıyaka'ya yürüdük. Orada da başka bir tişört beğendi, onu da ben aldım hediye olarak. Benim aldığım ise beyaz, polo yaka, yakasının kenarında mavi ve lacivert ince 2 çizgi var. Her ikisini de çok severek aldı, güle güle kullansın. Oradan d.igitürkü yatırmak için A.laybeye yürüdük. Fatura işi bitince aklımıza geldi, o civarda oturan iyi görüştüğümüz bir arkadaşımız var. Telefon ettik, dolmuştaymış, 15 dakikaya evdeyim dedi. Biz de ona sahildeki kafelerden birine gelmesini söyledik. 15 dakika sonra arkadaşımız da geldi. Saat 4.30 olmuştu ve 11'de yediğimiz kahvaltıdan beri açtık. Hemen birşeyler söyledik, yedik, içtik, muhabbet ettik. 6 gibi ayrıldık. Yine yürüyerek eve geldik. O kadar yürüme sonrası hemen bir duş aldık. Zaten saat 8'i buldu. Oğlum gidip gelin kızımızı aldı, eve getirdi. Hediyelerini verdiler (tripod almışlar) Eşim nasıl mutlu oldu anlatamam, çok istediği bir şeydi. Sonra da hep birlikte çıkıp dışarıda yemek yedik. Saat 11 gibi gençler bizden ayrıldı, biz evimize döndük, onlar geceye aktılar:)) Oğlum geldiğinde saat 2 civarıydı. Ben tabi o saate kadar uyumamıştım. Ne zaman o kapıdan girdi, ben hemen yattım ve hemen de uyumuşum.

Dün bütün gün evdeydik. Bir gün öncesinin uzuun yürüyüşünden dolayı benim adım atacak halim yoktu valla. Uzun bir kahvaltı keyfi yaptık, gazeteleri okuduk, öğleden sonra k.valide ile teyze geldi. Evde hazır mini pizzalar vardı, onları ısıttım, lor kurabiyem de vardı, çayla birlikte yedik. Akşamsa malum şampiyonluk maçları vardı. Biz eşimle Be.şiktaşlıyız ama oğlumuz Fe.nerli. Her ne kadar Fe.neri sevmesem de evlat sevgisi ağır basıyor. Bir yanım Fe.ner kupayı alsın derken diğeri de yok yok Bur.sa kazansın dedi. Sonunda Bur.sa şampiyon oldu, oğluşum biraz üzüldü. Ama allahtan fanatik olmadığından tv'yi Sur.vivor'a çevirdik, unuttuk gitti hemen. Gerçi sabah onu gazetelerden okuduğum Fe.ner geyikleri ile kızdırdım ama o kadar olsun artık:))

Birazdan çıkıp anneme gideceğim. Tv'de reklamlarını gördüm, K.norr mercimek köftesi harcı çıkarmış, ondan alıp, gidince orada yapmak istiyorum. Akılları fikirleri yemekte olduğundan (e kimin anası-babası onlar) sevineceklerine eminim.)),

Herkese iyi haftalar.

Ordan Burdan

2010-05-14T00:30:00.004+03:00

Güzel bir günün ardından yazıyorum. Son emekliler toplantımızı bugün yaptık. Kısmetse artık bir sonraki toplantı Ekim gibi olur. Şimdi kimimiz yazlık ve tadilat telaşında, kimilerinin çocuklarının ÖSS'leri var. Birbirine yakın oturanlar ara ara görüşse de böyle toplu haldeki gibi olamaz. Bugün toplantımıza eski bir arkadaşımız da katıldı. Onunla da hasret giderdik. Gittiğimiz arkadaşsa ellerine sağlık, çok güzel şeyler yapmış. Her zamanki gibi yedik, içtik, muhabbet ettik, güldük, hep bir ağızdan konuştuk, moral depoladık geldik.

Geçen cuma oğlum ve kız arkadaşı[ki bundan sonra metinde kızımız olarak anılacaktır:))] anneler günümü erkenden kutladılar. Haklı olarak kızcağız o gün programımız vardır diye Cuma akşamından kutlama yapmak istemiş. Koca bir demet çiçek ve H.alide E.dip romanı almışlar bana. Kızımız şimdiden benim zevklerimi çözdü, darısı 19 yıllık oğlumun başına:)) Pazar günü ise sabah kahvaltıya k.valideye gittik, öğleden sonra ise anneme. Hepsi bizi zaten 4 gözle bekliyorlar. Hazırlanmışlar, güzel güzel yemekler yapmışlar. Hediyelerimizi verdik, birlikte yemek yedik, öpüştük, koklaştık ve bir anneler gününü daha idrak ettik:)) İnşallah daha nice anneler günlerinde birlikte oluruz.

Pazartesi günü teyzemi yine hastaneye getirdiler, çok ağrısı varmış. Ancak çok ilginçtir ki bir türlü net bir teşhis koyamıyorlar. Pazartesi günü teyzemle ilgilenmek için K.arşıya D.evlet Has. tanesindeydim. Sonunda gene bir şeyin yok deyip gönderdiler. Gerçi teyzemin safra kesesinde taş var. Yaşı ve hastalıkları itibariyle ameliyat yapılamıyor. O da pek perhizine dikkat etmiyor. Sanırım ağrılar oradan kaynaklanıyor. Umarım bu kez verilen ilaçlar işe yarar.

Çe.şmeyi epeydir boşladık. K.validenin F.oça'daki eve tadilat işlerine girişilince ağırlığı oraya verdik. Evin tüm doğramaları ve kapıları değişiyor, pen yapılıyor, iç kapılar değişiyor, sonra da boya işleri olacak, kornişler takılacak ve tabii ki temizlik. Sanırım önümüzdeki hafta sonuna anca yetişir. K.valideyi evine yerleştirdikten sonra biz Çe.şmeye daha rahat gideriz. Çünkü şu an o işlerle eşim ilgilenmek zorunda.

Bu hafta sonu eşimin doğum günü. En zor kısım ne alacağıma karar vermek. 21 yıldır doğumgünü, yılbaşı, evlilik yıl dönümü derken artık aklıma orijinal bir şey gelmiyor. Önerilere açığım.

Herkese şimdiden iyi hafta sonları:))

Not: Resim bizim bugünkü toplantıyı temsilen, getty images'den. Ayrıca biz 10 kişiydik bugün:))

2010-05-06T09:15:00.000+03:00

2010-05-04T20:49:00.002+03:00

Kitap Fuarının ilk haftası aldığım Öfkeli Yıllar kitabını, yazarının "yine 600 küsur sayfa, okurken allah kolaylıklar versin" notuna rağmen bitirdim:) O kadar güzel ve akıcı yazılmış ki, 600 sayfa nasıl bitti anlamadım. 1950-53 arası Türkiye'yi daha çok siyasal açıdan biraz da yazarın kendi özel yaşamı açısından anlatıyor. Siyasal açıdan gördüğüm o günlerden bu günlere bir arpa boyu yol gitmediğimiz. Bugünlerde ülkemizde neler döndüğünü görmek istiyorsanız o günlere bakın, aynısı. Aynı yargıyı kontrol altına alma isteği, aynı basına sansür ve baskı uygulamaları, aynı yolsuzluklar, çekişmeler, kendinden olmayana tahammül edememe, en önemlisi din tacirlerine verilen ödünler. Demokrat parti ne yapmışsa bugün AKP de aynı yolu izliyor . O zaman onları 27 Mayisla durdurdular, bugün ne olur bilmiyorum, öyle bir seçenek de yok artık. Yani halk asla uyanmıyor, hatta olanlara alkış tutuyor. O günlerden bugünlere bakınca gidişatımızın çok kötü olduğu bir kez daha görülüyor. Sabah sabah iç karartıcı şeyler yazdım ama ülkemiz gerçekleri bunlar. Bugünleri doğru görmek ve doğru değerlendirmek için MUTLAKA okuyun bu kitabı, 612 sayfa oluşu gözünüzü korkutmasın, su gibi akıp gidiyor.

Bana gelince; iş güç koşuşturma, gezme. Geçen hafta pazartesi anne, salı hala ziyareti. Çarşamba kızlarla buluşma ki siz artık onların ikisini blog dünyasından tanıyorsunuz. Ama henüz taze blogger onlar, izleyin çok güzel tarifler var bloglarında. Perşembe günü de yine çook eski bir arkadaşımla(yine bankadan) Hedomla buluştum. Biraz gecikmiş bir doğum günü yaptık ona. Cuma günü ise oğlum okuldan döner dönmez , gelin kızı da(!) alıp doğru Ç.eşme'ye gittik. Pazar akşamı döndük. Fakat 2,5 gün elim sudan çıkmadı. Evi temizlettim ama diğer işler bana bakıyor. Evdeki her şeyi yıka, as, kurut, tüm tabak çanağı boşalt, yıka, tekrar yerine yerleştir, eve geldim dinlendim:))

Pazartesi klasik, anne ziyareti, dün temizlik vardı. Bu arada yine yaz geldi ailede sağlık sorunları baş gösterdi. Dün babamı doktora götürdüm, kasığında yumurta kadar bir şişlik varmış, her zamanki gibi 1 ay olmuş, bize yeni söyledi. Ne umuyor ki acaba, o koca yumrunun kendi kendine yok olacağını mı? Neyse, fıtıkmış [hani şu Cem Yılmaz'ın kaynında da olan:))] Ameliyat gerekiyor. Gerçi lokal anestezi ya da epiduralle yapılan 20 dakikalık kısa bir ameliyatmış ama sonuçta ameliyat. Haklı olarak babam gene heyecan yaptı, hazır olunca konuşup ameliyat olucak. İnşallah her şey kolay olur.

Bugün de sabahtan aç karnına gidip kan vericek(tabi ben de gidiyorum yanında) , sonra da doktorla konuşup şu rejimle bir türlü düşüremediği şekeri için ilaç almaya başlayacak artık. 1 yıldır şekeri var babamın. İnat etti, en başından ilaç almadı, ben bunu rejimle düşürürüm dedi ama başarılı olamadı. Ben de artık ilaca başla, kendine daha fazla zarar verme diyorum. Sonunda kabul etti.

Bugün öğle tatilinde bir arkadaşımızı ziyaret edicez( bir arkadaşımla buluşup gidicez) sonra da biz oradan Al.sancağa geçmeyi planlıyoruz. Biraz günlük tişrt almak lazım.

Günler böyle akıp gidiyor. Bugün aslında Bospa(Bostanlı Pazarı) var ama benim zamanım yok, haftaya belki gider, bir bakınırım neler var diye.

Gene çenem düşmüş, çok uzun yazmışım. Hadi, Çenebaz kaçar:)

Veni, Vidi, Vici

2010-04-24T16:19:00.003+03:00

Yok, ben geldim( daha doğrusu gittim), gördüm ama kimseyi yenmedim. Kitap Fuarından döner dönmez yazayım dedim çünkü yarın gene Ç.eşme yolları taştan deyip yollara düşeceğiz, o yüzden yazacak vakit bulamayabilirim. Hafta sonu olmasından dolayı yine çok kalabalıktı fuar. En uzun kuyruk Turgut Özakman, İclal Aydın ve Ayşe Kulin'deydi. Nedim Gürsel Paris'ten gelememiş, o yüzden ondan imza alamadım. İhsan Oktay Anar (İzmir'de yaşıyor kendisi) sanki o da ziyaretçiymişçesine eli kolu kitap dolu standları geziyordu. Ben önce Selim İleri'ye gittim. Kuyruk falan yoktu. 25 yıllık bir kitabımı götürüp imzalattım "Hatırlıyorum". Oradan Aydın Boysan'a ve en son da Ayşe Kulin'e kitaplarını imzalattım. Yalnız Ayşe Kulin'de yukarıda da yazdığım gibi imza kuyruğu çook uzundu. Yarım saate yakın bekledim. Şimdi evdeyim, bir yandan yazıyorum bir yandan da dün getirdiğimiz erikleri yiyorum. Bu yazı biter bitmezde salona geçip şööyle bir ayaklarımı uzatıp dinlenicem, ayacıklarım ayakta durmaktan ve dolaşmaktan 45 numara oldular:))

Günün Fotosu Leylak Dalı'na Gelsin:)

2010-04-24T08:55:00.005+03:00

Şu blog alemi ne ilginçtir ki insana yeni dostlar, arkadaşlar kazandırıyor. Artık leylak görünce direkt "Leylak Dalı" geliyor aklıma. Dün (yine) F.oça'ya gittik. K.valide yazlığın çerçevelerini değiştirmek istiyordu, buradan tanıdık bir usta götürdük . Gidince bir de baktım ki leylağımız çiçek açmış. Hemen aklıma Leylak Dalım geldi. Biraz toplayıp eve getirdim, vazoda da hemen fotoladım. Ama cep tel.ile çektiğimden renkler biraz soluk gibi. Dün yalnız leylaklar değil, tüm bahçe muhteşemdi. Güller açmış, bir kısmı da gonca. Onları da aşağıdaki fotoda görüyorsunuz. Her ne kadar GS'li olmasam da en öndeki sarı-kırmızı güle bayıldım. Tek gülde 2 renk, çok güzel.

Tabii, bi de en önemlisi eriklerimiz var, henüz çekirdekleri tam sertleşmese de yenecek kıvama gelmişler. Bir torba kadar topladık. Özellikle oğlum için getirdim eve. Dün gece arkadaşları ile gezdiğinden geç geldi, gelince de hemen yattı. O yüzden henüz erikleri görmedi, sabah(daha doğrusu bize öğlen) görünce saldıracaktır. Hiç dayanamaz, en sevdiği meyve.
Bugün yine Kitap fuarına gitmek istiyorum. N.edim G.ürsel ve S.elim İ.leri için. Gerçi henüz çok erken, daha kahvaltı bile etmedim. İlerleyen saatlerde bir program yaparız artık. Herkese iyi hafta sonları...

23 Nisan Kutlu Olsun

2010-04-23T09:03:00.004+03:00

Google da kutluyor çocukların 23 Nisan'ını. Sabah google'a girince bununla karşılaştım, çok hoşuma gitti, sizlerle de paylaşmak istedim.

Tüm yavru bloggerların 23 Nisan bayramı kutlu olsun. Anneler , Çenebaz teyzelerinin mesajını iletin ha bebelerinize. Hepsini öpüyorum.

Foto

2010-04-21T23:40:00.005+03:00

Cumartesiden başlayayım anlatmaya. Sabah kalktım, önce banyo, ardından hızlı bir kahvaltı ve kuaför. Daha sonra arkadaş toplantısına gittim. Uzun süredir görmediğim bazı arkadaşlarımı gördüm, güzel bir gün geçirdik. Oradan döndüm, bu kez akşam oturmasına geçtik. O arkadaşları da uzun süredir görmemiştik. Kahkaha dolu bir akşamdı. Ayrıca arkadaşım( ellerine sağlık) çok da güzel şeyler yapmıştı.

Pazar günü ise beklenen gündü. Kahvaltıdan sonra eşimle birlikte hemen fırladık. Hava nasıl sıcak anlatamam, doğru kitap fuarına. Yukarıdaki resmi, Oya Baydar'a evden götürdüğüm kitaplarımı imzalatırken eşim çekmiş. Ondan böyle bir şey istememiştim, haberim olmadan çekmiş. Sonradan evde gösterdi, çoookk sevindim. Fotoğrafta yandan çarklı görünen gıdılı şahıs benim.(Şöyle akşam yatıp, sabah kalksam, bi baksam eski kilomdayım, yok mu bööle bi hap, ot filan ya) Ayla Kutlu'ya "Bir Göçmen Kuştu O", İnci Aral'a "Sadakat" ve Altan Öymen'e "Öfkeli Yıllar" kitaplarını imzalattım. Kitapları o gün fuarda satın aldım. Oğluma da "Uykusuz" ciltlerinden aldık. Aslında daha bir çok kitapta aklım kaldı ama önce bunları bir bitireyim bakalım diye düşündüm. Diğer yazarlara ise zamanım yetmedi, bazılarının saatleri çakışıyordu. Aldığım ilk 2 kitabı anneme verdim, bense Öfkeli Yıllar'ı okumaya başladım. 600 sayfa, biraz zaman alacak gibi.

Pazartesi günü anneme gittim. Artık düzelmiş, o nedenle k.validem de geldi benimle. Onlara tavada börek pişirdim, hep birlikte çay keyfi yaptık. Salı günü malum bizde temizlik günü. Öğleden sonra da blog açmak isteyen bir arkadaşa gittim, yardımcı olmak için. Ama pek sınırlı oldu yardımım. Onun isteği daha geniş kapsamlı bir blog. Ama vesile oldu, uzun süredir görüşmemiştik, bahaneyle görmüş oldum onu da.

Bugün de Ç.eşme'ye yazlığa gittik. K.valide, annem, babam da bizle geldiler. Yaz geldi derken dün gece şakır şakır yağmur yağdı, bu sabahta çok serindi. Ama hiç bir şey bizi durduramadı:) Önce kale altında dönerlerimizi yedik( pek meşhurdur T.okmak H.asan), sonra belediyede ev vergimizi yatırdık, bankaya gidip site aidatını ödedik, oradan da eve geçtik. Evde akan, kokan bir yer yok ama tabi içerisi rezil gibi. Temizlik için sitenin bahçıvanına anahtar bıraktık, eşi yapacak. Cumartesi ya da pazar günü de gidip anahtarı alacağız. Bu yıl sezonu erken açacak gibiyiz. Ben genelde ilk temizliği Haziran'da yaptırırdım. Bu yıl eşim emekli de olduğundan erkenden gitmek istiyor, en azından hafta sonlarında. Gerçi daha sitede kimseler yok ama Mayıs başı gelecek emekliler varmış. Biz oğlumun okulu bitmeden hafta içi gidemesekte , programı uygun olduğundan cuma öğleden sonra gidip pazartesi öğlen dönebiliriz, bakalım o gün ola hayrola.

Yarın bir arkadaşımı çağırdım ama gelmesi kesin değil. Gelirse iyi olur, hasret gideririz. O hala çalıştığından, hafta sonları da ev işi, çoluk çocuk derken görüşmelerimiz çok aralıklı oluyor.

Cuma ise hem bayram hem de yine F.oça yolları görünüyor bize. K.validem de temizlik için birilerini ayarlayacak, önümüzdeki hafta da (eğer havalar çok soğuk olmazsa) uzun süre kalmalı gitme ihtimali var. Bahçedeki erikler geçen hafta çok küçüktü, umarım bu sefer yenecek hale gelmişlerdir. Bakıp bakıp yiyememek çok kötü:))

Şimdiden herkesin, özellikle de tüm blog çocuklarının 23 Nisan'ı kutlu olsun. Bize bu güzel bayramı, bu güzel vatanı bırakanların ruhu şad olsun.

Pazar Randevusu

2010-04-16T22:13:00.005+03:00

Güzel bir hafta. İzmir'e resmen yaz geldi. Hele son 2 gündür ben kısa kollu tişörtlere geçtim. Bugün anneme giderken otobüsün elektronik panosu dışarıdaki sıcaklığı 32 derece gösteriyordu, yaz sanki.

Bugün gelin(!) kızımızın doğum günü. Oğlumla dışarıdalar. Bu akşam baş başa kalmak istediklerini bildiğimizden çarşamba günü bize akşam yemeğine çağırdık. Hem bir arada olduk, hem hediyelerimizi verdik. Seviyorum kızı, iyi niyetli, neşeli, hoş sohbet. Haklarında hayırlı olsun. Henüz bazı şeyler için erken ama yine de bu işler belli olmaz.

Perşembe günü F.oçaya, k.validenin yazlığa gittik. Yollar çok güzeldi. Kayınvalidem çok güzel bir bakla- enginar yemeği yapmış, çok lezzetliydi. Üstüne çaylar, kekler. Akşam üzeri döndük. Bugün de anneme gittim. Zehirlenme olayından beri epeyce toparlandı ama yine de tam iyi değil. Hala çabuk yoruluyor falan. Yaş ilerleyince toparlanmak da zaman alıyor. Yarın öğleden sonra bir arkadaş toplantısına gidicem, akşama ise başka bir arkadaşlara. Akşam gideceğimiz arkadaşlar, bize neredeyse 1-1,5 yıl önce geldiler ama biz anca fırsat bulup gidebiliyoruz. Biraz bizim oğlanın sınav hazırlığı, sonra da onların çocuğun sınavı derken bir araya gelememiştik.

Pazar günü ise Kit.ap Fu.arındayım. Aslında yarın açılıyor fuar ama o toplantıya gitmem gerekiyor, hem de asıl istediğim yazarlar Pazar günü geliyorlar;Altan Öymen, Ataol Behramoğlu, Ayla Kutlu, Deniz Kavukçuoğlu, İnci Aral, İsmet Kabaağaç Noonan, Oya Baydar, Tahsin Yücel. Bakalım hepsini görmeye ve imza almaya zaman yetecek mi? Ama ilk sıramda Oya Baydar var. Daha önceden okuduğum 2 kitabını,"Çöplüğün Generali" ve "Sıcak Külleri Kaldı" yı imzalatmak istiyorum, ilki annem , ikincisi ise benim için.

Romantik

2010-04-15T11:30:00.002+03:00

Bugün nedense romantikliğim tuttu. Yo.utube'da öylesine gezinirken bunu buldum.Şarkı güzel, klip güzel (Dio come ti amo filminden -miş-), sözler çok çok güzel(Türkçesi aşağıda). Hepinize mutlu, romantik dakikalar...

"tanrım! nasıl da seviyorum seni

mümkün değil
bu kadar mutluluğu kollarının arasına almak
rüzgar kokan dudaklarını öpmek
biz dünyada eşi benzeri olmayan iki aşık
tanrım! nasıl da seviyorum seni
ağlamak geliyor içimden
bütün hayatım boyunca hiç böylesini görmedim ben
böyle sevgi dolu böyle doğru
kim durdurabilir denize akar nehri
gökyüzünde güneşe doğru giden kırlangıçları
kim değiştirebilir aşkı, benim sana aşkımı
tanrım nasıl da seviyorum seni"

Not:Çeviri ek.şi söz.lükten

Başlıksız

2010-04-12T22:16:00.003+03:00

Pazar günü yaptığım ekmek. Geceden makineyi kurdum. S.öke unun yeni çıkan, mayası da içine katılmış 1 kg. luk unlarından 7 tahıllı olanı almışdım. Onunla yaptım yalnız paketin yarısını kullanmak gerekiyor. Sabah misss kokulara uyandık. Sonuç her zamanki gibi mükemmeldi. Yanına sahanda yumurta, sucuk, biraz acukamsı kahvaltılıktan, peynir, zeytin, reçeller, zeytinyağlı domates ve sıcacık demli çay. Tabi ipin ucu kaçtı. Gerçi o ipin ucunu kaçırmak için bahane arıyorum ben de ya, hatta baksanıza kendi bahanemi kendim pişiriyorum:)),

Yukarıdaki yazıda makine yazarken daha doğrusu makine mi, makina mı yazmalıyım diye düşünürken, TDK imla kılavuzundan aklıma takılan diğer maddelere de baktım. Doğruları makine (makina), meyve (meyva), fasulye (fasulya) imiş. Ben hepsini parantez içindeki yazılışları gibi yani yanlış kullanıyormuşum bugüne dek. Bakalım bu saatten sonra dilimi nasıl düzelteceğim?

Cumartesi günü annem bakladan zehirlenmiş. Tüm gece kusmuş. Ama her zamanki gibi üzülmeyelim diye bize söylememişler. Pazar günü aradığımda öğrendim, apar topar gittim. Halsiz, serapa yatıyordu. Bugün tekrar gittiğimde biraz daha iyiydi, toparlanmıştı ama henüz tam iyileşememiş. Baklanın içindeki bir madde anneme dokunuyor. Bunu bilmesine rağmen yemiş. İnsanlar yaşlandıkça çocuklaşıyorlar galiba. Tabi, ona bir şey demedim. O sıkıntısı içinde bir de benim lafıma üzülmesin şimdi.

Son günlerde okuduğum en iyi yazılardan biri, uyanmak, aymak için. Ülkeme, yapılanlara çok üzülüyorum ve gelecekten korkuyorum. Umarım insanlar artık takım tutar gibi parti tutmaktan vazgeçer de gerçekleri görür, çok zayıf bir ihtimal de olsa.

Yeni bir şey yok

2010-04-08T15:07:00.003+03:00

Gene uzun süre yazmayı unutmuşum buraya. Ama herkesi okuyorum, ara sıra yorum bırakıyorum. Bazı günler kafamda çok güzel sıralıyorum yazacaklarımı, sonra ne oluyorsa bilmiyorum, hepsi uçup gidiyor kafamdan. Bahar yorgunluğu da var herhalde, bir isteksizlik.
İşte böyle, yuvarlanıp gidiyorum. Bu aralar oğlumun vizeleri var, ona hizmet veriyorum. Arkadaş toplantılarımız oldu, onlara gidiyorum, vs.vs. Çenebaz cephesinde yeni bir şey yok yani ya da ben ne olacağını umuyorsam artık...

Yazı özledim, gelsin artık deniz, yazlık mevsimi. Yukarıdaki resmi de ondan koydum. beni her zaman en çok dinlendiren görüntü;deniz

İyi ki Doğdun Oğlum

2010-03-27T21:55:00.002+02:00

Bugün Karakuzumun doğum günü. İyi ki doğdun güzel oğlum, iyi ki oğlumsun, iyi ki bizimlesin. Sana mutlu, sağlıklı, başarılı nice yıllar. Kötülükler, kötüler senden uzak olsun. Hep iyilerle, iyi şeylerle karşılaş. Şansın bol olsun.

Bir de bizi üzmeden ders çalışsan:))

Bugünün Şarkısı

2010-03-25T10:49:00.004+02:00

Canım çok sıkkın, sanki göğsümün üzerinde bir fil var. Kendimi avutmak için internetten müzik videoları izlerken birden çooookkkk eskilerden bir dostla karşılaştım. Dinlerken ne düşüneceğiniz size kalmış ama dinleyin, pişman olmayacaksınız. Bu arada şarkı 78 yılından.

Not: Youtube herkeste olmayabilir diye bu sitede olan videoyu koydum.

Erikler:))

2010-03-16T08:39:00.003+02:00

Emre Aydın'ın şarkılarını çok severim. Epeydir sesi soluğu çıkmıyordu. Bu linkten yeni şarkısını dinleyebilirsiniz. Birazdan temizlik için kadın gelecek. Eşim F.oça'ya gidecekti, ağaçların ilaçlanması lazım ama yarın yağmur varmış, programı iptal oldu. Bugün ilaç attırırsa yarın yağmurda bütün ilaçlar akıp gidecek, boşuna emek olacak. Belki perşembe günü gider.

Geçen hafta hem koşuşturmacalı, hem de keyifliydi, hastalığa rağmen. Geçen hafta salı günü arkadaşımla buluşup Al.sancak'ta C.afe B.onjoura gittik. Ben o gün banyo yapıp sokağa çıktım. İnadına da o gün hava nasıl rüzgarlıydı ve serindi anlatamam. Tabi ben şifayı kapmışım. Akşam eve bir geldim, tir tir titriyorum. Perşembeye de başka bir toplantı var, iyi olmam lazım. Hemen ilaçlar, sıcak içecekler, tavuk suyu çorbalar. Çarşamba tüm günü evde yatarak, dinlenerek geçirdim. Tabi, bu arada sinemaya gidip " Eyvah eyvah" ı izlemek yalan oldu. Perşembe günü iyiydim:)) Tabi hemen arkadaş toplantısına. Gerçi ne olur olmaz, onlara da bulaştırmayayım diye kimseyi öpmedim. Hep birlikte yine güzel bir gün oldu. Arkadaşım çok uğraşmış, neler neler yapmış. Cuma günü de F.oçaya gittik, eşim, ben, k.valide ve teyze. O gün de hava çok güzeldi, her yer yemyeşil, erikler çiçek açmış, gelin gibi olmuşlardı. Resimlerden de görüyorsunuz zaten ama cep tel. ile bu kadar çıkıyor.

Umarım bu hafta sinemaya gidebilirim. Hala ziyaretim var. Doktora gidip rapor yeniletme işim var, emeklilik zor zenaaat canım:))

Son dakika notu: Eşim yine karar değiştirdi ve F.oça'ya gitti.

Yüzük

2010-03-09T11:50:00.006+02:00

Farkındayım yine ihmal ettim burayı diycem şimdi; sanki milyonlarca hayranım varmış gibi havaya girmiş olucam:)) Millet her gün bloğa bakıyor ve "aman Çenebaz yine yazmamış" diye gam ve kasavet içine giriyor. Tüm yurtta ve dış temsilciliklerde yas ilan edilecek neredeyse:)) Tekel işçileri bu kez benim için ayaklanacaklar.

Neyse, bu girizgahtan sonra gelelim benim hayatıma; Teyzem annemde kalıyor, kalp işini çözümlemeye çalışırken bir de grip girdi olayın içine, ilaveten de ağır bir öksürük. Tabi öksürük biraz da kalbe bağlıymış, doktor öyle söyledi. Şimdi şimdi biraz toparladı ama hala tam iyi değil. Annem zaten yarım, kulak duymuyor, bir göz iyi görmüyor, ayaklar iyi değil, babam geçen yılki kırılma olayından beri tam düzelemedi, ayağı aksıyor. Bir de teyzem geldi, ben elimden geldiğince gidip onlara yardımcı olmaya çalışıyorum ama 7/24 orada olamayacağımdan ben yokken nasıl idare ediyorlar bilmiyor. Hayır, birini düzeltirken diğerini hasta etmeyelim de. Tam körlerle sağırlar, birbirini ağırlar durumundalar.

Beni çok sarsan bir başka olaysa;hayatımın en büyük kazığını dost arkadaş diye evimi açtığım insanlardan yedim. Geçen ay bende yemekli toplantı vardı yazmıştım. O gün benim alyansım ve 7 taşlı yüzüğüm kayboldu. Diyeceksiniz ki niye parmağında değil. Ben gece yatarken çıkarır aynanın önündeki tablanın içine koyarım. Sabah kalkınca takarım ama o gün çok işim olduğundan takmayı unutmuşum. İşte bu misafirler cumartesi günü geldi, gitti, yüzükler kayboldu. Cuma gününden beri benim evime onlar dışında hiç kimse girmedi, eşim ve benden başka. Oğlum bile bir arkadaşına kalmaya gitmişti, çocuk cuma sabah evden çıktı taa, pazar günü akşam üzeri geldi eve. Gerçi grup içinde geçmişten gelen bazı şüpheler de vardı ama ben yine de inanmıyordum. Kısacası gitti yüzükler. Maddi ve manevi (evlenirken takılmıştı) kaybıma üzülüyorum ama asıl üzüldüğüm dost bildiğim birinin bana bunu yapması. Hepsine durumu anlattım, üzüntümü bildirdim. Bir sonraki toplantı da konuşup özellikle kuşkulanılan kişinin üzerine gidilecek ama ben o toplantıya katılmak istemiyorum. Gözümle görmeden kimseyi suçlayamam. O kişi de yaptım diye itiraf etmeyeceğine göre boşuna.Orada oluşacak ortam, o kavga gürültü, düşüncesi bile hasta ediyor. Belki çok pasifçe olacak ama ben gruptan ayrılıcam, o toplantıya bile gitmeyeceğim. Belki 1 kişi için diğerlerini de kaybetmiş olucam ama hangisi bunu yaptı hiç bir zaman emin olamayacağım için ilişkiyi toptan kesmek daha iyi gibi geliyor bana. Hala düşündükçe yüzümü ateş basıyor, üzülüyorum.

Hiç mi güzel bir şey yok hayatında derseniz, aslında güzel şeyler de oluyor. Havanın güzel olduğu günler eşimle yürüyüş yapıyoruz, artık 10.000 adımı buldum, evdekiler hariç. Dün anneme gittim, kuzenleri de geldi, güzel muhabbetli bir gün geçirdik. Bugün arkadaşımla buluşup Al.sancak taraflarında dolanacağız. Perşembe günü emekli bankacılar toplantımız var. Dün akşam için yaptığım yemek, k.validem bizi yemeğe çağırdığından bugüne kaldı, bugün ne pişirsem derdim yok.Geçen pazar F.oçaydık, her yer, yollar yemyeşil, badem ağaçları çiçek çiçekti. Tüm bunlar bile benim mutlu olmama yetiyor. Allah hastalık ve ölüm kederi vermesin, nasılsa her şeye çare bulunuyor.

Not: Resmi internette bir pırlanta satış sitesinden buldum. Çalınan yüzüğümün hemen hemen aynısı. Diğeri zaten bildiğiniz alyans.

Dün gece

2010-02-27T12:38:00.002+02:00

Dün gece H.aneleri izlerken reklam arasında diğer kanalları da gezeyim dedim, ne iyi etmişim. Bir baktım V.olkan K.onak'ın programında E.dip Ak.bayram yine o güzel sesi ile kalpleri dağlıyor. V.olkan K.onak tarzım olan bir şarkıcı değil, o yüzden normal koşullarda programına da bakmam. Ama E.dip Ak.bayram nedeni ile dün gece program bitene dek yani 1.20'ye kadar ekranın başından ayrılamadım. Çok seviyorum E.dip Ak.bayram'ı. Yıllardır değişmeyen duruşu, o güzel billur sesi ve şarkıları. Şarkıları hep hüzün verir ve ruhumun en derin yerlerine dokunur. Dün gece de öyle oldu. Bazı şarkılarda hem ağladım hem eşlik ettim ama yine de yatarken sanki üstümden büyük bir yük kalkmış gibi hafiftim. Sağol, varol güzel insan.

1 Numara

2010-02-19T11:03:00.002+02:00

Sonunda biri çıkıp adını koymuş. Lütfen buradan okuyun.

Bospa

2010-02-18T16:18:00.003+02:00

Dün bankadan arkadaşlarla toplantımız vardı. Toplantı Hatay tarafında olduğundan araba vapuru ile Üç.kuyulara geçtik. Bazı arkadaşlar geçen toplantıya katılamadığından onlarla neredeyse 1,5-2 aydır görüşememiştik. Güzel bir gün oldu. Ama ikram konusundaki ilkemizden ufak ufak sapmalar başladı.1 tatlı, 1 tuzlu, 1 de salata derken, şimdi tuzlu olarak börek yapıp onu da hem kıymalı hem de peynirli olarak 2 çeşide çıkarttılar. Neyse, uyardık arkadaşları, yapmayın yediğimiz zarar diye:) Dönüşte yine araba vapuru ile döndük. 6 gibi evdeydim. Hemen üzerimi değişip doğruuu Bospa'ya(yukardaki resmin esbab-ı mucibesi) Benim pazara gitme nedenim, özellikle enginar için. Market ve manavdakiler o kadar taze olmuyor, olsa da 2 katı fiyata oluyor. Eh mevsim geldi, bol bol yiyelim, karaciğerimizin yüzünü güldürelim.

Bugün de hava güneşli ama rüzgarlıydı. Eşimle K.onak tarafına gittik, alışveriş sonrası İzmir'de özellikle P.asaport civarında çalışanlar arasında pek meşhur olan D.önerci Or.han'a gittik, üstüne yine meşhur Ş.işman'ın Ha.lep tatlısından yedik, tabii arası kaymaklı. Ohhh, tekrar iskeleye yürüyüp vapurla döndük, rüzgar müzgar vapurun arkasında dışarıda oturduk. Ama eve geldiğimizde ikimizin de ayaklar pamuk atıyordu. O, odadaki b.sayarın başına geçti, ben salonda tv'nin karşısına kuruldum, TNT'deki Türk filmini açtım, kucağıma da laptopumu aldım, post yazıyorum.

Yarın biraz yoğun geçecek. Cumartesi günü bende yemekli toplantı var, ama allahtan onda da karar verildi, herkes pide yaptırıyor. Yarın alışveriş ve tatlı kısmı var. Cumartesi sabahtan da içi hazırlayıp pideciye göndereceğim.

Alakasız bir konu ama yazayım dedim, arayan varsa diye; pedometre ya da diğer adı ile adım ölçer hem de vo.it marka Te.knosa'larda 9,90. Bana çok uygun geldi, hemen hem kendime hem de 2 arkadaşıma aldım, aklınızda bulunsun.

Not:Resim internetten, google'da görselde Bospa diye aradım,bunu buldum. Kim çekmiş bilmiyorum, çekenin eline sağlık, umarım resmi koydum diye telif istemez:))

Bahar

2010-02-16T09:12:00.002+02:00

İzmir'e bahar geldi. Dün hava limonata gibiydi. Ilık bir hava, ortalık günlük güneşlik. Sanırım önümüzdeki 3-4 gün de böyle geçecekmiş. Biz de fırsattan istifade eşimle Karşıyaka'ya yürüdük. Sahile gelince yukarıda resmini gördüğünüz yerde biraz mola verdik. Burayı çok seviyoruz biz ama dışarıda oturmayı. Karı koca ikimiz de sıkıntılıyızdır, çok soğuk ve sağanak yağış olmadıktan sonra hep açık yerlerde oturmayı tercih ederiz.Çay içtik, muhabbet ettik, sonra aynı yoldan geri döndük. Yol üzerinden balık aldık, maruldur, yeşilliktir tabi bi de susamlı çıtır çıtır ekmekler. Eve gidince ben hemen balıkları ayıkladım, çıtır çıtır kızarttım, yanına bol marul salatası bi de ligt bira. Ooooh, yeme de yanında yat. Akşam onlar maç izlerken ben de aşağıya eşimin teyzesine indim,k.valide de oradaydı. Biraz yeni başlayan takasa baktık, biraz ar.ka sokak.lar , salep içtik, 11 gibi eve çıktım. Evde bu aralar ki hastalığım F.ishville'e takıldım. Sonra TNT'deki si.lent w.itness dizisini izledim ki geçen haftadan devam bölümüydü. Ama sanırım uzun yıllardır polisiye diziler izlemekten bu tür dizi ya da filmler başladıktan 10 dakika sonra yalnızca karakterlere bakarak katili söylüyorum ve istinasız hep doğru çıkıyor. Hatta oğlum anne bu senaryoyu sen mi yazdın diye takılıyor:))

Birazdan kadın gelecek, temizlik var, sonra da anneme gideceğim. O detaylar bir sonraki postta.

Tuğba Karademir

2010-02-15T12:57:00.003+02:00

Ben Hedikli Ev'in bloğunda gördüm, o da Pratik Anne'de okumuş. Ülkemizi 2010 kış olimpiyatlarında buz pateni dalında temsil eden Tuğba Karademir'in bloğuna başarı dileklerimi gönderdim, belki siz de bir şeyler yazmak istersiniz...

2010-02-14T11:06:00.000+02:00

Sevgililer gününüz kutlu olsunnnnnn..........

2010-02-13T19:35:00.004+02:00

Her gün post yazabilenlere, hatta aynı gün içinde bir kaç tane birden post attırabilenlere hayranım. Emeklisin, işin ne, yaz sen de her gün," nazar etme ne olur, post yaz senin de olur" demeyin, yok valla , zaman bulamıyorum. Söylerlerdi de inanmazdım, emekli olunca daha az zaman bulabiliyor insan bir çok şey için. Çünkü yalnız kendinin değil, çevrenin de angaryaları nasılsa emeklisin diye sana yükleniyor, bazen nefes alacak zaman bulamıyor insan.

Dün yine öyle bir gündü. Sabah erken kalk, daha kahvaltı etmeden 2 çeşit yemeği ocağa at, sonra ayaküstü bir kahvaltı, sonra koştur, koştur bankaya git, para çek, oğlanın okulunun ödemesinde son gün, okula git, parayı yatır, ordan hayda anneme geç, teyzem hastaneye gelecekti, onlarla bağlantı kur, annene durumu anlat, onu sakinleştir, annemlerin ufak tefeklerini al, eve git, akşam yemeğini hazırla, sofra topla, çamaşır makinasını çalıştır, eşime bitki çayı servisi yap, çamaşırı as, ayaklarım arkamda koşup duruyorum. Hayır bu tempoya bi de kilo versem ya, yok o kiloda mıh gibi yerinde.

Bu gün de tempoda bir değişiklik yoktu. Önce oğlanla sevgililer günü alıverişine çık, tabi kredi kartı ile sponsor olarak, oradan anneme git, teyzemi ziyaret et, onlara 1-2 çeşit yemek yap, dönüşte k.valideye uğra, yine akşam yemeği. Bu arada eşim Be.şiktaş maçını izliyor, oğlum kendi b.sayarında. Ben de fırsattan istifade biraz içimi dökeyim dedim.

Herkese iyi pazarlar

Sömestr Bitti:((

2010-02-07T17:21:00.002+02:00

Soğuk-yağmur-soğuk derken sömestr tatili bitti. Kardeşim, gelinimiz ve yeğenim perşembe günü döndüler. İstediğimiz pek çok şeyi yapamadık, istediğimiz yerleri gezemedik ama birlikte olmak bile güzeldi. Transformers kültürüm acaip arttı:)) Bi de B.akugan mı ne, yeni bir şeyler çıkmış. Tabi bi de B.en 10 çılgınlığı. Uzun bir aradan sonra yine böyle şeyler görmek güzeldi, oğlumun çocukluğunu hatırladık hep:) Tam onların gidecekleri gün babam grip oldu. Neyse ki şimdi daha iyi. Cuma günü önce onlara gittim, ufak tefek alınacaklarını aldım, günlük işlerini hallettim, oradan da halamlara geçtim.

Cumartesi günü eşimle yürüyüş yaptık. Kendime pedometre aldım. Gidiş dönüş 7500 adım kadar atmışım. Aslında ideali 10.000 adımdan başlıyor ama bu başlangıç, iyi sayılır (kendini kandıran çenebaz) . Kayınvalideme uğradık, biraz da onda oturduk. Sonra eve dönüş. Eşim maç seyretti , bense cnbc-e'deki polisiyelere vurdum kendimi. Oğlumun sınavları bitti. O yüzden dün bize çok yakın oturan bir arkadaşına gidip kaldı. Sabah 7'ye kadar internette oyun oynamışlar, allah akıl fikir versin:))

Bugünse nasıl bir yağmur var anlatamam, her şey çürüyecek sanki. Kötü haberler üstüste gelirmiş. Önce kiracı aradı, banyo alt kata su akıtıyormuş, pazar günü usta bulamayacağımızdan pazartesi için sözleştik. Bugünse yağmurdan sonra bizim evin tavanında 3 yerdebirden kocaman lekeler oluştu. Bizim üstümüzde asansörden dolayı çatı arası gibi bir boşluk var. Allahtan karşı dairedeki hanım bu konuda tecrübeli. Bize hemen geçici çözüm olarak akan yerlere naylon sermemizi önerdi. Bu arada o da kendi evini kontrol etti, onda da 2 yerde leke varmış. Büyük çöp torbalarını ıslak yerlere serdik. Yarın da bir çatı tamircisi bulup en kısa sürede tamir ettireceğiz. Bu nedenle canım çok sıkkın. Usta ile uğraşmak kadar zor bi şey yok. Söz verir gelmez, işi yarım yamalak yapar. Neyse ben iyi düşüneyim, iyi şeyler olsun, di mi?

Herkese iyi haftalar.

İstanbul'dan kardeşim geldi

2010-01-27T09:23:00.002+02:00

Kardeşim ve yeğenim İstanbul'dan geldi. Ama ben yine kaldığım yerden yani Cuma günüden anlatmaya başlıyayım.

Doğum günümde akşam eşim, ben, oğlum ve kızımız(gelin hanım, gelin) yemeğe çıktık. Sonra hep birlikte eve gelip muhabbete orada devam ettik.

Cumartesi günü kardeşim sabah uçağı ile geldi. Saat 12 gibi annemlerdeydi. Ben de saat 2 gibi oradaydım. Oğlumun tam da bu 2 hafta boyunca sınavları olduğundan onlar babası ile evdeydiler. Akşam saat 6 gibi de onlar geldi. Birlikte akşam yemeği yiyip, 11 gibi evimize döndük. İkisini de çok özlemişim. Hele Kaan'ı 1 yıldır görmüyordum, nasıl uzamış. Belli uzun ve zayıf bir çocuk olacak. O yaştaki tüm çocuklar gibi hiç bir şey yemiyor ve sürekli oyun istiyor.

Pazar günü yine annemlere gittim. İzmir'de hava nasıl soğuk anlatamam. Kuru bir soğuk ve ayaz. Adamın içine işliyor. Kırk kat sarınıp çıkıyoruz. Sömestr tüm çocuklar için kötü bir zamana denk geldi. Dışarı çıkarsan hasta olacaklar, çıkarmayınca evde bunalıyorlar. Neyse, pazartesi artık oğlanı daha fazla evde tutamazdık. Pıtırcık'a götürelim dedik. Aslında Kaan bahane, bayılırım çocuklu özellikle erkek çocuklu filmlere. Onların saftiriklikleri çok hoşuma gider. Bu arada kız anaları kızmasın ama lütfen şu şirin yazıyı da okuyun. Bu arada film çok güzel, 7 yaş üstü çocuklu ailelere öneririm.

Dün de yine annemlerdeydim. Salondaki klima bozulmuş. Tamir ettirseler astarı yüzünen pahalıya gelecek, yeni klima almışlar ama bugün takılacaktı. Dün tabi küçük odada oturduk. Kaan'la adam asmaca, boyama falan yaptık. Bugün de yeni bir aktivite bulmamız lazım. Dışarısı çok soğuk olduğundan hiç sevmediğim halde AVM turu yapıcaz herhalde. Doğal Yaşam parkına gitmek istiyoruz ama bu soğukta çok zor. ir de hasta etmeyelim çocuğu.

Cumartesi günü kardeşimin eşi de gelecek. Önümüzdeki hafta inşallah havalar biraz ısınır da o da gezebilir.

Bugün Bospa var, biraz meyve-sebze alışverişi yapmak istiyorum, sonra da Kaan'la bir şeyler. Evdekiler uyanmaya başladı, ben kahvaltı hazırlığı için kaçıyorum.

Herkese bol güneşli günler...

Hepi Börtlek

2010-01-22T08:53:00.004+02:00

Bugün benim doğum günüm. 48 yıldır bu dünya üzerindeyim. Büyük olasılıkla bir o kadar daha kalamam buralarda ama böyle güzel bi günde de gerek yok ya bu tür düşüncelere. Her sene geriye dönüp bakınca hep aynı şükür duygusuyla doluyorum. Genel olarak istediğim herşeye sahip oldum, bir erkek evlat sahibi olmak dahil:))
Teyzem her zaman bana " sen aklına koyduğunu yaparsın,oğlan oğlan dedin, oğlanı bile buldun der". Sağlığım yerinde, çok şükür maddi olarak büyük sıkıntılarım yok, ailem, sevdiklerim yaşları gereği olan ufak tefek hastalıklar dışında sağlıklı, bu yaştayım anam-babam sağ, evlilikte büyük sorunlarım yok, eşimle 20 senedir iyi idare ediyoruz:)), oğluşum okuyor, sevgi dolu bir çocuk. Kısaca hayatımdan memnunum. Bir daha dünyaya gelsem yine aynı hayatı yaşamak isterim. Ya, kısaca iyi ki doğdum ben:))

Perşembe günü emekli bankacı kızlarla toplantımız vardı.Bana sürpriz yaptılar, aşağıdaki pasta o günkü doğum günü pastam. Petek yapmış pastamı. Görüntüsü kadar içi de muhteşemdi, vişneli ve çikolata parçalı. Tadı, görünüşü harika bu pasta için burdan bir kez daha ellerine sağlık Petek diyorum. Tüm arkadaşlarıma teşekkürler. Dün de Hedomla buluştuk. Onunla da önce her zamanki gibi P.izza V.enedik yaptık. Sonra da E.fes P.astanesine gittik.Çayları söyledik, bir baktım küçük bir pasta, üzerinde mumu ve çıtır pıtır yanan şeyle (adı nedir onun ya?) geldi. Ben "Hedo, koca kadınım ne bu ya küçük çocuk gibi" desem de dinlemedi, zorla bana mumu üfletti. Çok eğlendik. Bu akşam da eşim, oğlum , bi de kızımız (geliiinnnn) hep birlikte dışarıda yemeğe gideceğiz. Benim 40 gün 40 gece sürecek herhalde doğum günü kutlamaları. 50'ye yaklaştıkça sarsıntıyı azaltmak için bööle hoşluklar yapmak lazım galiba.

Gündemden

2010-01-19T08:10:00.004+02:00

A.ğca hapisten çıktı, sanki adam kahraman. Katillerin yüceltildiği bir coğrafyadayız, çivisi çıkmış her şeyin. H.ürriyet'ten K.anat At.kaya'yı eskiden beri izlerim, çok severim. Bugün aynı konuda yazmış. Lütfen bir tık.

Dün D.eniz F.eneriydi, bugün İ.H.H. diye başka bir ucube.Hala insanların vicdanlarını sömürerek, kendileri semirmeye devam ediyorlar. Bununla ilgili , yine H.ürriyet'te Y.alçın B.ayer'in köşesinde bir okur mektubu var,kısa olduğu için aşağıya kopyaladım.
"KAYSERİ’den bir okurumuz diyor ki: Haiti felaketi ilk duyulduğunda Türk Kızılayı aynı gece sabaha karşı yola çıktı. Kızılay, bölgeye ulaşan ilk Türk ekibi olarak bu yolculuğu ancak 18 saatte tamamlayabildiği resmi internet sitesinden duyurdu. ‘İslami referanslı’ bir gazetede, İHH yardım ekiplerinin bölgeye ulaştığı ve 3 kamyon dolusu erzakı depremzedelere dağıttığı haberi yer aldı. Uçakla bile 18 saatte ulaşılabilen Haiti’ye, İHH hangi ulaşım araçlarıyla yardım götürdü? Kaos yaşanan bölgede nasıl kamyon temin ederek kimler kanalıyla yardım dağıtıldı? Türkiye’den kalkan uçak sayısı belli ve hepsi Başbakanlık denetiminde uçtu. Hürriyet’ten Faruk Zapcı’ya göre, bölgede yardım dağıtmak bile neredeyse imkânsız. Deniz Feneri’ni unutmayın."

Gazete okurken, tv'de haber izlerken kalbim sürekli bir mengenede sıkıştırılıyor gibi hissediyorum, içim sıkılıyor ve o karamsarlık gün boyu beni bırakmıyor.

Bu kadar mı unutkan bir milletiz, bu kadar mı aptalız? Aziz Nesin'i yine rahmetle anıyorum:(

Bu aralar

2010-01-17T08:01:00.006+02:00

Bir önceki postta yediğim haltı neyse ki düzelltim ama tekrardan listeleri hazırlamak zor geldi. İnşallah unuttuğum kimse yoktur. Geçen hafta kayınpederin 52.siydi. Ev nasıl kalabalıktı anlatamam. O gün bayağı yoruldum ama allah kabul etsin.Annemler de gelmişlerdi mevlüte.Oradan bana geldiler. İnanın 1 yıldan fazla olmuştur bana gelmedikleri. Birlikte yemek yedik, muhabbet ettik, onlara da değişiklik oldu. Anneciğimin ayakları rahatsız olduğundan pek dışarı çıkamıyor, çıkarsa da çabucak yoruluyor.

Dünse bizim liseliler günü vardı yine. 1 ay sonra herkesi görmek güzeldi. Bir sonraki toplatı bende.Sömestreden sonra toplanalım dedik. Herkes çoluğuyla çocuğuyla olmak istiyor tatilde. Benim de kardeşimle yeğenim gelecek İstanbul'dan. Ben de her an onlarla birlikte olmak istiyorum. İnşallah havalar da güzel gider de Kaan'ı gezdiririz.

Geçen haftalarda uzun süredir (yaklaşık 1,5 sene) ihmal ettiğim tahlillerimi yaptırdım. Kolestrolün 206 olması dışında diğerleri iyi. O da kötü sayılmaz çünkü 252'lerden buraya yalnızca gıda rejimi ve yürüyüşle düştü, hiç ilaç almadım. Bu arada gözlerim özellikle yakın ve astiğmat ilerlemiş, gözlüklerimi yeniledim. Bu sefer ki bayağı havalı:))

Bu hafta çarşamba günü emekli bankacılarla olan toplantımız var, H.atay tarafına gideceğiz. Bir arkadaşımız İstanbul'daydı. O yüzden iki toplantı arası biraz uzun oldu bu kez.Perşembe günü de H.edocumla buluşucaz. Bu hafta yine yoğun geçecek:))

Oğlum tatile girdi. Sınavları 25'inde başlayacak, 5 Şubat'ta bitecek, sonra yine 22 Şubat'a kadar tatil. Şu sınavları kazasız bir atlatsak. Çünkü tek dersten bile zayıf gelirse alıcaz seni okuldan dedik, sözümüzden dönemeyiz. Umarım işin ciddiyetinin farkındadır.

İzmir nergis kokuyor, her yer göz alabildiğine nergis. Her köşede nergis satanlar karşınıza çıkıyor. Üstelik öyle ucuz ki. Almamak delilik. Nergis bana yaz geldi diye müjdeliyor sanki, insana mutluluk veriyor. Alın, verin, ekonomiye can verin hem de kendinize mutluluk dopingi yapın:))

Cumayı sabırsızlıkla bekliyorum, 48.kez:)) Yazarım o gün.

Şu an pazar sabahı ve ben 7.30'dan beri ayaktayım. Ne işin var derseniz, hiiiiç. Biri dürttü sanki,kalktım. Şimdi o kanaldan bu kanala dolaşıp eski siyah beyaz Türk filmlerine bakıyorum, bir yandan da bu postu yazıyorum. Az önce S.how tv'de "Şaka ile Karışık" diye Sadri Alışık- Filiz Akın filmi vardı. O bitti, E.ge tv'de (kablolu tv'de bölgesel bir kanal) "Öpüşmek Yasak" diye İzzet Günay- Fatma Girik filmi var.Her şey öyle güzel, öyle naif ki.

Hadi ben kaçtım, herkese iyi Pazarlar...

Hay Bin Kunduz

2010-01-13T09:09:00.003+02:00

Sabahın köründe ne işine senin blogla oynamak.Az önce listemdeki bloglardan birine girince sürekli çökme tehlikesi sinyali veriyordu, ben de o bloğu listeden sileyim derken tüm takip ettiğim blogların listesini siliverdim. Yakın gözlüklerini takmadan, uyku sersemi ne işine senin blog düzenlemek? Hay parmaklarım kesileydi de o tuşa basmayaydım:(((((

2010-01-05T19:47:00.002+02:00

Yılbaşı öncesi eşimin kuzeni Ankara'dan geldi ve alt katımızdaki teyzede kaldığından yılbaşı gecesi otomatikman bizde toplanıldı. Biz çekirdek aile, kuzen, teyze ve kayınvalide şeklindeydik. Mezeleri hazır aldık, tavukları da öyle. Bir tek pilav pişirdim ve salata yaptım. Hep birlikte yiyip, içerek, sohbet ederek yeni yıla girdik. Herkes gittikten sonra ortalığı topla, bulaşık makinasını boşalt, kalanları tekrar makinaya yerleştir, 3,5 gibi yattım. Ertesi gün de 10 gibi ayaktaydık. Bütün gün evde yayıldık. Genellikle 3 gün evde geçti, ara sıra da yürüyüş yaptık.

2010 umarım 2009 gibi olmaz ama aratmaz da inşallah. Bu yıldan biraz neşe ve mutluluk istiyorum. Biraz da özgürlük. Bunu daha sonra bir postta açıklarım.

Herkese iyi yıllar

Hediyelerim

2009-12-29T11:36:00.002+02:00

Bu hafta gerçekten süper geçti. Hep sevdiğim arkadaşlarla buluşup, neşeli saatler geçirdik. Yukarıdakilerse bana verilen hediyeler. Hele alttaki keten masa örtüsü bir harika. Diğeri 2 kişilik kahve takımı ve B.ody S.hop'tan sabun ve b.ody mist ikilisi. Hepsini çok sevdim. Daha da önemlisi arkadaşlarımı görmek ve hasret gidermekti. Cumartesi günü B.ostanlı'daki D.eniz P.ark restorandaydık. O gün havada güzel olduğundan dışarıda denizin kenarında oturduk. Güneş bizi ısıtırken bir yanda da sahleplerimizi içtik. Uzun süredir görüşemediğimiz için(çalışıyor arkadaşım)o kadar çok şey vardı ki konuşacak. O gün eve geldiğimde eşim ve oğlum bile ne kadar mutlu olduğumu farkettiler.

Pazar günü ise diğer 2 arkadaşımla Al.sancak'ta P.izza V.enedik'e gittik. Geleneksel mekan gibi bir yer bizim için:) O gün şarap da içip gelen yıla hoşgeldin, giden yıla da güle güle dedik.

Gelelim yeni yıldan beklediklerime. Her zamanki gibi önce bana, aileme, tüm sevdiklerime sağlık getirmesini istiyorum. E, birazcık ekstra para da fena olmaz yani. Oğluşum da derslerinde başarılı olsun, kalmasın bana yeter. Fazla şey isteyipte daha gelmeden korkutmayayım 2010'u. İleride yeri ve zamanı geldikçe diğer istekleri de sıralarım:))

Ne var Ne yok?

2009-12-25T07:54:00.003+02:00

Uzun süredir savsakladım gene yazmayı. Ama vakit yok valla. Yılbaşı üzeri toplantılar, hediye seçme, alma, verme derken nefes alamıyorum. Geçen cumartesi liseli kızlarla aylık olağan toplantımız vardı. Bu kez G.aziemir'deydik. Herkes geldi. Bazen çocukların okul, kurs sorunlarından dolayı kadro tam olamıyor. Bir de bu yıl için karar alındı, yalnızca pide yaptırılıyor. Ev sahibi açısından süper oluyor, çünkü ne pişiricem derdi yok, yemeğin adı belli. Gelenler için de iyi, bari tek çeşit istediğin kadar ye, doyunca da bırak. Oysa diğerinde yapılan her şeyden yiyorsun, doysan bile aklın kalmasın diye tadıyorsun, sonra kilolar uuuuuu, alıp başını gidiyor.

Pazartesi günü de anneme gittim (her zamanki gibi). Her gidişimde onlara da farklı bir şeyler pişirmeye çaışıyorum. O gün poğaça yapayım dedim, eksik malzemeleri almak için bakkala girince bir baktım yufka da satmaya başlamışlar. Bilirim, böreğe bayılır ikisi de. Hemen plan değişikliği yapıp yufka aldım, tavada börek yaptım. Anneciğimle, babamı mutlu etmek o kadar kolay ki. Uçtular o gün. Zaten gitmem yetiyor da. Onlara ordan, burdan, arkadaşlarımdan bazen bloglarda okuduğum ilginç olaylardan bahsediyorum,zevkle dinliyorlar.

Salı günü sabahtan temizlik vardı, ardından emekli bankacılar toplantısındaydım. O gün de uzun süredir görmediğim arkadaşları görmek güzeldi. Bu toplantıda da çeşidimiz 3'le sınırlı; 1 tatlı, 1 tuzlu, 1 salata. Güzel ve muhabbetli bir gündü:)

Çarşamba hava çok kapalıydı ve eşim de evdeydi. O gün pazara gidip alışveriş yaptık, sonra gel, onları yerleştir, zaman aldı tabi.

Dün ise bir arkadaşımla buluştum. Yeni yıl hediyelerini almak için M.udoya bakmak istiyordum. Arkadaşım da N.arlıdere'de oturuyor. Sen araba vapuru ile Üç.kuyular'a geç, ben seni alırım ,A.gora AVM'ne gidelim deyince hem onu görürüm hem de alışverişte bana fikir verir diye düşünüp, hemen kabul ettim. Önce biraz dükkanları dolaşıp fikir edindik. Daha sonra K.itchenette'e oturduk yemek için. Pizzalarına diyecek yok ama salatalar kötüydü ya. Basmışlar mayonezi, basmışlar tuzu, ağu gibi denir ya. İş yalnızca dekorla, ambiyansla bitmiyor, ben oraya yemek yemeğe gidiyorum, ağız tadıyla da yemek isterim. Üstelik ben ööle müşkülpesent bir insan değilimdir,aza kannat ederim ama olmamış işte. Kısacası memnun kalmadık. Neyse, ordan kalkıp diğer dükkanlara biraz baktık. En sonunda hediyelerin çoğunu M.udodan hallettim. Son olarak da Paşabahçe'ye girip alışveriş işini noktaladık. E, bu kadar dolaşmaya artık biraz oturmak lazım, di mi? R.eyhan'a oturduk, çaylar, pastalar, muhabbet üçlüsü eşliğinde güzel saatlaer geçirdik. Bu arada eski şubemden bir iki elemanı gördüm, konuştuk, haberleşmiş olduk. Sonra beni yine araba vapuruna bıraktı, ben de saat 6 gibi evdeydim.

Akşam eşimin teyzesini çağırdım oturmaya, hem de Aşk-ı Memnu'yu izlemeye. Mısır patlattık, salep içtik, en son da meyve yedik, çatlamadan yattık)

Bugün yengem ve kuzenlerim bana gelecekler. Yengem sağ olsun, ben el açması börek yapıcam dedi. Ben de kek falan bi şeyler yapmak istiyorum. Daha ev halkı uyuyor, miksırı çalıştırıp onları uyandırmak istemiyorum. Ama en geç 9'da da kaldıracağım.

Yarın ve Pazar günü de arkadaşlarımla buluşmalarım var. Yarın ki burada, B.ostanlı'da. Pazar günü ise Al.sancak tarafına gidicez.

Diyorum ya, çok çalışmam lazım, çoook:))

Bu Bir Reklamdır:))

2009-12-14T10:17:00.006+02:00

Bankadan arkadaşım Petek yukarıda bazı örneklerini gördüğünüz kurabiyeleri yapıyor. Bununla ilgili http://www.izmirbutikkurabiye.com/ sitesine girerseniz hem diğer örnekleri hem de alıp, yiyip memnun olanların yorumlarını görürsünüz. Kurabiyelerin pastaların görünüşü de tadı da ayrı güzel. Türkiye'nin neresinde olursanız olun, hem de çok şık sunum şekilleri ile gönderiyor size.Sunum şekillerini de sitede görebilirsiniz. Yalnızca doğum için değil, diş buğdayı için, bayram için, doğum günleri, nikahlar, özel toplantılar, aklınıza gelebilecek her türlü kutlama için çok güzel örnekleri var. En önemlisi de kullandığı tüm malzemeler organik.
Şiddetle öneririm, pişman olmazsınız. Tek pişmanlığınız "ben neden bu siteyi daha önce keşfetmemişim" olabilir:))

Doğum Günün Kutlu Olsun Canım

2009-12-12T08:14:00.000+02:00

Bugün bi tanecik yeğenimin doğum günü. Nice mutlu yıllara Kaan'ım. Sağlıkla, mutlulukla, huzurla ve başarı ile dolu nice yıllar diliyorum. Her yıl doğum günlerinde ayrıyız. Malum onlar İstanbul'da, biz İzmir'de. Ama sömestr tatilinde gelince aramızda küçük bir kutlama yaparız artık. Hediyesini kargo ile gönderdik, almışlar, güle güle kullansın. Çok özlüyorum keratayı. Sarı kafam benim. Neyse ki sömestreye az kaldı. Tekrar doğum günün kutlu olsun canım.

Not:Foto, getty images'dan

2009-12-02T11:03:00.002+02:00

Kayınpederimi kaybettik. Bir süredir tedavi görüyordu ama evde idare ediyordu. Son 4 gün hastaneye kaldırdık. Bir insanın nasıl eridiğini görmek, elinden bir şey gelmemek, çaresiz kalmak çok zormuş. Tamam yaşı vardı, mutlu bir ömür sürdü ama baba her zaman babadır. İnsan sevdiklerini kaç yaşında olursa olsun kaybetmek istemiyor.Eşim çok duygusaldır, o çok üzüldü, perişan oldu. Hem o hem de ablası ellerinden geleni yaptılar. Bir yerde tıp da çaresiz kalıyor. Nur içinde yatsın, allah rahmet eylesin. İyi bir insandı, namuslu ve dürüsttü. Misafirperverdi, yedirsin, içirsin bayılırdı. Her şey gönlünce , bol bol oldu. Bu sene bayramımız da bayram gibi olmadı. Allah başka acı, keder vermesin.

Bu Kalp Seni Unutur mu? Asla...

2009-11-23T16:51:00.000+02:00

Bu sezon bu diziyi tek geçiyorum. Ama tv'de izleyebiliyor musun derseniz "hayır". Çünkü salı günleri Canım Ailem var , onu seyredip s.how tv'nin kendi sitesinden diziyi ertesi gün hem de reklamsız meklamsız izlemiş oluyorum. Bu siteleri kimler uğraşıp yapıyorlarsa elleri dert görmesin.

Pazartesi opsiyonlu bir gün. Eğer alt katta oturan eşimin teyzesi gelmemişse 8'den 9'a kadar cnbc-e'de önce "two and a half man" ve "big bang theory"'yi seyredip sonra da "Kapalıçarşı" dizisine dönüyorum.Eğer teyzemiz gelmişse yabancı diziler iptal, direkt yerli dizi, kaçırdıklarımı da cumartesi günü 11-12 arası tekrarlarında yakalıyorum.

Salı günü "Canım Ailem" var.Gerçi hala kimse doğru dürüst çalışmadan nasıl herkes taksilerden inmiyor, o yemekler nasıl pişiyor, nasıl hep özel hastanelere gidiliyor anlamıyorum ama idare edin canımmm, o kadar kusur kadı kızında da olurmuş.

Çarşamba izlediğim dizi yok. Eğer yine teyzemiz varsa el mecbur Yaprak Dökümü, yoksa ya bir film bulup izliyorum ya da direkt b.sayarın başındayım.

Perşembe Aşk-ı Memnu.Haklısınız baydılar, üstelik romana bağlı bir son dediklerine göre sonunu da biliyoruz ama izliyorum işte.

Cuma "Hanımın Çiftliği" diyeceğimi sanıyorsunuz ama yanılıyorsunuz, geçen sezondan beri " Melekler Korusun"u takip ediyorum. Orada da mıy mıy İpek'e kılım ama Özgür tiplemesi idealimdeki kız evlat.Ha, bu arada Hümeyra (Melek) ve Yıldız Kültür(Kehribar) de muhteşemler. O dizi bitince gecenin kahkaha bombası "Haneler" e dönüyorum(z). Ailece hayranıyız, özellikle Normancı Yabanın:)

Cumartesi günü telafi günü. Bizimkiler mutlaka maç izliyorlar. Ben de ya kendi odamızda ya da oğlumun odasında 8'den 10'a kadar polisiyelere gark oluyorum. Cnbc-e'de hafta içi izleyemediğim "Cold Case", "Without a Trace" ve "The Closer"ı ardarda izliyorum.

Pazar da boş günüm. Pek izlediğim bir dizi yok.Belki "çok güzel hareketler bunlar" a bakarım, belki tel. muhabbeti yaparım, b.sayara takılırım. halet-i ruhiyeme bağlı.

Bizi kötü alıştırdılar, dizi izlemeden asla olduk. Ama çoğu diziyi sezon sonunu bulsun diye lastik gibi gereksizce uzatıyorlar. Halbuki tadında bitirseler daha güzel olacak.

Hey yönetmenler ve senaristler duyun izleyicinin sesini!

İyi ki Doğdun Blog

2009-11-18T00:22:00.000+02:00

Bugün bloğumun doğum günü. 2005'te başladığım blogçuluk serüvenim 4 yılını tamamladı. Biliyorum uzun süredir savsakladım yazmayı ama biraz kendimi toparlayayım , tekrar yazmaya başlayacağım, hem de daha çok foto ile...

2009-10-26T12:21:00.003+02:00

Yazmadıkça yazmayası geliyor insanın. Blogları okuyorum, bazen yorum da bırakıyorum ama kendi bloğuma yazmak istemedim uzun süredir. Sonbahar depresyonu mu, sürekli çıkan aksilikler mi, çevremdeki sağlık sorunları mı bilemiyorum ama bir şey beni yazmaktan alıkoydu. Hoş hala da aynı nedenlerle yazmak istemiyorum. Baktım uzun süredir bloğumda yenilik yok, bari yazamıyorum diye yazayım dedim. İşte, maruzatım budur.

Tek yazmak istediğim;29 Ekim geliyor, Cumhuriyet bayramı olmasının yanısıra babamın doğum günü.76 bitiyor. Allah sağlıklı daha nice seneler göstersin inşallah.

Herkese iyi haftalar.

Uyuzum, Uyuzsun, Uyuz

2009-10-09T09:45:00.003+03:00

Bu aralar uyuzum, kızgınım, öfkeliyim, sinir içindeyim. Tek nedeni de kendimim. Sen hayır demeyi bilmezsen, sen aman kimse kırılmasın diye idare etmeye çalışırsan bööle tepene binerler işte. Ne demişler; Sen eşek olduktan sonra semer vuran çok olur. Sırtımda semer .ıçımda kamçı, koşturtup duruyorlar beni. Nasılsa çenebaz hazır asker. Bi de ööle tatlı laflarla yaptırıyorlar ki. Bi daha yapmıycam diyorum, ana bi bakıyorum alavere dalavere kürt Memet nöbete( biz de burdan kendi Kürt açılımımızı yapalım), ihale gene bana kalmış.

Detay yazmaya kalksam çok uzun, bir değil bi kaç tane birden iş var şu an başımda. Bari buraya azıcık yazayım da rahatlıyayım dedim. Kafanızı şişirdiysem affola

Bugün

2009-10-03T10:27:00.002+03:00

Bugün toplantılarımızın ilki ile sezonu açıyoruz. Liseden kızlarla olan toplantımız var bugün. Öğle yemeği yapıyoruz. Bakalım bizim için neler yapmış arkadaşım? Haziran'dan beri yüzyüze görüşemedik hiç birimiz. Malum yaz tatili, izinler, yazlıklar derken olmuyor. Konuşacak çok şey birikti.

Yarın da F.oça'ya gidip k.validenin yazlığı kapatacağız. Meteoroloji yağmur diyor ama inşallah yağmaz. Son güneşli bir günün tadını çıkarırız umarım.

Dünse öğleden sonra deniz kenarına gittik. Kafede oturup bir şeyler içtik. Hava nasıl güzeldi anlatamam.Ama akşamüstüne doğru hem rüzgar çıktı, hem de güneş bulutların arkasına saklandı. Biz de kalktık, yanıma hırka falan almamıştım, üşüdük.

Herkese bol gezmeli, eğlenceli, dinlenmeli bir hafta sonu...

Resim: Malum yine g.etty i.mages'dan

O Söz...

2009-09-30T15:45:00.002+03:00

Yeni izleyebildim bu filmi. Ve bayıldım, hem filme hem de o söze "Hiçbir başarı cezasız kalmaz". Tam bizi anlatan bi söz.

250. Yazı

2009-09-28T11:35:00.007+03:00

Ben bile şaşırdım 250 rakamını görünce. Olmuş mu o kadar ya? diye hem şaşırdım hem de keyiflendim. 18 Kasım'da da 4 yılını dolduracak bloğum. Vay be:))

Hafta sonu yukarıda berrak denizini gördüğünüz Çeşme'deydik. Artık yazlığı kapatmak lazımdı. Ama uzun süredir hastalık olayları, oğluşun üni.kayıtları derken fırsat bulup yazlığa gidememiştik. Hafta sonu kuzenler hep birlikte gidelim dediler. Sen evi kapat, sonra gelir bizde kalırsınız, pazar günü de hep birlikte döneriz dediler. Cumartesi sabah 11 gibi evden çıktık. Önce onları evlerine bıraktık. Oradan biz 3 kişilik çekirdek aile kendi evimize geçtik. Yazlıklar sonbaharda çok mahzun oluyorlar. Sitede kimsecikler yoktu. Bir bahçıvanımız ve diğer yardımcı aile ve bir iki kişi daha. Ama çevremizdeki evler sımsıkı kapalıydı. Herkes çekmiş, gitmiş. Ben 3 posta çamaşır yıkadım, bulaşık makinesi çalıştı, buzdolabı boşaltıldı, temizlendi. Eve gelecekler toparlandı, tüm dolap kapıları, çekmeceler aralık bırakıldı ve evimizi kilitleyip doğruca kuzenlere gittik. Saat 7 gibiydi. Bir başka arkadaşlar daha geldiler akşam yemeğine. Hep birlikte yedik, içtik, sohbet ettik. Erkekler F.enerin maçını seyretti, 1 gibi de yattık. Ertesi sabah kahvaltı faslından sonra akşam bizde yemekteki arkadaşlara kahveye gidildi. Orada ağaçlardan meyve topladık. Sonra tekrar eve geliş, bir şeyler yemek ve İzmir'e eve dönüş. Güzel bir hafta sonuydu. Denize giremedik çünkü çok rüzgar vardı. Belki deniz sıcaktır ama çıkınca rüzgardan dolayı çok üşüyor insan.

Bunlar da kuzenin evinden detaylar. (Asortik , itiraf ediyorum, senden özendim böyle bol resimli, bahçe detaylı yazılara)

Bu begonvil, yanındaki muz ağacı ile kardeş kardeş yaşıyor.

Bu da kuzenin kiremit üzerine yaptığı yağlı boya resim. Evin dış duvarlarını süslüyor. Bir kardeşi daha vara ama ben bunu daha çok beğeniyorum.

Bu ördekler de bahçenin ayrı bir köşesini süslüyorlar.

Bahçedeki çiçekler çok ve çeşitli.

Bu da İzmir-P.asaport. Benim dünyada en çok sevdiğim yer. Üni.den başlayark iş hayatı derken , tam 24 yıl bu vapurla(tabi zaman içinde çok çeşitlilik gösterdi bu vapurlar) bu iskeleye geldim. Aradaki 3 yıllık G.üzelyalı maceram hariç. En son yine buradan emekli oldum. Kendimi en rahat, en huzurlu, en mutlu hissettiğim yer. Madem 250. yazı, bunu yazmadan edemedim. Ben galiba şanslı bir insanım. Sevdiğim işi, sevdiğim bir yerde, sevdiğim insanlarla yaptım. O yüzden okul ve iş yıllarımı mutlulukla hatırlıyorum. Umarım herkes benim kadar şanslı olur.

Not:Resimleri ben cep tel. ile çektim.

Yırttık Abicim:))

2009-09-23T11:26:00.002+03:00

Oğlum hazırlık sınıfını atladı. O bir yıl, biz de epey bi para kazandık. Yırttık abicim, yırttık:))

Bayramı da geçirdik. İlk gün kahvaltıya babanemize gittik. Görümcem, eşi ve oğlu geldi. Daha sonra da eşimin teyzesi, kuzeni, eşi, kızı ve görümcesi geldiler. Akşam da annemlere yemeğe gittik. Ertesi gün benim 2 halaya ve görümceme, dün de rahmetli amcamlara gittik. İşte bu da geçti gitti. Aslında ailedeki sağlık problemleri sürüyor, ama galiba artık onlarla yaşamaya alışıyorsun, kanıksıyorsun. Elimizden geleni yapıyoruz, gerisi tanrıya, doğaya kalıyor.

Yarın okullar açılıyor. Tüm evladı, torunu okula başlayanlara ve o minik kuzulara başarılı bir yıl diliyorum. Bizimki artık büyüdü ya, bizim okul Ekim'de:)

Not:Resim, g.etty i.mages'dan."Yırttık abicim" lafı da "Ayrılsakta beraberiz" dizisindeki Feridun karakterinden.